ผู้วินิจฉัย 13
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1ชาวอิสราเอลทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์อีกครั้ง พระยาห์เวห์จึงทรงปล่อยพวกเขาให้อยู่ใต้อำนาจของชาวฟีลิสเตียสี่สิบปี
1וַיֹּסִ֙פוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לַעֲשׂ֥וֹת הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה וַיִּתְּנֵ֧ם יְהוָ֛ה בְּיַד־פְּלִשְׁתִּ֖ים אַרְבָּעִ֥ים שָׁנָֽה׃ פ
2มีชายคนหนึ่งจากเมืองโศราห์ในตระกูลชาวดาน ชื่อมาโนอาห์ ภรรยาของเขาเป็นหมัน ไม่มีบุตร
2וַיְהִי֩ אִ֨ישׁ אֶחָ֧ד מִצָּרְעָ֛ה מִמִּשְׁפַּ֥חַת הַדָּנִ֖י וּשְׁמ֣וֹ מָנ֑וֹחַ וְאִשְׁתּ֥וֹ עֲקָרָ֖ה וְלֹ֥א יָלָֽדָה׃
3ทูตของพระยาห์เวห์ปรากฏแก่หญิงนั้นและกล่าวว่า “แม้เจ้าจะเป็นหมันและไม่มีบุตร แต่เจ้าจะตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย
3וַיֵּרָ֥א מַלְאַךְ־יְהוָ֖ה אֶל־הָאִשָּׁ֑ה וַיֹּ֣אמֶר אֵלֶ֗יהָ הִנֵּה־נָ֤א אַתְּ־עֲקָרָה֙ וְלֹ֣א יָלַ֔דְתְּ וְהָרִ֖ית וְיָלַ֥דְתְּ בֵּֽן׃
4บัดนี้จงระวัง อย่าดื่มเหล้าองุ่นหรือของมึนเมา และอย่ากินสิ่งใดที่เป็นมลทิน
4וְעַתָּה֙ הִשָּׁ֣מְרִי נָ֔א וְאַל־תִּשְׁתִּ֖י יַ֣יִן וְשֵׁכָ֑ר וְאַל־תֹּאכְלִ֖י כָּל־טָמֵֽא׃
5เพราะเจ้าจะตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย มีดโกนจะต้องไม่แตะศีรษะเขา เพราะเด็กคนนี้จะเป็นนาศีร์ของพระเจ้าตั้งแต่อยู่ในครรภ์ เขาจะเริ่มช่วยอิสราเอลให้พ้นจากอำนาจของชาวฟีลิสเตีย”
5כִּי֩ הִנָּ֨ךְ הָרָ֜ה וְיֹלַ֣דְתְּ בֵּ֗ן וּמוֹרָה֙ לֹא־יַעֲלֶ֣ה עַל־רֹאשׁ֔וֹ כִּֽי־נְזִ֧יר אֱלֹהִ֛ים יִהְיֶ֥ה הַנַּ֖עַר מִן־הַבָּ֑טֶן וְה֗וּא יָחֵ֛ל לְהוֹשִׁ֥יעַ אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל מִיַּ֥ד פְּלִשְׁתִּֽים׃
6หญิงนั้นมาบอกสามีว่า “คนของพระเจ้ามาหาฉัน ใบหน้าของเขาเหมือนใบหน้าทูตของพระเจ้า น่าเกรงขามมาก ฉันไม่ได้ถามว่าเขามาจากไหน และเขาก็ไม่ได้บอกชื่อ
6וַתָּבֹ֣א הָאִשָּׁ֗ה וַתֹּ֣אמֶר לְאִישָׁהּ֮ לֵאמֹר֒ אִ֤ישׁ הָאֱלֹהִים֙ בָּ֣א אֵלַ֔י וּמַרְאֵ֕הוּ כְּמַרְאֵ֛ה מַלְאַ֥ךְ הָאֱלֹהִ֖ים נוֹרָ֣א מְאֹ֑ד וְלֹ֤א שְׁאִלְתִּ֙יהוּ֙ אֵֽי־מִזֶּ֣ה ה֔וּא וְאֶת־שְׁמ֖וֹ לֹֽא־הִגִּ֥יד לִֽי׃
