Sione 7
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Hili ʻae ngaahi meʻa ni, naʻe fononga fano ʻa Sisu ʻi Kāleli: he naʻe ʻikai fie fononga ia ʻi Siutea, he naʻe holi ʻae kakai Siu ke tāmateʻi ia.
1Depois destas coisas, Jesus andava pela Galileia, pois não queria andar pela Judeia, porque os judeus procuravam matá-lo.
2Pea ko e kātoanga ʻoe ngaahi fale fehikitaki ʻae kakai Siu, naʻe ofi.
2Ora, a festa dos judeus, a Festa dos Tabernáculos, estava próxima.
3Ko ia naʻe pehē ai ʻe hono kāinga kiate ia, “ʻAlu ʻi heni, ʻo ʻalu ki Siutea, koeʻuhi ke mamata foki ʻa hoʻo kau ākonga ki he ngaahi ngāue ʻoku ke fai.
3Seus irmãos, portanto, disseram-lhe: “Saia daqui e vá para a Judeia, para que os seus discípulos também vejam as obras que você faz.
4He ʻoku ʻikai ha tangata ʻoku holi ke ongoongo, pea ne fai fakalilolilo ha meʻa. Kapau ʻoku ke fai ʻae ngaahi meʻa ni, fakahā koe ki māmani.”
4Pois ninguém faz nada em oculto quando procura ser conhecido publicamente. Se você faz estas coisas, revele-se ao mundo.”
5He naʻe ʻikai tui foki ʻa hono kāinga kiate ia.
5Pois nem mesmo seus irmãos criam nele.
6Pea talaange ʻe Sisu kiate kinautolu, “ʻOku teʻeki ai hoko hoku ʻaho: ka ʻoku tatau kotoa pē ʻae ʻaho kiate kimoutolu.
6Jesus, portanto, disse-lhes: “O meu tempo ainda não chegou, mas para vocês qualquer tempo é oportuno.
7ʻOku ʻikai faʻa fehiʻa ʻa māmani kiate kimoutolu; ka ʻoku fehiʻa ia kiate au, koeʻuhi ʻoku ou fakahā ki ai, ʻoku kovi ʻene ngaahi ngāue.
7O mundo não pode odiar vocês, mas ele me odeia, porque dou testemunho de que as suas obras são más.
8Mou ʻalu hake ki he kātoanga ni: ʻe ʻikai te u ʻalu leva ki he kātoanga ni; he ʻoku teʻeki ai hokosia hoku ʻaho.”
8Subam vocês à festa. Eu ainda não subo a esta festa, porque o meu tempo ainda não se cumpriu.”
9Hili ʻene lea ʻaki ʻae ngaahi lea ni kiate kinautolu, pea nofo pe ia ʻi Kāleli.
9Tendo-lhes dito estas coisas, ele permaneceu na Galileia.
10Ka kuo ʻalu hono kāinga, pea toki ʻalu foki ia ki he kātoanga, naʻe ʻikai ʻi he fakahā, kae fakafufū pe.
10Mas, quando seus irmãos já haviam subido à festa, então ele também subiu, não publicamente, mas em segredo.
11¶ Pea kumi ia ʻe he kakai Siu ʻi he kātoanga, ʻonau pehē, “Ko e fē ia?”
11Os judeus, portanto, o procuravam na festa e diziam: “Onde ele está?”
12Pea naʻe lahi ʻae fefanafanahi ʻi he kakai koeʻuhi ko ia: he naʻe pehē ʻe he niʻihi, “Ko e tangata lelei ia:” kae pehē ʻe he niʻihi, “ʻOku ʻikai; he ʻoku ne fakahalaʻi ʻae kakai.”
12Havia muita murmuração entre as multidões a respeito dele. Alguns diziam: “Ele é um homem bom.” Outros diziam: “Não, mas ele engana a multidão.”
13Ka naʻe ʻikai lea fakahā ʻe ha taha kiate ia, ko ʻenau manavahē ki he kakai Siu.
13Contudo, ninguém falava abertamente dele por medo dos judeus.
14¶ Pea ʻi he lolotonga ʻae kātoanga, naʻe ʻalu hake ʻa Sisu ki he falelotu lahi, ʻo akonaki.
14Mas, quando já era meados da festa, Jesus subiu ao templo e começou a ensinar.
