2 Corinthians 3
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Do we begin again to commend ourselves? Or do we need (as some do) epistles of commendation to you, or from you?
1آیا باز به سفارش خود شروع می‌کنیم؟ وآیا مثل بعضی احتیاج به سفارش نامه جات به شما یا از شما داشته باشیم؟
2You are our epistle, written in our hearts, which is known and read by all men:
2شما رساله ماهستید، نوشته شده در دلهای ما، معروف وخوانده شده جمیع آدمیان.
3Being manifested, that you are the epistle of Christ, ministered by us, and written not with ink, but with the Spirit of the living God; not in tables of stone, but in the fleshly tables of the heart.
3چونکه ظاهرشده‌اید که رساله مسیح می‌باشید، خدمت کرده شده از ما و نوشته شده نه به مرکب بلکه به روح خدای حی، نه بر الواح سنگ، بلکه بر الواح گوشتی دل.
4And such confidence we have, through Christ, towards God.
4اما بوسیله مسیح چنین اعتماد به خدا داریم.
5Not that we are sufficient to think any thing of ourselves, as of ourselves: but our sufficiency is from God.
5نه آنکه کافی باشیم که چیزی را به خود تفکر کنیم که گویا از ما باشد، بلکه کفایت مااز خداست.
6Who also hath made us fit ministers of the new testament, not in the letter, but in the spirit. For the letter killeth, but the spirit quickeneth.
6که او ما را هم کفایت داد تا عهدجدید را خادم شویم، نه حرف را بلکه روح رازیرا که حرف می‌کشد لیکن روح زنده می‌کند.
7Now if the ministration of death, engraven with letters upon stones, was glorious; so that the children of Israel could not steadfastly behold the face of Moses, for the glory of his countenance, which is made void:
7اما اگر خدمت موت که در حرف بود و برسنگها تراشیده شده با جلال می‌بود، بحدی که بنی‌اسرائیل نمی توانستند صورت موسی را نظاره کنند به‌سبب جلال چهره او که فانی بود،
8How shall not the ministration of the spirit be rather in glory?
8چگونه خدمت روح بیشتر با جلال نخواهد بود؟
9For if the ministration of condemnation be glory, much more the ministration of justice aboundeth in glory.
9زیراهرگاه خدمت قصاص با جلال باشد، چند مرتبه زیادتر خدمت عدالت در جلال خواهد افزود.
10For even that which was glorious in this part was not glorified, by reason of the glory that excelleth.
10زیرا که آنچه جلال داده شده بود نیز بدین نسبت جلالی نداشت به‌سبب این جلال فایق.
11For if that which is done away was glorious, much more that which remaineth is in glory.
11زیرا اگر آن فانی با جلال بودی، هرآینه این باقی از طریق اولی در جلال خواهد بود.
12Having therefore such hope, we use much confidence:
12پس چون چنین امید داریم، با کمال دلیری سخن می‌گوییم.
13And not as Moses put a veil upon his face, that the children of Israel might not steadfastly look on the face of that which is made void.
13و نه مانند موسی که نقابی برچهره خود کشید تا بنی‌اسرائیل، تمام شدن این فانی را نظر نکنند،
14But their senses were made dull. For, until this present day, the selfsame veil, in the reading of the old testament, remaineth not taken away (because in Christ it is made void).
14بلکه ذهن ایشان غلیظ شدزیرا که تا امروز همان نقاب در خواندن عهد عتیق باقی است و کشف نشده است، زیرا که فقط درمسیح باطل می‌گردد.
15But even until this day, when Moses is read, the veil is upon their heart.
15بلکه تا امروز وقتی که موسی را می‌خوانند، نقاب بر دل ایشان برقرارمی ماند.
16But when they shall be converted to the Lord, the veil shall be taken away.
16لیکن هرگاه به سوی خداوند رجوع کند، نقاب برداشته می‌شود.
17Now the Lord is a Spirit. And where the Spirit of the Lord is, there is liberty.
17اما خداوند روح است و جایی که روح خداوند است، آنجا آزادی است.
18But we all beholding the glory of the Lord with open face, are transformed into the same image from glory to glory, as by the Spirit of the Lord.
18لیکن همه ما چون با چهره بی‌نقاب جلال خداوند را در آینه می‌نگریم، از جلال تاجلال به همان صورت متبدل می‌شویم، چنانکه از خداوند که روح است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.