Luka 12
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1To tiah kroek laek ai kaminawk nawnto amkhueng o moe, maeto hoi maeto ang et o naah, anih mah a hnukbang kaminawk khaeah, Hmaloe koekah, angsah thaih Farasinawk ih taeh thung hoiah acoe oh.
1ระหว่างนั้น ฝูงชนหลายพันคนมารวมกันจนเบียดเสียดกันถึงขั้นเหยียบกัน พระองค์เริ่มกล่าวกับสาวกก่อนว่า “จงระวังเชื้อแป้งของพวกฟาริสี ซึ่งก็คือความหน้าซื่อใจคด
2Amtueng thaih han ai ah khuk ih hmuen tidoeh om ai; panoek thaih han ai ah, hawk ih hmuen tidoeh om mak ai.
2ไม่มีสิ่งใดที่ปกปิดไว้แล้วจะไม่ถูกเปิดเผย และไม่มีสิ่งใดที่ซ่อนไว้แล้วจะไม่มีคนรู้
3To pongah khoving ah na thuih o ih lok to khodai ah thaih o tih; imthung ah naa ah thuih duem ih lok to imphu nuiah taphong o tih.
3เพราะฉะนั้น สิ่งใดที่พวกคุณพูดในความมืดก็จะมีคนได้ยินในความสว่าง และสิ่งใดที่พวกคุณกระซิบในห้องชั้นใน ก็จะมีคนประกาศบนดาดฟ้า
4Ampuinawk kang thuih o, Takpum paduek pacoengah, tidoeh sah thai ai kaminawk to zii o hmah.
4“เพื่อนของเรา เราบอกพวกคุณว่า อย่ากลัวคนที่ฆ่าได้แต่ร่างกาย แล้วหลังจากนั้นก็ทำอะไรไม่ได้อีก
5Toe na zit o han koi to kang thuih o coek han: a hum pacoengah, hell thungah va thaih, Anih to zii oh; ue, kang thuih o, Anih to zii oh.
5แต่เราจะบอกพวกคุณว่าควรกลัวใคร จงกลัวผู้ที่หลังจากฆ่าแล้ว ยังมีอำนาจโยนลงในเกเฮนนาได้ ใช่ เราบอกพวกคุณว่า จงกลัวผู้นั้น
6Parit tavaa pangato phoisa hnetto hoiah zawh o na ai maw? Toe hnetto thung ih maeto mataeng doeh Sithaw mah pahnet ai.
6“นกกระจอกห้าตัวขายกันเพียงสองอัสซาริออน ไม่ใช่หรือ? แต่พระเจ้าไม่ลืมมันแม้แต่ตัวเดียว
7Na lu nui ih sam mataeng doeh kroek boih. To pongah zii o hmah: nangcae loe parit tavaa pongah atho na oh o kue.
7แม้แต่เส้นผมบนศีรษะของพวกคุณก็ถูกนับไว้ทั้งหมด เพราะฉะนั้นอย่ากลัวเลย พวกคุณมีค่ามากกว่านกกระจอกหลายตัว
8Kang thuih o, Mi kawbaktih doeh kaminawk hmaa ah kai angdoe haih kami loe, Sithaw ih van kaminawk hmaa ah kami Capa mah anih to angdoe haih toeng tih:
8“เราบอกพวกคุณว่า ทุกคนที่ยอมรับเราอย่างเปิดเผยต่อหน้ามนุษย์ บุตรมนุษย์ก็จะยอมรับคนนั้นต่อหน้าทูตสวรรค์ของพระเจ้า
9toe kaminawk hmaa ah kai pahnawt kami loe, Sithaw ih van kaminawk hmaa ah anih to ka pahnawt toeng han.
9แต่คนที่ปฏิเสธเราต่อหน้ามนุษย์ ก็จะถูกปฏิเสธต่อหน้าทูตสวรรค์ของพระเจ้า
10Mi kawbaktih doeh kami Capa kasae thui kami loe, tahmenhaih om tih: toe Kacai Muithla kasae thui kami loe tahmenhaih om mak ai.
