2 Corinthians 6
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1We then, as workers together with him , beseech you also that ye receive not the grace of God in vain.
1پس چون همکاران او هستیم، التماس می نماییم که فیض خدا را بی‌فایده نیافته باشید.
2(For he saith, I have heard thee in a time accepted, and in the day of salvation have I succoured thee: behold, now is the accepted time; behold, now is the day of salvation.)
2زیرا می‌گوید: «در وقت مقبول تو را مستجاب فرمودم و در روز نجات تو را اعانت کردم.» اینک الحال زمان مقبول است؛ اینک الان روز نجات است.
3Giving no offence in any thing, that the ministry be not blamed:
3در هیچ‌چیز لغزش نمی دهیم که مباداخدمت ما ملامت کرده شود،
4But in all things approving ourselves as the ministers of God, in much patience, in afflictions, in necessities, in distresses,
4بلکه در هر امری خود را ثابت می‌کنیم که خدام خدا هستیم: درصبر بسیار، در زحمات، در حاجات در تنگیها،
5In stripes, in imprisonments, in tumults, in labours, in watchings, in fastings;
5در تازیانه‌ها، در زندانها، در فتنه‌ها، در محنتها، در بی‌خوابیها، در گرسنگیها،
6By pureness, by knowledge, by longsuffering, by kindness, by the Holy Ghost, by love unfeigned,
6در طهارت، درمعرفت، در حلم، در مهربانی، در روح‌القدس، درمحبت بی‌ریا،
7By the word of truth, by the power of God, by the armour of righteousness on the right hand and on the left,
7در کلام حق، در قوت خدا بااسلحه عدالت بر طرف راست و چپ،
8By honour and dishonour, by evil report and good report: as deceivers, and yet true;
8به عزت وذلت و بدنامی و نیکنامی. چون گمراه کنندگان واینک راستگو هستیم؛
9As unknown, and yet well known; as dying, and, behold, we live; as chastened, and not killed;
9چون مجهول و اینک معروف؛ چون در حالت موت و اینک زنده هستیم؛ چون سیاست کرده شده، اما مقتول نی؛
10As sorrowful, yet alway rejoicing; as poor, yet making many rich; as having nothing, and yet possessing all things.
10چون محزون، ولی دائم شادمان؛ چون فقیر واینک بسیاری را دولتمند می‌سازیم؛ چون بی‌چیز، اما مالک همه‌چیز.
11O ye Corinthians, our mouth is open unto you, our heart is enlarged.
11ای قرنتیان، دهان ما به سوی شما گشاده ودل ما وسیع شده است.
12Ye are not straitened in us, but ye are straitened in your own bowels.
12در ما تنگ نیستید لیکن در احشای خود تنگ هستید.
13Now for a recompence in the same, (I speak as unto my children,) be ye also enlarged.
13پس در جزای این، زیرا که به فرزندان خود سخن می‌گویم، شمانیز گشاده شوید.
14Be ye not unequally yoked together with unbelievers: for what fellowship hath righteousness with unrighteousness? and what communion hath light with darkness?
14زیر یوغ ناموافق با بی‌ایمانان مشوید، زیرا عدالت را با گناه چه رفاقت و نور را باظلمت چه شراکت است؟
15And what concord hath Christ with Belial? or what part hath he that believeth with an infidel?
15و مسیح را با بلیعال چه مناسبت و مومن را با کافر چه نصیب است؟
16And what agreement hath the temple of God with idols? for ye are the temple of the living God; as God hath said, I will dwell in them, and walk in them ; and I will be their God, and they shall be my people.
16و هیکل خدا را با بتها چه موافقت؟ زیرا شماهیکل خدای حی می‌باشید، چنانکه خدا گفت که «در ایشان ساکن خواهم بود و در ایشان راه خواهم رفت و خدای ایشان خواهم بود، و ایشان قوم من خواهند بود.»
17Wherefore come out from among them, and be ye separate, saith the Lord, and touch not the unclean thing ; and I will receive you,
17پس خداوند می‌گوید: «از میان ایشان بیرون آیید و جدا شوید و چیزناپاک را لمس مکنید تا من شما را مقبول بدارم،
18And will be a Father unto you, and ye shall be my sons and daughters, saith the Lord Almighty.
18و شما را پدر خواهم بود و شما مرا پسران ودختران خواهید بود؛ خداوند قادر مطلق می‌گوید.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.