Luka 5
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Anih Gennesaret tui kangbuem taengah angdoet naah, Sithaw lok tahngai hanah paroeai kaminawk anih taengah caeh o,
1ขณะที่ฝูงชนเบียดเสียดเข้ามาหาพระองค์เพื่อฟังพระวจนะของพระเจ้า พระองค์ยืนอยู่ริมทะเลสาบเกนเนซาเรต
2tanga naeh kaminawk loe palok pasuk hanah caeh o, nihcae mah caehtaak sut ih tui taengah kaom palong hnetto a hnuk.
2พระองค์เห็นเรือสองลำจอดอยู่ริมทะเลสาบ ส่วนชาวประมงขึ้นจากเรือไปแล้ว และกำลังล้างอวนของตน
3Anih loe palong maeto thungah akunh, to palong loe Simon ih palong ah oh, anih mah Simon khaeah palong tui thungah tanawt kue ah, tiah a naa. Anih loe anghnut moe, palong thungah pop parai kaminawk to patuk.
3พระองค์ลงเรือลำหนึ่ง ซึ่งเป็นของซีโมน และขอให้เขาถอยเรือออกจากฝั่งเล็กน้อย แล้วพระองค์นั่งลงสอนฝูงชนจากเรือ
4Lok a thuih pacoengah, anih mah Simon khaeah, Tanga naeh hanah, kathuk tui thungah palok to haeng ah, tiah a naa.
4เมื่อกล่าวจบแล้ว พระองค์บอกซีโมนว่า “จงออกไปที่น้ำลึก แล้วหย่อนอวนลงจับปลา”
5Simon mah anih khaeah, Angraeng, qum puek ka haeng o boeh, tidoeh ka naeh o ai: toe na lok baktih toengah, ka haengh han, tiah a naa.
5ซีโมนตอบพระองค์ว่า “อาจารย์ พวกเราทำงานหนักมาตลอดคืน แต่จับอะไรไม่ได้เลย ถึงอย่างนั้น ข้าพเจ้าจะหย่อนอวนลงตามคำของท่าน”
6A lok baktih toengah a sak o naah, palok angsik duih khoek to pop parai tanga to a naeh o.
6เมื่อพวกเขาทำเช่นนั้น ก็จับปลาได้มากมายจนอวนของพวกเขากำลังจะขาด
7Nihcae khaeah caeh moe, abomh o hanah, kalah palong thungah kaom angmacae ih ampuinawk to a kawk o. Nihcae angzoh o moe, tui angbuek duih khoek to palong hnetto kakoi ah tanga to a naeh o.
7พวกเขาจึงโบกมือเรียกเพื่อนที่อยู่ในเรืออีกลำให้มาช่วย พวกเขาก็มาและขนปลาขึ้นจนเต็มเรือทั้งสองลำ จนเรือเริ่มจะจม
8To tiah kaom to Simon Piter mah hnuk naah, Jesu khokkung ah cangkrawn moe, Angraeng, na caehtaak ah, kai loe kami kazae ni, tiah a naa.
8เมื่อซีโมนเปโตรเห็นดังนั้น เขาก็ทรุดลงแทบเข่าของพระเยซู และกล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดไปจากข้าพเจ้าเถิด เพราะข้าพเจ้าเป็นคนบาป”
9Tanga pop parai ah a naeh o pongah, Piter hoi nawnto kaom kaminawk boih dawnrai o:
9เพราะเขาและทุกคนที่อยู่กับเขาต่างตกตะลึงกับปลาจำนวนมากที่พวกเขาจับได้
10Simon ih ampui, Zebedee ih caa Jakob hoi Johan doeh dawnrai hoi toeng. Jesu mah Simon khaeah, Zii hmah; vaihi hoi kamtong kami naehkung ah na om tih, tiah a naa.
10ยากอบกับยอห์น บุตรของเศเบดี ซึ่งเป็นหุ้นส่วนของซีโมน ก็เป็นเช่นเดียวกัน พระเยซูกล่าวกับซีโมนว่า “อย่ากลัวเลย ตั้งแต่นี้ไป ท่านจะจับคนเป็น ๆ”
11palong to tuicing bangah zaeh o moe, hmuenmaenawk a caeh o taak boih pacoengah, anih hnukah bang o.
