2 Samuela 4
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pea ʻi he fanongo ʻe he foha ʻo Saula kuo mate ʻa ʻApina ʻi Hepeloni, naʻe vaivai ai hono nima, pea naʻe puputuʻu ai ʻae kakai ʻIsileli kotoa pē.
1Quando o filho de Saul ouviu que Abner estava morto em Hebrom, as suas mãos ficaram fracas, e todos os israelitas ficaram perturbados.
2Pea naʻe ʻi he foha ʻo Saula ʻae ongo tangata naʻe pule ki he matanga tau; ko e hingoa ʻoe tokotaha ko Paʻana, pea ko e hingoa ʻoe taha ko Lekapi, ko e ongo foha ʻo Limoni ʻi he kakai Piheloti, ʻi he fānau ʻa Penisimani: (he naʻe lau fakataha ʻa Piheloti mo Penisimani:
2O filho de Saul tinha dois homens que eram capitães de bandos de ataque. O nome de um era Baaná e o nome do outro era Recabe, filhos de Rimom, o beerotita, dos filhos de Benjamim (pois Beerote também é considerada parte de Benjamim;
3Pea naʻe hola ʻae kakai Piheloti ki Kiteimi, pea naʻa nau ʻāunofo ai ʻo aʻu ki he ʻaho ni.)
3e os beerotitas fugiram para Gitaim, e têm vivido como estrangeiros ali até hoje).
4Pea naʻe ʻia Sonatane, ko e foha ʻo Saula, ʻae foha naʻe ketu. Naʻe nima taʻu ia ʻi he hā mai ʻae ongoongo ʻia Saula mo Sonatane mei Sesilili, pea naʻe toʻo hake ia ʻe he fefine naʻe tauhi kiate ia, ʻo ne hola: pea pehē, lolotonga ʻa ʻene fai fakatoʻotoʻo ke hola, naʻa ne hinga ʻo ne ketu ai. Pea ko hono hingoa ko Mifiposeti.
4Ora, Jônatas, filho de Saul, tinha um filho que era aleijado dos pés. Ele tinha cinco anos de idade quando as notícias sobre Saul e Jônatas chegaram de Jezreel; e a sua ama o pegou e fugiu. Enquanto ela se apressava em fugir, ele caiu e ficou aleijado. Seu nome era Mefibosete.
5Pea naʻe ʻalu ʻae ongo foha ʻo Limoni ko e tangata Piheloti, ko Lekapi mo Paʻana, ʻo na omi ki he fale ʻo Isiposeti ʻo feʻunga mo e pupuha ʻoe ʻaho, pea naʻe tokoto ia ʻi ha mohenga ʻi he hoʻatā.
5Os filhos de Rimom, o beerotita, Recabe e Baaná, saíram e chegaram à casa de Isbosete por volta da hora mais quente do dia, enquanto ele tirava o seu descanso ao meio-dia.
6Pea naʻa na hū atu ki loto fale, ʻo hangē te na fai ke fetuku ha uite pea naʻa na hokaʻi ia ʻi hono fatafata pea naʻe hola ʻo hao ʻa Lekapi mo Paʻana ko hono tokoua.
6Eles entraram até o meio da casa como se fossem buscar trigo, e o feriram no estômago; e Recabe e Baaná, seu irmão, escaparam.
7He koeʻuhi ʻi heʻena hū atu ki fale, naʻa ne tokoto ki hono mohenga ʻi hono loki, pea naʻa na tali ia, ʻo tāmateʻi, ʻo na tutuʻu hono ʻulu, ʻo na ʻave hono ʻulu, pea naʻa na hola ʻi he toafa ʻi he pō kotoa ko ia.
7Quando eles entraram na casa, enquanto ele estava deitado na sua cama, no seu quarto, eles o feriram, mataram-no, decapitaram-no e levaram a sua cabeça, e marcharam pelo caminho da Arabá toda a noite.
8Pea naʻa na ʻomi ʻae ʻulu ʻo Isiposeti kia Tevita ʻi Hepeloni, ʻo na pehē ki he tuʻi, “Vakai, ko e ʻulu eni ʻo Isiposeti ko e foha ʻo Saula, ko ho fili, ʻaia naʻe kumi ki hoʻo moʻui; pea kuo fai ʻe Sihova ʻae totongi ki heʻeku ʻeiki ko e tuʻi he ʻaho ni, ʻia Saula, pea mo hono hako.”
8Eles trouxeram a cabeça de Isbosete a Davi em Hebrom, e disseram ao rei: “Eis a cabeça de Isbosete, o filho de Saul, seu inimigo, que buscava a sua vida! O SENHOR vingou hoje o meu senhor, o rei, de Saul e de sua descendência.”
9¶ Pea naʻe tali ʻe Tevita kia Lekapi mo Paʻana ko hono tokoua, ko e ongo foha ʻo Limoni ko e tangata Piheloti, ʻo ne pehē ki ai, “ʻO hangē ʻoku moʻui ʻa Sihova, ʻaia kuo ne huhuʻi hoku laumālie mei he kovi kotoa pē,
9Davi respondeu a Recabe e a Baaná, seu irmão, filhos de Rimom, o beerotita, e lhes disse: “Tão certo como vive o SENHOR, que redimiu a minha alma de toda adversidade,
10ʻI hono fakahā mai ʻe he tokotaha kiate au, ʻo pehē, ‘Vakai, kuo pekia ʻa Saula,’ ko ʻene pehē ko e ongoongolelei kuo ne ʻomi, naʻaku puke ia, pea u tāmateʻi ia ʻi Sikilaki, ka naʻa ne mahalo te u ʻatu ha totongi lelei koeʻuhi ko ʻene ongoongo:
10quando alguém me disse: 'Eis que Saul está morto', pensando que trazia boas notícias, eu o agarrei e o matei em Ziclague, a qual foi a recompensa que eu lhe dei por sua notícia.
11Kae huanoa eni, ʻi he tāmateʻi ʻe he kau tangata kovi ha tokotaha taʻehalaia ʻi hono fale ʻoʻona, pea ʻi hono mohenga! ʻIkai eni te u ʻeke ʻa hono toto mei homo nima, pea ʻave ʻakimoua mei he funga kelekele.”
11Quanto mais quando homens perversos mataram uma pessoa justa na sua própria casa, na sua cama, não deverei eu agora exigir o sangue dele das mãos de vocês e eliminá-los da face da terra?”
12Pea naʻe fekau ʻe Tevita ki heʻene kau talavou, pea naʻa nau tāmateʻi ʻakinaua, pea naʻe tutuʻu hona nima, pea mo hona vaʻe pea naʻe tautau ai ʻi he funga anovai ʻi Hepeloni. Ka naʻa nau ʻave ʻae ʻulu ʻo Isiposeti, ʻo tanu ia ʻi he faʻitoka ʻo ʻApina ʻi Hepeloni.
12Davi deu ordens aos seus jovens, e eles os mataram, cortaram-lhes as mãos e os pés, e os penduraram ao lado do açude em Hebrom. Mas pegaram a cabeça de Isbosete e a sepultaram no túmulo de Abner em Hebrom.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.