ผู้​วินิจฉัย
Chapter 3

ผู้​วินิจฉัย

Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ผู้​วินิจฉัย 3

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1ต่อ​ไป​นี้​คือ​ชน​ชาติ​ต่างๆ ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปล่อย​ไว้​เพื่อ​ทดสอบ​ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​ที่​ไม่​เคย​ผ่าน​สงคราม​ใดๆ ใน​คานาอัน
1וְאֵ֤לֶּה הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר הִנִּ֣יחַ יְהוָ֔ה לְנַסּ֥וֹת בָּ֖ם אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל אֵ֚ת כָּל־אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־יָדְע֔וּ אֵ֖ת כָּל־מִלְחֲמ֥וֹת כְּנָֽעַן׃
2ทั้งนี้​เพื่อ​ให้​ชาว​อิสราเอล​รุ่น​หลัง โดย​เฉพาะ​ผู้​ที่​ไม่​เคย​ผ่าน​สงคราม​มา​ก่อน ได้​เรียนรู้​การ​รบ
2רַ֗ק לְמַ֙עַן֙ דַּ֚עַת דֹּר֣וֹת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֔ל לְלַמְּדָ֖ם מִלְחָמָ֑ה רַ֥ק אֲשֶׁר־לְפָנִ֖ים לֹ֥א יְדָעֽוּם׃
3ได้แก่ ผู้ปกครอง​ทั้ง​ห้า​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย ชาว​คานาอัน​ทั้งหมด ชาว​ไซดอน และ​ชาว​ฮีไวต์​ที่​อาศัย​อยู่​บน​ภูเขา​เลบานอน ตั้งแต่​ภูเขา​บาอัล​เฮอร์โมน​ไป​จน​ถึง​ทาง​เข้า​เมือง​ฮา​มัท
3חֲמֵ֣שֶׁת׀ סַרְנֵ֣י פְלִשְׁתִּ֗ים וְכָל־הַֽכְּנַעֲנִי֙ וְהַצִּ֣ידֹנִ֔י וְהַ֣חִוִּ֔י יֹשֵׁ֖ב הַ֣ר הַלְּבָנ֑וֹן מֵהַר֙ בַּ֣עַל חֶרְמ֔וֹן עַ֖ד לְב֥וֹא חֲמָֽת׃
4ชน​ชาติ​เหล่า​นี้​ถูก​ปล่อย​ไว้​เพื่อ​ใช้​ทดสอบ​อิสราเอล จะ​ได้​รู้​ว่า​พวก​เขา​จะ​เชื่อฟัง​พระบัญญัติ​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​แก่​บรรพบุรุษ​ผ่าน​ทาง​โมเสส​หรือ​ไม่
4וַֽיִּהְי֕וּ לְנַסּ֥וֹת בָּ֖ם אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל לָדַ֗עַת הֲיִשְׁמְעוּ֙ אֶת־מִצְוֹ֣ת יְהוָ֔ה אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה אֶת־אֲבוֹתָ֖ם בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃
5ชาว​อิสราเอล​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​ชาว​คานาอัน ชาว​ฮิต​ไทต์ ชาว​อาโมไรต์ ชาว​เปริสซี ชาว​ฮีไวต์ และ​ชาว​เยบุส
5וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל יָשְׁב֖וּ בְּקֶ֣רֶב הַֽכְּנַעֲנִ֑י הַחִתִּ֤י וְהָֽאֱמֹרִי֙ וְהַפְּרִזִּ֔י וְהַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִֽי׃
6พวก​เขา​รับ​บุตร​สาว​ของ​คน​เหล่า​นั้น​มา​เป็น​ภรรยา และ​ยก​บุตร​สาว​ของ​ตน​ให้​บุตร​ชาย​ของ​คน​เหล่า​นั้น แล้ว​ปรนนิบัติ​เทพเจ้า​ของ​พวก​เขา
