2 Samuela 6
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pea naʻe toe tānaki fakataha ʻe Tevita ʻae kau ongoongoa ʻi ʻIsileli, ko e toko tolu mano.
1Davi reuniu novamente todos os homens escolhidos de Israel, trinta mil.
2Pea naʻe tuʻu hake ʻa Tevita, pea ne ʻalu ia mo e kakai naʻe ʻiate ia mei Peali ʻi Siuta, ke ʻomi mei ai ʻae puha tapu ʻoe ʻOtua, ʻaia ʻoku fakahingoa ki he huafa ʻo Sihova ʻoe ngaahi tokolahi, ʻaia ʻoku nofo ʻi he vahaʻa ʻoe selupimi.
2Davi se levantou e foi com todo o povo que estava com ele, de Baalá de Judá, para trazer de lá a arca de Deus, a qual é chamada pelo Nome, o nome do SENHOR dos Exércitos, que se assenta acima dos querubins.
3Pea naʻa nau fakaheka ʻae puha ʻoe ʻOtua ki he saliote foʻou, ʻonau ʻomi ia ki he fale ʻo ʻApinatapi ʻaia naʻe ʻi Kipea: pea naʻe fakahinohinoʻi ʻae saliote foʻou ʻe Usa mo ʻAhio ko e ongo foha ʻo ʻApinatapi.
3Eles colocaram a arca de Deus em uma carroça nova e a tiraram da casa de Abinadabe, que ficava na colina; e Uzá e Aiô, filhos de Abinadabe, conduziam a carroça nova.
4Pea naʻa nau ʻomi ia kituʻa mei he fale ʻo ʻApinatapi ʻaia naʻe ʻi Kipea: ʻonau ō mo e puha ʻoe ʻOtua; pea naʻe muʻomuʻa ʻa ʻAhio ʻi he puha.
4Eles a tiraram da casa de Abinadabe, que ficava na colina, com a arca de Deus; e Aiô ia adiante da arca.
5Pea naʻe tā ʻe Tevita mo e fale kotoa pē ʻo ʻIsileli ʻae ngaahi meʻa faiva kehekehe naʻe ngaohi mei he ʻakau ko e paini, ʻio, ʻae ngaahi haʻape mo e ʻūtete, mo e lali iiki, mo e meʻa ifi, mo e simipale.
5Davi e toda a casa de Israel festejavam diante do SENHOR com toda sorte de instrumentos feitos de madeira de cipreste, com harpas, com liras, com tamborins, com castanholas e com címbalos.
6¶ Pea ʻi heʻenau hoko mai ki he potu hahaʻanga uite ʻo Nakoni, naʻe ala atu ʻe Usa ki he puha ʻoe ʻOtua, mo ne puke ki ai, koeʻuhi naʻe fakangalulu ia ʻe he fanga pulu.
6Quando chegaram à eira de Nacom, Uzá estendeu a mão para a arca de Deus e a segurou, porque os bois tropeçaram.
7Pea naʻe tupu ai ʻae houhau ʻa Sihova kia Usa; pea naʻe taaʻi ia ʻi ai ʻe he ʻOtua koeʻuhi ko ʻene fai hala; pea naʻa ne mate ʻi he potu ko ia ʻo ofi ki he puha ʻoe ʻOtua.
7A ira do SENHOR se acendeu contra Uzá, e Deus o feriu ali por seu erro; e ele morreu ali, junto à arca de Deus.
8Pea naʻe ʻita ʻa Tevita koeʻuhi ko e teʻia ʻa Usa ʻe Sihova: pea naʻa ne fakahingoa ʻae potu ko ia ko Pelesi-Usa, ʻo aʻu mai ki he ʻaho ni.
8Davi ficou desgostoso porque o SENHOR havia irrompido contra Uzá; e ele chamou aquele lugar de Perez-Uzá até o dia de hoje.
9Pea naʻe manavahē ʻa Tevita kia Sihova ʻi he ʻaho ko ia, mo ne pehē, “ʻE ʻomi fakafēfē ʻae puha tapu ʻo Sihova kiate au?”