15Pea ofo ʻae kakai Siu, ʻo nau pehē, “ʻOku ʻilo fakafēfē ʻe he tangata ni ʻae poto, he naʻe ʻikai akonekina?”
15Os judeus, portanto, ficavam admirados, dizendo: “Como este homem tem tanto conhecimento, sem nunca ter estudado?”
16Pea leaange ʻa Sisu kiate kinautolu, ʻO ne pehē, “Ko ʻeku akonaki ʻoku ʻikai ʻaʻaku, ka ʻoku ʻaʻana naʻa ne fekau au.
16Jesus, portanto, lhes respondeu: “O meu ensino não é meu, mas daquele que me enviou.
17Pea ko ia ia ʻe fai ki hono finangalo, te ne ʻilo ʻae akonaki, pe ʻoku ʻi he ʻOtua ia, pe ko ʻeku lea ʻiate au pe.
17Se alguém quiser fazer a vontade dele, saberá se este ensino vem de Deus ou se falo por mim mesmo.
18Ko ia ʻoku lea ʻiate ia pē, ʻoku kumi ʻae fakamālō ʻaʻana: ka ko ia ʻoku ne kumi ʻae fakamālō ʻo ia naʻa ne fekau ia, ko ia ia ʻoku moʻoni, pea ʻoku ʻikai ha taʻemāʻoniʻoni ʻiate ia.
18Quem fala por si mesmo busca a sua própria glória, mas aquele que busca a glória de quem o enviou é verdadeiro, e não há injustiça nele.
19ʻIkai naʻe ʻatu ʻe Mōsese ʻae fono kiate kimoutolu, ka ʻoku ʻikai hamou tokotaha ʻoku ne fai ki he fono? Ko e hā ʻoku mou kumi ai ke tāmateʻi au?”
19Moisés não lhes deu a lei, e, contudo, nenhum de vocês cumpre a lei? Por que vocês procuram me matar?”
20Pea leaange ʻae kakai, ʻo pehē, ʻOku ʻiate koe ha tēvolo: ko hai ʻoku kumi ke tāmateʻi koe?
20A multidão respondeu: “Você tem um demônio! Quem procura matá-lo?”
21Pea leaange ʻa Sisu, ʻo pehē kiate kinautolu, “Kuo u fai ʻae ngāue ʻe taha, pea ʻoku mou ofo ai kotoa pē.
21Jesus lhes respondeu: “Eu fiz uma obra, e todos vocês ficam admirados por causa disso.
22Naʻe fokotuʻu ʻe Mōsese ʻae kamu kiate kimoutolu; (ka ʻoku ʻikai mei ʻa Mōsese ia, kae mei he ngaahi tamai; pea ʻoku kamuʻi ʻekimoutolu ʻae tama tangata ʻi he ʻaho Sāpate.
22Moisés lhes deu a circuncisão (não que seja de Moisés, mas dos patriarcas), e no sábado vocês circuncidam um menino.
23Pea kapau ʻe kamu ʻae tama tangata ʻi he ʻaho Sāpate, koeʻuhi ke ʻoua naʻa maumauʻi ʻae fono ʻa Mōsese; ʻoku mou ʻita kiate au, ko e meʻa ʻi heʻeku fakamoʻui haohaoa ʻae tangata ʻi he ʻaho Sāpate?
23Se um menino recebe a circuncisão no sábado, para que a lei de Moisés não seja quebrada, vocês ficam irados comigo porque curei completamente um homem no sábado?
24ʻOua te mou fakamaau ʻo fakatatau mo ia ʻoku ha mai, kae fakamaau ke totonu.”
24Não julguem segundo a aparência, mas julguem com justiça.”
25Pea lea ai ha niʻihi mei Selūsalema, “ʻIkai ko eni ia ʻoku nau kumi ke tāmateʻi?
25Portanto, alguns dos de Jerusalém diziam: “Não é este a quem procuram matar?
26Pea vakai, ʻoku lea mālohi ia, kae ʻikai siʻi te nau lea kiate ia. ʻOku ʻilo moʻoni ʻe he kau pule ko e Kalaisi totonu eni?
26Eis que ele fala abertamente, e não lhe dizem nada. Será que as autoridades realmente sabem que este é verdadeiramente o Cristo?
