ผู้​วินิจฉัย
Chapter 13

ผู้​วินิจฉัย

Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ผู้​วินิจฉัย 13

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1ชาว​อิสราเอล​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์​อีก​ครั้ง พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​ปล่อย​พวก​เขา​ให้​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​สี่​สิบ​ปี
1ثُمَّ عَادَ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَعْمَلُونَ ٱلشَّرَّ فِي عَيْنَيِ ٱلرَّبِّ، فَدَفَعَهُمُ ٱلرَّبُّ لِيَدِ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ أَرْبَعِينَ سَنَةً.
2มี​ชาย​คน​หนึ่ง​จาก​เมือง​โศราห์​ใน​ตระกูล​ชาว​ดาน ชื่อ​มาโนอาห์ ภรรยา​ของ​เขา​เป็น​หมัน ไม่​มี​บุตร
2وَكَانَ رَجُلٌ مِنْ صُرْعَةَ مِنْ عَشِيرَةِ ٱلدَّانِيِّينَ ٱسْمُهُ مَنُوحُ، وَٱمْرَأَتُهُ عَاقِرٌ لَمْ تَلِدْ.
3ทูตของพระยาห์เวห์​ปรากฏ​แก่​หญิง​นั้น​และ​กล่าว​ว่า “แม้​เจ้า​จะ​เป็น​หมัน​และ​ไม่​มี​บุตร แต่​เจ้า​จะ​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​บุตร​ชาย
3فَتَرَاءَى مَلَاكُ ٱلرَّبِّ لِلْمَرْأَةِ وَقَالَ لَهَا: «هَا أَنْتِ عَاقِرٌ لَمْ تَلِدِي، وَلَكِنَّكِ تَحْبَلِينَ وَتَلِدِينَ ٱبْنًا.
4บัดนี้​จง​ระวัง อย่า​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​หรือ​ของ​มึนเมา และ​อย่า​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​เป็น​มลทิน
4وَٱلْآنَ فَٱحْذَرِي وَلَا تَشْرَبِي خَمْرًا وَلَا مُسْكِرًا، وَلَا تَأْكُلِي شَيْئًا نَجِسًا.
5เพราะ​เจ้า​จะ​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​บุตร​ชาย มีดโกน​จะ​ต้อง​ไม่​แตะ​ศีรษะ​เขา เพราะ​เด็ก​คน​นี้​จะ​เป็น​นาศีร์​ของ​พระเจ้า​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์ เขา​จะ​เริ่ม​ช่วย​อิสราเอล​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย”
5فَهَا إِنَّكِ تَحْبَلِينَ وَتَلِدِينَ ٱبْنًا، وَلَا يَعْلُ مُوسَى رَأْسَهُ، لِأَنَّ ٱلصَّبِيَّ يَكُونُ نَذِيرًا لِلهِ مِنَ ٱلْبَطْنِ، وَهُوَ يَبْدَأُ يُخَلِّصُ إِسْرَائِيلَ مِنْ يَدِ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ».
6หญิง​นั้น​มาบ​อก​สามี​ว่า “คน​ของ​พระเจ้า​มา​หา​ฉัน ใบหน้า​ของ​เขา​เหมือน​ใบหน้า​ทูต​ของ​พระเจ้า น่า​เกรงขาม​มาก ฉัน​ไม่​ได้​ถาม​ว่า​เขา​มา​จาก​ไหน และ​เขา​ก็​ไม่​ได้​บอก​ชื่อ
6فَدَخَلَتِ ٱلْمَرْأَةُ وَكَلَّمَتْ رَجُلَهَا قَائِلَةً: «جَاءَ إِلَيَّ رَجُلُ ٱللهِ، وَمَنْظَرُهُ كَمَنْظَرِ مَلَاكِ ٱللهِ، مُرْهِبٌ جِدًّا. وَلَمْ أَسْأَلْهُ: مِنْ أَيْنَ هُوَ، وَلَا هُوَ أَخْبَرَنِي عَنِ ٱسْمِهِ.
7แต่​เขา​บอก​ฉัน​ว่า ‘เจ้า​จะ​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​บุตร​ชาย บัดนี้​อย่า​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​หรือ​ของ​มึนเมา และ​อย่า​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​เป็น​มลทิน เพราะ​เด็ก​คน​นี้​จะ​เป็น​นาศีร์​ของ​พระเจ้า​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์​จน​ถึง​วัน​ตาย’”
7وَقَالَ لِي: هَا أَنْتِ تَحْبَلِينَ وَتَلِدِينَ ٱبْنًا. وَٱلْآنَ فَلَا تَشْرَبِي خَمْرًا وَلَا مُسْكِرًا، وَلَا تَأْكُلِي شَيْئًا نَجِسًا، لِأَنَّ ٱلصَّبِيَّ يَكُونُ نَذِيرًا لِلهِ مِنَ ٱلْبَطْنِ إِلَى يَوْمِ مَوْتِهِ».