11เมื่อพวกเขานำเรือขึ้นฝั่งแล้ว ก็ทิ้งทุกสิ่งและติดตามพระองค์ไป
12Anih vangpui maeto thungah oh naah, khenah, ngansae man kami maeto mah Jesu to hnuk naah, a hmaa ah tabok moe, Angraeng, na koeh nahaeloe, na ciimcaisak ah, tiah tahmenhaih hnik.
12ขณะที่พระองค์อยู่ในเมืองแห่งหนึ่ง ก็มีชายคนหนึ่งเป็นโรคเรื้อนทั่วตัว เมื่อเขาเห็นพระเยซู ก็ซบหน้าลงกับพื้นและวิงวอนพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าท่านเต็มใจ ท่านก็สามารถชำระข้าพเจ้าให้สะอาดได้”
13Jesu mah ban payangh moe, to kami to sui, Ka koeh: ciimcai lai ah, tiah a naa. Akra ai ah ngansae nathaih to hoih pae roep.
13พระองค์ยื่นมือแตะเขา และกล่าวว่า “เราเต็มใจ จงสะอาดเถิด” ทันใดนั้น โรคเรื้อนก็หายจากเขา
14Jesu mah anih khaeah mi khaeah doeh thui hmah. Toe Mosi ih kaalok baktih toengah caeh ah loe, qaima khaeah patuek ah, ciimcai boeh, tiah nihcae mah panoek o thai hanah, hmuenpaekhaih to sah ah, tiah a naa.
14พระองค์กำชับเขาไม่ให้บอกใคร และกล่าวว่า “แต่จงไปแสดงตัวแก่ปุโรหิต และถวายเครื่องบูชาสำหรับการชำระตัวของท่าน ตามที่โมเสสสั่งไว้ เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขา”
15Toe anih ih tamthang loe amthang aep aep: to pongah anih ih lok to tahngaih moe, nihcae nathaih hoisak hanah, paroeai kaminawk anih khaeah nawnto angzoh o.
15แต่ข่าวเกี่ยวกับพระองค์ยิ่งแพร่ออกไปมากขึ้น ฝูงชนจำนวนมากจึงมาชุมนุมกันเพื่อฟัง และเพื่อให้พระองค์รักษาโรคของพวกเขา
16Anih loe praezaek ah caeh moe, lawk a thuih.
16แต่พระองค์มักถอนตัวไปยังที่เปลี่ยวและอธิษฐาน
17Nito naah, anih mah patuk nathuem ah, Kalili prae, Judea prae hoi Jerusalem vangpui ah kaom, Farasinawk hoi ca tarik kaminawk anih taengah anghnut o: to naah nihcae ngantuisak hanah Angraeng thacakhaih to amtueng.
17วันหนึ่ง ขณะที่พระองค์กำลังสอน มีพวกฟาริสีและอาจารย์สอนธรรมบัญญัตินั่งอยู่ที่นั่น พวกเขามาจากทุกหมู่บ้านในแคว้นกาลิลีและยูเดีย รวมทั้งจากเยรูซาเล็ม และพลังขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับพระองค์เพื่อรักษาคนให้หาย
18Khenah, khok ban angtawt thai ai kami maeto kahni hoi ayaw o moe, anih khaeah caeh o haih, to kami to a thungah akun o haih moe, Anih hmaa ah suek hanah a poek o.
18มีชายกลุ่มหนึ่งหามคนอัมพาตคนหนึ่งมาบนแคร่ พวกเขาพยายามจะพาเขาเข้าไปวางไว้ต่อหน้าพระเยซู
19Kami pop parai moe, a thungah akunhaih loklam hnu o ai pongah, imphu nuiah dawh o moe, imphu to phraek o pacoengah, nganna kami to iihkhun hoi nawnto kaminawk salak hoiah Jesu hmaa ah pakhrak o.
19แต่เพราะฝูงชน พวกเขาหาทางพาเขาเข้าไปไม่ได้ จึงขึ้นไปบนหลังคา และหย่อนเขาพร้อมแคร่ลงมาทางกระเบื้องหลังคา ตรงกลางต่อหน้าพระเยซู
20Jesu mah nihcae tanghaih to hnuk naah, nganna kami khaeah, Ampui, na zaehaihnawk loe tahmen boeh, tiah a naa.
