Rom 10
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Nawkamyanawk, Israelnawk pahlonghaih hnuk hanah, palung thungah koehhaih oh pongah, Sithaw khaeah lawk ka thuih pae.
1พี่น้อง ความปรารถนาในใจของข้าพเจ้า และคำอธิษฐานของข้าพเจ้าต่อพระเจ้าเพื่ออิสราเอล คือขอให้พวกเขาได้รับความรอด
2Nihcae loe Sithaw azom o, tiah ka hnuk, toe panoekhaih bangah khodai o ai.
2เพราะข้าพเจ้าเป็นพยานได้ว่า พวกเขามีความกระตือรือร้นเพื่อพระเจ้า แต่ความกระตือรือร้นนั้นไม่สอดคล้องกับความรู้
3Nihcae loe Sithaw toenghaih to pahnawt o moe, Sithaw toenghaih ah amha o ai ah, angmacae toenghaih to sak hanah pakrong o lat.
3เพราะพวกเขาไม่รู้จักความชอบธรรมของพระเจ้า และพยายามตั้งความชอบธรรมของตนเองขึ้น จึงไม่ยอมอยู่ใต้ความชอบธรรมของพระเจ้า
4Tang kaminawk boih toenghaih hnuk thai hanah, Kri loe kaalok boenghaih ah oh.
4เพราะพระคริสต์ทรงเป็นความสำเร็จสมบูรณ์ของธรรมบัญญัติ เพื่อให้ทุกคนที่เชื่อได้รับความชอบธรรม
5Mosi mah, To hmuennawk sah pazui kami loe to hmuennawk sak pazuihaih rang hoiah hing tih, tiah kaalok rang hoiah kaom toenghaih kawng to tarik.
5เพราะโมเสสเขียนถึงความชอบธรรมที่มาจากธรรมบัญญัติว่า “ผู้ที่ทำตามสิ่งเหล่านี้จะมีชีวิตโดยสิ่งเหล่านี้”
6Toe tanghaih rang hoiah kaom toenghaih mah loe, (Kri to ranui bang hoiah hoih tathuk hanah,) Mi maw van ah daw tahang tih? tiah na palung thung hoiah thui hmah:
6แต่ความชอบธรรมที่มาจากความเชื่อกล่าวว่า “อย่าพูดในใจของท่านว่า ‘ใครจะขึ้นไปบนสวรรค์’” คือเพื่อจะนำพระคริสต์ลงมา
7to tih ai boeh loe, (Duekhaih thung hoi Kri pathawk let hanah,) Mi maw kathuk thungah angthum tathuk tih? tiah thui hmah, tiah thuih.
7หรือ “ใครจะลงไปในเหวลึก” คือเพื่อจะนำพระคริสต์ขึ้นมาจากความตาย
8Kawbangah maw a thuih tih nahaeloe, Lok loe na taengah oh, na pakha hoi na palung thungah oh: to lok loe aicae mah a thuih o ih, tanghaih lok to ni;
8แต่ความชอบธรรมนั้นกล่าวว่าอย่างไร “ถ้อยคำอยู่ใกล้ท่าน อยู่ในปากของท่าน และอยู่ในใจของท่าน” คือถ้อยคำแห่งความเชื่อที่เราประกาศ
9Jesu loe Angraeng ni, tiah pakha hoi na taphong moe, Sithaw mah Anih to duekhaih thung hoiah pathawk let boeh, tiah palung thung hoi na tang nahaeloe, pahlong ah na om tih.
9เพราะถ้าท่านกล่าวยอมรับด้วยปากว่า พระเยซูทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า และเชื่อในใจว่า พระเจ้าทรงทำให้พระองค์ฟื้นขึ้นจากความตาย ท่านจะได้รับความรอด
10Palung thung hoi tang naah toenghaih to oh; pakha hoi taphong naah pahlonghaih to oh.
10เพราะคนเราเชื่อด้วยใจ จึงได้รับความชอบธรรม และกล่าวยอมรับด้วยปาก จึงได้รับความรอด
11Mi kawbaktih doeh Anih tang kami loe azathaih tongh mak ai, tiah Cabu mah thuih.
11เพราะพระคัมภีร์กล่าวว่า “ทุกคนที่เชื่อในพระองค์จะไม่ผิดหวัง”
12Anih kawk kaminawk boih nuiah paawt ai ah kapaek Angraeng maeto khue ni oh, to pongah Judah hoi Grik lahhaih to om ai boeh.