9Davi teve medo do SENHOR naquele dia, e disse: “Como a arca do SENHOR poderá vir a mim?”
10Ko ia naʻe ʻikai loto ʻa Tevita ke ʻomi kiate ia ʻae puha ʻo Sihova ki he Kolo ʻo Tevita: ka naʻe ʻave ʻo afe ʻaki ia ʻe Tevita ki he fale ʻo ʻOpeti-ʻItomi ko e tangata Kati.
10Assim, Davi não quis levar a arca do SENHOR para ficar com ele na cidade de Davi; mas Davi a desviou para a casa de Obede-Edom, o geteu.
11Pea naʻe nofo ʻae puha ʻo Sihova ʻi he fale ʻo ʻOpeti-ʻItomi ko e tangata Kati ʻi he māhina ʻe tolu: pea naʻe tāpuaki ʻe Sihova ʻa ʻOpeti-ʻItomi, pea mo hono kaungā fale kotoa pē.
11A arca do SENHOR permaneceu na casa de Obede-Edom, o geteu, por três meses; e o SENHOR abençoou a Obede-Edom e a toda a sua casa.
12¶ Pea naʻe fakahā kia Tevita, ʻo pehē, Kuo fakamonūʻia ʻae fale ʻo ʻOpeti-ʻItomi, mo ia kotoa pē ʻoku ʻaʻana, koeʻuhi ko e puha tapu ʻoe ʻOtua. Ko ia naʻe ʻalu ai ʻa Tevita ʻo ne ʻomi ʻae puha ʻoe ʻOtua mei he fale ʻo ʻOpeti-ʻItomi ki he Kolo ʻo Tevita, mo e fiefia.
12Disseram ao rei Davi: “O SENHOR abençoou a casa de Obede-Edom, e tudo o que lhe pertence, por causa da arca de Deus.” Então Davi foi e trouxe a arca de Deus da casa de Obede-Edom para a cidade de Davi, com alegria.
13Pea naʻe pehē, ʻi he Lakaatu ʻakinautolu naʻe fua ʻae puha ʻo Sihova ʻi he lakaʻanga ʻe ono, naʻa ne feilaulau ʻaki ʻae fanga pulu mo e fanga manu sino.
13Quando os que carregavam a arca do SENHOR davam seis passos, ele sacrificava um boi e um bezerro gordo.
14Pea naʻe meʻe ʻa Tevita ʻi he ʻao ʻo Sihova ʻaki ʻa ʻene mālohi kātoa; pea naʻe kofuʻaki ʻa Tevita ʻae ʻefoti ʻoe tupenu lelei.
14Davi dançava diante do SENHOR com todas as suas forças; e Davi estava vestido com um éfode de linho.
15Ko ia naʻe ʻomi ʻae puha ʻo Sihova ʻe Tevita mo e fale kotoa pē ʻo ʻIsileli, ʻi he kalanga, mo e ifi ʻaki ʻae meʻalea.
15Assim, Davi e toda a casa de Israel trouxeram a arca do SENHOR com gritos de alegria e ao som da trombeta.
16Pea ʻi heʻene hoko atu ʻae puha ʻo Sihova ki he Kolo ʻo Tevita, naʻe sio ʻa Mikale ko e ʻofefine ʻo Saula mei he kātupa, pea ne mamata kia Tevita naʻe hopo mo meʻe ʻi he ʻao ʻo Sihova; pea naʻa ne manuki ia ʻi hono loto.
16Quando a arca do SENHOR entrava na cidade de Davi, Mical, filha de Saul, olhou pela janela e viu o rei Davi saltando e dançando diante do SENHOR; e ela o desprezou em seu coração.
17¶ Pea naʻa nau ʻomi ki loto ʻae puha ʻo Sihova, ʻo tuku ia ki hono potu, ʻi he lotolotonga ʻoe fale fehikitaki, ʻaia naʻe ngaohi ki ai ʻe Tevita: pea naʻe ʻatu ʻe Tevita ʻae ngaahi feilaulau tutu, mo e ngaahi feilaulau fakamelino ʻi he ʻao ʻo Sihova.