6וַיִּקְח֨וּ אֶת־בְּנוֹתֵיהֶ֤ם לָהֶם֙ לְנָשִׁ֔ים וְאֶת־בְּנוֹתֵיהֶ֖ם נָתְנ֣וּ לִבְנֵיהֶ֑ם וַיַּעַבְד֖וּ אֶת־אֱלֹהֵיהֶֽם׃ פ
7ชาว​อิสราเอล​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์ ลืม​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ตน แล้ว​ปรนนิบัติ​บรรดา​พระบาอัล​และ​บรรดา​อาเชโรท
7וַיַּעֲשׂ֨וּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֤ל אֶת־הָרַע֙ בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֔ה וַֽיִּשְׁכְּח֖וּ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיהֶ֑ם וַיַּעַבְד֥וּ אֶת־הַבְּעָלִ֖ים וְאֶת־הָאֲשֵׁרֽוֹת׃
8พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​กริ้ว​อิสราเอล​และ​ปล่อย​ให้​พวก​เขา​ตก​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​คู​ชัน​ริ​ชา​ธาอิม กษัตริย์​แห่ง​เมโสโปเตเมีย ชาว​อิสราเอล​ต้อง​รับใช้​คู​ชัน​ริ​ชา​ธาอิม​เป็น​เวลา​แปด​ปี
8וַיִּֽחַר־אַ֤ף יְהוָה֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וַֽיִּמְכְּרֵ֗ם בְּיַד֙ כּוּשַׁ֣ן רִשְׁעָתַ֔יִם מֶ֖לֶךְ אֲרַ֣ם נַהֲרָ֑יִם וַיַּעַבְד֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל אֶת־כּוּשַׁ֥ן רִשְׁעָתַ֖יִם שְׁמֹנֶ֥ה שָׁנִֽים׃
9เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​ตั้ง​ผู้​กอบ​กู้​ขึ้น​มา​ให้​ชาว​อิสราเอล และ​ผู้​กอบ​กู้​คน​นั้น​ช่วย​พวก​เขา​ให้​รอด​พ้น คือ​โอ​ทนีเอลบุตรเคนัส น้อง​ชาย​ของ​คา​เลบ
9וַיִּזְעֲק֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֶל־יְהוָ֔ה וַיָּ֨קֶם יְהוָ֥ה מוֹשִׁ֛יעַ לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וַיּֽוֹשִׁיעֵ֑ם אֵ֚ת עָתְנִיאֵ֣ל בֶּן־קְנַ֔ז אֲחִ֥י כָלֵ֖ב הַקָּטֹ֥ן מִמֶּֽנּוּ׃
10พระวิญญาณของพระยาห์เวห์​ทรง​เข้า​มา​ทำงาน​ใน​ตัว​เขา เขา​ปกครอง​และ​วินิจฉัย​อิสราเอล แล้ว​ออก​ไป​ทำ​สงคราม พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​คู​ชัน​ริ​ชา​ธาอิม กษัตริย์​แห่ง​เมโสโปเตเมีย ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​เขา เขา​จึง​มี​ชัย​เหนือ​คู​ชัน​ริ​ชา​ธาอิม
10וַתְּהִ֨י עָלָ֥יו רֽוּחַ־יְהוָה֮ וַיִּשְׁפֹּ֣ט אֶת־יִשְׂרָאֵל֒ וַיֵּצֵא֙ לַמִּלְחָמָ֔ה וַיִּתֵּ֤ן יְהוָה֙ בְּיָד֔וֹ אֶת־כּוּשַׁ֥ן רִשְׁעָתַ֖יִם מֶ֣לֶךְ אֲרָ֑ם וַתָּ֣עָז יָד֔וֹ עַ֖ל כּוּשַׁ֥ן רִשְׁעָתָֽיִם׃
11แผ่นดิน​สงบ​อยู่​สี่​สิบ​ปี แล้ว​โอ​ทนีเอลบุตรเคนัส​ก็​เสีย​ชีวิต
