2 Corinthians 6
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1And we helping do exhort you, that you receive not the grace of God in vain.
1پس چون همکاران او هستیم، التماس می نماییم که فیض خدا را بی‌فایده نیافته باشید.
2For he saith: In an accepted time have I heard thee; and in the day of salvation have I helped thee. Behold, now is the acceptable time; behold, now is the day of salvation.
2زیرا می‌گوید: «در وقت مقبول تو را مستجاب فرمودم و در روز نجات تو را اعانت کردم.» اینک الحال زمان مقبول است؛ اینک الان روز نجات است.
3Giving no offence to any man, that our ministry be not blamed:
3در هیچ‌چیز لغزش نمی دهیم که مباداخدمت ما ملامت کرده شود،
4But in all things let us exhibit ourselves as the ministers of God, in much patience, in tribulation, in necessities, in distresses,
4بلکه در هر امری خود را ثابت می‌کنیم که خدام خدا هستیم: درصبر بسیار، در زحمات، در حاجات در تنگیها،
5In stripes, in prisons, in seditions, in labours, in watchings, in fastings,
5در تازیانه‌ها، در زندانها، در فتنه‌ها، در محنتها، در بی‌خوابیها، در گرسنگیها،
6In chastity, in knowledge, in longsuffering, in sweetness, in the Holy Ghost, in charity unfeigned,
6در طهارت، درمعرفت، در حلم، در مهربانی، در روح‌القدس، درمحبت بی‌ریا،
7In the word of truth, in the power of God; by the armour of justice on the right hand and on the left;
7در کلام حق، در قوت خدا بااسلحه عدالت بر طرف راست و چپ،
8By honour and dishonour, by evil report and good report; as deceivers, and yet true; as unknown, and yet known;
8به عزت وذلت و بدنامی و نیکنامی. چون گمراه کنندگان واینک راستگو هستیم؛
9As dying, and behold we live; as chastised, and not killed;
9چون مجهول و اینک معروف؛ چون در حالت موت و اینک زنده هستیم؛ چون سیاست کرده شده، اما مقتول نی؛
10As sorrowful, yet always rejoicing; as needy, yet enriching many; as having nothing, and possessing all things.
10چون محزون، ولی دائم شادمان؛ چون فقیر واینک بسیاری را دولتمند می‌سازیم؛ چون بی‌چیز، اما مالک همه‌چیز.
11Our mouth is open to you, O ye Corinthians, our heart is enlarged.
11ای قرنتیان، دهان ما به سوی شما گشاده ودل ما وسیع شده است.
12You are not straitened in us, but in your own bowels you are straitened.
12در ما تنگ نیستید لیکن در احشای خود تنگ هستید.
13But having the same recompense, (I speak as to my children,) be you also enlarged.
13پس در جزای این، زیرا که به فرزندان خود سخن می‌گویم، شمانیز گشاده شوید.
14Bear not the yoke with unbelievers. For what participation hath justice with injustice? Or what fellowship hath light with darkness?
14زیر یوغ ناموافق با بی‌ایمانان مشوید، زیرا عدالت را با گناه چه رفاقت و نور را باظلمت چه شراکت است؟
15And what concord hath Christ with Belial? Or what part hath the faithful with the unbeliever?
15و مسیح را با بلیعال چه مناسبت و مومن را با کافر چه نصیب است؟
16And what agreement hath the temple of God with idols? For you are the temple of the living God; as God saith: I will dwell in them, and walk among them; and I will be their God, and they shall be my people.
16و هیکل خدا را با بتها چه موافقت؟ زیرا شماهیکل خدای حی می‌باشید، چنانکه خدا گفت که «در ایشان ساکن خواهم بود و در ایشان راه خواهم رفت و خدای ایشان خواهم بود، و ایشان قوم من خواهند بود.»
17Wherefore, Go out from among them, and be ye separate, saith the Lord, and touch not the unclean thing:
17پس خداوند می‌گوید: «از میان ایشان بیرون آیید و جدا شوید و چیزناپاک را لمس مکنید تا من شما را مقبول بدارم،
18And I will receive you; and I will be a Father to you; and you shall be my sons and daughters, saith the Lord Almighty.
18و شما را پدر خواهم بود و شما مرا پسران ودختران خواهید بود؛ خداوند قادر مطلق می‌گوید.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.