2. Chronik 15
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Und auf Asarja, den Sohn Odeds, kam der Geist Gottes.
1Духул луй Думнезеу а венит песте Азария, фиул луй Одед,
2Der ging hinaus Asa entgegen und sprach zu ihm: Höret mir zu, Asa und ganz Juda und Benjamin. Der HERR ist mit euch, weil ihr mit ihm seid; und wenn ihr ihn sucht, wird er sich von euch finden lassen. Werdet ihr aber ihn verlassen, so wird er euch auch verlassen.
2ши Азария с-а дус ынаинтя луй Аса ши й-а зис: „Аскултаци-мэ, Аса ши тот Иуда ши Бениамин! Домнул есте ку вой кынд сунтець ку Ел; дакэ-Л кэутаць, Ыл вець гэси; яр дакэ-Л пэрэсиць, ши Ел вэ ва пэрэси.
3Es werden aber viel Tage sein in Israel, daß kein rechter Gott, kein Priester, der da lehrt, und kein Gesetz sein wird.
3Мултэ време Исраел а фост фэрэ Думнезеул чел адевэрат, фэрэ преот каре сэ ынвеце пе оамень ши фэрэ леӂе.
4Und wenn sie sich bekehren in ihrer Not zum Herrn, dem Gott Israels, und werden ihn suchen, so wird er sich finden lassen.
4Дар ын мижлокул стрымторэрий лор с-ау ынторс ла Домнул Думнезеул луй Исраел, Л-ау кэутат ши Л-ау гэсит.
5Zu der Zeit wird's nicht wohl gehen dem, der aus und ein geht; denn es werden große Getümmel sein über alle, die auf Erden wohnen.
5Ын времуриле ачеля, ну ера линиште пентру чей че се дучяу ши веняу, кэч ерау марь тулбурэрь принтре тоць локуиторий цэрий:
6Denn ein Volk wird das andere zerschlagen und eine Stadt die andere; denn Gott wird sie erschrecken mit allerlei Angst.
6ун попор се бэтя ымпотрива алтуй попор, о четате ымпотрива алтей четэць, пентру кэ Думнезеу ле тулбура ку тот фелул де стрымторэрь;
7Ihr aber seid getrost und tut eure Hände nicht ab; denn euer Werk hat seinen Lohn.
7вой дар ынтэрици-вэ ши ну лэсаць сэ вэ слэбяскэ мыниле, кэч фаптеле воастре вор авя о рэсплатэ.”
8Da aber Asa hörte diese Worte und die Weissagung Odeds, des Propheten, ward er getrost und tat weg die Greuel aus dem ganzen Lande Juda und Benjamin uns aus den Städten, die er gewonnen hatte auf dem Gebirge Ephraim, und erneuerte den Altar des HERRN, der vor der Halle des HERRN stand,
8Дупэ че а аузит ачесте кувинте ши пророчия луй Одед, пророкул, Аса с-а ынтэрит ши а ындепэртат урычуниле дин тоатэ цара луй Иуда ши Бениамин ши дин четэциле пе каре ле луасе ын мунтеле луй Ефраим ши а ынноит алтарул Домнулуй, каре ера ынаинтя придворулуй Домнулуй.
9und versammelte das ganze Juda und Benjamin und die Fremdlinge bei ihnen aus Ephraim, Manasse und Simeon. Denn es fielen zu ihm aus Israel die Menge, als sie sahen, daß der HERR, sein Gott, mit ihm war.
9А стрынс пе тот Иуда ши Бениамин, ши пе чей дин Ефраим, дин Манасе ши дин Симеон, каре локуяу принтре ей, кэч ун маре нумэр динтре оамений луй Исраел ау трекут ла ел кынд ау вэзут кэ Домнул Думнезеул луй ера ку ел.
10Und sie versammelten sich gen Jerusalem im dritten Monat des fünfzehnten Jahres des Königreichs Asas
10С-ау адунат ла Иерусалим ын луна а трея а анулуй ал чинчспрезечеля ал домнией луй Аса. Ын зиуа ачаста,
11und opferten desselben Tages dem HERRN von dem Raub, den sie gebracht hatten, siebenhundert Ochsen und siebentausend Schafe.
11ау жертфит Домнулуй, дин прада пе каре о адусесерэ, шапте суте де бой ши шапте мий де ой.
12Und sie traten in den Bund, daß sie suchten den HERRN, ihrer Väter Gott, von ganzem Herzen und von ganzer Seele;
12Ау фэкут легэмынт сэ кауте пе Домнул Думнезеул пэринцилор лор дин тоатэ инима ши дин тот суфлетул лор,
13und wer nicht würde den HERRN, den Gott Israels, suchen, sollte sterben, klein oder groß, Mann oder Weib.
13ши орьчине ну кэута пе Домнул Думнезеул луй Исраел требуя оморыт, фие мик, фие маре, фие бэрбат, фие фемее.
14Und sie schwuren dem HERRN mit lauter Stimme, mit Freudengeschrei, mit Drommeten und Posaunen.
14Ау журат крединцэ Домнулуй ку глас таре, ку стригэте де букурие ши ку сунет де трымбице ши де бучуме;
15Und das ganze Juda war fröhlich über dem Eide; denn sie hatten geschworen von ganzen Herzen, und suchten ihn mit ganzem Willen. Und er ließ sich finden, und der HERR gab ihnen Ruhe umher.
15тот Иуда с-а букурат де журэмынтул ачеста, кэч журасерэ дин тоатэ инима лор, кэутасерэ пе Домнул де бунэвоя лор ши-Л гэсисерэ. Ши Домнул ле-а дат одихнэ де жур ымпрежур.
16Auch setzte Asa, der König, ab Maacha, seine Mutter, daß sie nicht mehr Herrin war, weil sie der Ascherah ein Greuelbild gestiftet hatte. Und Asa rottete ihr Greuelbild aus und zerstieß es und verbrannte es am Bach Kidron.
16Ымпэратул Аса н-а лэсат нич кяр пе мама са Маака сэ май фие ымпэрэтясэ, пентру кэ фэкусе ун идол Астартеей. Аса й-а дэрымат идолул, пе каре л-а фэкут праф ши л-а арс лынгэ пырыул Кедрон.
17Aber die Höhen in Israel wurden nicht abgetan; doch war das Herz Asas rechtschaffen sein Leben lang.
17Дар ынэлцимиле тот н-ау фост ындепэртате дин Исраел, мэкар кэ инима луй Аса а фост ын тотул а Домнулуй ын тот тимпул веций луй.
18Und er brachte ein, was sein Vater geheiligt und was er geheiligt hatte, ins Haus Gottes: Silber, Gold und Gefäße.
18А пус ын Каса луй Думнезеу лукруриле ынкинате Домнулуй де татэл сэу ши де ел ынсушь: арӂинт, аур ши васе.
19Und es war kein Streit bis an das fünfunddreißigste Jahr des Königreichs Asas.
19Н-а фост ничун рэзбой пынэ ла ал трейзечь ши чинчиля ан ал домнией луй Аса.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.