11וַתִּשְׁקֹ֥ט הָאָ֖רֶץ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֑ה וַיָּ֖מָת עָתְנִיאֵ֥ל בֶּן־קְנַֽז׃ פ
12ชาว​อิสราเอล​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์​อีก​ครั้ง พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​เสริม​กำลัง​เอก​โลน​กษัตริย์​แห่ง​โม​อับ​ให้​ต่อสู้​อิสราเอล เพราะ​พวก​เขา​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์
12וַיֹּסִ֙פוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לַעֲשׂ֥וֹת הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה וַיְחַזֵּ֨ק יְהוָ֜ה אֶת־עֶגְל֤וֹן מֶֽלֶךְ־מוֹאָב֙ עַל־יִשְׂרָאֵ֔ל עַ֛ל כִּֽי־עָשׂ֥וּ אֶת־הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה׃
13เอก​โลน​รวบรวม​ชาว​อัมโมน​และ​ชาว​อามาเลข​เข้า​กับ​ตน แล้ว​ยก​ไป​โจมตี​อิสราเอล​และ​ยึด​เมือง​ต้น​อินทผลัม
13וַיֶּאֱסֹ֣ף אֵלָ֔יו אֶת־בְּנֵ֥י עַמּ֖וֹן וַעֲמָלֵ֑ק וַיֵּ֗לֶךְ וַיַּךְ֙ אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּֽירְשׁ֖וּ אֶת־עִ֥יר הַתְּמָרִֽים׃
14ชาว​อิสราเอล​ต้อง​รับใช้​เอก​โลน​กษัตริย์​แห่ง​โม​อับ​เป็น​เวลา​สิบ​แปด​ปี
14וַיַּעַבְד֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֶת־עֶגְל֣וֹן מֶֽלֶךְ־מוֹאָ֔ב שְׁמוֹנֶ֥ה עֶשְׂרֵ֖ה שָׁנָֽה׃ ס
15แต่​เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​ตั้ง​ผู้​กอบ​กู้​ขึ้น​มา​ช่วย​พวก​เขา คือ​เอ​ฮูด​บุตร​เก​รา ชาว​เบนยามิน​ผู้​ถนัด​มือ​ซ้าย ชาว​อิสราเอล​ฝาก​เครื่อง​บรรณาการ​ไป​ถวาย​เอก​โลน​กษัตริย์​แห่ง​โม​อับ​ทาง​เขา
15וַיִּזְעֲק֣וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֮ אֶל־יְהוָה֒ וַיָּקֶם֩ יְהוָ֨ה לָהֶ֜ם מוֹשִׁ֗יעַ אֶת־אֵה֤וּד בֶּן־גֵּרָא֙ בֶּן־הַיְמִינִ֔י אִ֥ישׁ אִטֵּ֖ר יַד־יְמִינ֑וֹ וַיִּשְׁלְח֨וּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֤ל בְּיָדוֹ֙ מִנְחָ֔ה לְעֶגְל֖וֹן מֶ֥לֶךְ מוֹאָֽב׃
16เอ​ฮูด​ทำ​ดาบ​สอง​คม​ยาว​หนึ่ง​ศอก แล้ว​คาด​ไว้​ใต้​เสื้อ​ผ้า​ตรง​ต้น​ขา​ขวา
16וַיַּעַשׂ֩ ל֨וֹ אֵה֜וּד חֶ֗רֶב וְלָ֛הּ שְׁנֵ֥י פֵי֖וֹת גֹּ֣מֶד אָרְכָּ֑הּ וַיַּחְגֹּ֤ר אוֹתָהּ֙ מִתַּ֣חַת לְמַדָּ֔יו עַ֖ל יֶ֥רֶךְ יְמִינֽוֹ׃
17เขา​นำ​เครื่อง​บรรณาการ​ไป​ถวาย​เอก​โลน​กษัตริย์​แห่ง​โม​อับ เอก​โลน​เป็น​คน​อ้วน​มาก
17וַיַּקְרֵב֙ אֶת־הַמִּנְחָ֔ה לְעֶגְל֖וֹן מֶ֣לֶךְ מוֹאָ֑ב וְעֶגְל֕וֹן אִ֥ישׁ בָּרִ֖יא מְאֹֽד׃
18เมื่อ​ถวาย​เครื่อง​บรรณาการ​เสร็จ เอ​ฮูด​ให้​คน​ที่​หาม​เครื่อง​บรรณาการ​กลับ​ไป