17Eles trouxeram a arca do SENHOR e a colocaram em seu lugar, no meio da tenda que Davi havia armado para ela; e Davi ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas diante do SENHOR.
18Pea ʻi heʻene hili leva ʻae ʻatu ʻe Tevita ʻae ngaahi feilaulau tutu mo e ngaahi feilaulau fakamelino, naʻa ne tāpuaki ʻae kakai ʻi he huafa ʻo Sihova ʻoe ngaahi tokolahi.
18Quando Davi terminou de oferecer os holocaustos e as ofertas pacíficas, ele abençoou o povo em nome do SENHOR dos Exércitos.
19Pea naʻa ne tufaki atu ki he kakai kotoa pē, ki he fuʻu tokolahi kotoa pē ʻo ʻIsileli, ki he kau fefine pea mo e kakai tangata, ko e taki taha ha foʻi mā, mo ha konga lahi ʻoe kanomate, mo ha hina uaine. Pea naʻe ʻalu ʻae kakai kotoa pē ʻo taki taha ki hono fale ʻoʻona.
19Ele distribuiu a todo o povo, sim, a toda a multidão de Israel, tanto a homens como a mulheres, a cada um, uma porção de pão, um bolo de tâmaras e um bolo de passas. Então todo o povo partiu, cada um para a sua casa.
20¶ Hili ia naʻe foki mai ʻa Tevita ke tāpuakiʻi ʻa hono kaungā nofoʻanga. Pea naʻe haʻu kituʻa ʻa Mikale ko e ʻofefine ʻo Saula, ke ne fetaulaki mo Tevita, mo ne pehē ʻe ia, “Hono ʻikai ngalingali ʻeiki ʻae tuʻi ʻo ʻIsileli he ʻaho ni, ʻaia naʻa ne fakatelefuaʻi ia he ʻaho ni ʻi he ʻao ʻoe kau fefine ʻo ʻene kau tamaioʻeiki, ʻo hangē ko e fakatelefua ʻoku fai ʻe ha tokotaha ʻoku fakalaukau mo e taʻeangamā!”
20Então Davi voltou para abençoar a sua família. Mical, filha de Saul, saiu ao encontro de Davi e disse: “Como foi glorioso hoje o rei de Israel, descobrindo-se hoje aos olhos das servas de seus servos, como um indivíduo vulgar se descobre sem vergonha!”
21Pea naʻe pehē ʻe Tevita kia Mikale, “ Naʻe fai ia ʻi he ʻao ʻo Sihova, ʻaia naʻa ne fili au ʻi he ʻao ʻo hoʻo tamai mo e ʻao ʻo hono fale kotoa pē, ke ne fakanofo au ko e pule ki he kakai ʻo Sihova, ki ʻIsileli: ko ia te u fakafiefia ai ʻi he ʻao ʻo Sihova.
21Davi disse a Mical: “Foi diante do SENHOR, que me escolheu em lugar de seu pai e de toda a sua casa, para me designar príncipe sobre o povo do SENHOR, sobre Israel. Portanto, eu celebrarei diante do SENHOR.
22Pea te u fai ke u mata kovi lahi hake ʻi he meʻa ni, pea te u matamata kovi ʻi hoku ʻao ʻoʻoku: pea ko e kau kaunanga kuo ke lea ki ai, ʻe fakahikihiki au ʻekinautolu.”
22Serei ainda mais indigno do que isso, e serei humilhado aos meus próprios olhos. Mas pelas servas de quem você falou, por elas serei honrado.”
23Ko ia naʻe ʻikai fānau ai ha tamasiʻi ʻe Mikale ko e ʻofefine ʻo Saula ʻo aʻu ki he ʻaho ʻo ʻene pekia.
23Mical, filha de Saul, não teve filhos até o dia da sua morte.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.