ⲚⲒⲠⲢⲀⲜⲒⲤ 27
Coptic New TestamentTranslation
Coptic New Testament
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁⲩϯϩⲁⲡ ⲉⲑⲣ⳿ⲉⲛⲉⲣϩⲱⲧ ⳿ⲉϯϩⲩⲧⲁⲗⲓ⳿ⲁ ⲁϥϯ ⳿ⲙⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲉⲩⲥⲟⲛϩ ⳿ⲉⲧⲟⲧϥ ⳿ⲛⲟⲩⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭ ⲟⲥ ⳿ⲉⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲡⲉ ⲓⲟⲩⲗⲓⲟⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ϯ⳿ⲥⲡⲓⲣⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ⲥⲁⲃⲁⲥⲧⲏ ..
1И као што би одређено да идемо у Талијанску, предаше и Павла и друге неке сужње капетану, по имену Јулију, од ћесареве чете.
2ⲁⲛ⳿ⲁⲗⲏⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲟⲩϫⲟⲓ ⳿ⲛⲁⲛ⳿ⲇⲣⲁⲙⲁⲛⲧⲓⲛⲉⲟⲥ ⲉϥⲛⲁⲉⲣϩⲱⲧ ⳿ⲉⲛⲓⲙⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ϯ⳿ⲁⲥⲓⲁ ⲁⲛϫⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲉϥⲛⲉⲙⲁⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲕⲉⲁⲣⲓⲥⲧⲁⲣ ⲭⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲑⲙⲁⲕⲉⲇⲟⲛⲓ⳿ⲁ ⲡⲓⲣⲉⲙⲑⲉⲥⲥⲁⲗⲟⲛⲓⲕⲏ ..
2А кад уђосмо у лађу адрамитску да пловимо у азијска места, отискосмо се; и с нама беше Аристарх Македонац из Солуна.
3ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲇⲉ ⲁⲛ⳿ⲓ ⳿ⲉ⳿ⲧⲥⲩⲇⲱⲛ ⲁϥ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲉⲧⲙⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⳿ⲛϫⲉ ⲓⲟⲩⲗⲓⲟⲥ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛⲁϥ ⲉⲑⲣⲉϥϣⲉ ϣⲁ ⲛⲉϥ⳿ϣⲫⲏⲣ ⳿ⲛⲥⲉϥⲓ ⲡⲉϥⲣⲱⲟⲩϣ ..
3И други дан дођосмо у Сидон. И Јулије држаше Павла лепо, и допусти му да одлази к својим пријатељима и да га послужују.
4ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲛϫⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲁⲛⲉⲣϩⲱⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲉⲛ ⲕⲩⲡⲣⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉ ϫⲉ ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ϯ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲁⲛ ⲡⲉ ..
4И оданде одвезавши се допловисмо у Кипар, јер ветрови беху противни.
5ⲉⲧⲁⲛⲉⲣϩⲱⲧ ⲇⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲡⲓⲡⲉⲗⲁⲅⲟⲥ ⲉⲧⲟⲩⲧⲱϥ ⳿ⲛⲕⲩⲡⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϯⲡⲁⲙⲫⲩⲗⲓ⳿ⲁ ⲁⲛ⳿ⲓ ⳿ⲉⲗⲩⲥⲧⲣⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲕⲩⲗⲓⲕⲓ⳿ⲁ.
5И препловивши пучину киликијску и памфилијску дођосмо у Миру ликијску.
6ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁ ⲡⲓ⳿ⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭⲟⲥ ϫⲓⲙⲓ ⳿ⲛⲟⲩϫⲟⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⳿ⲛⲧⲉ ⲣⲁⲕⲟϯ ⲉϥⲛⲁⲉⲣϩⲱⲧ ⳿ⲉϯϩⲩⲧⲁⲗⲓ⳿ⲁ ⲁϥⲧⲁⲗⲟⲛ ⳿ⲉⲣⲟϥ ..
6И онде нашавши капетан лађу александријску која плови у Талијанску, метну нас у њу.
7ⲉⲧⲁⲛⲱⲥⲕ ⲇⲉ ⳿ⲛⲉⲣϩⲱⲧ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲟⲅⲓⲥ ⲉⲧⲁⲛ⳿ⲓ ⳿ⲙⲡⲉ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲛ⳿ⲭⲛⲓⲇⲟⲥ ⳿ⲛ⳿ϥⲭⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲁⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ⲁⲛⲉⲣϩⲱⲧ ⲇⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲉⲛ ϯ⳿ⲕⲣⲏⲧⲏ⳿ⲙⲡⲉ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲛⲥⲁⲗⲙⲟⲛⲏ ..