18וַֽיְהִי֙ כַּאֲשֶׁ֣ר כִּלָּ֔ה לְהַקְרִ֖יב אֶת־הַמִּנְחָ֑ה וַיְשַׁלַּח֙ אֶת־הָעָ֔ם נֹשְׂאֵ֖י הַמִּנְחָֽה׃
19แต่​ตัว​เขา​เอง​ย้อน​กลับ​มา​จาก​รูป​เคารพ​หิน​ซึ่ง​อยู่​ใกล้​กิลกาล แล้ว​ทูล​ว่า “ข้าพเจ้า​มี​เรื่อง​ลับ​จะ​กราบ​ทูล​ฝ่า​บาท” กษัตริย์​ตรัส​ว่า “เงียบ​ไว้!” ทุก​คน​ที่​เฝ้า​อยู่​จึง​ออก​ไป​จาก​พระองค์
19וְה֣וּא שָׁ֗ב מִן־הַפְּסִילִים֙ אֲשֶׁ֣ר אֶת־הַגִּלְגָּ֔ל וַיֹּ֕אמֶר דְּבַר־סֵ֥תֶר לִ֛י אֵלֶ֖יךָ הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֣אמֶר הָ֔ס וַיֵּֽצְאוּ֙ מֵֽעָלָ֔יו כָּל־הָעֹמְדִ֖ים עָלָֽיו׃
20เอ​ฮูด​เข้า​ไป​หา​เอก​โลน​ซึ่ง​ประทับ​อยู่​ตาม​ลำพัง​ใน​ห้อง​ชั้น​บน​ที่​เย็น​สบาย เอ​ฮูดทูลว่า “ข้าพเจ้า​มี​สาร​จาก​พระเจ้า​มา​ถึง​พระองค์” เอก​โลน​จึง​ลุก​จาก​ที่​ประทับ
20וְאֵה֣וּד׀ בָּ֣א אֵלָ֗יו וְהֽוּא־יֹ֠שֵׁב בַּעֲלִיַּ֨ת הַמְּקֵרָ֤ה אֲשֶׁר־לוֹ֙ לְבַדּ֔וֹ וַיֹּ֣אמֶר אֵה֔וּד דְּבַר־אֱלֹהִ֥ים לִ֖י אֵלֶ֑יךָ וַיָּ֖קָם מֵעַ֥ל הַכִּסֵּֽא׃
21เอ​ฮูด​ยื่น​มือ​ซ้าย​ชัก​ดาบ​จาก​ต้น​ขา​ขวา แล้ว​แทง​เข้า​ไป​ใน​ร่าง​ของ​กษัตริย์
21וַיִּשְׁלַ֤ח אֵהוּד֙ אֶת־יַ֣ד שְׂמֹאל֔וֹ וַיִּקַּח֙ אֶת־הַחֶ֔רֶב מֵעַ֖ל יֶ֣רֶךְ יְמִינ֑וֹ וַיִּתְקָעֶ֖הָ בְּבִטְנֽוֹ׃
22ด้าม​ดาบ​จม​ตาม​คม​ดาบ​เข้า​ไป​ด้วย ไขมัน​หุ้ม​คม​ดาบ​ไว้ เพราะ​เอ​ฮูด​ไม่​ได้​ดึง​ดาบ​ออก​จาก​ร่าง แล้ว​มัน​ก็​ออก​มา​ทาง​ด้าน​หลัง
22וַיָּבֹ֨א גַֽם־הַנִּצָּ֜ב אַחַ֣ר הַלַּ֗הַב וַיִּסְגֹּ֤ר הַחֵ֙לֶב֙ בְּעַ֣ד הַלַּ֔הַב כִּ֣י לֹ֥א שָׁלַ֛ף הַחֶ֖רֶב מִבִּטְנ֑וֹ וַיֵּצֵ֖א הַֽפַּרְשְׁדֹֽנָה׃
23จาก​นั้น​เอ​ฮูด​ออก​ไป​ทาง​เฉลียง ปิด​ประตู​ห้อง​ชั้น​บน​ไว้​แล้ว​ลง​กลอน
23וַיֵּצֵ֥א אֵה֖וּד הַֽמִּסְדְּר֑וֹנָה וַיִּסְגֹּ֞ר דַּלְת֧וֹת הָעַלִיָּ֛ה בַּעֲד֖וֹ וְנָעָֽל׃
24หลัง​จาก​เอ​ฮูดออกไป พวก​ข้า​ราช​บริพาร​มา​ถึง​และ​เห็น​ว่า​ประตู​ห้อง​ชั้น​บน​ลง​กลอน​ไว้ จึง​พูด​กัน​ว่า “พระองค์​คง​กำลัง​ทรง​ปิด​พระ​บาท อยู่​ใน​ห้อง​ชั้น​บน”
24וְה֤וּא יָצָא֙ וַעֲבָדָ֣יו בָּ֔אוּ וַיִּרְא֕וּ וְהִנֵּ֛ה דַּלְת֥וֹת הָעֲלִיָּ֖ה נְעֻל֑וֹת וַיֹּ֣אמְר֔וּ אַ֣ךְ מֵסִ֥יךְ ה֛וּא אֶת־רַגְלָ֖יו בַּחֲדַ֥ר הַמְּקֵרָֽה׃
25พวก​เขา​รอ​จน​รู้สึก​กระอักกระอ่วน แต่​กษัตริย์​ก็​ยัง​ไม่​เปิด​ประตู​ห้อง​ชั้น​บน พวก​เขา​จึง​นำ​กุญแจ​มา​เปิด และ​เห็น​กษัตริย์​ของ​ตน​นอน​สิ้น​พระ​ชนม์​อยู่​บน​พื้น
25וַיָּחִ֣ילוּ עַד־בּ֔וֹשׁ וְהִנֵּ֛ה אֵינֶ֥נּוּ פֹתֵ֖חַ דַּלְת֣וֹת הָֽעֲלִיָּ֑ה וַיִּקְח֤וּ אֶת־הַמַּפְתֵּ֙חַ֙ וַיִּפְתָּ֔חוּ וְהִנֵּה֙ אֲדֹ֣נֵיהֶ֔ם נֹפֵ֥ל אַ֖רְצָה מֵֽת׃