20เมื่อพระองค์เห็นความเชื่อของพวกเขา ก็กล่าวกับชายคนนั้นว่า “บาปของท่านได้รับการยกโทษแล้ว”
21To naah ca tarik kami hoi Farasinawk mah, Hae tiah Sithaw ahmin kasae thui kami loe mi aa? Sithaw khue ai ah loe, mi mah maw zaehaihnawk to tahmen thai tih, tiah a poek o.
21พวกอาลักษณ์และพวกฟาริสีเริ่มคิดกันว่า “คนนี้เป็นใคร จึงพูดหมิ่นประมาทพระเจ้า? ใครจะยกโทษบาปได้นอกจากพระเจ้าเพียงผู้เดียว?”
22Jesu mah nihcae poekhaihnawk to panoek pae naah, Anih mah nihcae khaeah, Palung thungah timaw na poek o?
22แต่พระเยซูรู้ความคิดของพวกเขา จึงตอบว่า “ทำไมพวกคุณจึงคิดเช่นนี้อยู่ในใจ?
23Na zaehaihnawk loe tahmen boeh, tiah thuih hae maw kazoi kue, to tih ai boeh loe Angthawk ah loe caeh lai ah, tiah thuih ih?
23อย่างไหนง่ายกว่า ระหว่างพูดว่า ‘บาปของท่านได้รับการยกโทษแล้ว’ กับพูดว่า ‘จงลุกขึ้นเดิน’?
24Toe kami Capa loe long nuiah zaehaihnawk to tahmen hanah thacakhaih to tawnh, tiah na panoek o thai hanah, (khokban angtawt thai ai kami khaeah,) Angthawk ah, nangmah ih kahni to la ah loe, nangmah im ah caeh lai ah, tiah lok kang paek, tiah a naa.
24แต่เพื่อให้พวกคุณรู้ว่า บุตรมนุษย์มีอำนาจบนแผ่นดินโลกที่จะยกโทษบาป” แล้วพระองค์กล่าวกับคนอัมพาตว่า “เราบอกท่าน จงลุกขึ้น ยกแคร่ของท่าน และกลับบ้านไป”
25Anih loe nihcae hmaa ah angthawk roep, angmah baih ih kahni to a lak moe, Sithaw pakoehhaih hoiah angmah im ah amlaem.
25ทันใดนั้น เขาก็ลุกขึ้นต่อหน้าพวกเขา ยกแคร่ที่ตนนอนอยู่ และกลับบ้านไปพร้อมกับยกย่องพระเจ้า
26Nihcae boih dawnrai o moe, Sithaw to saphaw o, zithaih hoiah koi o, aicae mah vaihniah dawnrai hmuen a hnuk o boeh, tiah a thuih o.
26ทุกคนต่างตกตะลึง และยกย่องพระเจ้า พวกเขาเต็มไปด้วยความยำเกรง และกล่าวว่า “วันนี้เราได้เห็นสิ่งน่าอัศจรรย์!”
27Hae tiah oh pacoengah anih loe caeh moe, Levi tiah ahmin kaom, phoisa conghaih ahmuen ah kanghnu, tamut cong kami maeto a hnuk, to naah anih khaeah Ka hnukah bangah, tiah a naa.
27หลังจากนั้น พระองค์ออกไป และเห็นคนเก็บภาษีคนหนึ่งชื่อเลวี นั่งอยู่ที่ด่านเก็บภาษี จึงกล่าวกับเขาว่า “ตามเรามา!”
28Levi loe angthawk moe, hmuenmaenawk caehtaak boih pacoengah, anih hnukah bang.
28เขาก็ทิ้งทุกสิ่ง ลุกขึ้น และติดตามพระองค์ไป
29Levi mah Jesu hanah angmah ih im ah kalen parai poih to a sak pae: pop parai tamut cong kaminawk hoi kalah kaminawk doeh nihcae hoi nawnto anghnut o toeng.
29เลวีจัดงานเลี้ยงใหญ่ให้พระองค์ที่บ้านของตน มีคนเก็บภาษีจำนวนมากและคนอื่น ๆ ร่วมเอนกายรับประทานอาหารกับพวกเขา
30Ca tarik kami hoi Farasinawk mah a hnukbang kaminawk khaeah laisaep o thuih, Tikhoe tamut cong kaminawk, kazae kaminawk hoiah buh nawnto na caak o loe? tiah a naa o.