27He ʻoku tau ʻilo ʻae potu ʻoku haʻu mei ai ʻae tangata ni: ka ʻoka haʻu ʻa Kalaisi, ʻe ʻikai ha taha te ne ʻilo pe ʻoku mei fē ia.”
27No entanto, nós sabemos de onde este homem vem; mas, quando o Cristo vier, ninguém saberá de onde ele vem.”
28Pea kalanga ʻa Sisu ʻi he falelotu lahi ʻi heʻene akonaki, ʻo pehē, “ʻOku mou ʻilo au, pea ʻoku mou ʻilo ʻae potu ʻoku ou haʻu mei ai: pea ʻoku ʻikai te u haʻu ʻiate au pē, ka ko ia naʻa ne fekau au ʻoku moʻoni ia, ʻaia ʻoku ʻikai te mou ʻiloa.
28Jesus, portanto, clamou no templo, ensinando e dizendo: “Vocês me conhecem, e sabem de onde sou. Eu não vim de mim mesmo, mas aquele que me enviou é verdadeiro, o qual vocês não conhecem.
29Ka ʻoku ou ʻilo ia: he ʻoku ou meiate ia, pea naʻa ne fekau au.”
29Eu o conheço, porque venho dele, e ele me enviou.”
30Pea naʻa nau holi ai ke puke ia ka naʻe ʻikai ala ha taha kiate ia, he naʻe teʻeki hoko hono ʻaho.
30Procuravam, portanto, prendê-lo; mas ninguém lhe pôs a mão, porque a sua hora ainda não havia chegado.
31Pea naʻe tui ʻae tokolahi ʻoe kakai kiate ia, ʻonau pehē, “ʻOka haʻu ʻae Kalaisi, ʻe lahi hake ʻae mana ʻe fai ʻe ia ʻi he ngaahi meʻa ni kuo fai ʻe he tangata ni?”
31Mas, da multidão, muitos creram nele. Eles diziam: “Quando o Cristo vier, fará ele mais sinais do que os que este homem tem feito?”
32¶ Pea naʻe fanongo ʻae kau Fālesi ʻoku fefanafanahi ʻae kakai kiate ia; pea fekau ʻe he kau Fālesi mo e kau taulaʻeiki lahi ʻae kau tangata fekau, ke nau puke ia.
32Os fariseus ouviram a multidão murmurando estas coisas a respeito dele, e os principais sacerdotes e os fariseus enviaram guardas para prendê-lo.
33Pea lea ai ʻa Sisu kiate kinautolu, “ʻOku toe siʻi pe ʻeku ʻiate kimoutolu, peau ʻalu kiate ia naʻa ne fekau au.”
33Então Jesus disse: “Ainda estarei com vocês por um pouco de tempo, e depois irei para aquele que me enviou.
34Te mou kumi au, pea ʻikai ʻiloʻi pea ko e potu te u ʻi ai, ʻe ʻikai te mou faʻa lava ki ai.
34Vocês me buscarão e não me acharão. Onde eu estou, vocês não podem vir.”
35Pea fepehēʻaki ai ʻae kakai Siu, “ʻE ʻalu ki fē ia, ʻe ʻikai te tau faʻa ʻiloʻi ia? Te ne ʻalu ki he ngaahi Senitaile kuo fakahēʻi, pea ako ki he Senitaile?
35Os judeus, portanto, disseram entre si: “Para onde este homem irá, que não o acharemos? Irá ele para a Dispersão entre os gregos e ensinará os gregos?
36Ko e hā ʻae lea ko eni ʻoku ne pehē ai, Te mou kumi au, pea ʻikai te mou ʻiloʻi: pea ko e potu te u ʻi ai, ʻe ʻikai te mou faʻa lava ki ai?”
36Que palavra é esta que ele disse: 'Vocês me buscarão e não me acharão;' e 'Onde eu estou, vocês não podem vir' ?”
37ʻI he ʻaho fakaʻosi, ko e ʻaho lahi ʻoe kātoanga, naʻe tuʻu ʻa Sisu ʻo kalanga, ʻo pehē, “Kapau ʻoku fieinu ha tangata, ke haʻu ia kiate au ʻo inu.
37Ora, no último e grande dia da festa, Jesus pôs-se em pé e clamou: “Se alguém tem sede, venha a mim e beba!
