申命记 20
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1「你出去与仇敌争战的时候，看见马匹、车辆，并有比你多的人民，不要怕他们，因为领你出 埃及 地的耶和华—你 神与你同在。
1چون برای مقاتله با دشمن خود بیرون روی، و اسبها و ارابه‌ها و قومی را زیاده از خودبینی، از ایشان مترس زیرا یهوه خدایت که تو را از زمین مصر برآورده است، با توست.
2你们将要上阵的时候，祭司要到百姓面前宣告
2وچون به جنگ نزدیک شوید آنگاه کاهن پیش آمده، قوم را مخاطب سازد.
3说：『 以色列 人哪，你们当听，你们今日将要与仇敌争战，不要胆怯，不要惧怕战兢，也不要因他们惊恐；
3و ایشان را گوید: «ای اسرائیل بشنوید شما امروز برای مقاتله بادشمنان خود پیش می‌روید، دل شما ضعیف نشود، و از ایشان ترسان و لرزان و هراسان مباشید.
4因为耶和华—你们的 神与你们同去，要为你们与仇敌争战，拯救你们。』
4زیرا یهوه، خدای شما، با شما می‌رود، تا برای شما با دشمنان شما جنگ کرده شما رانجات دهد.»
5官长也要对百姓宣告说：『谁建造房屋，尚未奉献，他可以回家去，恐怕他阵亡，别人去奉献。
5و سروران، قوم را خطاب کرده، گویند: «کیست که خانه نو بنا کرده، آن راتخصیص نکرده است؛ او روانه شده، به خانه خودبرگردد، مبادا در جنگ بمیرد و دیگری آن راتخصیص نماید.
6谁种葡萄园，尚未用所结的果子，他可以回家去，恐怕他阵亡，别人去用。
6و کیست که تاکستانی غرس نموده، آن را حلال نکرده است؛ او روانه شده، به خانه خود برگردد، مبادا در جنگ بمیرد، ودیگری آن را حلال کند.
7谁聘定了妻，尚未迎娶，他可以回家去，恐怕他阵亡，别人去娶。』
7و کیست که دختری نامزد کرده، به نکاح در نیاورده است، او روانه شده، به خانه خود برگردد، مبادا در جنگ بمیرد ودیگری او را به نکاح درآورد.»
8官长又要对百姓宣告说：『谁惧怕胆怯，他可以回家去，恐怕他弟兄的心消化，和他一样。』
8و سروران نیزقوم را خطاب کرده، گویند: «کیست که ترسان وضعیف دل است؛ او روانه شده، به خانه‌اش برگردد، مبادا دل برادرانش مثل دل او گداخته شود.»
9官长对百姓宣告完了，就当派军长率领他们。
9و چون سروران از تکلم نمودن به قوم فارغ شوند، بر سر قوم، سرداران لشکر مقررسازند.
10「你临近一座城、要攻打的时候，先要对城 里的民 宣告和睦的话。
10چون به شهری نزدیک آیی تا با آن جنگ نمایی، آن را برای صلح ندا بکن.
11他们若以和睦的话回答你，给你开了城，城里所有的人都要给你效劳，服事你；
11و اگر تو راجواب صلح بدهد، و دروازه‌ها را برای توبگشاید، آنگاه تمامی قومی که در آن یافت شوند، به تو جزیه دهند و تو را خدمت نمایند.
12若不肯与你和好，反要与你打仗，你就要围困那城。
12و اگر باتو صلح نکرده، با تو جنگ نمایند، پس آن رامحاصره کن.
13耶和华—你的 神把城交付你手，你就要用刀杀尽这城的男丁。
13و چون یهوه، خدایت، آن را به‌دست تو بسپارد، جمیع ذکورانش را به دم شمشیربکش.
14惟有妇女、孩子、牲畜，和城内一切的财物，你可以取为自己的掠物。耶和华—你 神把你仇敌的财物赐给你，你可以吃用。
14لیکن زنان و اطفال و بهایم و آنچه درشهر باشد، یعنی تمامی غنیمتش را برای خود به تاراج ببر، و غنایم دشمنان خود را که یهوه خدایت به تو دهد، بخور.
15离你甚远的各城，不是这些国民的城，你都要这样待他。
15به همه شهرهایی که از تو بسیار دورند که از شهرهای این امتها نباشند، چنین رفتار نما.
16但这些国民的城，耶和华—你 神既赐你为业，其中凡有气息的，一个不可存留；
16اما از شهرهای این امتهایی که یهوه، خدایت، تو را به ملکیت می‌دهد، هیچ ذی نفس را زنده مگذار.
17只要照耶和华—你 神所吩咐的将这 赫 人、 亚摩利 人、 迦南 人、 比利洗 人、 希未 人、 耶布斯 人都灭绝净尽，
17بلکه ایشان را، یعنی حتیان و اموریان و کنعانیان و فرزیان و حویان ویبوسیان را، چنانکه یهوه، خدایت، تو را امرفرموده است، بالکل هلاک ساز.
18免得他们教导你们学习一切可憎恶的事，就是他们向自己神所行的，以致你们得罪耶和华—你们的 神。
18تا شما راتعلیم ندهند که موافق همه رجاساتی که ایشان باخدایان خود عمل می‌نمودند، عمل نمایید. و به یهوه، خدای خود، گناه کنید.
19「你若许久围困、攻打所要取的一座城，就不可举斧子砍坏树木；因为你可以吃那树上的果子，不可砍伐。田间的树木岂是人，叫你糟蹋吗？
19چون برای گرفتن شهری با آن جنگ کنی، وآن را روزهای بسیار محاصره نمایی، تبر بر درختهایش مزن و آنها را تلف مساز. چونکه ازآنها می‌خوری پس آنها را قطع منما، زیرا آیادرخت صحرا انسان است تا آن را محاصره نمایی؟
20惟独你所知道不是结果子的树木可以毁坏、砍伐，用以修筑营垒，攻击那与你打仗的城，直到攻塌了。」
20و اما درختی که میدانی درختی نیست که از آن خورده شود آن را تلف ساخته، قطع نما وسنگری بر شهری که با تو جنگ می‌کند، بنا کن تامنهدم شود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.