ผู้วินิจฉัย 5
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1วันนั้นเดโบราห์กับบาราคบุตรอาบีโนอัมร้องเพลงว่า
1In that day Debbora and Barac son of Abinoem sung, and said:
2“เมื่อบรรดาผู้นำในอิสราเอลกล้าออกนำทัพ เมื่อประชาชนพร้อมใจกันอาสา จงสรรเสริญพระยาห์เวห์!
2O you of Israel, that have willingly offered your lives to danger, bless the Lord.
3“กษัตริย์ทั้งหลาย จงฟัง! บรรดาผู้ครองแคว้น จงเงี่ยหูฟัง! ข้าพเจ้าเองจะร้องเพลงถวายพระยาห์เวห์ จะร้องเพลงสรรเสริญพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล
3Hear, O ye kings, give ear, ye princes: It is I, it is I, that will sing to the Lord, I will sing to the Lord the God of Israel.
4“ข้าแต่พระยาห์เวห์ เมื่อพระองค์ออกจากเสอีร์ เมื่อพระองค์เคลื่อนจากทุ่งเอโดม แผ่นดินก็สั่นสะเทือน ท้องฟ้าก็หลั่งฝน เมฆเทน้ำลงมา
4O Lord, when thou wentest out of Seir, and passedst by the regions of Edom, the earth trembled, and the heavens dropped water.
5ภูเขาทั้งหลายสั่นไหวต่อหน้าพระยาห์เวห์ แม้แต่ซีนายก็สั่นไหวต่อหน้าพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล
5The mountains melted before the face of the Lord, and Sinai before the face of the Lord the God of Israel.
6“ในสมัยชัมการ์บุตรอานาท ในสมัยยาเอล ถนนหลวงไร้ผู้คน ผู้เดินทางต้องใช้ทางเล็กทางน้อย
6In the days of Samgar the son of Anath, in the days of Jahel the paths rested: and they that went by them, walked through by-ways.
7บรรดาผู้ปกครองหมดไปจากอิสราเอล พวกเขาหมดไป จนกระทั่งข้าพเจ้า เดโบราห์ ลุกขึ้น จนกระทั่งข้าพเจ้าลุกขึ้นเป็นแม่ของอิสราเอล
7The valiant men ceased, and rested in Israel: until Debbora arose, a mother arose in Israel.
8พวกเขาเลือกเทพเจ้าองค์ใหม่ๆ แล้วสงครามก็มาถึงประตูเมือง ในหมู่ชาวอิสราเอลสี่หมื่นคน มีใครเห็นโล่หรือหอกบ้างไหม?
8The Lord chose new wars, and he himself overthrew the gates of the enemies: a shield and spear was not seen among forty thousand of Israel.
9ใจของข้าพเจ้าอยู่กับบรรดาผู้ปกครองอิสราเอล ผู้พร้อมใจกันอาสาท่ามกลางประชาชน จงสรรเสริญพระยาห์เวห์!
9My heart loveth the princes of Israel: O you that of your own good will offered yourselves to danger, bless the Lord.
10“จงบอกเล่า พวกท่านที่ขี่ลาขาว พวกท่านที่นั่งบนพรมอย่างดี และพวกท่านที่เดินตามทาง
10Speak, you that ride upon fair asses, and you that sit in judgment, and walk in the way.
11ณ ที่ตักน้ำ ไกลจากเสียงของนักยิงธนู ที่นั่นพวกเขาจะเล่าถึงกิจการอันชอบธรรมของพระยาห์เวห์ กิจการอันชอบธรรมในการปกครองอิสราเอลของพระองค์ “แล้วประชาชนของพระยาห์เวห์ลงไปยังประตูเมือง
11Where the chariots were dashed together, and the army of the enemies was choked, there let the justices of the Lord be rehearsed, and his clemency towards the brave men of Israel: then the people of the Lord went down to the gates, and obtained the sovereignty.
12‘ตื่นขึ้น ตื่นขึ้น เดโบราห์! ตื่นขึ้น ตื่นขึ้น ร้องเพลงขึ้นมา! ลุกขึ้น บาราค จงนำเชลยของเจ้าไป บุตรอาบีโนอัมเอ๋ย’
12Arise, arise, O Debbora, arise, arise, and utter a canticle. Arise, Barac, and take hold of thy captives, O son of Abinoem.
13“แล้วผู้ที่เหลืออยู่ในหมู่ขุนนางกับประชาชนก็ลงมา พระยาห์เวห์เสด็จลงมาเพื่อข้าพเจ้า ต่อสู้กับผู้มีอำนาจ
13The remnants of the people are saved, the Lord hath fought among the valiant ones.
14ผู้มีรากเหง้าอยู่ในอามาเลขออกมาจากเอฟราอิม เบนยามินตามเจ้ามาท่ามกลางหมู่ชนของเจ้า บรรดาผู้ปกครองลงมาจากมาคีร์ ผู้ถือไม้เท้าของแม่ทัพออกมาจากเศบูลุน
14Out of Ephraim he destroyed them into Amalec, and after him out of Benjamin into thy people, O Amalec: Out of Machir there came down princes, and out of Zabulon they that led the army to fight.
15บรรดาผู้นำของอิสสาคาร์อยู่กับเดโบราห์ อิสสาคาร์เป็นเช่นไร บาราคก็เป็นเช่นนั้น พวกเขาพุ่งลงหุบเขาตามเขาไป ริมลำธารของรูเบน มีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าในใจ
15The captains of Issachar were with Debbora, and followed the steps of Barac, who exposed himself to danger, as one going headlong, and into a pit. Ruben being divided against himself, there was found a strife of courageous men.
