ผู้วินิจฉัย 2
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1ทูตของพระยาห์เวห์ขึ้นจากกิลกาลไปยังโบคิม เขากล่าวว่า “เรานำพวกเจ้าออกจากอียิปต์และพามายังแผ่นดินที่เราสาบานว่าจะมอบให้บรรพบุรุษของพวกเจ้า เรากล่าวไว้ว่า ‘เราจะไม่มีวันละเมิดพันธสัญญาที่ทำกับพวกเจ้า
1וַיַּ֧עַל מַלְאַךְ־יְהוָ֛ה מִן־הַגִּלְגָּ֖ל אֶל־הַבֹּכִ֑ים פ וַיֹּאמֶר֩ אַעֲלֶ֨ה אֶתְכֶ֜ם מִמִּצְרַ֗יִם וָאָבִ֤יא אֶתְכֶם֙ אֶל־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֤ר נִשְׁבַּ֙עְתִּי֙ לַאֲבֹ֣תֵיכֶ֔ם וָאֹמַ֕ר לֹֽא־אָפֵ֧ר בְּרִיתִ֛י אִתְּכֶ֖ם לְעוֹלָֽם׃
2พวกเจ้าต้องไม่ทำพันธสัญญากับชาวแผ่นดินนี้ และต้องรื้อแท่นบูชาของพวกเขา’ แต่พวกเจ้าไม่ฟังเสียงของเรา ทำไมจึงทำเช่นนี้?
2וְאַתֶּ֗ם לֹֽא־תִכְרְת֤וּ בְרִית֙ לְיֽוֹשְׁבֵי֙ הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את מִזְבְּחוֹתֵיהֶ֖ם תִּתֹּצ֑וּן וְלֹֽא־שְׁמַעְתֶּ֥ם בְּקֹלִ֖י מַה־זֹּ֥את עֲשִׂיתֶֽם׃
3เพราะฉะนั้นเราจึงกล่าวว่า ‘เราจะไม่ขับไล่พวกเขาออกไปให้พ้นจากพวกเจ้า พวกเขาจะเป็นเสี้ยนหนามข้างกาย และเทพเจ้าของพวกเขาจะเป็นบ่วงดักพวกเจ้า’”
3וְגַ֣ם אָמַ֔רְתִּי לֹֽא־אֲגָרֵ֥שׁ אוֹתָ֖ם מִפְּנֵיכֶ֑ם וְהָי֤וּ לָכֶם֙ לְצִדִּ֔ים וֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם יִהְי֥וּ לָכֶ֖ם לְמוֹקֵֽשׁ׃
4เมื่อทูตของพระยาห์เวห์กล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่ชาวอิสราเอลทั้งหมด ประชาชนก็ส่งเสียงร้องไห้
4וַיְהִ֗י כְּדַבֵּ֞ר מַלְאַ֤ךְ יְהוָה֙ אֶת־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה אֶֽל־כָּל־בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּשְׂא֥וּ הָעָ֛ם אֶת־קוֹלָ֖ם וַיִּבְכּֽוּ׃
5พวกเขาตั้งชื่อสถานที่นั้นว่าโบคิม และถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ที่นั่น
5וַֽיִּקְרְא֛וּ שֵֽׁם־הַמָּק֥וֹם הַה֖וּא בֹּכִ֑ים וַיִּזְבְּחוּ־שָׁ֖ם לַֽיהוָֽה׃ פ
6เมื่อโยชูวาให้ประชาชนแยกย้ายกันไป ชาวอิสราเอลแต่ละคนก็ไปยังมรดกของตนเพื่อเข้าครอบครองแผ่นดิน
6וַיְשַׁלַּ֥ח יְהוֹשֻׁ֖עַ אֶת־הָעָ֑ם וַיֵּלְכ֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל אִ֥ישׁ לְנַחֲלָת֖וֹ לָרֶ֥שֶׁת אֶת־הָאָֽרֶץ׃
