Josua 6
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Jericho aber war verschlossen und verwahrt vor den Kindern Israel, daß niemand aus oder ein kommen konnte,
1Иерихонул ера ынкис ши ынтэрит де тяма копиилор луй Исраел. Нимень ну ешя дин ел ши нимень ну интра ын ел.
2Aber der HERR sprach zu Josua: Siehe da, ich habe Jericho samt seinem König und seinen Kriegsleuten in deine Hände gegeben.
2Домнул а зис луй Иосуа: „Ятэ, дау ын мыниле тале Иерихонул ши пе ымпэратул луй, пе витежий луй осташь.
3Laß alle Kriegsmänner rings um die Stadt her gehen einmal, und tue sechs Tage also.
3Ынконжураць четатя вой, тоць бэрбаций де рэзбой, дынд окол четэций о датэ. Аша сэ фачь шасе зиле.
4Und laß sieben Priester sieben Posaunen des Halljahrs tragen vor der Lade her, und am siebenten Tage geht siebenmal um die Stadt, und laß die Priester die Posaunen blasen.
4Шапте преоць сэ поарте ынаинтя кивотулуй шапте трымбице де корн де бербек; ын зиуа а шаптя, сэ ынконжураць четатя де шапте орь, ши преоций сэ суне дин трымбице.
5Und wenn man das Halljahrshorn bläst und es lange tönt, daß ihr die Posaune hört, so soll das ganze Volk ein großes Feldgeschrei machen, so werden der Stadt Mauern umfallen, und das Volk soll hineinsteigen, ein jeglicher stracks vor sich.
5Кынд вор суна лунг дин корнул де бербек ши кынд вець аузи сунетул трымбицей, тот попорул сэ скоатэ марь стригэте. Атунч, зидул четэций се ва прэбуши ши попорул сэ се суе фиекаре дрепт ынаинте.”
6Da rief Josua, der Sohn Nuns, die Priester und sprach zu ihnen: Tragt die Lade des Bundes, und sieben Priester laßt sieben Halljahrsposaunen tragen vor der Lade des HERRN.
6Иосуа, фиул луй Нун, а кемат пе преоць ши ле-а зис: „Луаць кивотул легэмынтулуй ши шапте преоць сэ поарте челе шапте трымбице де корн де бербек ынаинтя кивотулуй Домнулуй.”
7Zieht hin und geht um die Stadt; wer gerüstet ist, gehe vor der Lade des HERRN her.
7Ши а зис попорулуй: „Порниць, ынконжураць четатя ши бэрбаций ынармаць сэ трякэ ынаинтя кивотулуй Домнулуй.”
8Da Josua solches dem Volk gesagt hatte, trugen die sieben Priester sieben Halljahrsposaunen vor der Lade des HERRN her und gingen und bliesen die Posaunen; und die Lade des Bundes des HERRN folgt ihnen nach.
8Дупэ че а ворбит Иосуа попорулуй, чей шапте преоць каре пуртау ынаинтя Домнулуй челе шапте трымбице де корн де бербек ау порнит ши ау сунат дин трымбице. Кивотул легэмынтулуй Домнулуй мерӂя ын урма лор.
9Und wer gerüstet war, ging vor den Priestern her, die die Posaunen bliesen; und der Haufe folgte der Lade nach, und man blies Posaunen.
9Бэрбаций ынармаць мерӂяу ынаинтя преоцилор, каре сунау дин трымбице, ши коада оштирий мерӂя дупэ кивот; ын тимпул мерсулуй, преоций сунау дин трымбице.
10Josua aber gebot dem Volk und sprach: Ihr sollt kein Feldgeschrei machen noch eure Stimme hören lassen, noch soll ein Wort aus eurem Munde gehen bis auf den Tag, da ich zu euch sagen werde: Macht ein Feldgeschrei! so macht dann ein Feldgeschrei.
