Rom 3
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1To tiah nahaeloe Judah kami ah ohhaih timaw atho oh? To tih ai boeh loe tangyat hin aahhaih rang hoiah tih amekhaih maw oh?
1ถ้าเช่นนั้น ชาวยิวมีข้อได้เปรียบอะไร หรือการเข้าสุหนัตมีประโยชน์อะไร
2Amekhaih congca oh: lokpui koekah, Sithaw lok to nihcae khaeah pakuemsak pongah amekhaih oh.
2มีมากในทุกด้าน! ประการแรก พวกเขาได้รับมอบหมายให้ดูแลสิ่งที่พระเจ้าทรงเปิดเผย
3Thoemto kaminawk mah tang o ai nahaeloe kawbangmaw om o tih? Katang ai nihcae khosakhaih mah Sithaw oep ohhaih to amrosak maw?
3แล้วถ้าบางคนขาดความเชื่อล่ะ การขาดความเชื่อของพวกเขาจะทำให้ความซื่อสัตย์ของพระเจ้าไร้ผลหรือ
4To tiah na ai ni: ue, Na thuih ih lok pongah toenghaih na hnu tih, lokcaekhaih na tongh naah na pazawk tih, tiah tarik ih oh baktih toengah, kami boih lok amlai o cadoeh, Sithaw loe loktang ah oh.
4ไม่มีทางเป็นอย่างนั้น! ให้พระเจ้าทรงเป็นฝ่ายสัตย์จริง แม้มนุษย์ทุกคนจะเป็นคนโกหกก็ตาม ดังที่มีเขียนไว้ว่า “เพื่อพระองค์จะทรงชอบธรรมในถ้อยคำของพระองค์ และทรงชนะเมื่อพระองค์ถูกพิพากษา”
5Toe aicae sethaih mah Sithaw toenghaih to amtuengsak nahaeloe, kawbangmaw a thuih o han? Aicae danpaek Sithaw loe toeng ai ah maw oh? (Kami baktiah ni lok ka thuih)
5แต่ถ้าความไม่ชอบธรรมของเราทำให้เห็นความชอบธรรมของพระเจ้า เราจะว่าอย่างไร พระเจ้าทรงไม่ชอบธรรมหรือ เมื่อพระองค์ทรงลงโทษด้วยความโกรธ ข้าพเจ้าพูดอย่างที่มนุษย์ทั่วไปพูดกัน
6To tiah na ai ni: to tiah om nahaeloe Sithaw mah kawbangmaw long hae lokcaek tih?
6ไม่มีทางเป็นอย่างนั้น! ถ้าเป็นเช่นนั้น พระเจ้าจะทรงพิพากษาโลกได้อย่างไร
7Lok kam laihaih hoiah loktang ah kaom Sithaw lensawkhaih to amtueng aep nahaeloe, tipongah kami zae maeto baktiah kai lokcaekhaih oh vop loe?
7แต่ถ้าคำโกหกของข้าพเจ้าทำให้ความจริงของพระเจ้ายิ่งปรากฏมากขึ้นเพื่อพระสิริของพระองค์ แล้วทำไมข้าพเจ้ายังถูกพิพากษาว่าเป็นคนบาปอีก
8To tiah nahaeloe tipongah kahoih hmuen tacawt thai hanah, kasae hmuen to sah o ngala si, tiah a thui o ai loe? (To tiah lok a thuih o ti, tiah thoemto kaminawk mah kaicae kasae ang thuih o). To tiah lokthui kami loe lokcaek han krak.
8แล้วทำไมไม่พูดว่า “ให้เราทำชั่ว เพื่อความดีจะเกิดขึ้น” อย่างที่มีคนใส่ร้ายเรา และบางคนยืนยันว่าเราพูดเช่นนั้น คนที่พูดอย่างนี้สมควรแล้วที่จะถูกพิพากษาลงโทษ
9To tiah nahaeloe kawbangmaw oh boeh? Aicae loe nihcae pongah hoih kue maw? Hoih ai, hoih kue ai: Judahnawk doeh, Gentelnawk doeh, zaehaih thungah ni oh o boih, tiah kamnoekta ah kang thuih o boeh;
9ถ้าเช่นนั้นจะว่าอย่างไร? พวกเราดีกว่าพวกเขาหรือ? ไม่เลย! เพราะพวกเราได้เตือนไว้ก่อนแล้วว่า ทั้งชาวยิวและชาวกรีกล้วนอยู่ใต้อำนาจของบาป
10katoeng kami mi doeh om ai, om ai, maeto doeh om ai:
10ดังที่มีเขียนไว้ว่า “ไม่มีใครชอบธรรม ไม่มีแม้แต่คนเดียว
11kathaih kop kami mi doeh om ai, Sithaw pakrong kami mi doeh om ai.