10ทุกคนที่กล่าวคำต่อต้านบุตรมนุษย์จะได้รับการยกโทษ แต่คนที่กล่าวหมิ่นประมาทพระวิญญาณบริสุทธิ์จะไม่ได้รับการยกโทษ
11Sineko ah lokcaek kaminawk hoi ukkungnawk hmaa ah ang hoih o naah, kawbangmaw lok ka pathim han, to tih ai boeh loe timaw ka pathim han, to tih ai boeh loe timaw ka thuih han, tito mawn o hmah:
11เมื่อพวกเขาพาพวกคุณไปต่อหน้าธรรมศาลา ผู้ปกครอง และผู้มีอำนาจ อย่ากังวลว่าจะตอบอย่างไรหรือจะพูดอะไร
12to atue nathuem roe ah na thuih han ih lok to Kacai Muithla mah na patuk tih, tiah a naa.
12เพราะพระวิญญาณบริสุทธิ์จะสอนพวกคุณในเวลานั้นเองว่าควรพูดอะไร”
13Amkhueng kaminawk thung ih maeto mah anih khaeah, Patukkung, kam nawk mah qawk ang pazet hanah na thui paeh, tiah a naa.
13คนหนึ่งในฝูงชนกล่าวกับพระองค์ว่า “อาจารย์ โปรดบอกพี่ชายของข้าพเจ้าให้แบ่งมรดกกับข้าพเจ้าด้วย”
14Toe Anih mah to kami khaeah, Kami, mi mah maw nanghnik salakah lokcaek han ih, to tih ai boeh loe qawk pazet hanah ang suek? tiah a naa.
14แต่พระองค์กล่าวกับเขาว่า “ท่าน ใครตั้งเราให้เป็นผู้พิพากษาหรือผู้แบ่งทรัพย์สินให้พวกคุณ?”
15Jesu mah nihcae khaeah, Acoe oh, kamthlai hmoek koehhaih to ayae oh: kami hinghaih loe a tawnh ih hmuenmaenawk nuiah amha ai, tiah a naa.
15แล้วพระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “จงระวัง! จงระวังตัวให้พ้นจากความโลภทุกอย่าง เพราะชีวิตของคนเราไม่ได้ขึ้นอยู่กับการมีทรัพย์สมบัติมากมาย”
16To pacoengah anih mah hae patahhaih lok hae nihcae khaeah thuih pae: angraeng maeto ih lawk loe thingthai qumpo paroeai tacawt:
16พระองค์เล่าอุปมาให้พวกเขาฟังว่า “ที่ดินของเศรษฐีคนหนึ่งให้ผลผลิตอย่างอุดมสมบูรณ์
17to pongah anih mah palung thungah, Thingthai qumpo suekhaih ahmuen ka tawn ai boeh, timaw ka sak han? tiah a poek.
17เขาคิดในใจว่า ‘ฉันจะทำอย่างไรดี เพราะไม่มีที่เก็บผลผลิต?’
18To pacoengah anih mah, Hae tiah ka sak han: tapupnawk to ka phraek moe, kalen kueah ka sak han; to ahmuen ah thingthai qumpo hoi hmuenmaenawk to ka suek boih han, tiah a thuih.
18แล้วเขาก็พูดว่า ‘ฉันจะทำอย่างนี้ ฉันจะรื้อยุ้งฉางของฉันแล้วสร้างให้ใหญ่กว่าเดิม และจะเก็บข้าวกับทรัพย์สินทั้งหมดไว้ที่นั่น
19Ka hinghaih pakhra khaeah, Kahing pakhra, saning kasawk ah patoh hanah hmuenmaenawk na patung mang boeh; kamongah om ah loe, caa ah, nae ah loe, kanawm ah khosah ah, tiah ka naa han, tiah a poek.
19แล้วฉันจะบอกจิตของตัวเองว่า “จิตเอ๋ย เจ้าสะสมของดีไว้มากพอสำหรับหลายปีแล้ว จงพักผ่อน กิน ดื่ม และสนุกสนานเถิด”’
20Toe Sithaw mah anih khaeah, Nang kamthu, vai qum ah na hinghaih pakhra to dueh tih boeh: duek pacoengah to hmuenmaenawk to mi mah maw toep tih, tiah a naa.