10Иосуа дэдусе порунка ачаста попорулуй: „Вой сэ ну стригаць, сэ ну ви се аудэ гласул ши сэ ну вэ ясэ о ворбэ дин гурэ, пынэ ын зиуа кынд вэ вой спуне: ‘Стригаць!’ Атунч сэ стригаць.”
11Also ging die Lade des HERRN rings um die Stadt einmal, und sie kamen in das Lager und blieben darin über Nacht.
11Кивотул Домнулуй а ынконжурат четатя ши й-а дат окол о датэ, апой ау интрат ын табэрэ ши ау рэмас ын табэрэ песте ноапте.
12Und Josua machte sich des Morgens früh auf, und die Priester trugen die Lade des HERRN.
12Иосуа с-а скулат ку ноаптя-н кап ши преоций ау луат кивотул Домнулуй.
13So trugen die sieben Priester die sieben Halljahrsposaunen vor der Lade des HERRN her und gingen und bliesen Posaunen; und wer gerüstet war, ging vor ihnen her, und der Haufe folgte der Lade des HERRN, und man blies Posaunen.
13Чей шапте преоць каре пуртау челе шапте трымбице де корн де бербек ынаинтя кивотулуй Домнулуй ау порнит ши ау сунат дин трымбице. Бэрбаций ынармаць мерӂяу ынаинтя лор, ши коада оштирий веня дупэ кивотул Домнулуй; ын тимпул мерсулуй, преоций сунау дин трымбице.
14Des andern Tages gingen sie auch einmal um die Stadt und kamen wieder ins Lager. Also taten sie sechs Tage.
14Ау ынконжурат четатя о датэ, а доуа зи; апой с-ау ынторс ын табэрэ. Ау фэкут ачелашь лукру тимп де шасе зиле.
15Am siebenten Tage aber, da die Morgenröte aufging, machten sie sich früh auf und gingen nach derselben Weise siebenmal um die Stadt, daß sie desselben einen Tages siebenmal um die Stadt kamen.
15Ын зиуа а шаптя, с-ау скулат ын зорий зилей ши ау ынконжурат ын ачелашь фел четатя де шапте орь; ачаста а фост сингура зи кынд ау ынконжурат четатя де шапте орь.
16Und beim siebentenmal, da die Priester die Posaunen bliesen, sprach Josua zum Volk: Macht ein Feldgeschrei; denn der HERR hat euch die Stadt gegeben.
16А шаптя оарэ, пе кынд преоций сунау дин трымбице, Иосуа а зис попорулуй: „Стригаць, кэч Домнул в-а дат четатя ын мынэ!
17Aber diese Stadt und alles, was darin ist, soll dem HERRN verbannt sein. Allein die Hure Rahab soll leben bleiben und alle, die mit ihr im Hause sind; denn sie hat die Boten verborgen, die wir aussandten.
17Четатя сэ фие датэ Домнулуй спре нимичире, еа ши тот че се афлэ ын еа, дар сэ лэсаць ку вяцэ пе курва Рахав ши пе тоць чей че вор фи ку еа ын касэ, пентру кэ а аскунс пе солий пе каре-й тримисесерэм ной.
18Allein hütet euch von dem Verbannten, daß ihr euch nicht verbannt, so ihr des Verbannten etwas nehmt, und macht das Lager Israel verbannt und bringt's in Unglück.
18Ферици-вэ нумай де чея че ва фи дат спре нимичире; кэч, дакэ вець луа чева дин чея че ва фи дат спре нимичире, вець фаче ка табэра луй Исраел сэ фие датэ спре нимичире ши о вець ненорочи.
19Aber alles Silber und Gold samt dem ehernen Geräte soll dem HERRN geheiligt sein, daß es zu des HERRN Schatz komme.
19Тот арӂинтул ши тот аурул, тоате лукруриле де арамэ ши де фер сэ фие ынкинате Домнулуй ши сэ интре ын вистиерия Домнулуй.”