11ไม่มีใครเข้าใจ ไม่มีใครแสวงหาพระเจ้า
12Nihcae loe loklam amkhraeng o boih boeh, nihcae loe tidoeh avang o ai boeh; kahoih hmuen sah kami mi doeh om ai, om ai, maeto doeh om ai.
12ทุกคนหันออกนอกทาง พวกเขากลายเป็นคนไร้ค่าไปด้วยกัน ไม่มีใครทำความดี ไม่มีแม้แต่คนเดียว”
13Nihcae ih aqawnh loe taprong baktiah amongh moe, palai hoiah alinghaih lok to thuih o; nihcae ih pahni ah pahui kasoe to oh:
13“ลำคอของพวกเขาเป็นหลุมฝังศพที่เปิดอยู่ พวกเขาใช้ลิ้นหลอกลวง” “พิษของงูพิษอยู่ใต้ริมฝีปากของพวกเขา”
14nihcae ih pakha loe tangoenghaih hoi kakhaa lok hoiah koi:
14“ปากของพวกเขาเต็มไปด้วยคำสาปแช่งและความขมขื่น”
15athii palong hanah karangah khok takanh o;
15“เท้าของพวกเขารีบไปหลั่งเลือด
16a caeh o haih loklam ah amrohaih hoi patangkhanghaih to oh:
16ความพินาศและความทุกข์ยากอยู่ในทางของพวกเขา
17monghaih loklam nihcae mah panoek o ai:
17พวกเขาไม่รู้จักทางแห่งสันติสุข”
18nihcae mik ah Sithaw zithaih roe om ai, tiah Cabu thungah tarik ih oh.
18“ไม่มีความยำเกรงพระเจ้าอยู่ต่อหน้าตาของพวกเขา”
19Kami boih mah lok apae ai ah oh moe, long kaminawk boih Sithaw hmaa ah lokcaek thai hanah, kaalok mah thuih ih hmuennawk boih loe kaalok thungah kaom kaminawk han ih ni thuih, tito vaihi a panoek o boeh.
19พวกเรารู้ว่า ทุกสิ่งที่ธรรมบัญญัติกล่าว ก็กล่าวแก่ผู้ที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ เพื่อทุกปากจะได้เงียบลง และทั้งโลกจะอยู่ภายใต้การพิพากษาของพระเจ้า
20Kaalok mah zaehaih amtuengsak pongah, mi kawbaktih doeh kaalok pazuihaih rang hoiah Anih hmaa ah toenghaih hnu mak ai.
20เพราะไม่มีมนุษย์คนใดจะได้รับความชอบธรรมต่อหน้าพระองค์ด้วยการกระทำตามธรรมบัญญัติ เพราะธรรมบัญญัติทำให้รู้จักบาป
21Toe vaihi loe kaalok hoi tahmaanawk ih lok mah hnukung ah oh boeh, Sithaw toenghaih loe kaalok pazuihaih hoiah om ai;
21แต่บัดนี้ ความชอบธรรมของพระเจ้าได้ถูกเปิดเผยโดยไม่ขึ้นกับธรรมบัญญัติ แม้ธรรมบัญญัติและเหล่าผู้เผยพระวจนะก็เป็นพยานถึงความชอบธรรมนั้น
22Sithaw toenghaih loe, kaminawk boih hoi tanghaih tawn kaminawk boih hanah, Jesu Kri tanghaih rang hoiah ni oh; mi kawbaktih doeh lahhaih om ai boeh:
22คือความชอบธรรมของพระเจ้าที่มาทางความเชื่อในพระเยซูคริสต์ ซึ่งมาถึงทุกคนและมีแก่ทุกคนที่เชื่อ เพราะไม่มีความแตกต่างกัน
23kami boih zae o boeh moe, Sithaw lensawkhaih to hnu o thai ai boeh;
23เพราะทุกคนทำบาป และไปไม่ถึงพระสิริของพระเจ้า
24atho paek ai ah Kri Jesu mah akranghaih hoi a tahmenhaih rang hoiah ni toenghaih to a hnuk o:
24แต่ได้รับความชอบธรรมโดยไม่ต้องแลกด้วยสิ่งใด เพราะพระคุณของพระองค์ ผ่านการไถ่ที่มีอยู่ในพระเยซูคริสต์
25Anih patangkhanghaih rang hoiah canghnii ah sak ih zaehaihnawk loe Sithaw mah tahmen boeh; a toenghaih to amtuengsak hanah, anih tanghaih rang hoiah, Angmah ih athii hoiah aicae zuengah tahmen hnikhaih angbawnhaih sak hanah, Sithaw mah to tiah sak boeh.