7ประชาชนรับใช้พระยาห์เวห์ตลอดชีวิตของโยชูวาและตลอดชีวิตของบรรดาผู้อาวุโสที่ยังมีชีวิตอยู่หลังโยชูวา คนเหล่านี้ได้เห็นกิจการอันยิ่งใหญ่ทั้งหมดที่พระยาห์เวห์ทรงทำเพื่ออิสราเอล
7וַיַּעַבְד֤וּ הָעָם֙ אֶת־יְהוָ֔ה כֹּ֖ל יְמֵ֣י יְהוֹשֻׁ֑עַ וְכֹ֣ל׀ יְמֵ֣י הַזְּקֵנִ֗ים אֲשֶׁ֨ר הֶאֱרִ֤יכוּ יָמִים֙ אַחֲרֵ֣י יְהוֹשׁ֔וּעַ אֲשֶׁ֣ר רָא֗וּ אֵ֣ת כָּל־מַעֲשֵׂ֤ה יְהוָה֙ הַגָּד֔וֹל אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה לְיִשְׂרָאֵֽל׃
8โยชูวาบุตรนูน ผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ เสียชีวิตเมื่ออายุหนึ่งร้อยสิบปี
8וַיָּ֛מָת יְהוֹשֻׁ֥עַ בִּן־נ֖וּן עֶ֣בֶד יְהוָ֑ה בֶּן־מֵאָ֥ה וָעֶ֖שֶׂר שָׁנִֽים׃
9พวกเขาฝังศพเขาไว้ในเขตมรดกของเขาที่ทิมนาทเฮเรส บนแถบภูเขาเอฟราอิม ทางเหนือของภูเขากาอัช
9וַיִּקְבְּר֤וּ אוֹתוֹ֙ בִּגְב֣וּל נַחֲלָת֔וֹ בְּתִמְנַת־חֶ֖רֶס בְּהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם מִצְּפ֖וֹן לְהַר־גָּֽעַשׁ׃
10เมื่อคนรุ่นนั้นทั้งหมดไปอยู่กับบรรพบุรุษแล้ว คนอีกรุ่นหนึ่งก็เกิดขึ้นภายหลัง พวกเขาไม่รู้จักพระยาห์เวห์และไม่รู้ถึงสิ่งที่พระองค์ทรงทำเพื่ออิสราเอล
10וְגַם֙ כָּל־הַדּ֣וֹר הַה֔וּא נֶאֶסְפ֖וּ אֶל־אֲבוֹתָ֑יו וַיָּקָם֩ דּ֨וֹר אַחֵ֜ר אַחֲרֵיהֶ֗ם אֲשֶׁ֤ר לֹא־יָֽדְעוּ֙ אֶת־יְהוָ֔ה וְגַם֙ אֶת־הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה לְיִשְׂרָאֵֽל׃ ס
11ชาวอิสราเอลทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์และปรนนิบัติบรรดาพระบาอัล
11וַיַּעֲשׂ֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל אֶת־הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה וַיַּעַבְד֖וּ אֶת־הַבְּעָלִֽים׃
12พวกเขาละทิ้งพระยาห์เวห์ พระเจ้าของบรรพบุรุษ ผู้ทรงนำพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ แล้วหันไปนับถือเทพเจ้าอื่นของชนชาติต่างๆ ที่อยู่รอบข้าง กราบไหว้เทพเจ้าเหล่านั้น และยั่วยุให้พระยาห์เวห์ทรงกริ้ว
