1 Corinthians 13
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Though I speak with the tongues of men and of angels, and have not charity, I am become as sounding brass, or a tinkling cymbal.
1اگر به زبانهای مردم و فرشتگان سخن گویم و محبت نداشته باشم، مثل نحاس صدادهنده و سنج فغان کننده شده‌ام.
2And though I have the gift of prophecy, and understand all mysteries, and all knowledge; and though I have all faith, so that I could remove mountains, and have not charity, I am nothing.
2و اگرنبوت داشته باشم و جمیع اسرار و همه علم رابدانم و ایمان کامل داشته باشم بحدی که کوهها رانقل کنم و محبت نداشته باشم، هیچ هستم.
3And though I bestow all my goods to feed the poor , and though I give my body to be burned, and have not charity, it profiteth me nothing.
3واگر جمیع اموال خود را صدقه دهم و بدن خود رابسپارم تا سوخته شود و محبت نداشته باشم، هیچ سود نمی برم.
4Charity suffereth long, and is kind; charity envieth not; charity vaunteth not itself, is not puffed up,
4محبت حلیم و مهربان است؛ محبت حسد نمی برد؛ محبت کبر و غرور ندارد؛
5Doth not behave itself unseemly, seeketh not her own, is not easily provoked, thinketh no evil;
5اطوار ناپسندیده ندارد و نفع خود را طالب نمی شود؛ خشم نمی گیرد و سوءظن ندارد؛
6Rejoiceth not in iniquity, but rejoiceth in the truth;
6ازناراستی خوشوقت نمی گردد، ولی با راستی شادی می‌کند؛
7Beareth all things, believeth all things, hopeth all things, endureth all things.
7در همه‌چیز صبر می‌کند و همه را باور می‌نماید؛ در همه حال امیدوار می‌باشد وهر چیز را متحمل می‌باشد.
8Charity never faileth: but whether there be prophecies, they shall fail; whether there be tongues, they shall cease; whether there be knowledge, it shall vanish away.
8محبت هرگز ساقط نمی شود و اما اگر نبوتهاباشد، نیست خواهد شد و اگر زبانها، انتها خواهد پذیرفت و اگر علم، زایل خواهد گردید.
9For we know in part, and we prophesy in part.
9زیراجزئی علمی داریم و جزئی نبوت می‌نماییم،
10But when that which is perfect is come, then that which is in part shall be done away.
10لکن هنگامی که کامل آید، جزئی نیست خواهد گردید.
11When I was a child, I spake as a child, I understood as a child, I thought as a child: but when I became a man, I put away childish things.
11زمانی که طفل بودم، چون طفل حرف می‌زدم و چون طفل فکر می‌کردم و مانندطفل تعقل می‌نمودم. اما چون مرد شدم، کارهای طفلانه را ترک کردم.
12For now we see through a glass, darkly; but then face to face: now I know in part; but then shall I know even as also I am known.
12زیرا که الحال در آینه بطور معما می‌بینم، لکن آن وقت روبرو؛ الان جزئی معرفتی دارم، لکن آن وقت خواهم شناخت، چنانکه نیز شناخته شدم.
13And now abideth faith, hope, charity, these three; but the greatest of these is charity.
13و الحال این سه چیز باقی است: یعنی‌ایمان و امید ومحبت. اما بزرگتر از اینها محبت است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.