Luka 15
Meriam Mir GospelsTranslation
Meriam Mir Gospels
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ege telona uridili pako uit le, uiaba tabakeauare abim, uiaba lagelag asoli.
1Kaj ĉiuj impostistoj kaj pekuloj alproksimiĝis al li, por aŭskulti lin.
2Epe Faresaio giz a aotale giz, uiaba mudi mer, kega, Abele le E kemem uit giz, epe uiaba ereueda okakis.
2Kaj murmuris la Fariseoj kaj la skribistoj, dirante: Ĉi tiu akceptas pekulojn kaj manĝas kun ili.
3Ege E uiabi daratagerare nerute mer babisdarie, kega,
3Kaj li parolis al ili la jenan parabolon, dirante:
4Nete uaba le nagri mamoe netate handed, ese nerute mamoe obadimirik, ikedi nainte nain sumez ge, E bakeamu deraimer mamoe badimirida, E lagelag uaerdar?
4Kiu el vi, havante cent ŝafojn kaj perdinte unu el ili, ne forlasas la naŭdek naŭ sur la stepo, kaj iras, por serĉi tiun, kiun li perdis, ĝis li ĝin trovos?
5Ese E uaerdar, E uatekapsi, a sererege.
5Kaj trovinte, li ĝin metas sur siajn ŝultrojn, ĝojante.
6Ese abi boai giz uaerdarare, ege abara debud a maike le uiaba etami okakis, ege E uiabi daratagerare, kega, Debele meriba sererege, abelelam kaka ko erdali kara mamoe ge badimirida.
6Kaj reveninte domen, li kunvokas siajn amikojn kaj siajn najbarojn, dirante al ili: Ĝoju kun mi, ĉar mi trovis mian ŝafon, la perditan.
7Kaka uabi detager, kega, Mokakalam gaire le kotor ge au sererege le uit a emetu obazgeda, a kebi kebi sererege nainte nain le giz barkak nole dikiapor obazgeda.
7Mi diras al vi, ke tiel same estos ĝojo en la ĉielo pro unu pekulo, kiu pentas, pli ol pro naŭdek naŭ justuloj, kiuj ne bezonas penton.
8Nete kosker nagri ten mani, ese nerute mani badimirida, E lamepa disirik, meta ge poipi ame, elele deraimer E lagelag uaerdar?
8Kiu virino, havante dek draĥmojn, se ŝi perdis unu draĥmon, ne ekbruligas lampon kaj balaas la domon kaj serĉas diligente, ĝis ŝi ĝin trovos?
9Ese uaerdar, E darabgeri abara debud pako maikle giz, kega, Debele meriba sererege, abelelam kaka erdali abele mani badimirida.
9Kaj trovinte, ŝi kunvokas siajn amikinojn kaj siajn najbarinojn, dirante: Ĝoju kun mi, ĉar mi trovis la draĥmon, kiun mi perdis.
10Kaka uabi detager, kega, Mokakalam Ade ra angela kotor ge sererege, le uit a emetu obazgeda.
10Tiel same, mi diras al vi, estas ĝojo antaŭ la anĝeloj de Dio pro unu pekulo, kiu pentas.
11Ege E uiabi daratagerare, Nerute le neisi abara uerem:
11Kaj li diris: Unu viro havis du filojn;
12Ege keimer tabara aba detager, kega, Baba, ma kari nakuar kara lu. Ege abara lu erag uiabi naisuer.
12kaj la pli juna diris al sia patro: Patro, donu al mi la heredotan parton de la havo. Kaj li dividis inter ili siajn vivrimedojn.
13Ege uader gerger basemerare, ege keimered tabara lu etami okakis, ege bakeamulu nerute muriz gedim; E no adud tonar.
13Kaj post ne multaj tagoj la pli juna, kolektinte ĉion, forvojaĝis al malproksima lando; kaj tie li disperdis sian havon per diboĉa vivado.
14Ege abara lu esemulu, abele ged uererege; ege nole leuer kak.
14Kaj kiam li jam elspezis ĉion, forta malsato okazis en tiu lando, kaj li komencis havi mankon.
15E bakeamulu emeri nerute le erdar abele ged ge; E abi emariklu abele utebem borom asisiem.
15Kaj li iris, kaj aliĝis al unu el la loĝantoj de tiu lando; kaj ĉi tiu lin sendis sur siajn kampojn, por paŝti porkojn.
16E au lagelag borom ra poipi leuer, iaueakai abara gem osmeda: nole le abi lu ikuar.
16Kaj li deziris plenigi sian ventron per la karoboj, kiujn la porkoj manĝis; kaj neniu donis al li.