30พวกอาลักษณ์และพวกฟาริสีในหมู่พวกเขาบ่นต่อสาวกของพระองค์ว่า “ทำไมพวกคุณจึงกินและดื่มกับคนเก็บภาษีและคนบาป?”
31Jesu mah nihcae khaeah, Ngantui kaminawk loe tuisi kop kami angai ai; nganna kaminawk mah ni angaih, tiah a naa.
31พระเยซูตอบพวกเขาว่า “คนแข็งแรงไม่ต้องการหมอ แต่คนเจ็บป่วยต้องการ
32Kai loe katoeng kami kawk hanah kang zo ai, kazae kaminawk dawnpakhuem hanah ni kang zoh, tiah a naa.
32เราไม่ได้มาเพื่อเรียกคนชอบธรรม แต่มาเรียกคนบาปให้กลับใจ”
33Nihcae mah Jesu khaeah, Johan hnukbang kaminawk loe buh zah o moe, lawkthuih o toepsoep, to baktih toengah Farasi hnuk bang kaminawk doeh buh zah o toeng, toe na hnukbang kaminawk loe a naek o moe, a caak o, tiah a naa.
33พวกเขากล่าวกับพระองค์ว่า “ทำไมสาวกของยอห์นจึงอดอาหารและอธิษฐานบ่อย ๆ เช่นเดียวกับสาวกของพวกฟาริสี แต่สาวกของท่านกลับกินและดื่ม?”
34Anih mah nihcae khaeah, Zu la kami oh nathuem ah, anih ih ampuinawk to buh na zah o sak han maw?
34พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณจะให้เพื่อนเจ้าบ่าวอดอาหารได้หรือ ขณะที่เจ้าบ่าวยังอยู่กับพวกเขา?
35Toe zu la kami lak vinghaih atue to pha tih, to naah nihcae mah buh to zaa o tih, tiah a naa.
35แต่จะมีวันที่เจ้าบ่าวถูกพรากไปจากพวกเขา แล้วในวันเหล่านั้น พวกเขาจะอดอาหาร”
36Nihcae khaeah patahhaih lok hoiah doeh a thuih pae; mi mah doeh kahni kangtha to kangquem nuiah abu vai ai; abu nahaeloe kangtha mah angsik sak aep tih, kahni kangtha hoi kangquem abu nahaeloe khet amcuk mak ai.
36พระองค์ยังเล่าอุปมาแก่พวกเขาว่า “ไม่มีใครฉีกผ้าจากเสื้อตัวใหม่ไปปะเสื้อตัวเก่า เพราะถ้าทำอย่างนั้น ก็เท่ากับทำให้เสื้อตัวใหม่ขาด และผ้าจากเสื้อใหม่ก็ไม่เข้ากับเสื้อเก่า
37Mi mah doeh misurtui kangtha to pailang kangquem pongah suem vai ai; suem nahaeloe misurtui kangtha mah pailang kangquem to tapoksak ueloe, misurtui to amsah tih, pailang doeh amro boih tih.
37และไม่มีใครเอาเหล้าองุ่นใหม่ใส่ถุงหนังเก่า เพราะเหล้าองุ่นใหม่จะทำให้ถุงหนังแตก เหล้าองุ่นก็หก และถุงหนังก็เสีย
38Misurtui kangtha loe pailang kangtha pongah suek han oh; to tiah ni amro ai ah suem hmaek thai tih.
38แต่ต้องเอาเหล้าองุ่นใหม่ใส่ถุงหนังใหม่ แล้วทั้งสองอย่างจะคงอยู่
39Kaminawk mah misurtui kangquem loe hoih kue, tiah thuih o baktih toengah, mi mah doeh misurtui kangquem naek pacoengah misurtui kangtha naek hanah koeh o ai boeh, tiah a naa.
39และไม่มีใครที่ดื่มเหล้าองุ่นเก่าแล้วจะอยากได้เหล้าองุ่นใหม่ทันที เพราะเขาพูดว่า ‘ของเก่าดีกว่า’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.