12וַיַּעַזְב֞וּ אֶת־יְהוָ֣ה׀ אֱלֹהֵ֣י אֲבוֹתָ֗ם הַמּוֹצִ֣יא אוֹתָם֮ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֒ וַיֵּלְכ֞וּ אַחֲרֵ֣י׀ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֗ים מֵאֱלֹהֵ֤י הָֽעַמִּים֙ אֲשֶׁר֙ סְבִיב֣וֹתֵיהֶ֔ם וַיִּֽשְׁתַּחֲו֖וּ לָהֶ֑ם וַיַּכְעִ֖סוּ אֶת־יְהוָֽה׃
13พวกเขาละทิ้งพระยาห์เวห์ แล้วปรนนิบัติพระบาอัลและบรรดาพระอัชทาโรท
13וַיַּעַזְב֖וּ אֶת־יְהוָ֑ה וַיַּעַבְד֥וּ לַבַּ֖עַל וְלָעַשְׁתָּרֽוֹת׃
14พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอิสราเอล พระองค์ทรงมอบพวกเขาให้อยู่ในอำนาจของผู้ปล้นที่เข้าปล้นสะดม และทรงปล่อยให้พวกเขาตกอยู่ใต้อำนาจของศัตรูรอบด้าน จนพวกเขาไม่อาจต้านทานศัตรูได้อีก
14וַיִּֽחַר־אַ֤ף יְהוָה֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וַֽיִּתְּנֵם֙ בְּיַד־שֹׁסִ֔ים וַיָּשֹׁ֖סּוּ אוֹתָ֑ם וַֽיִּמְכְּרֵ֞ם בְּיַ֤ד אֽוֹיְבֵיהֶם֙ מִסָּבִ֔יב וְלֹֽא־יָכְל֣וּ ע֔וֹד לַעֲמֹ֖ד לִפְנֵ֥י אוֹיְבֵיהֶֽם׃
15ทุกครั้งที่พวกเขาออกไปรบ พระยาห์เวห์ทรงต่อต้านและทำให้พวกเขาประสบภัย ตามที่พระยาห์เวห์ตรัสและทรงสาบานไว้ พวกเขาจึงทุกข์ยากอย่างยิ่ง
15בְּכֹ֣ל׀ אֲשֶׁ֣ר יָצְא֗וּ יַד־יְהוָה֙ הָיְתָה־בָּ֣ם לְרָעָ֔ה כַּֽאֲשֶׁר֙ דִּבֶּ֣ר יְהוָ֔ה וְכַאֲשֶׁ֛ר נִשְׁבַּ֥ע יְהוָ֖ה לָהֶ֑ם וַיֵּ֥צֶר לָהֶ֖ם מְאֹֽד׃
16พระยาห์เวห์ทรงตั้งผู้วินิจฉัยขึ้นมาช่วยพวกเขาให้พ้นจากอำนาจของผู้ปล้น
16וַיָּ֥קֶם יְהוָ֖ה שֹֽׁפְטִ֑ים וַיּ֣וֹשִׁיע֔וּם מִיַּ֖ד שֹׁסֵיהֶֽם׃
17แต่พวกเขาไม่ฟังผู้วินิจฉัย กลับนอกใจไปหาเทพเจ้าอื่นและกราบไหว้เทพเจ้าเหล่านั้น พวกเขารีบหันออกจากหนทางที่บรรพบุรุษเคยดำเนิน คือการเชื่อฟังพระบัญญัติของพระยาห์เวห์ และไม่ทำตามแบบอย่างนั้น
17וְגַ֤ם אֶל־שֹֽׁפְטֵיהֶם֙ לֹ֣א שָׁמֵ֔עוּ כִּ֣י זָנ֗וּ אַֽחֲרֵי֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וַיִּֽשְׁתַּחֲו֖וּ לָהֶ֑ם סָ֣רוּ מַהֵ֗ר מִן־הַדֶּ֜רֶךְ אֲשֶׁ֨ר הָלְכ֧וּ אֲבוֹתָ֛ם לִשְׁמֹ֥עַ מִצְוֹת־יְהוָ֖ה לֹא־עָ֥שׂוּ כֵֽן׃
18เมื่อพระยาห์เวห์ทรงตั้งผู้วินิจฉัยขึ้น พระองค์สถิตกับผู้วินิจฉัยคนนั้นและช่วยพวกเขาให้พ้นจากอำนาจศัตรูตลอดชีวิตของเขา เพราะพระยาห์เวห์ทรงสงสารเมื่อได้ยินพวกเขาคร่ำครวญเนื่องจากถูกกดขี่ข่มเหง
