2 Corinthians 3
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Do we begin again to commend ourselves? or need we, as some others , epistles of commendation to you, or letters of commendation from you?
1آیا باز به سفارش خود شروع می‌کنیم؟ وآیا مثل بعضی احتیاج به سفارش نامه جات به شما یا از شما داشته باشیم؟
2Ye are our epistle written in our hearts, known and read of all men:
2شما رساله ماهستید، نوشته شده در دلهای ما، معروف وخوانده شده جمیع آدمیان.
3Forasmuch as ye are manifestly declared to be the epistle of Christ ministered by us, written not with ink, but with the Spirit of the living God; not in tables of stone, but in fleshy tables of the heart.
3چونکه ظاهرشده‌اید که رساله مسیح می‌باشید، خدمت کرده شده از ما و نوشته شده نه به مرکب بلکه به روح خدای حی، نه بر الواح سنگ، بلکه بر الواح گوشتی دل.
4And such trust have we through Christ to God-ward:
4اما بوسیله مسیح چنین اعتماد به خدا داریم.
5Not that we are sufficient of ourselves to think any thing as of ourselves; but our sufficiency is of God;
5نه آنکه کافی باشیم که چیزی را به خود تفکر کنیم که گویا از ما باشد، بلکه کفایت مااز خداست.
6Who also hath made us able ministers of the new testament; not of the letter, but of the spirit: for the letter killeth, but the spirit giveth life.
6که او ما را هم کفایت داد تا عهدجدید را خادم شویم، نه حرف را بلکه روح رازیرا که حرف می‌کشد لیکن روح زنده می‌کند.
7But if the ministration of death, written and engraven in stones, was glorious, so that the children of Israel could not stedfastly behold the face of Moses for the glory of his countenance; which glory was to be done away:
7اما اگر خدمت موت که در حرف بود و برسنگها تراشیده شده با جلال می‌بود، بحدی که بنی‌اسرائیل نمی توانستند صورت موسی را نظاره کنند به‌سبب جلال چهره او که فانی بود،
8How shall not the ministration of the spirit be rather glorious?
8چگونه خدمت روح بیشتر با جلال نخواهد بود؟
9For if the ministration of condemnation be glory, much more doth the ministration of righteousness exceed in glory.
9زیراهرگاه خدمت قصاص با جلال باشد، چند مرتبه زیادتر خدمت عدالت در جلال خواهد افزود.
10For even that which was made glorious had no glory in this respect, by reason of the glory that excelleth.
10زیرا که آنچه جلال داده شده بود نیز بدین نسبت جلالی نداشت به‌سبب این جلال فایق.
11For if that which is done away was glorious, much more that which remaineth is glorious.
11زیرا اگر آن فانی با جلال بودی، هرآینه این باقی از طریق اولی در جلال خواهد بود.
12Seeing then that we have such hope, we use great plainness of speech:
12پس چون چنین امید داریم، با کمال دلیری سخن می‌گوییم.
13And not as Moses, which put a vail over his face, that the children of Israel could not stedfastly look to the end of that which is abolished:
13و نه مانند موسی که نقابی برچهره خود کشید تا بنی‌اسرائیل، تمام شدن این فانی را نظر نکنند،
14But their minds were blinded: for until this day remaineth the same vail untaken away in the reading of the old testament; which vail is done away in Christ.
14بلکه ذهن ایشان غلیظ شدزیرا که تا امروز همان نقاب در خواندن عهد عتیق باقی است و کشف نشده است، زیرا که فقط درمسیح باطل می‌گردد.
15But even unto this day, when Moses is read, the vail is upon their heart.
15بلکه تا امروز وقتی که موسی را می‌خوانند، نقاب بر دل ایشان برقرارمی ماند.
16Nevertheless when it shall turn to the Lord, the vail shall be taken away.
16لیکن هرگاه به سوی خداوند رجوع کند، نقاب برداشته می‌شود.
17Now the Lord is that Spirit: and where the Spirit of the Lord is , there is liberty.
17اما خداوند روح است و جایی که روح خداوند است، آنجا آزادی است.
18But we all, with open face beholding as in a glass the glory of the Lord, are changed into the same image from glory to glory, even as by the Spirit of the Lord.
18لیکن همه ما چون با چهره بی‌نقاب جلال خداوند را در آینه می‌نگریم، از جلال تاجلال به همان صورت متبدل می‌شویم، چنانکه از خداوند که روح است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.