7แต่เขาบอกฉันว่า ‘เจ้าจะตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย บัดนี้อย่าดื่มเหล้าองุ่นหรือของมึนเมา และอย่ากินสิ่งใดที่เป็นมลทิน เพราะเด็กคนนี้จะเป็นนาศีร์ของพระเจ้าตั้งแต่อยู่ในครรภ์จนถึงวันตาย’”
7וַיֹּ֣אמֶר לִ֔י הִנָּ֥ךְ הָרָ֖ה וְיֹלַ֣דְתְּ בֵּ֑ן וְעַתָּ֞ה אַל־תִּשְׁתִּ֣י׀ יַ֣יִן וְשֵׁכָ֗ר וְאַל־תֹּֽאכְלִי֙ כָּל־טֻמְאָ֔ה כִּֽי־נְזִ֤יר אֱלֹהִים֙ יִהְיֶ֣ה הַנַּ֔עַר מִן־הַבֶּ֖טֶן עַד־י֥וֹם מוֹתֽוֹ׃ פ
8มาโนอาห์จึงวิงวอนพระยาห์เวห์ว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดให้คนของพระเจ้าที่พระองค์ทรงส่งมากลับมาหาพวกข้าพเจ้าอีก เพื่อสอนว่าควรทำอย่างไรกับเด็กที่จะเกิดมา”
8וַיֶּעְתַּ֥ר מָנ֛וֹחַ אֶל־יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר בִּ֣י אֲדוֹנָ֔י אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֞ים אֲשֶׁ֣ר שָׁלַ֗חְתָּ יָבוֹא־נָ֥א עוֹד֙ אֵלֵ֔ינוּ וְיוֹרֵ֕נוּ מַֽה־נַּעֲשֶׂ֖ה לַנַּ֥עַר הַיּוּלָּֽד׃
9พระเจ้าทรงฟังเสียงของมาโนอาห์ ทูตของพระเจ้ากลับมาหาหญิงนั้นขณะนางนั่งอยู่ในทุ่ง แต่มาโนอาห์สามีไม่ได้อยู่ด้วย
9וַיִּשְׁמַ֥ע הָאֱלֹהִ֖ים בְּק֣וֹל מָנ֑וֹחַ וַיָּבֹ֣א מַלְאַךְ֩ הָאֱלֹהִ֨ים ע֜וֹד אֶל־הָאִשָּׁ֗ה וְהִיא֙ יוֹשֶׁ֣בֶת בַּשָּׂדֶ֔ה וּמָנ֥וֹחַ אִישָׁ֖הּ אֵ֥ין עִמָּֽהּ׃
10หญิงนั้นรีบวิ่งไปบอกสามีว่า “ชายที่มาหาฉันวันนั้นปรากฏตัวอีกแล้ว”
10וַתְּמַהֵר֙ הָֽאִשָּׁ֔ה וַתָּ֖רָץ וַתַּגֵּ֣ד לְאִישָׁ֑הּ וַתֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו הִנֵּ֨ה נִרְאָ֤ה אֵלַי֙ הָאִ֔ישׁ אֲשֶׁר־בָּ֥א בַיּ֖וֹם אֵלָֽי׃
11มาโนอาห์ลุกขึ้นตามภรรยาไปหาชายคนนั้น และถามว่า “ท่านคือคนที่พูดกับภรรยาของข้าพเจ้าหรือ?” เขาตอบว่า “เราเอง”
11וַיָּ֛קָם וַיֵּ֥לֶךְ מָנ֖וֹחַ אַחֲרֵ֣י אִשְׁתּ֑וֹ וַיָּבֹא֙ אֶל־הָאִ֔ישׁ וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ הַאַתָּ֥ה הָאִ֛ישׁ אֲשֶׁר־דִּבַּ֥רְתָּ אֶל־הָאִשָּׁ֖ה וַיֹּ֥אמֶר אָֽנִי׃
12มาโนอาห์กล่าวว่า “ขอให้ถ้อยคำของท่านเป็นจริง เด็กคนนี้ควรดำเนินชีวิตอย่างไร และควรทำหน้าที่อะไร?”
