ลูกา 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1พระองค์เข้าไปและเดินผ่านเมืองเยรีโค
1Kaj li eniris en Jeriĥon kaj ĝin trapasis.
2มีชายคนหนึ่งชื่อศักเคียส เขาเป็นหัวหน้าคนเก็บภาษีและเป็นคนร่ำรวย
2Kaj jen viro, nomata Zakĥeo; kaj li estis ĉefimpostisto, kaj li estis riĉa.
3เขาพยายามมองดูว่าพระเยซูคือใคร แต่ไม่อาจมองเห็นเพราะฝูงชน เนื่องจากเขาตัวเตี้ย
3Kaj li penis vidi Jesuon, kia homo li estas; kaj li ne povis pro la homamaso, ĉar li estis malgranda je staturo.
4เขาจึงวิ่งล่วงหน้าไปและปีนต้นซิคามอร์เพื่อดูพระองค์ เพราะพระองค์กำลังจะผ่านทางนั้น
4Kaj antaŭkurinte antaŭen, li supreniris sur sikomorarbon, por lin vidi; ĉar li estis preterpasonta tie.
5เมื่อพระเยซูมาถึงที่นั่น พระองค์เงยหน้าขึ้นมองเห็นเขาและกล่าวว่า “ศักเคียส รีบลงมาเถิด เพราะวันนี้เราต้องพักที่บ้านของท่าน”
5Kaj kiam Jesuo venis al la loko, li suprenrigardis, kaj diris al li: Zakĥeo, rapide malsupreniru, ĉar hodiaŭ mi devas loĝi en via domo.
6เขาจึงรีบลงมาและต้อนรับพระองค์ด้วยความยินดี
6Kaj li rapide malsupreniris, kaj akceptis lin ĝoje.
7เมื่อทุกคนเห็น ก็พากันบ่นว่า “เขาเข้าไปพักกับคนบาป”
7Kaj vidinte, ĉiuj murmuris, dirante: Ĉe pekulo li eniris, por gasti.
8ศักเคียสยืนขึ้นและกล่าวกับองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้ายกทรัพย์สินครึ่งหนึ่งให้คนยากจน และถ้าข้าพเจ้ารีดไถอะไรจากใครมาโดยมิชอบ ข้าพเจ้าจะคืนให้เขาสี่เท่า”
8Kaj Zakĥeo, starante, diris al la Sinjoro: Jen duonon de miaj posedaĵoj, Sinjoro, mi donacas al la malriĉuloj; kaj se el iu mi maljuste eldevigis ion, mi redonas kvaroblon.
9พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “วันนี้ความรอดมาถึงบ้านนี้แล้ว เพราะเขาก็เป็นบุตรของอับราฮัมด้วย
9Kaj Jesuo diris al li: Hodiaŭ venis savo al ĉi tiu domo, ĉar li ankaŭ estas filo de Abraham.
10เพราะบุตรมนุษย์มาเพื่อแสวงหาและช่วยผู้ที่หลงหายให้รอด”
10Ĉar la Filo de homo venis, por serĉi kaj savi la perditaĵon.
11ขณะที่พวกเขากำลังฟังสิ่งเหล่านี้ พระองค์เล่าอุปมาอีกเรื่องหนึ่ง เพราะพระองค์อยู่ใกล้กรุงเยรูซาเล็ม และพวกเขาคิดว่าอาณาจักรของพระเจ้าจะปรากฏทันที
11Kaj kiam oni aŭdis tion, li parolis ankoraŭ parabolon, ĉar li estis proksime al Jerusalem, kaj oni supozis, ke la regno de Dio tuj aperos.
12พระองค์จึงกล่าวว่า “ชายผู้สูงศักดิ์คนหนึ่งเดินทางไปยังประเทศห่างไกลเพื่อรับอาณาจักรเป็นของตนแล้วกลับมา
12Li do diris: Unu nobelo forvojaĝis en malproksiman landon, por ricevi al si regnon, kaj reveni.