17Ege E umele ge akailu, kega, kara Aba ra gaire memeg le, uiaba kaier areto gaire, a kaka uererege, mop ge eud!
17Sed reveninte al si, li diris: Kiom da dungitoj de mia patro havas panon abunde, sed mi ĉi tie pereas de malsato!
18Debele kaka nakueilu nabakeamulu karbara abem, a abi detager, Baba, kaka uit Le emeri kotor ge, pako mara opem:
18Mi leviĝos, kaj iros al mia patro, kaj mi diros al li: Patro, mi pekis kontraŭ la ĉielo kaj antaŭ vi;
19Nole abkoreb kaka mara uerem: debele kaka mokakalam nerute mara memeg le.
19mi jam ne meritas esti nomata via filo; faru min kiel unu el viaj dungitoj.
20E ekueilu bakeamulu tabara aba. Ege abi abet muriz ge erdali, epe E au nasenas, E au koreder, a abi erpei, a eskos.
20Kaj li leviĝis, kaj iris al sia patro. Sed kiam li estis ankoraŭ malproksime, lia patro lin vidis kaj kortuŝiĝis, kaj kurinte, falis sur lian kolon kaj lin kisadis.
21A ueremet abi detager, Baba, kaka emetu uit Le emeri kotor ge, pako mara opem: nole abkoreb kaka mara uerem.
21Kaj la filo diris al li: Patro, mi pekis kontraŭ la ĉielo kaj antaŭ vi, kaj mi jam ne meritas esti nomata via filo.
22Ege abet tabara memeg le giz daratagerare, kega, Debele tais perper am uali, debele ame; a ring ame abara tag, a teter gab ame:
22Kaj diris la patro al siaj servistoj: Alportu rapide la ĉefan robon, kaj lin vestu, kaj metu ringon sur lian manon kaj ŝuojn sur liajn piedojn;
23Debele tais kebi kau toertoer, ipit abele, mi aroare, a sererege:
23kaj alportu la grasigitan bovidon kaj buĉu ĝin, kaj ni manĝu kaj estu gajaj;
24Abelelam kara uerem peike, E eumida, a ko eded akaida; E badimirida, a ko erdali. Ege uiaba sererege.
24ĉar ĉi tiu mia filo estis mortinta, kaj denove vivas; li estis perdita, kaj estas trovita. Kaj ili komencis esti gajaj.
25Abara narbet uerem emeri sumez ge: E tabakeamulu maike uiaba meta ge, ege asoli uiaba uarup erem, a uedakiriare.
25Sed la pli maljuna filo estis sur la kampo; kaj kiam li venis kaj alproksimiĝis al la domo, li aŭdis muzikon kaj dancadon.
26A E dabgeri nerute memeg le, a abi itimer, kega, Nalu pe ua ikereda?
26Kaj li alvokis unu el la knaboj, kaj demandis lin, kio estas tio.
27Ege E abi detager, kega, Mara le tabakeamuda; epe mara abet ipit kebi kau au toertoer, abelelam E ko erdali E nagri eded.
27Kaj li diris al li: Via frato venis, kaj via patro buĉis la grasigitan bovidon, ĉar li ricevis lin sana.
28Epe E au ueku, umer kak bao meta ge: abara aba E osemelu adige, E abi okadersemer.
28Sed li koleris, kaj ne volis eniri; kaj lia patro elvenis, kaj lin petegis.
29Ege E abi detager, abara aba, kega, Dasmer, gaire urut kaka mara memeg le, gaire mara mer kaka nole batauered: ma nole kari ikuar kebi nani, ki sererege debudkem:
29Sed li responde diris al sia patro: Jen tiom da jaroj mi servas al vi, kaj neniam mi malobeis vian ordonon, tamen vi neniam donis al mi kapridon, por ke mi estu gaja kun miaj amikoj;
30Ege mara uerem peike, dedkoli mara lu okakis adud kosker, E tabakeamuda, ma pe ipit kebi kau abim.
30sed kiam venis ĉi tiu via filo, kiu formanĝis vian havon kun malĉastistinoj, vi buĉis por li la grasigitan bovidon.
31Ege E abi detager, Kara uerem, mi emeri okakis, kara lu uridili, marim.
31Kaj li diris al li: Filo, vi estas ĉiam kun mi, kaj ĉio mia estas via.
32Ege abkoreb mi sererege: abelelam mara le pedali, E eumida, a ko eded akaida; E badimirida, a ko erdali.
32Sed konvenis esti gajaj kaj ĝoji; ĉar ĉi tiu via frato estis mortinta, kaj denove vivas; li estis perdita, kaj estas trovita.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.