7И пловивши много дана споро, и једва дошавши према Книду, јер нам ветар не даваше, допловисмо под Крит код Салмоне.
8ⲙⲟⲅⲓⲥ ⲉⲧⲁⲛⲭⲁⲥ ⳿ⲛⲥⲱⲛ ⲁⲛ⳿ⲓ ⲉⲩⲙⲁ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ ⲛⲓⲗⲩⲙⲏⲛ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉⲩ ⲛⲁⲥϧⲉⲛⲧ ⲇⲉ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲡⲟⲗⲓⲥ ϫⲉ ⲗⲁⲥⲉⲁ ..
8И једва се возећи поред краја, дођосмо на једно место које се зове Добра Пристаништа, код ког близу беше град Ласеја.
9⳿ⲉⲧⲁϥⲥⲓⲛⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛ⳿ⲭⲣⲟⲛⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲇⲏ ⲛⲉ ⳿ⲡⲥⲏⲟⲩ ⲁⲛ ϫⲉ ⲡⲉ ⳿ⲛⲉⲣ⳿ⲡⲗⲉⲓⲛ ⲛⲉⲁ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲅⲁⲣ ⲥⲱⲣⲉⲙ ⲡⲉ ⲉⲑⲃⲉ ϫⲉ ⲛⲉⲁ ϯⲕⲉⲛⲏⲥⲧⲓ⳿ⲁ ⲥⲓⲛⲓ ⲡⲉ ⲛⲁϥϯⲛⲟⲙϯ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ..
9А пошто прође много времена, и већ пловљење не беше без страха, јер и пост већ беше прошао, саветоваше Павле
10ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ϯⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩϣⲱϣ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛⲟⲥⲓ ⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲟⲩ ⲙⲟⲛⲟⲛ ⳿ⲙⲡⲓϫⲟⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲟⲩⲓⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛⲕⲉⲯⲩⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓϫⲓⲛⲉⲣϩⲱⲧ ..
10говорећи им: Људи! Видим да ће пловљење бити с муком и великом штетом не само товара и лађе него и душа наших.
11ⲡⲓ⳿ⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲑⲏⲧ ⳿ⲛϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲣⲉϥⲉⲣϩⲉⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲁⲩ⳿ⲕⲗⲏⲣⲟⲥ ⳿⳿ⲉϩⲟⲧⲉ ⲛⲏ⳿ⲉⲛⲁⲣⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ϫⲱ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ..
11Али капетан послуша већма крманоша и господара од лађе неголи Павлове речи.
12ⲉⲛ⳿ϥ⳿ⲥⲙⲟⲛⲧ ⲇⲉ ⲁⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲗⲩⲙⲏⲛ ⲉⲑⲣ⳿ⲉⲛⲉⲣⲡⲁⲣⲁⲭⲓⲙⲁⲍⲓⲛ ⳿ⲁ ⲡⲟⲩϩⲟⲩ⳿ⲟ ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲥⲟϭⲛⲓ ⳿ⲉⲭⲁⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ϫⲉ ⲁⲣⲏⲟⲩ ⳿ⲛⲥⲉ⳿ϣϫⲟⲙϫⲉⲙ ⳿ⲛⲉⲣⲕⲁⲧⲁⲛⲧⲁⲛ ⳿ⲉⲫⲟⲓⲛⲓⲝ ⳿ⲉⲉⲣⲡⲁⲣⲁⲭ ⲓⲙⲁⲍⲓⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲗⲩⲙⲏⲛ ⳿ⲛⲧⲉ ϯ⳿ⲕⲣⲏⲧⲏⲉϥⲥⲟⲙⲥ ⳿ⲉⲡⲓⲥⲁ ⳿ⲛⲉⲙⲉⲛⲧ ⳿ⲉⲟⲩⲙⲁ ⳿ⲛⲭⲱⲣⲁ ⲡⲉ ..
12А не будући пристаниште згодно за зимовник, саветоваху многи да се одвезу оданде, не би ли како могли доћи до Финика, и онде да зимују у пристаништу критском, које гледа к југу и к западу.
13ⲉϥⲛⲓϥⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲑⲟⲩⲣⲏⲥ ⲛⲁⲩⲙⲉⲩⲓ ⲡⲉ ϫⲉ ⲥⲉⲛⲁ⳿ϣⲧⲁϩⲉ ⲡⲓϣⲟⲣⲡ ⳿ⲛⲑⲱϣ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲁⲓϥ ⲁⲩϫⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲁⲥⲥⲱⲥ ⲁⲩⲭⲁ ϯ⳿ⲕⲣⲏⲧⲏ⳿ⲛⲥⲱⲟⲩ ..
13И кад дуну југ, мишљаху да им се воља испуни, и подигнувши једра пловљаху покрај Крита.
14⳿ⲙⲡⲉⲥⲱⲥⲕ ⲇⲉ ⲁϥⲛⲓϥⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲁⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲑⲏⲟⲩ ⲉϥϭⲟⲥⲓ ⲫⲏ⳿ⲉϣⲁⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ ⲉⲩⲣⲁⲕⲩⲗⲱⲛ ..
14Али не задуго потом дуну, насупрот њему, буран ветар који се зове Евроклидон.
15⳿ⲉⲧⲁϥϩⲱⲗⲉⲙ ⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲓϫⲟⲓ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲡⲟⲩ⳿ϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⳿ⲛϯ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲁϥ ⳿ⲙⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ⲁⲛϯⲧⲟⲧⲉⲛ ⲁⲛⲥⲱⲕ ..
15А кад се лађа оте, и не могаше се ветру противити, предадосмо је валовима и ношаху нас.
16ⲉⲧⲁⲛⲫⲱⲧ ⲇⲉ ⳿ⲉⲟⲩⲛⲏⲥⲟⲥ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲕⲗⲁⲩⲇⲁ ⲙⲟⲅⲓⲥ ⲁⲛ⳿ϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⳿ⲉ⳿ⲁⲙⲁϩⲓ ⳿ⲛϯϧⲉⲗⲙⲉϩⲓ ..
16А кад прођосмо мимо једно острво које се зове Клауда, једва могосмо удржати чамац,
17ⲑⲁⲓ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲟⲗⲥ ⲛⲁⲩⲉⲣⲃⲟ⳿ⲏⲑⲓⲛ ⲉⲩⲙⲟⲩⲣ ⳿ⲙⲡⲓϫⲟⲓ ⲉⲩⲉⲣϩⲟϯ ⲇⲉ ⲙⲏ ⲡⲱⲥ ⳿ⲛⲥⲉϩⲉⲓ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉϯⲥⲓⲣⲧⲏⲥ ⲁⲛⲭⲱ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⳿ⲉⲡⲉⲥⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲁⲛⲗⲱⲓⲗⲓ ..
17који извукавши, свакојако помагаху, те га привезасмо одозго за лађу; а бојећи се да не удари на пруд, спустисмо једра, и тако се плављасмо.
18⳿ⲉⲣⲉ ⲃⲟⲗ ⲇⲉ ⲫⲟⲛϩ ⳿ⲉⲣⲟⲛ ⳿ⲉⲙⲁϣⲱ ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲇⲉ ⲛⲁⲩⲃⲟⲣⲃⲉⲣ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲡⲉ ..
18А кад нам веома досађиваше бура сутрадан избациваху товаре.
19ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⳿ⲫⲙⲁϩ ⲅ̅ ⳿ⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲧⲟⲩ ⳿ⲛⲥⲁ ⲛⲓ⳿ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲁⲩⲥⲁⲧⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ..
19И у трећи дан својим рукама избацисмо алат лађарски.
20ⲉϥⲟⲩⲟⲛϩ ⲇⲉ ⲁⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⳿ⲫⲣⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲓⲟⲩ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⳿ⲛⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⳿ⲙⲫⲱⲛϩ ⲁⲛ ⲡⲉ ⳿ⲉⲛⲁϥϣⲟⲡ ⲗⲟⲓⲡⲟⲛ ⲛⲉ ⲁⲥϣⲉⲛⲁⲥ ⲡⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲧⲉⲛϩⲉⲗⲡⲓⲥ ⲧⲏⲣⲥ ⲉⲑⲣⲉⲛⲟⲩϫⲁⲓ ..
20А кад се ни сунце ни звезде за много дана не показаше, и бура не мала навалила, беше пропала сва нада да ћемо се избавити.
21⳿ⲥϣⲟⲡ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲙⲙⲉⲧⲁⲑⲟⲩⲱⲙ ⲧⲟⲧⲉ ⲁϥ⳿ⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲧⲟⲩⲙⲏϯ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲛⲁⲥ⳿ⲙ⳿ⲡϣⲁ ⲙⲉⲛ ⲡⲉ ⳿ⲱ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲛⲥⲱⲓ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙϫⲱⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ϯ⳿ⲕⲣⲏⲧⲏ⳿ⲛⲧⲉⲧⲉ⳿ⲛϫⲉⲙ ϩⲏⲟⲩ ⳿ⲙⲡⲁⲓϣⲱϣ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲓⲟⲥⲓ ..
21И кад се задуго није јело, онда Павле ставши преда њих рече: Требаше дакле, о људи! Послушати мене, и не отискивати се од Крита, и не имати ове муке и штете.
22ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲟⲩ ⲟⲛ ϯϧⲱⲛϫ ⳿ⲉⲣⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲱⲟⲩ⳿ⲛϩⲏⲧ ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ⲅⲁⲣ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⳿ⲥⲛⲁⲧⲁⲕⲟ ⲁⲛ ⳿ⲉⲃⲏⲗ ⳿ⲉⲡⲓϫⲟⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧϥ ..
22И ево сад вас молим да будете добре воље: јер ниједна душа од вас неће пропасти осим лађе;
23ⲁϥⲟϩⲓ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉⲣⲁⲧϥ ⲛⲁϩⲣⲁⲓ ⳿ⲙⲡⲁⲓ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ Ⲫϯ ⳿ⲉⲧⲉ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ϯϣⲉⲙϣⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ..
23јер у ову ноћ стаде преда ме анђео Бога ког сам ја и коме служим,
24ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲉⲣⲉⲣϩⲟϯ ⲡⲁⲩⲗⲉ ϩⲱϯ ⳿ⲛⲥⲉⲧⲁϩⲟⲕ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲕ ⲛⲁϩⲣⲁϥ ⳿ⲙ⳿ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲉⲣϩⲱⲧ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲓⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲁⲕ ⳿ⲛ⳿ϩⲙⲟⲧ ..
24говорећи: Не бој се, Павле! Ваља ти доћи пред ћесара; и ево ти дарова Бог све који се возе с тобом.
25ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲛⲟϥ ⳿ⲛϩⲏⲧ ϯⲛⲁϩϯ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉⲫϯ ϫⲉ ⲥⲉⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ..
25Зато не бојте се, људи; јер верујем Богу да ће тако бити као што ми би речено.
26ϩⲱϯ ⲅⲁⲣ ⳿ⲛⲧⲉⲛ⳿ⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲟⲩⲛⲏⲥⲟⲥ.
26Али ваља нам доћи на једно острво.
27ⲉⲧⲁ ⲓ̅ⲇ̅ ⲇⲉ ⳿ⲛ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ϣⲱⲡⲓ ⲉⲛⲭⲏⲥⲁⲡⲓϩⲱⲓⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲛ⳿ⲇⲣⲓⲁⲥ ϧⲉⲛ ⳿ⲧⲫⲁϣⲓ ⲇⲉ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ⲛⲁⲩⲙⲉⲩⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲛⲉϥ ϫⲉ ⲁⲩϧⲱⲛⲧ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲟⲩⲭⲱⲣⲁ ..
27А кад би четрнаеста ноћ, и ми се у поноћи плављасмо по адријанској пучини, помислише лађари да се приближују к некаквој земљи.
28ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲓϯ ⳿ⲉⲡⲉⲥⲏⲧ ⳿ⲛϯⲃⲟⲗⲓⲥ ⲁⲩϫⲉⲙ ⲕ̅ ⳿ⲛ⳿ϩϥⲟⲧ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲉⲣ ⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲟⲩⲱϣ ⲁⲩⲥⲓϯ ⳿ⲛϯⲃⲟⲗⲓⲥ ⳿ⲉⲡⲉⲥⲏⲧ ⲁⲩϫⲉⲙ ⲓ̅ⲉ̅ ⳿ⲛ⳿ϩϥⲟⲧ ..
28И измеривши дубину нађоше двадесет хвати; и прошавши мало опет измерише, и нађоше петнаест хвати.
29⳿ⲉⲛⲉⲣϩⲟϯ ⲇⲉ ⲙⲏ ⲡⲱⲥ ⳿ⲛⲧⲉⲛϩⲉⲓ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉϩⲁⲛⲙⲁ ⲉⲩⲛⲁϣⲧ ⲁⲩϩⲓ ⲇ̅ ⳿ⲛⲁⲩϫⲁⲗ ⲥⲁⲫⲁϩⲟⲩ ⳿ⲙⲡⲓϫⲟⲓ ⲛⲁⲩⲧⲱⲃϩ ⲉⲑⲣⲉ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ..
