Luka 19
Meriam Mir GospelsTranslation
Meriam Mir Gospels
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1E Ieriko ge osemelu, a bakeamulu.
1Kaj li eniris en Jeriĥon kaj ĝin trapasis.
2Dasmer nerute le, abara nei Sakaio; E au telona le, a lu giz.
2Kaj jen viro, nomata Zakĥeo; kaj li estis ĉefimpostisto, kaj li estis riĉa.
3E laglag dasmer, Iesu nako; a umer kak abelelam gaire le lakub, a nerute, E teupei.
3Kaj li penis vidi Jesuon, kia homo li estas; kaj li ne povis pro la homamaso, ĉar li estis malgranda je staturo.
4Ege E au koreder gaire le la opem, E ogi nerute lu ge, nei sukamoru, E laglag abi dasmer: abelelam E abi gab dirier.
4Kaj antaŭkurinte antaŭen, li supreniris sur sikomorarbon, por lin vidi; ĉar li estis preterpasonta tie.
5Ege Iesu tabakeamulu abele uteb ge, a egreemalu, a abi erdar, E abi detager, kega, Sakaio, ma tarabu; abkoreb kaka emeri mara meta abele gerger.
5Kaj kiam Jesuo venis al la loko, li suprenrigardis, kaj diris al li: Zakĥeo, rapide malsupreniru, ĉar hodiaŭ mi devas loĝi en via domo.
6Ege E tabu, abi detager, E au sererege.
6Kaj li rapide malsupreniris, kaj akceptis lin ĝoje.
7Ege gaire le giz abi erdarare, a uiaba mudmer, kega, E bakeamu uit le la meta.
7Kaj vidinte, ĉiuj murmuris, dirante: Ĉe pekulo li eniris, por gasti.
8A Sakaio ekuei, a abi detager, kega, Opole, dasmer, kaka arage karbara lu uader nole lu kak; ese nerute le au ueku karim kaka uapum, a kaka bodomalam neis a neis gaber.
8Kaj Zakĥeo, starante, diris al la Sinjoro: Jen duonon de miaj posedaĵoj, Sinjoro, mi donacas al la malriĉuloj; kaj se el iu mi maljuste eldevigis ion, mi redonas kvaroblon.
9Ege Iesu de abi detager, kega, Azimoaret tabarki abele boai abele gerger ge, abelelam E dali Aberahama ra uerem.
9Kaj Jesuo diris al li: Hodiaŭ venis savo al ĉi tiu domo, ĉar li ankaŭ estas filo de Abraham.
10Abelelam Ade ra Uerem tabarki deraimerare le badimirida, ueakai uerkabu.
10Ĉar la Filo de homo venis, por serĉi kaj savi la perditaĵon.
11Ui ge dimiruartare abele lu, ege E uiabim ko detager nerute mer babisdarie, iaueakai maike Ierusalema, abelelam ui dikiaporare Ade ra baselaia pe detomereta.
11Kaj kiam oni aŭdis tion, li parolis ankoraŭ parabolon, ĉar li estis proksime al Jerusalem, kaj oni supozis, ke la regno de Dio tuj aperos.
12Abelelam E uiabi detager, kega, Nerute kele bakeamu nerute muriz gedim, ueakai nagri lu, a E lagelag opole, a iako takomeda.
12Li do diris: Unu nobelo forvojaĝis en malproksiman landon, por ricevi al si regnon, kaj reveni.
13Ege E darabgerare ten abara memeg le, E uiabi naisuerare ten paun, E uiabi daratagerare, Ua erapare a iako uatabakomeret.
13Kaj vokinte al si dek siajn servistojn, li donis al ili dek min’ojn, kaj diris al ili: Negocadu, ĝis mi revenos.
14Ege abara ged au ueku abim, abelelam uiaba emarkare, a detagerare, kega, Keriba nole lagelag abele le keriba opole.
14Sed liaj regnanoj lin malamis, kaj sendis delegitaron post li, dirante: Ni ne volas, ke tiu viro reĝu super ni.
15E ge ko akomelu abelelam E nagri lu, ueakai E opole, ege E uiabi darabgerare, tabara memeg le, nagri abara mani uiabi dog, iaueakai E umele nako abara mani dordor lu terapei.
15Kaj kiam li revenis, ricevinte la regnon, li ordonis voki al li tiujn servistojn, al kiuj li donis la monon, por ke li sciiĝu, kiom ili gajnis per negocado.
16A nerute le tabakeamulu, a abi detager, kega, Kole, mara paun, kaka nagri ten paun ko.
