1 Samuela 23
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pea naʻa nau fakahā kia Tevita ʻo pehē, “Vakai, ʻoku tauʻi ʻe he kakai Filisitia ʻa Kiʻila, ʻonau kaihaʻa mei he ngaahi hahaʻanga.”
1Foi dito a Davi: “Eis que os filisteus estão lutando contra Queila e estão saqueando as eiras.”
2Pea naʻe fehuʻi ai ʻe Tevita kia Sihova, ʻo pehē, “Te u ʻalu ʻo taaʻi ʻae kakai Filisitia? Pea naʻe pehē ʻe Sihova kia Tevita, ʻAlu, pea taaʻi ʻae kau Filisitia, pea fakamoʻui ʻa Kiʻila.”
2Portanto, Davi consultou o SENHOR, dizendo: “Devo ir e atacar estes filisteus?” O SENHOR respondeu a Davi: “Vá, ataque os filisteus e salve Queila.”
3Pea naʻe pehē ʻe he kau tangata ʻo Tevita kiate ia, “Vakai, ʻoku mau manavahē ni ʻi Siuta: pea ʻe fēfē hono lahi hake, ʻo kapau te tau hoko ki Kiʻila ke tauʻi ʻae ngaahi tau ʻae kakai Filisitia.”
3Mas os homens de Davi lhe disseram: “Eis que aqui em Judá já vivemos com medo. Quanto mais se formos a Queila contra os exércitos dos filisteus?”
4Pea naʻe toe fehuʻi ʻe Tevita kia Sihova. Pea naʻe talia ia ʻe Sihova ʻo ne pehē, “Tuʻu ʻo ʻalu hifo ki Kiʻila; he te u tukuange ʻae kakai Filisitia ki ho nima.”
4Então Davi consultou o SENHOR mais uma vez. O SENHOR lhe respondeu, dizendo: “Levante-se, desça a Queila; pois entregarei os filisteus em suas mãos.”
5Pea naʻe ʻalu ai ʻa Tevita mo hono kau tangata ki Kiʻila, pea naʻe tauʻi ʻae kau Filisitia, pea fetuku mei ai ʻenau ngaahi fanga manu lalahi, ʻo ne taaʻi ʻakinautolu ʻi he tāmateʻi lahi. Pea naʻe fakamoʻui ʻe Tevita ʻae kakai ʻo Kiʻila
5Davi e os seus homens foram a Queila, lutaram contra os filisteus, levaram os seus rebanhos e causaram-lhes grande derrota. Assim Davi salvou os habitantes de Queila.
6Pea ʻi he hola ʻa ʻApiata ko e foha ʻo ʻAhimeleki ki Kiʻila, naʻa ne ʻalu hifo mo e ʻefoti ʻi hono nima.
6Quando Abiatar, filho de Aimeleque, fugiu para Davi em Queila, desceu com um éfode na mão.
7¶ Pea naʻe tala kia Saula kuo hoko ʻa Tevita ki Kiʻila. Pea naʻe pehē ʻe Saula, “Kuo tuku mai ia ʻe he ʻOtua ki hoku nima; he kuo tāpuni ia ki loto, ʻi heʻene hū ki ha kolo ʻoku ai hano ngaahi matapā mo e ngaahi songo.”
7Foi relatado a Saul que Davi tinha ido a Queila. E Saul disse: “Deus o entregou em minhas mãos, pois ele se encurralou ao entrar numa cidade que tem portas e trancas.”
8Pea naʻe fekau ʻe Saula ke kātoa fakataha ʻae kakai kotoa pē ke tau, ke ʻalu hifo ki Kiʻila ke tauʻi ʻa Tevita mo hono kau tangata.
8Saul convocou todo o povo para a guerra, para descerem a Queila a fim de sitiar Davi e os seus homens.
9¶ Pea naʻe ʻilo ʻe Tevita ʻoku faʻa fai kovi fakafufū ʻe Saula kiate ia; pea naʻe pehē ʻe ia kia ʻApiata ko e taulaʻeiki, “ʻOmi ki heni ʻae ʻefoti.”
9Davi soube que Saul estava planejando o mal contra ele. E disse ao sacerdote Abiatar: “Traga o éfode para cá.”
10Pea naʻe pehē ʻe Tevita, “ʻE Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli, ko e moʻoni kuo fanongo ʻe hoʻo tamaioʻeiki ʻoku tokanga ʻa Saula ke haʻu ki Kiʻila, ke fakaʻauha ʻae kolo koeʻuhi ko au.
10Então Davi disse: “Ó SENHOR, Deus de Israel, o teu servo tem ouvido de fato que Saul procura vir a Queila para destruir a cidade por minha causa.
