Luka 15
Meriam Mir GospelsTranslation
Meriam Mir Gospels
Clementine Vulgate, 1598
1Ege telona uridili pako uit le, uiaba tabakeauare abim, uiaba lagelag asoli.
1Erant autem appropinquantes ei publicani, et peccatores ut audirent illum.
2Epe Faresaio giz a aotale giz, uiaba mudi mer, kega, Abele le E kemem uit giz, epe uiaba ereueda okakis.
2Et murmurabant pharisæi, et scribæ, dicentes: Quia hic peccatores recipit, et manducat cum illis.
3Ege E uiabi daratagerare nerute mer babisdarie, kega,
3Et ait ad illos parabolam istam dicens:
4Nete uaba le nagri mamoe netate handed, ese nerute mamoe obadimirik, ikedi nainte nain sumez ge, E bakeamu deraimer mamoe badimirida, E lagelag uaerdar?
4Quis ex vobis homo, qui habet centum oves, et si perdiderit unam ex illis, nonne dimittit nonaginta novem in deserto, et vadit ad illam quæ perierat, donec inveniat eam?
5Ese E uaerdar, E uatekapsi, a sererege.
5Et cum invenerit eam, imponit in humeros suos gaudens:
6Ese abi boai giz uaerdarare, ege abara debud a maike le uiaba etami okakis, ege E uiabi daratagerare, kega, Debele meriba sererege, abelelam kaka ko erdali kara mamoe ge badimirida.
6et veniens domum convocat amicos et vicinos, dicens illis: Congratulamini mihi, quia inveni ovem meam, quæ perierat.
7Kaka uabi detager, kega, Mokakalam gaire le kotor ge au sererege le uit a emetu obazgeda, a kebi kebi sererege nainte nain le giz barkak nole dikiapor obazgeda.
7Dico vobis quod ita gaudium erit in cælo super uno peccatore pœnitentiam agente, quam super nonaginta novem justis, qui non indigent pœnitentia.
8Nete kosker nagri ten mani, ese nerute mani badimirida, E lamepa disirik, meta ge poipi ame, elele deraimer E lagelag uaerdar?
8Aut quæ mulier habens drachmas decem, si perdiderit drachmam unam, nonne accendit lucernam, et everrit domum, et quærit diligenter, donec inveniat?
9Ese uaerdar, E darabgeri abara debud pako maikle giz, kega, Debele meriba sererege, abelelam kaka erdali abele mani badimirida.
9Et cum invenerit convocat amicas et vicinas, dicens: Congratulamini mihi, quia inveni drachmam quam perdideram.
10Kaka uabi detager, kega, Mokakalam Ade ra angela kotor ge sererege, le uit a emetu obazgeda.
10Ita, dico vobis, gaudium erit coram angelis Dei super uno peccatore pœnitentiam agente.
11Ege E uiabi daratagerare, Nerute le neisi abara uerem:
11Ait autem: Homo quidam habuit duos filios:
12Ege keimer tabara aba detager, kega, Baba, ma kari nakuar kara lu. Ege abara lu erag uiabi naisuer.
12et dixit adolescentior ex illis patri: Pater, da mihi portionem substantiæ, quæ me contingit. Et divisit illis substantiam.
13Ege uader gerger basemerare, ege keimered tabara lu etami okakis, ege bakeamulu nerute muriz gedim; E no adud tonar.
13Et non post multos dies, congregatis omnibus, adolescentior filius peregre profectus est in regionem longinquam, et ibi dissipavit substantiam suam vivendo luxuriose.
14Ege abara lu esemulu, abele ged uererege; ege nole leuer kak.
14Et postquam omnia consummasset, facta est fames valida in regione illa, et ipse cœpit egere.
15E bakeamulu emeri nerute le erdar abele ged ge; E abi emariklu abele utebem borom asisiem.
15Et abiit, et adhæsit uni civium regionis illius: et misit illum in villam suam ut pasceret porcos.
16E au lagelag borom ra poipi leuer, iaueakai abara gem osmeda: nole le abi lu ikuar.
16Et cupiebat implere ventrem suum de siliquis, quas porci manducabant: et nemo illi dabat.