13เขาเรียกคนรับใช้สิบคนมาและมอบเงินมีนาสิบเหรียญให้พวกเขา แล้วสั่งว่า ‘จงนำเงินนี้ไปทำธุรกิจจนกว่าฉันจะกลับมา’
13Kaj vokinte al si dek siajn servistojn, li donis al ili dek min’ojn, kaj diris al ili: Negocadu, ĝis mi revenos.
14แต่พลเมืองของเขาเกลียดเขา จึงส่งคณะผู้แทนตามไปบอกว่า ‘พวกเราไม่ต้องการให้คนนี้ปกครองพวกเรา’
14Sed liaj regnanoj lin malamis, kaj sendis delegitaron post li, dirante: Ni ne volas, ke tiu viro reĝu super ni.
15“เมื่อเขากลับมาหลังจากได้รับอาณาจักรแล้ว เขาสั่งให้เรียกคนรับใช้ที่เขาให้เงินไว้มาหา เพื่อจะรู้ว่าแต่ละคนทำธุรกิจได้กำไรเท่าไร
15Kaj kiam li revenis, ricevinte la regnon, li ordonis voki al li tiujn servistojn, al kiuj li donis la monon, por ke li sciiĝu, kiom ili gajnis per negocado.
16คนแรกเข้ามาและพูดว่า ‘นายครับ เงินหนึ่งมีนาของนายทำกำไรได้อีกสิบมีนา’
16Kaj venis la unua, kaj diris: Sinjoro, via min’o produktis dek min’ojn.
17“เขาพูดกับคนนั้นว่า ‘ดีมาก คนรับใช้ที่ดี! เพราะเจ้าซื่อสัตย์ในเรื่องเล็กน้อย เจ้าจงมีอำนาจปกครองสิบเมือง’
17Kaj li diris al li: Bonege, bona servisto; ĉar vi estis fidela en tre malgranda afero, havu aŭtoritaton super dek urboj.
18“คนที่สองเข้ามาและพูดว่า ‘นายครับ เงินหนึ่งมีนาของนายทำกำไรได้อีกห้ามีนา’
18Kaj venis la dua, kaj diris: Sinjoro, via min’o faris kvin min’ojn.
19“เขาจึงพูดกับคนนั้นว่า ‘เจ้าจงปกครองห้าเมือง’
19Li diris ankaŭ al tiu: Vi ankaŭ estu super kvin urboj.
20อีกคนหนึ่งเข้ามาและพูดว่า ‘นายครับ นี่เงินหนึ่งมีนาของนาย ผมห่อเก็บไว้ในผ้าเช็ดหน้า
20Kaj alia venis, kaj diris: Sinjoro, jen via min’o, kiun mi konservis, flankemetitan en viŝtuko;
21เพราะผมกลัวนาย เนื่องจากนายเป็นคนเข้มงวด นายเก็บสิ่งที่ไม่ได้วางไว้ และเกี่ยวสิ่งที่ไม่ได้หว่าน’
21ĉar mi vin timis, ĉar vi estas homo severa; vi prenas tion, kion vi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion vi ne semis.
22“เขาพูดกับคนนั้นว่า ‘เจ้าคนรับใช้ชั่ว! ฉันจะตัดสินเจ้าจากคำพูดของเจ้าเอง เจ้ารู้ว่าฉันเป็นคนเข้มงวด เก็บสิ่งที่ฉันไม่ได้วางไว้ และเกี่ยวสิ่งที่ฉันไม่ได้หว่าน
22Li diris al li: El via propra buŝo mi vin juĝos, vi malbona servisto. Vi sciis, ke mi estas homo severa, kiu prenas tion, kion mi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion mi ne semis;
23ถ้าอย่างนั้น ทำไมเจ้าไม่เอาเงินของฉันไปฝากธนาคารไว้? เมื่อฉันกลับมาก็จะได้รับเงินนั้นพร้อมดอกเบี้ย’
23kial do vi ne donis mian monon en bankon, por ke, reveninte, mi postulu ĝin kun procento?
24แล้วเขาพูดกับคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นว่า ‘เอาเงินหนึ่งมีนาจากเขาไปให้คนที่มีสิบมีนา’
24Kaj li diris al la apudstarantoj: Forprenu de li la min’on, kaj donu ĝin al tiu, kiu havas la dek min’ojn.