20“แต่พระเจ้ากล่าวกับเขาว่า ‘คนโง่ คืนนี้จิตของเจ้าจะถูกเรียกคืนจากเจ้า แล้วสิ่งที่เจ้าเตรียมไว้จะเป็นของใคร?’
21Angmah taham ah hmuenmae patung kami loe to tiah oh, anih loe Sithaw ah angraeng kami na ai ni, tiah a naa.
21คนที่สะสมทรัพย์สมบัติไว้เพื่อตนเอง แต่ไม่ได้มั่งคั่งต่อพระเจ้า ก็เป็นอย่างนี้”
22Anih mah a hnukbang kaminawk khaeah, To pongah kang thuih o, Timaw ka caak han; takpum hanah, timaw kang khuk han, tiah na hing hanah mawn o hmah.
22พระองค์กล่าวกับสาวกว่า “เพราะฉะนั้นเราบอกพวกคุณว่า อย่ากังวลเรื่องชีวิตว่าจะกินอะไร หรือเรื่องร่างกายว่าจะสวมอะไร
23Hinghaih loe caaknaek pongah lokpui kue, takpum loe khukbuen pongah lokpui kue.
23เพราะชีวิตสำคัญกว่าอาหาร และร่างกายสำคัญกว่าเสื้อผ้า
24Pangaahnawk to poek o noek ah: nihcae loe cangti haeh o ai, cang doeh aat o ai; cang suekhaih im hoi tapup doeh tawn o ai; toe Sithaw mah nihcae to pacah: nangcae loe tavaanawk pongah atho na oh o kue na ai maw?
24จงพิจารณาดูฝูงกา พวกมันไม่หว่าน ไม่เกี่ยว ไม่มีคลังหรือยุ้งฉาง แต่พระเจ้าก็เลี้ยงพวกมัน พวกคุณมีค่ามากกว่านกสักเพียงใด!
25Nangcae thungah mi mah maw mawnh pongah a hinghaih dong maeto thap thaih?
25มีใครบ้างในพวกคุณที่เพียงกังวลก็สามารถเพิ่มความสูงให้ตนเองได้หนึ่งศอก ?
26Hmuen tetta mataeng doeh na sah o thai ai to mah, tipongah kalah hmuennawk pongah mawnhaih na tawnh o loe?
26ถ้าพวกคุณทำแม้แต่สิ่งเล็กน้อยเช่นนี้ไม่ได้ แล้วจะกังวลเรื่องอื่นทำไม?
27Lily pawknawk kawbangmaw qoeng o tahang, tito poek o noek ah: nihcae loe toksah o ai, pathlah doeh kae o ai; toe kang thuih o, Solomon mah a lensawkhaih boih hoi amthoep naah hae apawk thung ih apawk maeto mataeng doeh pha ai vop.
27จงพิจารณาดูดอกลิลลี่ว่ามันเติบโตอย่างไร มันไม่ทำงานและไม่ปั่นด้าย แต่เราบอกพวกคุณว่า แม้แต่ซาโลมอนในพระสิริทั้งหมดของเขาก็ยังไม่ได้แต่งกายงดงามเหมือนดอกไม้เหล่านี้สักดอก
28Vaihni loe lawk ah oh, khawnbang ah loe hmai thungah vah han kaom, phroh mataeng doeh Sithaw mah to tih khoek to khukbuen hoiah pathoep nahaeloe; Aw tanghaih tamsi kaminawk, nangcae taoe cae loe kawkruk maw anih mah khukbuen hoiah pathoep tih?
28ถ้าพระเจ้าทำให้หญ้าในทุ่งซึ่งวันนี้ยังอยู่และพรุ่งนี้ถูกโยนเข้าเตา มีเครื่องนุ่งห่มอย่างนี้ พระองค์จะยิ่งให้พวกคุณมีเครื่องนุ่งห่มมากกว่านั้นสักเพียงใด พวกคุณผู้มีความเชื่อน้อย!