11ʻE tukuange au ʻe he kakai ʻo Kiʻila ki hono nima? ʻE ʻalu hifo ʻa Saula ʻo hangē ko ia kuo ongoʻi ʻe hoʻo tamaioʻeiki? ʻE Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli, ʻoku ou kole kiate koe, ke ke tala ki hoʻo tamaioʻeiki.” Pea naʻe pehē ʻe Sihova, “ʻE ʻalu hifo ia.”
11Os homens de Queila me entregarão nas mãos dele? Saul descerá, como o teu servo tem ouvido? SENHOR, Deus de Israel, peço-te que informes o teu servo.” O SENHOR respondeu: “Ele descerá.”
12Pea naʻe pehē ʻe Tevita, “ʻE tukuange au mo hoku kakai ʻe he kakai ʻo Kiʻila ki he nima ʻo Saula?” Pea naʻe pehē ʻe Sihova, “Tenau tukuange koe.”
12Então Davi perguntou: “Os homens de Queila entregarão a mim e aos meus homens nas mãos de Saul?” O SENHOR respondeu: “Eles o entregarão.”
13¶ Pea naʻe tuʻu hake ʻa Tevita mo hono kau tangata ko e toko onongeau nai, ʻonau hiki mei Kiʻila, ʻonau ʻalu pē ʻi he ngaahi potu ne nau faʻa lava ki ai. Pea naʻe tala kia Saula kuo hola ʻa Tevita mei Kiʻila; pea ne tuku ai ʻene ʻalu ki ai.
13Então Davi e os seus homens, que eram cerca de seiscentos, levantaram-se, saíram de Queila e foram de um lugar para outro. Foi dito a Saul que Davi havia escapado de Queila; então ele desistiu da expedição.
14Pea nofo ʻa Tevita ʻi he toafa ʻi he ngaahi toitoiʻanga mālohi, ʻo nofo ʻi he moʻunga ʻi he toafa ʻo Sifi. Pea naʻe kumi ia ʻe Saula ʻi he ʻaho kotoa pē, ka naʻe fakamoʻui ia ʻe he ʻOtua mei hono nima.
14Davi permaneceu no deserto, em fortalezas, e ficou na região montanhosa do deserto de Zife. Saul o procurava todos os dias, mas Deus não o entregou em suas mãos.
15Pea naʻe mamata ʻa Tevita kuo haʻu kituʻa ʻa Saula ke kumi ʻene moʻui: pea naʻe ʻi he toafa ʻo Sifi ʻa Tevita ʻi he vaoʻakau.
15Davi soube que Saul tinha saído para matá-lo. E Davi estava no deserto de Zife, em Horesa.
16¶ Pea naʻe tuʻu hake ʻa Sonatane ko e foha ʻo Saula ʻo ʻalu kia Tevita ki he loto vaoʻakau, ʻo ne fakamālohi hono nima ʻi he ʻOtua.
16Jônatas, filho de Saul, levantou-se e foi até Davi, em Horesa, e fortaleceu a confiança dele em Deus.
17Pea ne pehē kiate ia, “ʻOua naʻa ke manavahē: he ko e nima ʻo Saula ko ʻeku tamai ʻe ʻikai te ne ʻilo koe; pea te ke hoko ko e tuʻi ʻi ʻIsileli, pea ko au te u hoko kiate koe; pea ʻoku ʻilo foki ia ʻe heʻeku tamai ko Saula.”
17Ele lhe disse: “Não tenha medo, pois Saul, meu pai, não conseguirá alcançá-lo; e você será rei sobre Israel, e eu serei o segundo depois de você; e Saul, meu pai, também sabe disso.”
18Pea ne na fefuakava ʻaki ʻakinaua ʻi he ʻao ʻo Sihova: pea naʻe nofo ʻa Tevita ʻi he vaoʻakau, kae ʻalu ʻa Sonatane ki hono fale.
18Ambos fizeram uma aliança perante o SENHOR. Então Davi ficou em Horesa, e Jônatas foi para a sua casa.
19Pea naʻe toki ʻalu hake ʻae kakai Sifi kia Saula ki Kipea, ʻo pehē, “ʻIkai ʻoku toitoi ʻa Tevita ʻiate kimautolu ʻi he ngaahi toitoiʻanga mālohi ʻi he loto vaoʻakau, ʻi he moʻunga ʻo Hakila, ʻaia ʻoku ʻi he potu tonga ʻo Sesimoni?
19Então os zifeus subiram até Saul, em Gibeá, e disseram: “Por acaso Davi não está escondido entre nós, nas fortalezas de Horesa, na colina de Haquila, que fica ao sul do deserto?