8มาโนอาห์​จึง​วิงวอน​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้า​แต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้า โปรด​ให้​คน​ของ​พระเจ้า​ที่​พระองค์​ทรง​ส่ง​มาก​ลับ​มา​หา​พวก​ข้าพเจ้า​อีก เพื่อ​สอน​ว่า​ควร​ทำ​อย่างไร​กับ​เด็ก​ที่​จะ​เกิด​มา”
8فَصَلَّى مَنُوحُ إِلَى ٱلرَّبِّ وَقَالَ: «أَسْأَلُكَ يَاسَيِّدِي أَنْ يَأْتِيَ أَيْضًا إِلَيْنَا رَجُلُ ٱللهِ ٱلَّذِي أَرْسَلْتَهُ، وَيُعَلِّمَنَا: مَاذَا نَعْمَلُ لِلصَّبِيِّ ٱلَّذِي يُولَدُ؟».
9พระเจ้า​ทรง​ฟัง​เสียง​ของ​มาโนอาห์ ทูต​ของ​พระเจ้า​กลับ​มา​หา​หญิง​นั้น​ขณะ​นาง​นั่ง​อยู่​ใน​ทุ่ง แต่​มาโนอาห์​สามี​ไม่​ได้​อยู่​ด้วย
9فَسَمِعَ ٱللهُ لِصَوْتِ مَنُوحَ، فَجَاءَ مَلَاكُ ٱللهِ أَيْضًا إِلَى ٱلْمَرْأَةِ وَهِيَ جَالِسَةٌ فِي ٱلْحَقْلِ، وَمَنُوحُ رَجُلُهَا لَيْسَ مَعَهَا.
10หญิง​นั้น​รีบ​วิ่ง​ไป​บอก​สามี​ว่า “ชาย​ที่​มา​หา​ฉัน​วัน​นั้น​ปรากฏ​ตัว​อีก​แล้ว”
10فَأَسْرَعَتِ ٱلْمَرْأَةُ وَرَكَضَتْ وَأَخْبَرَتْ رَجُلَهَاوَقَالَتْ لَهُ: «هُوَذَا قَدْ تَرَاءَى لِيَ ٱلرَّجُلُ ٱلَّذِي جَاءَ إِلَيَّ ذَلِكَ ٱلْيَوْمَ».
11มาโนอาห์​ลุก​ขึ้น​ตาม​ภรรยา​ไป​หา​ชาย​คน​นั้น และ​ถาม​ว่า “ท่าน​คือ​คน​ที่​พูด​กับ​ภรรยา​ของ​ข้าพเจ้า​หรือ?” เขา​ตอบ​ว่า “เรา​เอง”
11فَقَامَ مَنُوحُ وَسَارَ وَرَاءَ ٱمْرَأَتِهِ وَجَاءَ إِلَى ٱلرَّجُلِ، وَقَالَ لَهُ: «أَأَنْتَ ٱلرَّجُلُ ٱلَّذِي تَكَلَّمَ مَعَ ٱلْمَرْأَةِ؟» فَقَالَ: «أَنَا هُوَ».
12มาโนอาห์​กล่าว​ว่า “ขอ​ให้​ถ้อยคำ​ของ​ท่าน​เป็น​จริง เด็ก​คน​นี้​ควร​ดำเนิน​ชีวิต​อย่างไร และ​ควร​ทำ​หน้าที่​อะไร?”
12فَقَالَ مَنُوحُ: «عِنْدَ مَجِيءِ كَلَامِكَ، مَاذَا يَكُونُ حُكْمُ ٱلصَّبِيِّ وَمُعَامَلَتُهُ؟»
13ทูตของพระยาห์เวห์​ตอบ​มาโนอาห์​ว่า “ให้​นาง​ระวัง​ทุก​สิ่ง​ที่​เรา​บอก​ไว้
13فَقَالَ مَلَاكُ ٱلرَّبِّ لِمَنُوحَ: «مِنْ كُلِّ مَا قُلْتُ لِلْمَرْأَةِ فَلْتَحْتَفِظْ.
14นาง​ต้อง​ไม่​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​มา​จาก​เถา​องุ่น ไม่​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​หรือ​ของ​มึนเมา และ​ไม่​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​เป็น​มลทิน ให้​นาง​ปฏิบัติ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​เรา​บัญชา”
14مِنْ كُلِّ مَا يَخْرُجُ مِنْ جَفْنَةِ ٱلْخَمْرِ لَا تَأْكُلْ، وَخَمْرًا وَمُسْكِرًا لَا تَشْرَبْ، وَكُلَّ نَجِسٍ لَا تَأْكُلْ. لِتَحْذَرْ مِنْ كُلِّ مَا أَوْصَيْتُهَا».