25พระเจ้าทรงส่งพระองค์มาเป็นเครื่องบูชาเพื่อการลบล้างบาป โดยความเชื่อในโลหิตของพระองค์ เพื่อแสดงความชอบธรรมของพระเจ้า เพราะด้วยความอดกลั้นของพระองค์ พระเจ้าทรงปล่อยผ่านบาปที่ทำไว้ก่อนหน้านั้น
26Anih loe katoeng kami ah oh, Jesu tanghaih tawn kaminawk toenghaih hnuksak hanah, a toenghaih to vaihi amtuengsak boeh.
26เพื่อแสดงความชอบธรรมของพระองค์ในเวลานี้ เพื่อพระองค์เองจะทรงชอบธรรม และทรงเป็นผู้ให้ความชอบธรรมแก่ผู้ที่มีความเชื่อในพระเยซู
27To tiah nahaeloe amoekhaih loe naa ah maw oh boeh? Amoekhaih loe anghmaat ving boeh. Kawbaktih kaalok pongah maw anghmaat ving? Toksakhaih hoiah maw anghmaat? Toksakhaih hoiah na ai ni; kaalok tanghaih rang hoiah ni.
27แล้วการอวดตัวอยู่ที่ไหน การอวดตัวนั้นถูกตัดออกไปแล้ว ด้วยกฎใด กฎของการกระทำหรือ ไม่ใช่ แต่ด้วยกฎของความเชื่อ
28To pongah, kami loe kaalok pazui pongah na ai, tanghaih rang hoiah ni toenghaih to hnuk, tito a panoek o.
28ดังนั้น พวกเรายืนยันว่า มนุษย์ได้รับความชอบธรรมโดยความเชื่อ โดยไม่ขึ้นกับการกระทำตามธรรมบัญญัติ
29Anih loe Judahnawk ih Sithaw khue maw? Gentelnawk ih Sithaw ah doeh om ai maw? Ue, Gentelnawk ih Sithaw ah doeh oh.
29หรือพระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าของชาวยิวเท่านั้น พระองค์ไม่ทรงเป็นพระเจ้าของคนต่างชาติด้วยหรือ ใช่ พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของคนต่างชาติด้วย
30Sithaw loe maeto ah oh pongah, anih mah tangyat hin aat kami to tanghaih rang hoiah ni toenghaih to hnusak ueloe, tangyat hin aat ai kami doeh tanghaih rang hoiah ni toenghaih to hnusak tih.
30เพราะมีพระเจ้าองค์เดียว ผู้จะทรงให้ความชอบธรรมแก่ผู้เข้าสุหนัตโดยความเชื่อ และแก่ผู้ไม่ได้เข้าสุหนัตโดยความเชื่อเช่นกัน
31To tiah nahaeloe tanghaih rang hoiah aicae mah kaalok a phraek o maw? A phrae o ai, ue, kaalok to ni a cak o sak aep.
31ถ้าเช่นนั้น เราทำให้ธรรมบัญญัติหมดความหมายเพราะความเชื่อหรือ ไม่มีทางเป็นอย่างนั้น! ตรงกันข้าม เราทำให้ธรรมบัญญัติตั้งมั่น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.