38Ko ia ʻoku tui kiate au, ʻo hangē ko ia kuo fakahā ʻi he tohi, ‘ʻE tafe mei hono loto ʻae ngaahi vai moʻui.’”
38Quem crê em mim, como diz a Escritura, do seu interior fluirão rios de água viva.”
39(Ka ko ʻene lea ia ki he Laumālie, ʻaia ʻe maʻu ʻekinautolu ʻoku tui kiate ia: he naʻe teʻeki ai foaki ʻae Laumālie Māʻoniʻoni; koeʻuhi naʻe teʻeki ai hakeakiʻi ʻa Sisu.)
39Mas ele disse isso a respeito do Espírito, que os que cressem nele haviam de receber. Pois o Espírito Santo ainda não havia sido dado, porque Jesus ainda não havia sido glorificado.
40¶ Pea ʻi he fanongo ʻae kakai tokolahi ki he lea ni, naʻa nau pehē, “Ko e moʻoni ko eni ʻae Palōfita.”
40Muitos dentre a multidão, ao ouvirem estas palavras, diziam: “Este é verdadeiramente o profeta.”
41Pea pehē ʻe he niʻihi, “Ko eni ʻae Kalaisi.” Ka naʻe lea ʻae niʻihi, “ʻE haʻu ʻae Kalaisi mei Kāleli?
41Outros diziam: “Este é o Cristo.” Mas alguns diziam: “Será que o Cristo vem da Galileia?
42ʻIkai ʻoku tala ʻi he tohi, ʻE haʻu ʻae Kalaisi ʻi he hako ʻo Tevita, pea mei he kolo ko Petelihema, naʻe ʻi ai ʻa Tevita?”
42Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi, e de Belém, a aldeia onde Davi viveu?”
43Pea naʻe fakakikihi ʻae kakai ko e meʻa ʻiate ia.
43Assim, houve uma divisão na multidão por causa dele.
44Pea naʻe loto ʻa honau niʻihi ke puke ia; ka naʻe ʻikai ala ha taha kiate ia.
44Alguns deles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos.
45¶ Pea haʻu ai ʻae kau tangata fekau ki he kau taulaʻeiki lahi mo e kau Fālesi; pea nau pehē kiate kinautolu, “Ko e hā ʻoku ʻikai ai te mou ʻomi ia?”
45Os guardas, portanto, foram aos principais sacerdotes e fariseus; e estes lhes perguntaram: “Por que vocês não o trouxeram?”
46Pea talaange ʻe he kau tangata fekau, “ʻOku teʻeki ʻaupito ha tangata ʻe lea ʻo hangē ko e tangata ni.”
46Os guardas responderam: “Nunca ninguém falou como este homem!”
47Pea toki pehē ʻe he kau Fālesi kiate kinautolu, “Kuo kākaaʻi mo kimoutolu foki?
47Os fariseus, portanto, lhes responderam: “Será que vocês também se deixaram enganar?
48He kuo tui kiate ia ha niʻihi ʻi he kau pule pe ʻi he kau Fālesi?
48Acaso alguma das autoridades ou algum dos fariseus creu nele?
49Ka kuo malaʻia ʻae kakai ni ʻoku taʻeʻilo ki he fono.”
49Mas esta multidão que não conhece a lei é maldita.”
50Pea lea ʻa Nikotimasi kiate kinautolu, (ko ia ia naʻe haʻu kia Sisu ʻi he poʻuli,) he ko honau tokotaha ia,
50Nicodemos (aquele que fora ter com ele de noite, sendo um deles) disse-lhes:
51“ʻOku tukuakiʻi ha tangata ʻe hotau fono ʻi he teʻeki fanongo ki ai, pea ʻilo ʻaia ʻoku ne fai?”
51“Acaso a nossa lei julga um homem sem primeiro ouvi-lo pessoalmente e saber o que ele faz?”
52Pea naʻa nau leaange, ʻo pehē kiate ia, “He ko e Kāleli foki ʻa koe? Kumi, pea vakai: he ʻoku ʻikai ha palōfita ʻe tupu mei Kāleli.”
52Eles lhe responderam: “Você também é da Galileia? Examine e veja que nenhum profeta surgiu da Galileia.”
53Pea naʻe taki taha ʻalu ki hono fale.
53Cada um foi para a sua própria casa,
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.