16ทำไมเจ้าจึงนั่งอยู่ท่ามกลางคอกแกะ คอยฟังเสียงผิวปากเรียกฝูงสัตว์? ริมลำธารของรูเบน มีการใคร่ครวญอย่างหนักในใจ
16Why dwellest thou between two borders, that thou mayest hear the bleatings of the flocks? Ruben being divided against himself, there was found a strife of courageous men.
17กิเลอาดอาศัยอยู่ฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ทำไมดานจึงยังอยู่กับเรือของตน? อาเชอร์นั่งนิ่งอยู่ที่ท่าเรือริมทะเล และอาศัยอยู่ตามอ่าวของตน
17Galaad rested beyond the Jordan, and Dan applied himself to ships: Aser dwelt on the sea shore, and abode in the havens.
18เศบูลุนเป็นชนชาติที่เสี่ยงชีวิตจนถึงความตาย นัฟทาลีก็เช่นกัน บนที่สูงกลางทุ่ง
18But Zabulon and Nephtali offered their lives to death in the region of Merome.
19“กษัตริย์ทั้งหลายยกมาสู้รบ กษัตริย์แห่งคานาอันสู้รบที่ทาอานาค ริมธารน้ำเมกิดโด แต่พวกเขาไม่ได้เงินเป็นของริบเลย
19The kings came and fought, the kings of Chanaan fought in Thanach by the waters of Mageddo, and yet they took no spoils.
20ดวงดาวทั้งหลายต่อสู้จากฟากฟ้า จากวิถีโคจร ดวงดาวเหล่านั้นต่อสู้กับสิเสรา
20War from heaven was made against them, the stars remaining in their order and courses fought against Sisara.
21แม่น้ำคีโชนพัดกวาดพวกเขาไป แม่น้ำเก่าแก่สายนั้น คือแม่น้ำคีโชน จิตใจของข้าเอ๋ย จงก้าวต่อไปอย่างเข้มแข็ง
21The torrent of Cison dragged their carcasses, the torrent of Cadumim, the torrent of Cisoii: tread thou, my soul, upon the strong ones.
22แล้วกีบม้าก็กระทืบดังสนั่น เพราะม้าศึกของพวกเขาควบทะยาน
22The hoofs of the horses were broken whilst the stoutest of the enemies fled amain, and fell headlong down.
23‘จงสาปแช่งเมโรส’ ทูตของพระยาห์เวห์กล่าว ‘จงสาปแช่งชาวเมืองนั้นอย่างหนัก เพราะพวกเขาไม่ได้มาช่วยพระยาห์เวห์ มาช่วยพระยาห์เวห์ต่อสู้กับผู้มีอำนาจ’
23Curse ye the land of Meroz, said the angel of the Lord: curse the inhabitants thereof, because they came not to the help of the Lord, to help his most valiant men.
24“ยาเอลจะได้รับพรมากกว่าหญิงทั้งหลาย ภรรยาของเฮเบอร์ชาวเคไนต์ นางจะได้รับพรมากกว่าหญิงที่อยู่ในเต็นท์
24Blessed among women be Jahel the wife of Haber the Cinite, and blessed be she in her tent.
25เขาขอน้ำ นางให้นม นางนำเนยมาให้ในชามชั้นดี
25He asked her water and she gave him milk, and offered him butter in a dish fit for princes.
26นางเอื้อมมือไปหยิบหลักเต็นท์ มือขวาหยิบค้อนของช่าง นางใช้ค้อนทุบสิเสรา ทุบศีรษะของเขาจนทะลุ ใช่แล้ว นางเจาะขมับและตอกจนทะลุ
26She put her left hand to the nail, and her right hand to the workman’s hammer, and she struck Sisara, seeking in his head a place for the wound, and strongly piercing through his temples.
27ที่เท้าของนาง เขาทรุดลง ล้มลง และนอนอยู่ ที่เท้าของนาง เขาทรุดลงและล้มลง เขาทรุดลงตรงไหน ก็ตายอยู่ตรงนั้น
27At her feet he fell: he fainted, and he died: he rolled before her feet, and he lay lifeless and wretched.
28“นางมองออกไปทางหน้าต่างและร้องเรียก มารดาของสิเสรามองผ่านช่องตาข่าย ‘ทำไมรถรบของเขาจึงมาช้านัก? ทำไมยังไม่ได้ยินเสียงล้อรถรบของเขา?’
28His mother looked out at a window, and howled: and she spoke from the dining room: Why is his chariot so long in coming back? Why are the feet of his horses so slow?
29บรรดาหญิงผู้มีปัญญาของนางตอบ และนางก็ตอบตัวเองว่า
29One that was wiser than the rest of his wives, returned this answer to her mother in law:
30‘พวกเขาคงพบของที่ริบมาและกำลังแบ่งกันอยู่ไม่ใช่หรือ? ชายแต่ละคนได้หญิงหนึ่งคนหรือสองคน สิเสราได้เสื้อผ้าย้อมสีเป็นของที่ริบมา ได้เสื้อผ้าย้อมสีปักลวดลาย เสื้อผ้าย้อมสีปักลายทั้งสองด้าน สำหรับคล้องคอ เป็นของที่ริบมา’
30Perhaps he is now dividing the spoils, and the fairest of the women is chosen out for him: garments of divers colours are given to Sisara for his prey, and furniture of different kinds is heaped together to adorn the necks.
31“ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอให้ศัตรูทั้งสิ้นของพระองค์พินาศเช่นนี้ แต่ขอให้ผู้ที่รักพระองค์เป็นเหมือนดวงอาทิตย์เมื่อขึ้นเต็มกำลัง” แล้วแผ่นดินสงบอยู่สี่สิบปี
31So let all thy enemies perish, O Lord: but let them that love thee shine, as the sun shineth in his rising.
no verse 32 in this text
32And the land rested for forty years.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.