29Онда бојећи се да како не ударе на прудовита места бацише са стражњег краја лађе четири ленгера, па се мољасмо Богу да сване.
30ⲉⲩⲕⲱϯ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲛⲉϥ ⳿ⲛⲥⲉⲫⲱⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲁ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲁⲩⲭⲱ ⳿ⲛϯ⳿ⲥⲕⲁⲫⲏ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉ⳿ⲫⲓⲟⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲗⲱⲓϫⲓ ϩⲱⲥ ϫⲉ ⲉⲩⲛⲁϩⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲛϩⲁⲛⲁⲩϫⲁⲗ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲥⲁ⳿ⲧϩⲏ ..
30А кад лађари гледаху да побегну из лађе, и спустише чамац у море изговарајући се као да хоће с предњег краја да спусте ленгере,
31ⲡⲉϫⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲁⲧⲟⲓ ϫⲉ ⳿ⲉϣⲱⲡ ⳿ⲁⲣⲉ⳿ϣⲧⲉⲙ ⲛⲁⲓ ⲟϩⲓ ϩⲓ ⲡⲓϫⲟⲓ ⳿ⲙⲙⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲙⲙⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲛⲟϩⲉⲙ ..
31рече Павле капетану и војницима: Ако ови не остану у лађи, ви не можете живи остати.
32ⲧⲟⲧⲉ ⲛⲓⲙⲁⲧⲟⲓ ⲁⲩⲥⲱⲗⲡ ⳿ⲛⲛⲓⲛⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉ ϯ⳿ⲥⲕⲁⲫⲏⲁⲩⲭⲁⲥ ⲉⲑⲣⲉⲥϩⲉⲓ ..
32Тада војници одрезаше ужа на чамцу и пустише га те паде.
33ϣⲁⲧⲉ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥⲑⲱⲧ ⳿ⲙⲡⲟⲩϩⲏⲧ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉϭⲓ ⳿ⲛⲟⲩ⳿ϧⲣⲉ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲓⲥ ⲓ̅ⲇ̅ ⳿ⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⳿ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϫⲟⲕⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲟⲙⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲡⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲉⲙ ⳿ϩⲗⲓ ..
33А кад хтеде да сване, мољаше Павле све да једу, говорећи: Четрнаести је дан данас како чекате и не једући живите ништа не окусивши.
34ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ϯⲧⲱⲃϩ ⳿ⲙⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉⲑⲣ⳿ⲉⲧⲉⲧⲉⲛϭ ⲓ ⳿ⲛⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ϧⲣⲉ ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⳿ϥϣⲟⲡ ⳿ⲛϣⲟⲣⲡ ⳿ⲉⲡⲉⲧⲉⲛⲟⲩϫⲁⲓ ⲟⲩϥⲱⲓ ⲅⲁⲣ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲧⲁⲫⲉ ⳿ⲛⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲙⲙⲱⲧⲉⲛ ⳿ϥⲛⲁⲧⲁⲕⲟ ⲁⲛ ..
34Зато вас молим да једете: јер је то за ваше здравље. А ни једном од вас длака с главе неће отпасти.
35ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲁϥϭⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲓⲕ ⲁϥϣⲉⲡ⳿ϩⲙⲟⲧ ⳿ⲛⲧⲉⲛ Ⲫϯ ⳿ⲙⲡⲉ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥⲫⲁϣϥ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲙ ..
35И рекавши ово узе хлеб, и даде хвалу Богу пред свима, и преломивши стаде јести.
36ⲉⲧⲁ ⲡⲟⲩϩⲏⲧ ⲇⲉ ⲟⲩⲛⲟϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ϩⲱⲟⲩ ⲁⲩϭⲓ ⳿ⲛⲧⲟⲩ⳿ϧⲣⲉ ..
36Онда се сви развеселивши и они једоше.
37ⲛⲓⲯⲩⲭⲏ ⲇⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⳿ⲉⲛⲁⲩϩⲓ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲛⲁⲩⲉⲣ ⲥ̅ⲟ̅ ⲡⲉ ..
37А у лађи беше нас душа свега двеста и седамдесет и шест.
38⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ϯ⳿ϧⲣⲉ ⲛⲁⲩ⳿ⲑⲣⲟ ⳿ⲙⲡⲓϫⲟⲓ ⳿ⲉⲁⲥⲓⲁⲓ ⲡⲉ ⲉⲩⲥⲓϯ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲟⲩ⳿ⲟ ⳿ⲉ⳿ⲫⲓⲟⲙ ..