29Timaw ka caak moe, ka naek han, tiah pakrong o hmah, palunghaenghaih doeh tawn o hmah.
29“อย่ามัวแสวงหาว่าจะกินอะไรหรือดื่มอะไร และอย่ากังวล
30Long kaminawk mah ni to baktih hmuennawk to pakrong o: hae hmuennawk nang toeng o, tito nangcae Ampa mah panoek.
30เพราะบรรดาประชาชาติในโลกแสวงหาสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด แต่พระบิดาของพวกคุณรู้ว่าพวกคุณต้องการสิ่งเหล่านี้
31Toe nangcae loe Sithaw mah siangpahrang ah ukhaih prae to pakrong oh; hae hmuennawk boih hae na thap pae tih.
31แต่จงแสวงหาอาณาจักรของพระเจ้า แล้วสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดจะเพิ่มให้แก่พวกคุณ
32Tamsi tuucaanawk, zii o hmah; nangcae Ampa mah prae to nangcae khae paek han koeh.
32“ฝูงแกะน้อยเอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะพระบิดาของพวกคุณพอใจที่จะมอบอาณาจักรให้พวกคุณ
33Na tawnh o ih hmuennawk to zaw oh loe, kamtang kaminawk khaeah paek oh; nangmacae hanah kaprawn thai ai phoisa bawm to sah oh, kamro thai ai, kamqu mah pha thai ai moe, karaa mah doeh caa thai ai, van prae ah tangka to patung oh.
33จงขายสิ่งที่พวกคุณมี และให้แก่คนขัดสน จงเตรียมถุงเงินที่ไม่มีวันเก่าไว้สำหรับตนเอง คือทรัพย์สมบัติในสวรรค์ที่ไม่มีวันหมด ที่ซึ่งไม่มีขโมยเข้าใกล้และไม่มีแมลงทำลาย
34Na hmuenmae ohhaih ahmuen ah, na palungthin doeh om tih.
34เพราะทรัพย์สมบัติของพวกคุณอยู่ที่ไหน ใจของพวกคุณก็จะอยู่ที่นั่นด้วย
35Kaengkaeh angzaeng oh loe, hmaiim pa-aang o coek ah;
35“จงคาดเอวเตรียมพร้อม และจุดตะเกียงไว้
36Anih angzoh moe, thok takhuek naah, nihcae mah anih han thok paong pae phrat hanah, zu paluemhaih poihkung hoiah kamlaem, angmacae ih angraeng kazing kaminawk baktiah om oh.
36จงเป็นเหมือนคนที่กำลังรอเจ้านายของตนกลับจากงานแต่งงาน เพื่อว่าเมื่อเขามาถึงและเคาะประตู พวกเขาจะเปิดให้ทันที
37Angraeng angzoh naah iip ai ah kazing tamnanawk loe tahamhoih o: loktang kang thuih o, anih loe kaengkaeh angzaeng ueloe, buhcaak hanah nihcae to anghnusak tih, anih loe angzo ueloe, nihcae to caaknaek paek tih.
37ผู้รับใช้เหล่านั้นเป็นสุข เมื่อเจ้านายกลับมาและพบว่าพวกเขายังเฝ้ารออยู่ เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เขาจะคาดเอว เตรียมให้พวกเขานั่งเอนกายรับประทานอาหาร แล้วเข้ามาปรนนิบัติพวกเขา
38Atue hnetto naah maw, to tih ai boeh loe thumto naah maw, angraeng angzoh naah a mikhnuk ah amsakcoek tamnanawk loe tahamhoih o.
38ถ้าเขามาถึงในยามที่สองหรือยามที่สาม และพบว่าพวกเขายังเฝ้ารออยู่ ผู้รับใช้เหล่านั้นก็เป็นสุข
39Toe hae hae panoek oh, im tawnkung mah natuek naah maw kamqu angzo tih, tiah panoek nahaeloe, a im amrosak han ai ah, anih mah toep tih.