12เพราะไม่มีความแตกต่างระหว่างชาวยิวกับชาวกรีก องค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียวกันทรงเป็นเจ้าเหนือทุกคน และทรงอุดมบริบูรณ์สำหรับทุกคนที่ร้องเรียกพระองค์
13Mi kawbaktih doeh Angraeng hmin kawk kami loe pahlong ah om tih.
13เพราะ “ทุกคนที่ร้องเรียกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะได้รับความรอด”
14To tiah nahaeloe tanghaih tawn ai kaminawk mah anih to kawbangmaw kawk o tih? Nihcae mah thaihaih tawn ai ah kawbangmaw Anih to tang o tih? Lok thui kami om ai ah kawbangmaw nihcae mah thaih o tih?
14ถ้าอย่างนั้น พวกเขาจะร้องเรียกพระองค์ได้อย่างไร ถ้ายังไม่เชื่อในพระองค์ และจะเชื่อในพระองค์ได้อย่างไร ถ้ายังไม่เคยได้ยินพระองค์ และจะได้ยินได้อย่างไร ถ้าไม่มีผู้ประกาศ
15Nihcae to patoeh ai ah kawbangmaw nihcae mah thui o tih? Angdaehhaih kahoih tamthanglok thui kami hoi khosak kahoih anghoehaih tamthang sin kaminawk ih khok loe kawkrukmaw kranghoih! tiah tarik ih oh.
15และพวกเขาจะประกาศได้อย่างไร ถ้าไม่ได้ถูกส่งไป ดังที่มีเขียนไว้ว่า “เท้าของผู้ประกาศข่าวดีแห่งสันติสุขช่างงดงาม ผู้นำข่าวน่ายินดีเรื่องสิ่งดีทั้งหลายมา!”
16Toe nihcae boih mah kahoih tamthanglok to tang o ai. Tahmaa Isaiah mah, Angraeng, ka thuih o ih lok tang kami oh maw? tiah thuih.
16แต่ไม่ใช่ทุกคนที่ได้ฟังข่าวน่ายินดี เพราะอิสยาห์กล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ใครได้เชื่อข่าวที่พวกเรานำมา”
17Tanghaih loe thaihhaih hoiah angzoh, thaihhaih loe Sithaw lok hoiah oh.
17เพราะฉะนั้น ความเชื่อเกิดจากการได้ยิน และการได้ยินเกิดจากถ้อยคำของพระเจ้า
18Toe nihcae loe thaih o ai maw? A thaih o boeh, Nihcae ih lok loe long pum ah phak boeh, a thuih o ih loknawk doeh long boenghaih khoek to phak boeh, tiah ka thuih.
18แต่ข้าพเจ้าถามว่า พวกเขาไม่ได้ยินหรือ ได้ยินแน่นอน “เสียงของพวกเขาออกไปทั่วแผ่นดินโลก และถ้อยคำของพวกเขาไปถึงสุดปลายโลก”
19Hae tiah ka thuih, Israel kaminawk loe panoek o ai maw? Hmaloe koekah Mosi mah, Acaeng kami ah kaom ai kaminawk to kang utsak moe, amthu kaminawk hoiah palung kang phui o sak han, tiah thuih.
19แต่ข้าพเจ้าถามอีกว่า อิสราเอลไม่รู้หรือ ก่อนอื่น โมเสสกล่าวว่า “เราจะทำให้พวกเจ้าอิจฉาด้วยชนชาติที่ไม่เป็นชนชาติ เราจะทำให้พวกเจ้าโกรธด้วยชนชาติที่ไร้ความเข้าใจ”
20Tahmaa Isaiah mah, Kai pakrong ai kaminawk mah Kai ang hnuk o; Kai khaeah hni ai kaminawk khaeah Kam tueng pae, tiah misa hoihhaih hoiah lokthuih.
20และอิสยาห์กล้ากล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า “คนที่ไม่ได้แสวงหาเรากลับพบเรา เราปรากฏแก่คนที่ไม่ได้ถามหาเรา”
21Toe Israel kaminawk khaeah loe anih mah, Lok tahngai ai kaminawk hoi lokaek kaminawk khaeah, athun qui ban ka payangh, tiah thuih.
21แต่เกี่ยวกับอิสราเอล พระองค์กล่าวว่า “ตลอดทั้งวัน เรายื่นมือออกไปหาประชาชนที่ไม่เชื่อฟังและขัดขืน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.