哥林多前书 13
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1我若能说万人的方言，并天使的话语，却没有爱，我就成了鸣的锣，响的钹一般。
1اگر به زبانهای مردم و فرشتگان سخن گویم و محبت نداشته باشم، مثل نحاس صدادهنده و سنج فغان کننده شده‌ام.
2我若有先知讲道 之能 ，也明白各样的奥秘，各样的知识，而且有全备的信，叫我能够移山，却没有爱，我就算不得什么。
2و اگرنبوت داشته باشم و جمیع اسرار و همه علم رابدانم و ایمان کامل داشته باشم بحدی که کوهها رانقل کنم و محبت نداشته باشم، هیچ هستم.
3我若将所有的周济 穷人 ，又舍己身叫人焚烧，却没有爱，仍然与我无益。
3واگر جمیع اموال خود را صدقه دهم و بدن خود رابسپارم تا سوخته شود و محبت نداشته باشم، هیچ سود نمی برم.
4爱是恒久忍耐，又有恩慈；爱是不嫉妒；爱是不自夸，不张狂，
4محبت حلیم و مهربان است؛ محبت حسد نمی برد؛ محبت کبر و غرور ندارد؛
5不做害羞的事，不求自己的益处，不轻易发怒，不计算 人的 恶，
5اطوار ناپسندیده ندارد و نفع خود را طالب نمی شود؛ خشم نمی گیرد و سوءظن ندارد؛
6不喜欢不义，只喜欢真理；
6ازناراستی خوشوقت نمی گردد، ولی با راستی شادی می‌کند؛
7凡事包容，凡事相信，凡事盼望，凡事忍耐。
7در همه‌چیز صبر می‌کند و همه را باور می‌نماید؛ در همه حال امیدوار می‌باشد وهر چیز را متحمل می‌باشد.
8爱是永不止息。先知讲道之能终必归于无有；说方言之能终必停止；知识也终必归于无有。
8محبت هرگز ساقط نمی شود و اما اگر نبوتهاباشد، نیست خواهد شد و اگر زبانها، انتها خواهد پذیرفت و اگر علم، زایل خواهد گردید.
9我们现在所知道的有限，先知所讲的也有限，
9زیراجزئی علمی داریم و جزئی نبوت می‌نماییم،
10等那完全的来到，这有限的必归于无有了。
10لکن هنگامی که کامل آید، جزئی نیست خواهد گردید.
11我作孩子的时候，话语像孩子，心思像孩子，意念像孩子，既成了人，就把孩子的事丢弃了。
11زمانی که طفل بودم، چون طفل حرف می‌زدم و چون طفل فکر می‌کردم و مانندطفل تعقل می‌نمودم. اما چون مرد شدم، کارهای طفلانه را ترک کردم.
12我们如今仿佛对着镜子观看，模糊不清，到那时就要面对面了。我如今所知道的有限，到那时就全知道，如同主知道我一样。
12زیرا که الحال در آینه بطور معما می‌بینم، لکن آن وقت روبرو؛ الان جزئی معرفتی دارم، لکن آن وقت خواهم شناخت، چنانکه نیز شناخته شدم.
13如今常存的有信，有望，有爱这三样，其中最大的是爱。
13و الحال این سه چیز باقی است: یعنی‌ایمان و امید ومحبت. اما بزرگتر از اینها محبت است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.