39แต่จงรู้ไว้ว่าถ้าเจ้าของบ้านรู้ว่าขโมยจะมาเวลาไหน เขาคงเฝ้าระวังและไม่ยอมให้บ้านของตนถูกงัดเข้าไป
40To pongah nangcae doeh amsak o coek ah: Kami Capa loe na poek o ai ih atue ah angzo tih, tiah a naa.
40เพราะฉะนั้นพวกคุณก็จงเตรียมพร้อม เพราะบุตรมนุษย์จะมาในเวลาที่พวกคุณไม่คาดคิด”
41Piter mah anih khaeah, Angraeng, na thuih ih patahhaih lok loe kaicae han ih maw, to tih ai boeh loe kaminawk boih han ih? tiah a naa.
41เปโตรถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านเล่าอุปมานี้ให้พวกเราฟัง หรือให้ทุกคนฟัง?”
42Angraeng mah, Atue mah phak naah kalah tamnanawk to buh pacah moe, angraeng mah imthung ukkung ah suek han ih oep kaom palungha im khenzawnkung loe mi maw?
42องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น ใครคือผู้จัดการที่ซื่อสัตย์และมีปัญญา ซึ่งเจ้านายจะตั้งให้ดูแลคนในบ้าน เพื่อแจกอาหารให้พวกเขาตามเวลา?
43Angmah ih angraeng angzoh naah a mikhnuk ah toksah, tamna loe tahamhoih.
43ผู้รับใช้คนนั้นเป็นสุข เมื่อเจ้านายกลับมาและพบว่าเขากำลังทำเช่นนั้น
44Loktang kang thuih o, to kami loe angraeng mah tawnh ih hmuennawk boih nuiah ukkung ah suem tih.
44เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เจ้านายจะตั้งเขาให้ดูแลทรัพย์สินทั้งหมดของตน
45Toe to tamna mah, Ka angraeng loe angzo hnai mak ai, tiah a palung thung hoiah poek moe, tamna nongpa hoi nongpatanawk to a boh, a naek moe, a caak pacoengah, mu paqui nahaeloe,
45แต่ถ้าผู้รับใช้คนนั้นคิดในใจว่า ‘เจ้านายของฉันยังไม่กลับมาอีกนาน’ แล้วเริ่มทุบตีคนรับใช้ชายและหญิง ทั้งกิน ดื่ม และเมามาย
46to tamna ih angraeng loe anih mah poek ai ih ani, panoek ai ih niah angzo tih, anih to takroek pat ueloe, tanghaih tawn ai kaminawk hoi nawnto a hak han koi ahmuen to paek tih.
46เจ้านายของผู้รับใช้คนนั้นจะกลับมาในวันที่เขาไม่คาดคิดและในเวลาที่เขาไม่รู้ แล้วจะฟันเขาเป็นสองท่อน และให้เขารับส่วนเดียวกับคนที่ไม่ซื่อสัตย์
47Angmah ih angraeng koehhaih to panoek, toe amsakcoek ai, angraeng koehhaih baktiah toksah ai tamna loe, bop pak palak tih.
47ผู้รับใช้ที่รู้ความต้องการของเจ้านาย แต่ไม่เตรียมพร้อมและไม่ทำตามที่เจ้านายต้องการ จะถูกเฆี่ยนหลายครั้ง
48Toe angraeng koehhaih sak han panoek ai pongah hmuen sah pazae tamna loe, kana parai ah bop mak ai. Mi kawbaktih doeh kapop ah paek ih kami khaeah, kapop ah hni tih: kapop ah ap ih kami khaeah, kapop kue ah hni o tih.
48แต่คนที่ไม่รู้และทำสิ่งที่สมควรถูกเฆี่ยน จะถูกเฆี่ยนเพียงไม่กี่ครั้ง ทุกคนที่ได้รับมาก ก็จะถูกเรียกร้องมาก และคนที่ได้รับมอบหมายมาก ก็จะถูกเรียกร้องมากยิ่งขึ้น
49Long nuiah hmai pakhrak han ih ni kang zoh; hmai kangh boih ai ah loe ka koehhaih akoep ai.
49“เรามาเพื่อโยนไฟลงบนแผ่นดินโลก และเราอยากให้ไฟนั้นลุกขึ้นแล้ว!