12וַיֹּ֣אמֶר מָנ֔וֹחַ עַתָּ֖ה יָבֹ֣א דְבָרֶ֑יךָ מַה־יִּֽהְיֶ֥ה מִשְׁפַּט־הַנַּ֖עַר וּמַעֲשֵֽׂהוּ׃
13ทูตของพระยาห์เวห์ตอบมาโนอาห์ว่า “ให้นางระวังทุกสิ่งที่เราบอกไว้
13וַיֹּ֛אמֶר מַלְאַ֥ךְ יְהוָ֖ה אֶל־מָנ֑וֹחַ מִכֹּ֛ל אֲשֶׁר־אָמַ֥רְתִּי אֶל־הָאִשָּׁ֖ה תִּשָּׁמֵֽר׃
14นางต้องไม่กินสิ่งใดที่มาจากเถาองุ่น ไม่ดื่มเหล้าองุ่นหรือของมึนเมา และไม่กินสิ่งใดที่เป็นมลทิน ให้นางปฏิบัติตามทุกอย่างที่เราบัญชา”
14מִכֹּ֣ל אֲשֶׁר־יֵצֵא֩ מִגֶּ֨פֶן הַיַּ֜יִן לֹ֣א תֹאכַ֗ל וְיַ֤יִן וְשֵׁכָר֙ אַל־תֵּ֔שְׁתְּ וְכָל־טֻמְאָ֖ה אַל־תֹּאכַ֑ל כֹּ֥ל אֲשֶׁר־צִוִּיתִ֖יהָ תִּשְׁמֹֽר׃
15มาโนอาห์พูดกับทูตของพระยาห์เวห์ว่า “โปรดอยู่กับพวกเราก่อน เพื่อพวกเราจะเตรียมลูกแพะให้ท่าน”
15וַיֹּ֥אמֶר מָנ֖וֹחַ אֶל־מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֑ה נַעְצְרָה־נָּ֣א אוֹתָ֔ךְ וְנַעֲשֶׂ֥ה לְפָנֶ֖יךָ גְּדִ֥י עִזִּֽים׃
16ทูตของพระยาห์เวห์ตอบว่า “ถึงเจ้าจะรั้งเราไว้ เราก็จะไม่กินอาหารของเจ้า แต่ถ้าเจ้าจะเตรียมเครื่องเผาบูชา ต้องถวายแด่พระยาห์เวห์” มาโนอาห์ยังไม่รู้ว่าผู้นั้นเป็นทูตของพระยาห์เวห์
16וַיֹּאמֶר֩ מַלְאַ֨ךְ יְהוָ֜ה אֶל־מָנ֗וֹחַ אִם־תַּעְצְרֵ֙נִי֙ לֹא־אֹכַ֣ל בְּלַחְמֶ֔ךָ וְאִם־תַּעֲשֶׂ֣ה עֹלָ֔ה לַיהוָ֖ה תַּעֲלֶ֑נָּה כִּ֚י לֹא־יָדַ֣ע מָנ֔וֹחַ כִּֽי־מַלְאַ֥ךְ יְהוָ֖ה הֽוּא׃
17มาโนอาห์จึงถามทูตของพระยาห์เวห์ว่า “ท่านชื่ออะไร เมื่อถ้อยคำของท่านเป็นจริง พวกเราจะได้ให้เกียรติท่าน?”
17וַיֹּ֧אמֶר מָנ֛וֹחַ אֶל־מַלְאַ֥ךְ יְהוָ֖ה מִ֣י שְׁמֶ֑ךָ כִּֽי־יָבֹ֥א דְבָרְךָ֖ וְכִבַּדְנֽוּךָ׃
18ทูตของพระยาห์เวห์ตอบว่า “ทำไมจึงถามชื่อของเรา ในเมื่อชื่อนั้นเกินความเข้าใจ?”
