Luke 19
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Then Jesus entered Jericho and was passing through.
1Kaj li eniris en Jeriĥon kaj ĝin trapasis.
2And there was a man named Zacchaeus, a chief tax collector, who was very wealthy.
2Kaj jen viro, nomata Zakĥeo; kaj li estis ĉefimpostisto, kaj li estis riĉa.
3He was trying to see who Jesus was, but could not see over the crowd because he was small in stature.
3Kaj li penis vidi Jesuon, kia homo li estas; kaj li ne povis pro la homamaso, ĉar li estis malgranda je staturo.
4So he ran on ahead and climbed a sycamore tree to see Him, since Jesus was about to pass that way.
4Kaj antaŭkurinte antaŭen, li supreniris sur sikomorarbon, por lin vidi; ĉar li estis preterpasonta tie.
5When Jesus came to that place, He looked up and said, “Zacchaeus, hurry down, for I must stay at your house today.”
5Kaj kiam Jesuo venis al la loko, li suprenrigardis, kaj diris al li: Zakĥeo, rapide malsupreniru, ĉar hodiaŭ mi devas loĝi en via domo.
6So Zacchaeus hurried down and welcomed Him joyfully.
6Kaj li rapide malsupreniris, kaj akceptis lin ĝoje.
7And all who saw this began to grumble, saying, “He has gone to be the guest of a sinful man!”
7Kaj vidinte, ĉiuj murmuris, dirante: Ĉe pekulo li eniris, por gasti.
8But Zacchaeus stood up and said to the Lord, “Look, Lord, half of my possessions I give to the poor, and if I have cheated anyone, I will repay it fourfold.”
8Kaj Zakĥeo, starante, diris al la Sinjoro: Jen duonon de miaj posedaĵoj, Sinjoro, mi donacas al la malriĉuloj; kaj se el iu mi maljuste eldevigis ion, mi redonas kvaroblon.
9Jesus said to him, “Today salvation has come to this house, because this man too is a son of Abraham.
9Kaj Jesuo diris al li: Hodiaŭ venis savo al ĉi tiu domo, ĉar li ankaŭ estas filo de Abraham.
10For the Son of Man came to seek and to save the lost.”
10Ĉar la Filo de homo venis, por serĉi kaj savi la perditaĵon.
11While the people were listening to this, Jesus proceeded to tell them a parable, because He was near Jerusalem and they thought the kingdom of God would appear imminently.
11Kaj kiam oni aŭdis tion, li parolis ankoraŭ parabolon, ĉar li estis proksime al Jerusalem, kaj oni supozis, ke la regno de Dio tuj aperos.
12So He said, “A man of noble birth went to a distant country to lay claim to his kingship and then return.
12Li do diris: Unu nobelo forvojaĝis en malproksiman landon, por ricevi al si regnon, kaj reveni.
13Beforehand, he called ten of his servants and gave them ten minas. ‘Conduct business with this until I return,’ he said.
13Kaj vokinte al si dek siajn servistojn, li donis al ili dek min’ojn, kaj diris al ili: Negocadu, ĝis mi revenos.
14But his subjects hated him and sent a delegation after him to say, ‘We do not want this man to rule over us.’
14Sed liaj regnanoj lin malamis, kaj sendis delegitaron post li, dirante: Ni ne volas, ke tiu viro reĝu super ni.
15When he returned from procuring his kingship, he summoned the servants to whom he had given the money, to find out what each one had earned.
15Kaj kiam li revenis, ricevinte la regnon, li ordonis voki al li tiujn servistojn, al kiuj li donis la monon, por ke li sciiĝu, kiom ili gajnis per negocado.
16The first servant came forward and said, ‘Master, your mina has produced ten more minas.’
16Kaj venis la unua, kaj diris: Sinjoro, via min’o produktis dek min’ojn.
17His master replied, ‘Well done, good servant! Because you have been faithful in a very small matter, you shall have authority over ten cities.’
17Kaj li diris al li: Bonege, bona servisto; ĉar vi estis fidela en tre malgranda afero, havu aŭtoritaton super dek urboj.
18The second servant came and said, ‘Master, your mina has made five minas.’
18Kaj venis la dua, kaj diris: Sinjoro, via min’o faris kvin min’ojn.
19And to this one he said, ‘You shall have authority over five cities.’
19Li diris ankaŭ al tiu: Vi ankaŭ estu super kvin urboj.
20Then another servant came and said, ‘Master, here is your mina, which I have laid away in a piece of cloth.
20Kaj alia venis, kaj diris: Sinjoro, jen via min’o, kiun mi konservis, flankemetitan en viŝtuko;
21For I was afraid of you, because you are a harsh man. You withdraw what you did not deposit and reap what you did not sow.’
21ĉar mi vin timis, ĉar vi estas homo severa; vi prenas tion, kion vi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion vi ne semis.
22His master replied, ‘You wicked servant, I will judge you by your own words. So you knew that I am a harsh man, withdrawing what I did not deposit and reaping what I did not sow?
22Li diris al li: El via propra buŝo mi vin juĝos, vi malbona servisto. Vi sciis, ke mi estas homo severa, kiu prenas tion, kion mi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion mi ne semis;
23Why then did you not deposit my money in the bank, and upon my return I could have collected it with interest?’
23kial do vi ne donis mian monon en bankon, por ke, reveninte, mi postulu ĝin kun procento?
24Then he told those standing by, ‘Take the mina from him and give it to the one who has ten minas.’