25“พวกเขาพูดกับเขาว่า ‘นายครับ เขามีสิบมีนาแล้ว!’
25(Kaj ili diris al li: Sinjoro, li havas dek min’ojn.)
26‘ฉันบอกพวกเจ้าว่า ทุกคนที่มีจะได้รับเพิ่มขึ้น แต่คนที่ไม่มี แม้สิ่งที่เขามีก็จะถูกเอาไปจากเขา
26Mi diras al vi, ke al ĉiu, kiu havas, estos donite; kaj for de tiu, kiu ne havas, estos prenita eĉ tio, kion li havas.
27ส่วนศัตรูของฉันที่ไม่ต้องการให้ฉันปกครองพวกเขา จงพามาที่นี่และฆ่าพวกเขาต่อหน้าฉัน’”
27Cetere tiujn miajn malamikojn, kiuj ne volis, ke mi reĝu super ili, konduku ĉi tien, kaj mortigu ilin antaŭ mi.
28เมื่อพระองค์กล่าวเรื่องเหล่านี้แล้ว ก็เดินนำหน้าขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม
28Kaj tion dirinte, li ekiris antaŭe, suprenirante al Jerusalem.
29เมื่อพระองค์เข้าใกล้เบธสฟาเก และเบธานี ที่ภูเขาซึ่งเรียกกันว่าภูเขามะกอกเทศ พระองค์ส่งสาวกสองคนไป
29Kaj kiam li alproksimiĝis al Betfage kaj Betania, apud la monto nomata Olivarba, li sendis du el siaj disĉiploj,
30โดยกล่าวว่า “จงเข้าไปในหมู่บ้านฝั่งตรงข้าม เมื่อเข้าไป พวกคุณจะพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ซึ่งยังไม่มีใครเคยนั่งบนมัน จงแก้มันแล้วพามา
30dirante: Iru en la kontraŭan vilaĝon, en kiu, enirante, vi trovos azenidon ligitan, sur kiu neniu iam ankoraŭ sidis; ĝin malligu kaj alkonduku.
31ถ้ามีใครถามว่า ‘ทำไมพวกคุณแก้มัน?’ จงตอบว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการใช้มัน’”
31Kaj se iu demandos al vi: Kial vi ĝin malligas? parolu jene: La Sinjoro ĝin bezonas.
32คนที่ถูกส่งไปก็ออกไป และพบทุกอย่างตามที่พระองค์บอกไว้
32Kaj la senditoj foriris, kaj trovis, ĝuste kiel li diris al ili.
33ขณะที่พวกเขากำลังแก้ลูกลา เจ้าของมันถามว่า “พวกคุณแก้ลูกลาทำไม?”
33Kaj dum ili malligis la azenidon, ĝiaj posedantoj diris al ili: Kial vi malligas la azenidon?
34พวกเขาตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการใช้มัน”
34Kaj ili diris: La Sinjoro ĝin bezonas.
35แล้วพวกเขาก็พาลูกลามาหาพระเยซู เอาเสื้อคลุมของตนพาดบนลูกลา แล้วให้พระเยซูนั่งบนลูกลาเหนือเสื้อคลุมเหล่านั้น
35Kaj ili alkondukis ĝin al Jesuo; kaj ĵetinte siajn vestojn sur la azenidon, ili sidigis Jesuon sur ĝin.
36ขณะที่พระองค์เดินทางไป พวกเขาปูเสื้อคลุมของตนลงบนถนน
36Kaj dum li iris, ili sternis siajn vestojn sur la vojo.
37เมื่อพระองค์เข้าใกล้ทางลาดลงจากภูเขามะกอกเทศ ฝูงสาวกทั้งหมดก็เริ่มชื่นชมยินดีและสรรเสริญพระเจ้าด้วยเสียงดัง เพราะการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่ทั้งหมดที่พวกเขาได้เห็น
37Kaj kiam li jam alproksimiĝis, malsuprenironte la deklivon de la monto Olivarba, la tuta amaso de la disĉiploj komencis ĝoji kaj laŭdi Dion per laŭta voĉo pro ĉiuj potencaĵoj, kiujn ili vidis;
38พวกเขากล่าวว่า “กษัตริย์ผู้มาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นสุข! สันติสุขจงมีในสวรรค์ และพระสิริจงมีในที่สูงสุด!”