18וְכִֽי־הֵקִ֨ים יְהוָ֥ה׀ לָהֶם֮ שֹֽׁפְטִים֒ וְהָיָ֤ה יְהוָה֙ עִם־הַשֹּׁפֵ֔ט וְהֽוֹשִׁיעָם֙ מִיַּ֣ד אֹֽיְבֵיהֶ֔ם כֹּ֖ל יְמֵ֣י הַשּׁוֹפֵ֑ט כִּֽי־יִנָּחֵ֤ם יְהוָה֙ מִנַּֽאֲקָתָ֔ם מִפְּנֵ֥י לֹחֲצֵיהֶ֖ם וְדֹחֲקֵיהֶֽם׃
19แต่เมื่อผู้วินิจฉัยเสียชีวิต พวกเขาก็กลับไปประพฤติเสื่อมทรามยิ่งกว่าบรรพบุรุษ นับถือเทพเจ้าอื่น ปรนนิบัติและกราบไหว้เทพเจ้าเหล่านั้น พวกเขาไม่เลิกการกระทำหรือวิถีอันดื้อรั้นของตน
19וְהָיָ֣ה׀ בְּמ֣וֹת הַשּׁוֹפֵ֗ט יָשֻׁ֙בוּ֙ וְהִשְׁחִ֣יתוּ מֵֽאֲבוֹתָ֔ם לָלֶ֗כֶת אַֽחֲרֵי֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לְעָבְדָ֖ם וּלְהִשְׁתַּחֲוֹ֣ת לָהֶ֑ם לֹ֤א הִפִּ֙ילוּ֙ מִמַּ֣עַלְלֵיהֶ֔ם וּמִדַּרְכָּ֖ם הַקָּשָֽׁה׃
20พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอิสราเอลและตรัสว่า “เพราะชนชาตินี้ละเมิดพันธสัญญาที่เราบัญชาแก่บรรพบุรุษของพวกเขา และไม่ฟังเสียงของเรา
20וַיִּֽחַר־אַ֥ף יְהוָ֖ה בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַיֹּ֗אמֶר יַעַן֩ אֲשֶׁ֨ר עָבְר֜וּ הַגּ֣וֹי הַזֶּ֗ה אֶת־בְּרִיתִי֙ אֲשֶׁ֣ר צִוִּ֣יתִי אֶת־אֲבוֹתָ֔ם וְלֹ֥א שָׁמְע֖וּ לְקוֹלִֽי׃
21เราจะไม่ขับไล่ชนชาติใดๆ ที่โยชูวาทิ้งไว้เมื่อเขาเสียชีวิตให้ออกไปพ้นจากพวกเขาอีกต่อไป
21גַּם־אֲנִי֙ לֹ֣א אוֹסִ֔יף לְהוֹרִ֥ישׁ אִ֖ישׁ מִפְּנֵיהֶ֑ם מִן־הַגּוֹיִ֛ם אֲשֶׁר־עָזַ֥ב יְהוֹשֻׁ֖עַ וַיָּמֹֽת׃
22เราจะใช้ชนชาติเหล่านั้นทดสอบอิสราเอลว่าจะรักษาหนทางของพระยาห์เวห์และดำเนินตามเหมือนบรรพบุรุษหรือไม่”
22לְמַ֛עַן נַסּ֥וֹת בָּ֖ם אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל הֲשֹׁמְרִ֣ים הֵם֩ אֶת־דֶּ֨רֶךְ יְהוָ֜ה לָלֶ֣כֶת בָּ֗ם כַּאֲשֶׁ֛ר שָׁמְר֥וּ אֲבוֹתָ֖ם אִם־לֹֽא׃
23ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงทรงปล่อยชนชาติเหล่านั้นไว้ ไม่ได้รีบขับไล่ และไม่ได้มอบพวกเขาให้อยู่ในอำนาจของโยชูวา
23וַיַּנַּ֤ח יְהוָה֙ אֶת־הַגּוֹיִ֣ם הָאֵ֔לֶּה לְבִלְתִּ֥י הוֹרִישָׁ֖ם מַהֵ֑ר וְלֹ֥א נְתָנָ֖ם בְּיַד־יְהוֹשֻֽׁעַ׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.