16Kaj venis la unua, kaj diris: Sinjoro, via min’o produktis dek min’ojn.
17E abi detager, kega, Au debele, debe memeg le: abelelam ma ageakar kebi lu, ma sirdam ten uteb.
17Kaj li diris al li: Bonege, bona servisto; ĉar vi estis fidela en tre malgranda afero, havu aŭtoritaton super dek urboj.
18Nerute le tabakeamu, a abi detager, kega, Kole, mara paun, kaka nagri faif paun ko.
18Kaj venis la dua, kaj diris: Sinjoro, via min’o faris kvin min’ojn.
19E abi detager, kega, Ma sirdam faif uteb.
19Li diris ankaŭ al tiu: Vi ankaŭ estu super kvin urboj.
20Nerute le tabakeamu, a abi detager, kega, Kole, dasmer, mara paun, kaka ikedi ages:
20Kaj alia venis, kaj diris: Sinjoro, jen via min’o, kiun mi konservis, flankemetitan en viŝtuko;
21Abelelam kaka mari geum, kaka umele mara tonar: ma ais abele lu ma nolea ikedi lokod ge, ma igiri abele saito ma nolea ariti kak.
21ĉar mi vin timis, ĉar vi estas homo severa; vi prenas tion, kion vi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion vi ne semis.
22Ege E abi detager, kega, abele memeg le adud tonar, Mara mer abelelam kaka mari bodomalam. Ma umele kara tonar, kaka ais abele lu kaka nolea ikedi lokod ge, a igiri abele saito nolea kara aritilam;
22Li diris al li: El via propra buŝo mi vin juĝos, vi malbona servisto. Vi sciis, ke mi estas homo severa, kiu prenas tion, kion mi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion mi ne semis;
23Nalugelam ma nolea ais kara mani abele meta mani terapei, iaueakai kaka iako tarakomelu nagri lu abkoreb?
23kial do vi ne donis mian monon en bankon, por ke, reveninte, mi postulu ĝin kun procento?
24E uiabi daratagerare, uader obako, Uaba itkamer abele paun, ikuar nerute le ten paun.
24Kaj li diris al la apudstarantoj: Forprenu de li la min’on, kaj donu ĝin al tiu, kiu havas la dek min’ojn.
25Ui ge abi detagerare, kega, Kole, nagri ten paun.
25(Kaj ili diris al li: Sinjoro, li havas dek min’ojn.)
26Abelelam kaka uabi detagereda, Ese le nagri lu, E ais; ese nerute le nolea lu kak, E itkamer abara lu.
26Mi diras al vi, ke al ĉiu, kiu havas, estos donite; kaj for de tiu, kiu ne havas, estos prenita eĉ tio, kion li havas.
27Nerute, uader kari derar, uiaba nolea kari lakak ko uiaba opole, uaba kari eguatumur peike abele uteb ge, uaba ipit kara opem.
27Cetere tiujn miajn malamikojn, kiuj ne volis, ke mi reĝu super ili, konduku ĉi tien, kaj mortigu ilin antaŭ mi.
28Ege mer eseemulu, E kekiam bakeamulu Ierusalema ge.
28Kaj tion dirinte, li ekiris antaŭe, suprenirante al Jerusalem.
29Ege maike Bethefage a Bethania, abele paser ge, nei Oliua, epe E namarid neis abara kaimeg giz,
29Kaj kiam li alproksimiĝis al Betfage kaj Betania, apud la monto nomata Olivarba, li sendis du el siaj disĉiploj,
30E uiabi daratager, kega, Ua bakeamulam abele uteb uabi opem, ese ua osemedariei abele uteb ge, uaba erdali kebi asina didbaredi, nolea le abi sor agimur kak: uaba abi detue, karim tegared.
30dirante: Iru en la kontraŭan vilaĝon, en kiu, enirante, vi trovos azenidon ligitan, sur kiu neniu iam ankoraŭ sidis; ĝin malligu kaj alkonduku.
31Ese nerute le uabi itimer, Nalugelam uaba abi detue? A ua abi detageram, kega, Opole abi lagelag.
31Kaj se iu demandos al vi: Kial vi ĝin malligas? parolu jene: La Sinjoro ĝin bezonas.
32Ui ge bakeamulei, a ui erdali, mokakalam abara mer uiabi daratager,
32Kaj la senditoj foriris, kaj trovis, ĝuste kiel li diris al ili.