18וַיֹּ֤אמֶר לּוֹ֙ מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה לָ֥מָּה זֶּ֖ה תִּשְׁאַ֣ל לִשְׁמִ֑י וְהוּא־פֶ֛לִאי׃ ס
19มาโนอาห์นำลูกแพะกับธัญบูชาไปถวายแด่พระยาห์เวห์บนก้อนหิน แล้วทูตผู้นั้นทำสิ่งมหัศจรรย์ขณะที่มาโนอาห์กับภรรยามองดูอยู่
19וַיִּקַּ֨ח מָנ֜וֹחַ אֶת־גְּדִ֤י הָעִזִּים֙ וְאֶת־הַמִּנְחָ֔ה וַיַּ֥עַל עַל־הַצּ֖וּר לַֽיהוָ֑ה וּמַפְלִ֣א לַעֲשׂ֔וֹת וּמָנ֥וֹחַ וְאִשְׁתּ֖וֹ רֹאִֽים׃
20เมื่อเปลวไฟจากแท่นบูชาพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ทูตของพระยาห์เวห์ก็ขึ้นไปในเปลวไฟนั้น มาโนอาห์กับภรรยามองดูแล้วซบหน้าลงกับพื้น
20וַיְהִי֩ בַעֲל֨וֹת הַלַּ֜הַב מֵעַ֤ל הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ הַשָּׁמַ֔יְמָה וַיַּ֥עַל מַלְאַךְ־יְהוָ֖ה בְּלַ֣הַב הַמִּזְבֵּ֑חַ וּמָנ֤וֹחַ וְאִשְׁתּוֹ֙ רֹאִ֔ים וַיִּפְּל֥וּ עַל־פְּנֵיהֶ֖ם אָֽרְצָה׃
21ทูตของพระยาห์เวห์ไม่ปรากฏแก่มาโนอาห์หรือภรรยาอีก มาโนอาห์จึงรู้ว่าผู้นั้นเป็นทูตของพระยาห์เวห์
21וְלֹא־יָ֤סַף עוֹד֙ מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה לְהֵרָאֹ֖ה אֶל־מָנ֣וֹחַ וְאֶל־אִשְׁתּ֑וֹ אָ֚ז יָדַ֣ע מָנ֔וֹחַ כִּֽי־מַלְאַ֥ךְ יְהוָ֖ה הֽוּא׃
22มาโนอาห์พูดกับภรรยาว่า “เราต้องตายแน่ เพราะเราได้เห็นพระเจ้า”
22וַיֹּ֧אמֶר מָנ֛וֹחַ אֶל־אִשְׁתּ֖וֹ מ֣וֹת נָמ֑וּת כִּ֥י אֱלֹהִ֖ים רָאִֽינוּ׃
23แต่ภรรยาตอบว่า “ถ้าพระยาห์เวห์ทรงประสงค์จะฆ่าเรา พระองค์คงไม่ทรงรับเครื่องเผาบูชากับธัญบูชาที่เราถวาย ไม่ทรงสำแดงสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดแก่เรา และไม่ทรงบอกเรื่องเช่นนี้แก่เราในเวลานี้”
23וַתֹּ֧אמֶר ל֣וֹ אִשְׁתּ֗וֹ לוּ֩ חָפֵ֨ץ יְהוָ֤ה לַהֲמִיתֵ֙נוּ֙ לֹֽא־לָקַ֤ח מִיָּדֵ֙נוּ֙ עֹלָ֣ה וּמִנְחָ֔ה וְלֹ֥א הֶרְאָ֖נוּ אֶת־כָּל־אֵ֑לֶּה וְכָעֵ֕ת לֹ֥א הִשְׁמִיעָ֖נוּ כָּזֹֽאת׃
24หญิงนั้นคลอดบุตรชายและตั้งชื่อว่าแซมสัน เด็กนั้นเติบโตขึ้นและพระยาห์เวห์ทรงให้พรแก่เขา
24וַתֵּ֤לֶד הָֽאִשָּׁה֙ בֵּ֔ן וַתִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמ֖וֹ שִׁמְשׁ֑וֹן וַיִּגְדַּ֣ל הַנַּ֔עַר וַֽיְבָרְכֵ֖הוּ יְהוָֽה׃
25พระวิญญาณของพระยาห์เวห์เริ่มเร้าใจเขาที่มาหะเนห์ดาน ระหว่างโศราห์กับเอชทาโอล
25וַתָּ֙חֶל֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה לְפַעֲמ֖וֹ בְּמַחֲנֵה־דָ֑ן בֵּ֥ין צָרְעָ֖ה וּבֵ֥ין אֶשְׁתָּאֹֽל׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.