17Ege E umele ge akailu, kega, kara Aba ra gaire memeg le, uiaba kaier areto gaire, a kaka uererege, mop ge eud!
17In se autem reversus, dixit: Quanti mercenarii in domo patris mei abundant panibus, ego autem hic fame pereo !
18Debele kaka nakueilu nabakeamulu karbara abem, a abi detager, Baba, kaka uit Le emeri kotor ge, pako mara opem:
18surgam, et ibo ad patrem meum, et dicam ei: Pater, peccavi in cælum, et coram te:
19Nole abkoreb kaka mara uerem: debele kaka mokakalam nerute mara memeg le.
19jam non sum dignus vocari filius tuus: fac me sicut unum de mercenariis tuis.
20E ekueilu bakeamulu tabara aba. Ege abi abet muriz ge erdali, epe E au nasenas, E au koreder, a abi erpei, a eskos.
20Et surgens venit ad patrem suum. Cum autem adhuc longe esset, vidit illum pater ipsius, et misericordia motus est, et accurrens cecidit super collum ejus, et osculatus est eum.
21A ueremet abi detager, Baba, kaka emetu uit Le emeri kotor ge, pako mara opem: nole abkoreb kaka mara uerem.
21Dixitque ei filius: Pater, peccavi in cælum, et coram te: jam non sum dignus vocari filius tuus.
22Ege abet tabara memeg le giz daratagerare, kega, Debele tais perper am uali, debele ame; a ring ame abara tag, a teter gab ame:
22Dixit autem pater ad servos suos: Cito proferte stolam primam, et induite illum, et date annulum in manum ejus, et calceamenta in pedes ejus:
23Debele tais kebi kau toertoer, ipit abele, mi aroare, a sererege:
23et adducite vitulum saginatum, et occidite, et manducemus, et epulemur:
24Abelelam kara uerem peike, E eumida, a ko eded akaida; E badimirida, a ko erdali. Ege uiaba sererege.
24quia hic filius meus mortuus erat, et revixit: perierat, et inventus est. Et cœperunt epulari.
25Abara narbet uerem emeri sumez ge: E tabakeamulu maike uiaba meta ge, ege asoli uiaba uarup erem, a uedakiriare.
25Erat autem filius ejus senior in agro: et cum veniret, et appropinquaret domui, audivit symphoniam et chorum:
26A E dabgeri nerute memeg le, a abi itimer, kega, Nalu pe ua ikereda?
26et vocavit unum de servis, et interrogavit quid hæc essent.
27Ege E abi detager, kega, Mara le tabakeamuda; epe mara abet ipit kebi kau au toertoer, abelelam E ko erdali E nagri eded.
27Isque dixit illi: Frater tuus venit, et occidit pater tuus vitulum saginatum, quia salvum illum recepit.
28Epe E au ueku, umer kak bao meta ge: abara aba E osemelu adige, E abi okadersemer.
28Indignatus est autem, et nolebat introire. Pater ergo illius egressus, cœpit rogare illum.
29Ege E abi detager, abara aba, kega, Dasmer, gaire urut kaka mara memeg le, gaire mara mer kaka nole batauered: ma nole kari ikuar kebi nani, ki sererege debudkem:
29At ille respondens, dixit patri suo: Ecce tot annis servio tibi, et numquam mandatum tuum præterivi: et numquam dedisti mihi hædum ut cum amicis meis epularer.
30Ege mara uerem peike, dedkoli mara lu okakis adud kosker, E tabakeamuda, ma pe ipit kebi kau abim.
30Sed postquam filius tuus hic, qui devoravit substantiam suam cum meretricibus, venit, occidisti illi vitulum saginatum.
31Ege E abi detager, Kara uerem, mi emeri okakis, kara lu uridili, marim.
31At ipse dixit illi: Fili, tu semper mecum es, et omnia mea tua sunt:
32Ege abkoreb mi sererege: abelelam mara le pedali, E eumida, a ko eded akaida; E badimirida, a ko erdali.
32epulari autem, et gaudere oportebat, quia frater tuus hic mortuus erat, et revixit; perierat, et inventus est.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.