24Kaj li diris al la apudstarantoj: Forprenu de li la min’on, kaj donu ĝin al tiu, kiu havas la dek min’ojn.
25‘Master,’ they said, ‘he already has ten!’
25(Kaj ili diris al li: Sinjoro, li havas dek min’ojn.)
26He replied, ‘I tell you that everyone who has will be given more; but the one who does not have, even what he has will be taken away from him.
26Mi diras al vi, ke al ĉiu, kiu havas, estos donite; kaj for de tiu, kiu ne havas, estos prenita eĉ tio, kion li havas.
27And these enemies of mine who were unwilling for me to rule over them, bring them here and slay them in front of me.’”
27Cetere tiujn miajn malamikojn, kiuj ne volis, ke mi reĝu super ili, konduku ĉi tien, kaj mortigu ilin antaŭ mi.
28After Jesus had said this, He went on ahead, going up to Jerusalem.
28Kaj tion dirinte, li ekiris antaŭe, suprenirante al Jerusalem.
29As He approached Bethphage and Bethany at the Mount of Olives, He sent out two of His disciples,
29Kaj kiam li alproksimiĝis al Betfage kaj Betania, apud la monto nomata Olivarba, li sendis du el siaj disĉiploj,
30saying, “Go into the village ahead of you, and as you enter it, you will find a colt tied there, on which no one has ever sat. Untie it and bring it here.
30dirante: Iru en la kontraŭan vilaĝon, en kiu, enirante, vi trovos azenidon ligitan, sur kiu neniu iam ankoraŭ sidis; ĝin malligu kaj alkonduku.
31If anyone asks, ‘Why are you untying it?’ tell him, ‘The Lord needs it.’”
31Kaj se iu demandos al vi: Kial vi ĝin malligas? parolu jene: La Sinjoro ĝin bezonas.
32So those who were sent went out and found it just as Jesus had told them.
32Kaj la senditoj foriris, kaj trovis, ĝuste kiel li diris al ili.
33As they were untying the colt, its owners asked, “Why are you untying the colt?”
33Kaj dum ili malligis la azenidon, ĝiaj posedantoj diris al ili: Kial vi malligas la azenidon?
34“The Lord needs it,” they answered.
34Kaj ili diris: La Sinjoro ĝin bezonas.
35Then they led the colt to Jesus, threw their cloaks over it, and put Jesus on it.
35Kaj ili alkondukis ĝin al Jesuo; kaj ĵetinte siajn vestojn sur la azenidon, ili sidigis Jesuon sur ĝin.
36As He rode along, the people spread their cloaks on the road.
36Kaj dum li iris, ili sternis siajn vestojn sur la vojo.
37And as He approached the descent from the Mount of Olives, the whole multitude of disciples began to praise God joyfully in a loud voice for all the miracles they had seen:
37Kaj kiam li jam alproksimiĝis, malsuprenironte la deklivon de la monto Olivarba, la tuta amaso de la disĉiploj komencis ĝoji kaj laŭdi Dion per laŭta voĉo pro ĉiuj potencaĵoj, kiujn ili vidis;
38“Blessed is the King who comes in the name of the Lord!” “Peace in heaven and glory in the highest!”
38dirante: Estu benata la Reĝo, kiu venas en la nomo de la Eternulo; paco en la ĉielo kaj gloro en la supera alto.
39But some of the Pharisees in the crowd said to Him, “Teacher, rebuke Your disciples!”
39Kaj iuj Fariseoj el la homamaso diris al li: Majstro, admonu viajn disĉiplojn.
40“I tell you,” He answered, “if they remain silent, the very stones will cry out.”
40Kaj responde li diris: Mi diras al vi, ke se ĉi tiuj silentos, la ŝtonoj ekkrios.
41As Jesus approached Jerusalem and saw the city, He wept over it
41Kaj kiam li alproksimiĝis, li rigardis la urbon, kaj ploris pro ĝi,
42and said, “If only you had known on this day what would bring you peace! But now it is hidden from your eyes.
42dirante: Ho, se vi mem scius en ĉi tiu tago la aferojn apartenantajn al paco! sed nun ili estas kaŝitaj for de viaj okuloj.
43For the days will come upon you when your enemies will barricade you and surround you and hem you in on every side.
43Ĉar venos sur vin tagoj, kiam viaj malamikoj ĉirkaŭbaros vin per palisaro, kaj ronde ĉirkaŭos vin, kaj ĉiuflanke premos vin,
44They will level you to the ground—you and the children within your walls. They will not leave one stone on another, because you did not recognize the time of your visitation from God.”
44kaj detruos ĝis la tero vin, kaj viajn infanojn en vi, kaj ne lasos en vi ŝtonon sur ŝtono, pro tio, ke vi ne sciis la tempon de via vizitado.
45Then Jesus entered the temple courts and began to drive out those who were selling there.
45Kaj enirinte en la templon, li komencis elpeli la vendantojn,
46He declared to them, “It is written: ‘My house will be a house of prayer.’ But you have made it ‘a den of robbers.’”
46dirante al ili: Estas skribite: Mia domo estos domo de preĝo; sed vi faris ĝin kaverno de rabistoj.
47Jesus was teaching at the temple every day, but the chief priests, scribes, and leaders of the people were intent on killing Him.
47Kaj li instruis tagon post tago en la templo. Sed la ĉefpastroj kaj la skribistoj kaj la ĉefoj de la popolo penadis lin pereigi,
48Yet they could not find a way to do so, because all the people hung on His words.
48kaj ne trovis, kion fari, ĉar la tuta popolo tre atente aŭskultis lin.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.