1 Samuela
Chapter 21
Tongan Bible, Revised We…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1 Samuela 21

Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Naʻe toki hoko ai ʻa Tevita ki Nopi ʻo ne ʻalu kia ʻAhimeleki ko e taulaʻeiki: pea manavahē ʻa ʻAhimeleki ʻi he fetaulaki mo Tevita, ʻo ne pehē kiate ia, “Ko e hā ʻoku ke tokotaha ai, pea ʻikai ha tangata ʻiate koe?”
1Então Davi foi a Nobe, ao sacerdote Aimeleque. Aimeleque saiu tremendo ao encontro de Davi, e lhe perguntou: “Por que você está sozinho, e não há ninguém com você?”
2Pea pehē ʻe Tevita kia ʻAhimeleki ko e taulaʻeiki; “Kuo tuku mai ʻe he tuʻi ha ngāue kiate au,” ʻo ne pehē kiate au, “Ke ʻoua naʻa ʻilo ʻe ha tangata ʻe tokotaha ʻae ngāue ko ia ʻaia ʻoku ou fekauʻi ai koe, mo ia kuo u fekau kiate koe: pea kuo u fekauʻi ʻeku kau tamaioʻeiki ki he ngaahi potu ko ʻena.
2Davi respondeu ao sacerdote Aimeleque: “O rei me encarregou de uma missão, e me disse: ‘Que ninguém saiba de coisa alguma sobre a missão para a qual o envio, nem sobre o que lhe ordenei. Eu mandei os jovens para um determinado lugar.’
3Pea ko ʻena ko e hā ʻoku ʻi ho lalo nima? Tuku mai ki hoku nima ha foʻi mā ʻe nima, pe ha meʻa pe ʻoku ke maʻu.”
3Agora, pois, o que você tem à mão? Por favor, dê-me cinco pães ou o que houver disponível.”
4Pea talaange ʻe he taulaʻeiki kia Tevita, ʻo pehē, “ʻOku ʻikai ha mā ngofua ʻi hoku nima, ka ʻoku ʻi ai ʻae mā tapu; ʻo kapau pe kuo taʻofi ʻakinautolu ʻe he kau talavou mei he kau fefine.”
4O sacerdote respondeu a Davi, dizendo: “Não tenho aqui pão comum, mas há pão sagrado; desde que os jovens tenham se abstido de mulheres.”
5Pea naʻe leaange ʻa Tevita ki he taulaʻeiki, ʻo ne pehē kiate ia, “Ko e moʻoni kuo taʻofi ʻae kau fefine meiate kinautolu ʻi he ʻaho nai ʻe tolu, talu ʻeku haʻu kituaʻā, pea ʻoku māʻoniʻoni ʻae ngaahi ipu ʻae kau talavou, pea ʻoku hangē ʻoku ngofua ʻae mā, ʻio, he kuo fakatapui he ʻaho ni ʻae mā ʻi he ʻaiʻanga.”
5Davi respondeu ao sacerdote, dizendo-lhe: “Certamente estamos afastados de mulheres há três dias, como costuma acontecer quando saio em missão. Os jovens estão puros, embora esta seja apenas uma jornada comum; quanto mais hoje!”
6Ko ia naʻe ʻatu ai kiate ia ʻe he taulaʻeiki ʻae mā tapu: he naʻe ʻikai ʻi ai ha mā, ka ko e mā pe ʻoe ʻao, ʻaia naʻe toʻo mei he ʻao ʻo Sihova, ke ʻai ki ai ʻae mā mafana ʻi he ʻaho ʻaia naʻe toʻo ʻo ʻave ai ia.
6Então o sacerdote lhe deu o pão sagrado; pois não havia outro pão ali senão os pães da proposição que haviam sido retirados da presença do SENHOR, para serem substituídos por pão quente no dia em que foram retirados.
7Pea naʻe ʻi ai ʻi he ʻaho ko ia ʻae tangata ʻe tokotaha ʻi he kau tamaioʻeiki ʻa Saula, naʻe moʻua ia ʻi he ʻao ʻo Sihova; ko Toeki hono hingoa, ko e tangata ʻItomi, ko e tuʻukimuʻa ia ʻoe kau tauhimanu lalahi ʻa Saula.