20Pea ko eni, ʻE tuʻi, ke ke ʻalu hifo ʻo fakatatau ki he holi kotoa pē ʻa ho loto: pea ko ʻemau ngāue ia ke tukuange ia ki he nima ʻoe tuʻi.”
20Agora, pois, ó rei, desça quando desejar; e caberá a nós entregá-lo nas mãos do rei.”
21Pea naʻe pehē ʻe Saula, “Ke monūʻia ʻakimoutolu ʻia Sihova; he ʻoku mou angaʻofa mai kiate au.
21Saul disse: “Que vocês sejam abençoados pelo SENHOR, por terem se compadecido de mim.
22Pea ko eni, ʻoku ou kole kiate kimoutolu, mou tokonaki, pea ʻilo mo mamata ki he potu ʻaia ʻoku ʻi ai hono vaʻe, pea ko hai naʻa ne mamata kiate ia ʻi ai: he kuo tala kiate au ʻoku ne fai fakapotopoto ʻaupito.
22Vão, por favor, verifiquem ainda melhor; descubram e vejam o lugar onde ele tem os seus esconderijos, e quem o viu lá; pois me disseram que ele é muito astuto.
23Ko ia mou vakai, pea ʻilo lelei ʻa hono ngaahi toitoiʻanga kotoa pē, ʻaia ʻoku ne fufū ai ia, pea mou toe haʻu kiate au, ʻo fakapapau, pea te tau ō mo au: pea ʻe hoko ʻo pehē, kapau ʻoku ʻi he fonua ia, te u fakatotolo ia ʻi he ngaahi toko afe ʻo Siuta.”
23Portanto, observem e identifiquem todos os lugares ocultos onde ele se esconde; e voltem a mim com informações precisas, e eu irei com vocês. E acontecerá que, se ele estiver na terra, eu o caçarei entre todos os milhares de Judá.”
24Pea naʻa nau tuʻu hake ʻo ʻalu ki Sifi, ʻo muʻomuʻa ʻia Saula: ka naʻe ʻi he toafa ʻo Maoni ʻa Tevita mo hono kau tangata, ʻi he tafangafanga ʻi he potu tonga ʻo Sesimoni.
24Eles se levantaram e foram para Zife na frente de Saul; mas Davi e os seus homens estavam no deserto de Maom, na Arabá, ao sul do deserto.
25Pea naʻe ʻalu foki ʻa Saula mo hono kau tangata ko hono kumi. Pea naʻa nau tala kia Tevita: ko ia naʻe ʻalu hifo ai ia mei he maka, pea nofo ʻi he toafa ʻo Maoni. Pea naʻe fanongo ʻa Saula ki ai, pea kumi ʻe ia kia Tevita ʻi he toafa ʻo Maoni.
25Saul e os seus homens foram à sua procura. Quando contaram a Davi, ele desceu à rocha e permaneceu no deserto de Maom. Quando Saul ouviu isso, perseguiu Davi no deserto de Maom.
26Pea naʻe ʻalu ʻa Saula ʻi he potu ʻe taha ʻoe moʻunga, pea ko Tevita mo hono tau tangata naʻa nau ʻalu ʻi hono potu ʻe taha ʻoe moʻunga: pea naʻe fakatoʻotoʻo ʻa Tevita ke ʻalu mamaʻo ko ʻene manavahē kia Saula; ka naʻe ʻākilotoa mo kāpui ʻa Tevita mo hono kakai ʻe Saula mo hono kakai ke maʻu ʻakinautolu.
26Saul ia por um lado do monte, e Davi e os seus homens pelo outro lado do monte; e Davi se apressava para escapar por medo de Saul, pois Saul e os seus homens cercavam Davi e os seus homens para capturá-los.
27Ka naʻe haʻu ʻae tangata fekau kia Saula, ʻo pehē, “Ke ke fakatoʻotoʻo, pea haʻu, he kuo hoko ʻae tau ʻae kau Filisitia, ki he fonua.”
27Mas um mensageiro chegou a Saul, dizendo: “Apresse-se e venha, pois os filisteus invadiram a terra!”
28Ko ia naʻe foki ai ʻa Saula mei heʻene tuli ʻa Tevita, ʻo ne ʻalu ke tuli ʻae kau Filisitia: ko ia naʻe ui ai ʻae potu ko ia ko Sela-Hamalikoti.
28Então Saul voltou de perseguir a Davi, e foi enfrentar os filisteus. Por isso chamaram aquele lugar de Sela-Hamalecote.
29¶ Pea naʻe ʻalu hake mei ai ʻa Tevita, ʻo nofo ʻi he ngaahi potu toitoiʻanga mālohi ʻi Eni-Keti.
29Davi subiu dali e habitou nas fortalezas de En-Gedi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.