33Ui ge detuei abele kebi asina, a uader le giz uiabi nautumerare, kega, Nalugem uaba detuei abele kebi asina?
33Kaj dum ili malligis la azenidon, ĝiaj posedantoj diris al ili: Kial vi malligas la azenidon?
34A uiaba detaut, kega, Opole abi lagelag.
34Kaj ili diris: La Sinjoro ĝin bezonas.
35Ege ui abi egaredelei Iesuim: ui ge uiaba ame uali abi sor ge dikmerikare abele kebi asina ge, ui ge Iesui agiserare abi sorge igimerare.
35Kaj ili alkondukis ĝin al Jesuo; kaj ĵetinte siajn vestojn sur la azenidon, ili sidigis Jesuon sur ĝin.
36E bakeamulu, a uiaba ame uali gab ge esagerare.
36Kaj dum li iris, ili sternis siajn vestojn sur la vojo.
37Ege maike abele gorgor paser ge, nei Oliua, ui ge, abara kaimeg giz uridili, ditimedarare sererege, uiaba au ereretikri Ade despelare, abelelam atamelam uridili uiaba erdali;
37Kaj kiam li jam alproksimiĝis, malsuprenironte la deklivon de la monto Olivarba, la tuta amaso de la disĉiploj komencis ĝoji kaj laŭdi Dion per laŭta voĉo pro ĉiuj potencaĵoj, kiujn ili vidis;
38Ege uiaba detautare, kega, Uerkab pe abele Opole, tabarki Iehoua ra nei ge: uerkab kotor ge, a deseper abele lu tumege.
38dirante: Estu benata la Reĝo, kiu venas en la nomo de la Eternulo; paco en la ĉielo kaj gloro en la supera alto.
39Ege uader Faresaio giz, pako lekub ge, uiaba abim detager, kega, Ereuer le, ma bardaratkare mabara kaimeg giz.
39Kaj iuj Fariseoj el la homamaso diris al li: Majstro, admonu viajn disĉiplojn.
40E uiabi daratagerare, kega, Kaka uabi detager, ese uiaba nole mer kak, a baker peike umele detaut.
40Kaj responde li diris: Mi diras al vi, ke se ĉi tiuj silentos, la ŝtonoj ekkrios.
41Maike, E erdali abele uteb, E ezoli,
41Kaj kiam li alproksimiĝis, li rigardis la urbon, kaj ploris pro ĝi,
42E abi detager, kega, Ese ma umele abele gerger, abele lu ueakai marim debele! a nerute, ma nole erdali.
42dirante: Ho, se vi mem scius en ĉi tiu tago la aferojn apartenantajn al paco! sed nun ili estas kaŝitaj for de viaj okuloj.
43Abelelam keubu gerger uatabaruk, gaire uaba taip uanartare a uanatumdare, uader au ueku uabim, uiaba deraueli marim, gaire uteb uridili,
43Ĉar venos sur vin tagoj, kiam viaj malamikoj ĉirkaŭbaros vin per palisaro, kaj ronde ĉirkaŭos vin, kaj ĉiuflanke premos vin,
44A uiaba mari ikeli no sep ise, pako mara omasker muige mari dog; nole nerute baker ko igi tumem nerute baker muige mari dog; abelelam ma nole umer kak na uar ge uatabaruk mari uanardar.
44kaj detruos ĝis la tero vin, kaj viajn infanojn en vi, kaj ne lasos en vi ŝtonon sur ŝtono, pro tio, ke vi ne sciis la tempon de via vizitado.
45E balu muige zogo meta, ge, E namuare adem uader le uiaba lu terapeirare,
45Kaj enirinte en la templon, li komencis elpeli la vendantojn,
46E uiabi daratagerare, kega, Emetu detali, Kara meta, esorerapare meta: a uaba ikeli mokakalam baker kur ge eruam le giz.
46dirante al ili: Estas skribite: Mia domo estos domo de preĝo; sed vi faris ĝin kaverno de rabistoj.
47Ege E ereuerem muige zogo meta gaire gerger. A zogozogo le giz, pako aotale giz, pako tarim le, abele ged ge, ege uiaba lagelag abi ipit:
47Kaj li instruis tagon post tago en la templo. Sed la ĉefpastroj kaj la skribistoj kaj la ĉefoj de la popolo penadis lin pereigi,
48A nerute, uiaba umer kak ikeli; abelelam abele ged ge uridili au lagelag abi asoli.
48kaj ne trovis, kion fari, ĉar la tuta popolo tre atente aŭskultis lin.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.