38И наситивши се јела, олакшаше лађу избацивши пшеницу у море.
39ϩⲟⲧⲉ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙⲡⲟⲩⲥⲟⲩⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛⲁⲩϯ ⲇⲉ ⳿ⲛ⳿ϩⲑⲏⲟⲩ ⳿ⲛⲟⲩⲕⲟⲗⲡⲥ ⳿ⲉⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩ⳿ⲭⲣⲟ ⳿ⲛϧⲏⲧϥ ⲛⲁⲩⲥⲟϭⲛⲓ ⲇⲉ ϫⲉ ⲁⲣⲏⲟⲩ ⲥⲉⲛⲁ⳿ϣⲛⲟϩⲉⲙ ⳿ⲙⲡⲓϫⲟⲓ ⳿ⲉⲙⲁⲩ ..
39А кад би дан не познаваху земље; него угледаше некакав залив с песком, на који се договорише ако буде могуће, да извуку лађу.
40ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩϥⲓ ⳿ⲛⲛⲓⲁⲩϫⲁⲗ ⲛⲁⲩⲭⲱ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⲁⲙⲁ ⲇⲉ ⲁⲩⲭⲁ ϫⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲛⲓϩⲓⲏⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩⲥⲟⲥⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲁⲣⲧⲉⲙⲱⲛ ⳿ⲙⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ⲉⲑⲛⲓϥⲓ ⲁⲩⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲉⲡⲓ⳿ⲭⲣⲟ ..
40И подигнувши ленгере вожаху се по мору, и одрешивши ужа на крмама, и раширивши мало једро према ветрићу који дуваше, вожасмо се крају.
41⳿ⲉⲧⲁⲩϩⲉⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲓ ⳿ⲛⲑⲁⲗⲁⲥⲥⲁ ⳿ⲥⲛⲟⲩϯ ⲁⲩϩⲉⲣϣ ⲡⲓϫⲟⲓ ⳿ⲉⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ϩⲓ⳿ⲧϩⲏ ⲙⲉⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲁϥⲧⲁϫⲣⲟ ⲁϥⲟϩⲓ ⳿ⲛ⳿ϥⲕⲓⲙ ⲁⲛ ⲫⲁϩⲟⲩ ⲇⲉ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲁϥⲃⲱⲗ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛⲧⲉⲛ ⳿ⲡϭⲓ⳿ⲛϫⲟⲛⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓϩⲱⲓⲙⲓ ..
41А кад дођосмо као на један језик, где се море као раздељује, насади се лађа; и предњи крај, који се насади, оста тврд да се не може помакнути, а крма се разбијаше од силе валова.
42ⲁⲩ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲟⲩⲥⲟϭⲛⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲙⲁⲧⲟⲓ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉϧⲱⲧⲉⲃ ⳿ⲛⲛⲏⲉⲧⲥⲟⲛϩ ⲙⲏ ⲡⲱⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲛⲏⲃⲓ ⳿ⲛⲧⲉϥⲫⲱⲧ ..
42А војници се договорише да побију сужње, да који не исплива и не утече.
43ⲡⲓ⳿ⲉⲕⲁⲧⲟⲛⲧⲁⲣⲭⲟⲥ ⲇⲉ ⲉϥⲟⲩⲱϣ ⳿ⲉⲛⲟϩⲉⲙ ⳿ⲙⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲁϥϣⲁϣⲧⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙ⳿⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲙⲡⲟⲩⲥⲟϭⲛⲓ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲛⲏ⳿ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲥⲉϥⲓⲧⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⳿ⲛⲥⲉⲛⲏⲃⲓ ⳿ⲛϣⲟⲣⲡ ⳿ⲉⲡⲓ⳿ⲭⲣⲟ ..
43Али капетан желећи сачувати Павла забрани њихов договор, и заповеди онима који знаху пливати да искоче најпре, и да изиђу на земљу;
44ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲡⲕⲉⲥⲱϫⲡ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲙⲉⲛ ϩⲓ ϩⲁⲛⲥⲁⲛⲓⲥ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲇⲉ ϩⲓ ϩⲁⲛⲕⲉⲉⲛⲭ ⲁⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲉⲑⲣⲉⲛⲛⲟϩⲉⲙ ⲧⲏⲣⲉⲛ ⳿ⲉⲡⲓ⳿ⲭⲣⲟ .
44а остали једни на даскама а једни на чему од лађе. И тако изиђоше сви живи на земљу.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.