38dirante: Estu benata la Reĝo, kiu venas en la nomo de la Eternulo; paco en la ĉielo kaj gloro en la supera alto.
39ฟาริสีบางคนในฝูงชนกล่าวกับพระองค์ว่า “อาจารย์ โปรดตำหนิสาวกของท่านด้วย!”
39Kaj iuj Fariseoj el la homamaso diris al li: Majstro, admonu viajn disĉiplojn.
40พระองค์ตอบพวกเขาว่า “เราบอกพวกคุณว่า ถ้าคนเหล่านี้เงียบ ก้อนหินก็จะร้องออกมา”
40Kaj responde li diris: Mi diras al vi, ke se ĉi tiuj silentos, la ŝtonoj ekkrios.
41เมื่อพระองค์เข้าใกล้และเห็นเมือง ก็ร้องไห้เพราะเมืองนั้น
41Kaj kiam li alproksimiĝis, li rigardis la urbon, kaj ploris pro ĝi,
42และกล่าวว่า “ถ้าในวันนี้เจ้าเองรู้ว่าสิ่งใดนำสันติสุขมาให้เจ้า! แต่ตอนนี้สิ่งเหล่านั้นถูกซ่อนไว้จากตาของเจ้า
42dirante: Ho, se vi mem scius en ĉi tiu tago la aferojn apartenantajn al paco! sed nun ili estas kaŝitaj for de viaj okuloj.
43เพราะวันเวลาจะมาถึง เมื่อศัตรูของเจ้าจะสร้างแนวกั้นล้อมเจ้าไว้ ล้อมรอบเจ้า และบีบเจ้าไว้ทุกด้าน
43Ĉar venos sur vin tagoj, kiam viaj malamikoj ĉirkaŭbaros vin per palisaro, kaj ronde ĉirkaŭos vin, kaj ĉiuflanke premos vin,
44พวกเขาจะทุ่มเจ้ากับลูก ๆ ที่อยู่ภายในเจ้าลงกับพื้น และจะไม่ปล่อยให้หินสักก้อนหนึ่งซ้อนอยู่บนอีกก้อนหนึ่งในเจ้า เพราะเจ้าไม่รู้เวลาแห่งการมาเยี่ยมเยียนเจ้า”
44kaj detruos ĝis la tero vin, kaj viajn infanojn en vi, kaj ne lasos en vi ŝtonon sur ŝtono, pro tio, ke vi ne sciis la tempon de via vizitado.
45พระองค์เข้าไปในพระวิหารและเริ่มขับไล่คนที่ซื้อขายอยู่ในนั้น
45Kaj enirinte en la templon, li komencis elpeli la vendantojn,
46โดยกล่าวกับพวกเขาว่า “มีเขียนไว้ว่า ‘บ้านของเราเป็นบ้านแห่งการอธิษฐาน’ แต่พวกเจ้ากลับทำให้มันเป็น ‘ถ้ำของพวกโจร’!”
46dirante al ili: Estas skribite: Mia domo estos domo de preĝo; sed vi faris ĝin kaverno de rabistoj.
47พระองค์สอนในพระวิหารทุกวัน แต่พวกหัวหน้าปุโรหิต พวกอาลักษณ์ และบรรดาผู้นำของประชาชนพยายามหาทางทำลายพระองค์
47Kaj li instruis tagon post tago en la templo. Sed la ĉefpastroj kaj la skribistoj kaj la ĉefoj de la popolo penadis lin pereigi,
48แต่พวกเขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร เพราะประชาชนทั้งหมดตั้งใจฟังทุกคำที่พระองค์กล่าว
48kaj ne trovis, kion fari, ĉar la tuta popolo tre atente aŭskultis lin.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.