26ระหว่าง​ที่​พวก​เขา​รอ​อยู่​นั้น เอ​ฮูดหนีไป ผ่าน​พ้น​รูป​เคารพ​หิน​และ​หนี​ไป​ถึง​เส​อี​ราห์
26וְאֵה֥וּד נִמְלַ֖ט עַ֣ד הִֽתְמַהְמְהָ֑ם וְהוּא֙ עָבַ֣ר אֶת־הַפְּסִילִ֔ים וַיִּמָּלֵ֖ט הַשְּׂעִירָֽתָה׃
27เมื่อ​ไป​ถึง เขา​เป่า​แตร​ใน​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม ชาว​อิสราเอล​ลง​จาก​แถบ​ภูเขา​ไป​กับ​เขา และ​เขา​นำ​หน้า​พวก​เขา
27וַיְהִ֣י בְּבוֹא֔וֹ וַיִּתְקַ֥ע בַּשּׁוֹפָ֖ר בְּהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם וַיֵּרְד֨וּ עִמּ֧וֹ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל מִן־הָהָ֖ר וְה֥וּא לִפְנֵיהֶֽם׃
28เขา​กล่าว​ว่า “ตาม​เรา​มา เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​ชาว​โม​อับ​ศัตรู​ของ​พวก​เจ้า​ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​พวก​เจ้า​แล้ว” พวก​เขา​จึง​ตาม​เขา​ไป ยึด​ท่า​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​เพื่อ​สกัด​ชาว​โม​อับ และ​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​ข้าม​ไป​ได้
28וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ רִדְפ֣וּ אַחֲרַ֔י כִּֽי־נָתַ֨ן יְהוָ֧ה אֶת־אֹיְבֵיכֶ֛ם אֶת־מוֹאָ֖ב בְּיֶדְכֶ֑ם וַיֵּרְד֣וּ אַחֲרָ֗יו וַֽיִּלְכְּד֞וּ אֶת־מַעְבְּר֤וֹת הַיַּרְדֵּן֙ לְמוֹאָ֔ב וְלֹֽא־נָתְנ֥וּ אִ֖ישׁ לַעֲבֹֽר׃
29ครั้ง​นั้น​พวก​เขา​สังหาร​ชาย​ชาว​โม​อับ​ประมาณ​หนึ่ง​หมื่น​คน ล้วน​เป็น​คน​แข็งแรง​และ​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ ไม่​มี​ใคร​หนี​รอด​ไป​ได้
29וַיַּכּ֨וּ אֶת־מוֹאָ֜ב בָּעֵ֣ת הַהִ֗יא כַּעֲשֶׂ֤רֶת אֲלָפִים֙ אִ֔ישׁ כָּל־שָׁמֵ֖ן וְכָל־אִ֣ישׁ חָ֑יִל וְלֹ֥א נִמְלַ֖ט אִֽישׁ׃
30วัน​นั้น​โม​อับ​จึง​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​อิสราเอล แล้ว​แผ่นดิน​สงบ​อยู่​แปด​สิบ​ปี
30וַתִּכָּנַ֤ע מוֹאָב֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא תַּ֖חַת יַ֣ד יִשְׂרָאֵ֑ל וַתִּשְׁקֹ֥ט הָאָ֖רֶץ שְׁמוֹנִ֥ים שָׁנָֽה׃ ס
31ต่อ​จาก​เขา​คือ​ชัมการ์​บุตร​อานาท ผู้​ใช้​ปฏัก​วัว​สังหาร​ชาว​ฟีลิสเตีย​หก​ร้อย​คน เขา​ช่วย​อิสราเอล​ให้​รอด​พ้น​ด้วย
31וְאַחֲרָ֤יו הָיָה֙ שַׁמְגַּ֣ר בֶּן־עֲנָ֔ת וַיַּ֤ךְ אֶת־פְּלִשְׁתִּים֙ שֵֽׁשׁ־מֵא֣וֹת אִ֔ישׁ בְּמַלְמַ֖ד הַבָּקָ֑ר וַיֹּ֥שַׁע גַּם־ה֖וּא אֶת־יִשְׂרָאֵֽל׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.