20Da machte das Volk ein Feldgeschrei, und man blies die Posaunen. Denn als das Volk den Hall der Posaunen hörte, machte es ein großes Feldgeschrei. Und die Mauer fielen um, und das Volk erstieg die Stadt, ein jeglicher stracks vor sich. Also gewannen sie die Stadt
20Попорул а скос стригэте ши преоций ау сунат дин трымбице. Кынд а аузит попорул сунетул трымбицей, а стригат таре, ши зидул с-а прэбушит; попорул с-а суит ын четате, фиекаре дрепт ынаинте. Ау пус мына пе четате
21und verbannten alles, was in der Stadt war, mit der Schärfe des Schwerts: Mann und Weib, jung und alt, Ochsen, Schafe und Esel.
21ши ау нимичит-о ку десэвыршире, трекынд прин аскуцишул сабией тот че ера ын четате, бэрбаць ши фемей, копий ши бэтрынь, пынэ ла бой, ой ши мэгарь.
22Aber Josua sprach zu den zwei Männern, die das Land ausgekundschaftet hatten: Geht in das Haus der Hure und führt das Weib von dort heraus mit allem, was sie hat, wie ihr versprochen habt.
22Иосуа а зис челор дой бэрбаць каре искодисерэ цара: „Интраць ын каса курвей ши скоатець дин еа пе фемея ачея ши пе тоць ай ей, кум й-аць журат.”
23Da gingen die Jünglinge, die Kundschafter, hinein und führten Rahab heraus samt Vater und Mutter und Brüdern und alles, was sie hatte, und alle ihre Geschlechter und ließ sie draußen, außerhalb des Lagers Israels.
23Тинерий, искоаделе, ау интрат ши ау скос пе Рахав, пе татэл ей, пе мама ей, пе фраций ей ши пе тоць ай ей; ау скос афарэ пе тоць чей дин фамилия ей ши й-ау ашезат афарэ дин табэра луй Исраел.
24Aber die Stadt verbrannten sie mit Feuer und alles, was darin war. Allein das Silber und Gold und eherne und eiserne Geräte taten sie zum Schatz in das Haus des HERRN.
24Четатя ау арс-о ымпреунэ ку тот че се афла ын еа; нумай арӂинтул, аурул ши тоате лукруриле де арамэ ши де фер ле-ау пус ын вистиерия Касей Домнулуй.
25Rahab aber, die Hure, samt dem Hause ihres Vaters und alles, was sie hatte, ließ Josua leben. Und sie wohnt in Israel bis auf diesen Tag, darum daß sie die Boten verborgen hatte, die Josua auszukundschaften gesandt hatte gen Jericho.
25Иосуа а лэсат ку вяцэ пе курва Рахав, каса татэлуй ей ши пе тоць ай ей; еа а локуит ын мижлокул луй Исраел пынэ ын зиуа де азь, пентру кэ аскунсесе солий пе каре-й тримисесе Иосуа сэ искодяскэ Иерихонул.
26Zu der Zeit schwur Josua und sprach: Verflucht sei der Mann vor dem HERRN, der sich aufmacht und diese Stadt Jericho wieder baut! Wenn er einen Grund legt, das koste ihn den ersten Sohn; wenn er ihre Tore setzt, das koste ihn seinen jüngsten Sohn!
26Атунч а журат Иосуа ши а зис: „Блестемат сэ фие ынаинтя Домнулуй омул каре се ва скула сэ зидяскэ дин ноу четатя ачаста а Иерихонулуй! Ку прецул ынтыюлуй сэу нэскут ый ва пуне темелииле ши ку прецул челуй май тынэр фиу ал луй ый ва ашеза порциле!”
27Also war der HERR mit Josua, daß man von ihm sagte in allen Landen.
27Домнул а фост ку Иосуа ши и с-а дус вестя ын тоатэ цара.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.