50Toe tuinuemhaih paek hanah ka tawn vop; to tiah akoep ai karoek to kawkrukmaw ka patang vop tih!
50แต่เรามีบัพติศมาที่จะต้องรับ และเรารู้สึกกดดันเพียงใดจนกว่าสิ่งนั้นจะสำเร็จ!
51Long nuiah angdaehhaih ohsak hanah kang zoh, tiah na poek o maw? Kang thuih o, to tiah na ai ni; tapraek han ih ni kang zoh:
51พวกคุณคิดว่าเรามาเพื่อให้เกิดสันติสุขบนแผ่นดินโลกหรือ? เราบอกพวกคุณว่า ไม่ใช่ แต่เป็นความแตกแยก
52vaihi hoi kamtong pangato kaom imthung takoh to ampraek o tih, thumto hoi hnetto, hnetto hoi thumto misa ah angcoeng o tih.
52เพราะตั้งแต่นี้ไป คนห้าคนในบ้านเดียวกันจะแตกแยกกัน สามคนแยกจากสองคน และสองคนแยกจากสามคน
53Ampa hoi a capa, amno hoi a canu, amni hoi langah, misa ah angcoeng o ueloe, ampraek o tih, tiah a naa.
53พวกเขาจะแตกแยกกัน บิดาต่อต้านบุตร และบุตรต่อต้านบิดา มารดาต่อต้านบุตรสาว และบุตรสาวต่อต้านมารดา แม่สามีต่อต้านลูกสะใภ้ และลูกสะใภ้ต่อต้านแม่สามี”
54Anih mah kaminawk khaeah, Niduem bang hoi angthawk tahang tamai to na hnuk o naah, nangcae mah, Kho angzo tih, tiah na thuih o; na thuih o ih baktih toengah, kho angzoh.
54พระองค์กล่าวกับฝูงชนด้วยว่า “เมื่อพวกคุณเห็นเมฆก่อตัวขึ้นทางทิศตะวันตก พวกคุณก็พูดทันทีว่า ‘ฝนกำลังจะตก’ แล้วก็เป็นเช่นนั้น
55Aloih bang ih takhi song naah loe, nangcae mah, Bae tih, tiah na thuih o; na thuih o ih baktih toengah oh.
55เมื่อมีลมใต้พัดมา พวกคุณก็พูดว่า ‘อากาศจะร้อนจัด’ แล้วก็เป็นเช่นนั้น
56Nangcae angsah thaih kaminawk! Van hoi long hma ah kaom hmuen kawng loe na panoek o; toe tikhoe vaihi thuem ah kaom atue loe na panoek o ai loe?
56คนหน้าซื่อใจคด! พวกคุณรู้จักตีความลักษณะของแผ่นดินและท้องฟ้า แล้วทำไมจึงไม่รู้จักตีความเวลานี้?
57Ue, tipongah katoeng hmuen sak hanah na panoek o thai ai loe?
57“ทำไมพวกคุณไม่ตัดสินด้วยตนเองว่าอะไรถูกต้อง?
58Na misa hoi nawnto lokcaekhaih im ah na caeh hoi naah, loklam ah anih hoi angdaehhaih to sah ah; to tih ai nahaeloe anih mah lokcaekkung khaeah na hoi tih, lokcaekkung mah angraeng khaeah na caeh haih ueloe, angraeng mah thongim thungah na va tih.
58เพราะเมื่อท่านกำลังไปกับคู่กรณีต่อหน้าผู้มีอำนาจตัดสินคดี จงพยายามอย่างเต็มที่ที่จะตกลงกับเขาระหว่างทาง เพื่อไม่ให้เขาลากท่านไปหาผู้พิพากษา แล้วผู้พิพากษามอบท่านให้เจ้าหน้าที่ และเจ้าหน้าที่โยนท่านเข้าคุก
59Kang thuih o, rong han koi laiba na kii o ai karoek to na loih o mak ai, tiah a naa.
59เราบอกท่านว่า ท่านจะออกจากที่นั่นไม่ได้เลยจนกว่าจะจ่ายเหรียญสุดท้ายครบ ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.