7Ora, estava ali naquele dia um dos servos de Saul, retido perante o SENHOR; o seu nome era Doegue, o edomita, o chefe dos pastores que pertenciam a Saul.
8¶ Pea pehē ʻe Tevita kia ʻAhimeleki, “Pea ʻoku ʻikai ʻi ho nima ni ha tao pē ha heletā? He ʻoku ʻikai te u ʻomi ʻeku heletā pe ko ʻeku mahafutau, he ko e ngāue ʻae tuʻi naʻe fai fakatoʻotoʻo.”
8Davi perguntou a Aimeleque: “Não tem você aqui à mão uma lança ou uma espada? Pois não trouxe comigo a minha espada nem as minhas armas, porque a missão do rei exigia pressa.”
9Pea pehē ʻe he taulaʻeiki, “Ko e heletā ʻa Kolaiate ko e tangata Filisitia, ʻaia naʻa ke tāmateʻi ʻi he teleʻa ʻo Ila, Vakai ʻoku tuku tākai ʻae kofu ʻi he tuʻa ʻefoti kapau ko ho loto ke ʻave ia, ʻave ia he ʻoku ʻikai ha taha kehe ka ko ia pe ʻi heni.” Pea naʻe pehē ʻe Tevita, “ʻOku ʻikai hano tatau mo ia; tuku mai ia.”
9O sacerdote respondeu: “Eis que a espada de Golias, o filisteu, a quem você matou no vale de Elá, está aqui embrulhada num pano atrás do éfode. Se quiser levá-la, leve-a, pois não há outra aqui além dessa.” Davi disse: “Não há outra igual a ela. Dê-a para mim.”
10¶ Pea naʻe tuʻu hake ʻa Tevita ʻi he ʻaho ko ia, ʻo hola ʻi heʻene manavahē kia Saula, pea ʻalu ia kia ʻAkisi ko e tuʻi ʻo Kati.
10Davi se levantou e fugiu naquele dia por medo de Saul, e foi para Aquis, rei de Gate.
11Pea pehē ʻe he kau tamaioʻeiki ʻa ʻAkisi kiate ia, “ʻIkai ko Tevita eni ko e tuʻi ʻoe fonua? ʻIkai naʻa nau hiva fetaliʻaki kiate ia ʻi he ngaahi meʻe, ʻo pehē, ‘Kuo tāmateʻi ʻe Saula ʻene ngaahi toko afe, mo Tevita ʻene ngaahi toko mano?’
11Os servos de Aquis lhe disseram: “Não é este Davi, o rei da terra? Não era sobre ele que cantavam uns para os outros nas danças, dizendo: ‘Saul matou os seus milhares, e Davi as suas dezenas de milhares’?”
12Pea naʻe faʻo ʻe Tevita ʻae ngaahi lea ni ki hono loto, pea naʻe manavahē lahi ia kia ʻAkisi ko e tuʻi ʻo Kati.
12Davi guardou estas palavras no seu coração, e teve muito medo de Aquis, rei de Gate.
13Pea naʻa ne fakakehe ʻene anga ʻi honau ʻao ʻo ne fai ʻo hangē kuo vale ia honau nima, pea ne ne vaku ki he matapā ʻoe hūʻanga fale, pea naʻa ne tuku ke tafe hono fāvai ki hono fakapau.
13Ele mudou o seu comportamento diante deles e fingiu-se de louco diante deles; rabiscava nas portas da cidade e deixava a saliva escorrer pela barba.
14Pea naʻe pehē ʻe ʻAkisi ki heʻene kau tamaioʻeiki, “Vakai, ʻoku mou mamata ʻoku fakavalevale ʻae tangata; pea ko e hā ia kuo mou ʻomi ai ia kiate au?
14Então Aquis disse aos seus servos: “Vejam, vocês estão vendo que o homem está louco. Por que o trouxeram a mim?
15He ʻoku ʻaonga kiate au ha kau tangata fakavalevale, kuo mou ʻomi ai ʻae siana ni ke fai fakavalevale ʻi hoku ʻao? ʻE hoko koā ʻae siana ni ki hoku fale?”
15Por acaso me faltam loucos, para que vocês me tragam este sujeito para fazer loucuras na minha presença? Acaso este sujeito deve entrar na minha casa?”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.