15มาโนอาห์​พูด​กับ​ทูตของพระยาห์เวห์​ว่า “โปรด​อยู่​กับ​พวก​เรา​ก่อน เพื่อ​พวก​เรา​จะ​เตรียม​ลูก​แพะ​ให้​ท่าน”
15فَقَالَ مَنُوحُ لِمَلَاكِ ٱلرَّبِّ: «دَعْنَا نُعَوِّقْكَ وَنَعْمَلْ لَكَ جَدْيَ مِعْزًى».
16ทูตของพระยาห์เวห์​ตอบ​ว่า “ถึง​เจ้า​จะ​รั้ง​เรา​ไว้ เรา​ก็​จะ​ไม่​กิน​อาหาร​ของ​เจ้า แต่​ถ้า​เจ้า​จะ​เตรียม​เครื่อง​เผา​บูชา ต้อง​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์” มาโนอาห์​ยัง​ไม่​รู้​ว่า​ผู้​นั้น​เป็น​ทูตของพระยาห์เวห์
16فَقَالَ مَلَاكُ ٱلرَّبِّ لِمَنُوحَ: «وَلَوْ عَوَّقْتَنِي لَا آكُلُ مِنْ خُبْزِكَ، وَإِنْ عَمِلْتَ مُحْرَقَةً فَلِلرَّبِّ أَصْعِدْهَا». لِأَنَّ مَنُوحَ لَمْ يَعْلَمْ أَنَّهُ مَلَاكُ ٱلرَّبِّ.
17มาโนอาห์​จึง​ถาม​ทูตของพระยาห์เวห์​ว่า “ท่าน​ชื่อ​อะไร เมื่อ​ถ้อยคำ​ของ​ท่าน​เป็น​จริง พวก​เรา​จะ​ได้​ให้​เกียรติ​ท่าน?”
17فَقَالَ مَنُوحُ لِمَلَاكِ ٱلرَّبِّ: «مَا ٱسْمُكَ حَتَّى إِذَا جَاءَ كَلَامُكَ نُكْرِمُكَ؟»
18ทูตของพระยาห์เวห์​ตอบ​ว่า “ทำไม​จึง​ถาม​ชื่อ​ของ​เรา ใน​เมื่อ​ชื่อ​นั้น​เกิน​ความ​เข้าใจ?”
18فَقَالَ لَهُ مَلَاكُ ٱلرَّبِّ: «لِمَاذَا تَسْأَلُ عَنِ ٱسْمِي وَهُوَ عَجِيبٌ؟».
19มาโนอาห์​นำ​ลูก​แพะ​กับ​ธัญ​บูชา​ไป​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​บน​ก้อน​หิน แล้ว​ทูต​ผู้​นั้น​ทำ​สิ่ง​มหัศจรรย์​ขณะ​ที่​มาโนอาห์​กับ​ภรรยา​มอง​ดู​อยู่
19فَأَخَذَ مَنُوحُ جَدْيَ ٱلْمِعْزَى وَٱلتَّقْدِمَةَ وَأَصْعَدَهُمَا عَلَى ٱلصَّخْرَةِ لِلرَّبِّ. فَعَمِلَ عَمَلًا عَجِيبًا وَمَنُوحُ وَٱمْرَأَتُهُ يَنْظُرَانِ.
20เมื่อ​เปลว​ไฟ​จาก​แท่น​บูชา​พุ่ง​ขึ้น​สู่​ท้อง​ฟ้า ทูตของพระยาห์เวห์​ก็​ขึ้น​ไป​ใน​เปลว​ไฟ​นั้น มาโนอาห์​กับ​ภรรยา​มอง​ดู​แล้ว​ซบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น
20فَكَانَ عِنْدَ صُعُودِ ٱللَّهِيبِ عَنِ ٱلْمَذْبَحِ نَحْوَ ٱلسَّمَاءِ، أَنَّ مَلَاكَ ٱلرَّبِّ صَعِدَ فِي لَهِيبِ ٱلْمَذْبَحِ، وَمَنُوحُ وَٱمْرَأَتُهُ يَنْظُرَانِ. فَسَقَطَا عَلَى وَجْهَيْهِمَا إِلَى ٱلْأَرْضِ.
21ทูตของพระยาห์เวห์​ไม่​ปรากฏ​แก่​มาโนอาห์​หรือ​ภรรยา​อีก มาโนอาห์​จึง​รู้​ว่า​ผู้​นั้น​เป็น​ทูตของพระยาห์เวห์
21وَلَمْ يَعُدْ مَلَاكُ ٱلرَّبِّ يَتَرَاءَى لِمَنُوحَ وَٱمْرَأَتِهِ. حِينَئِذٍ عَرَفَ مَنُوحُ أَنَّهُ مَلَاكُ ٱلرَّبِّ.
22มาโนอาห์​พูด​กับ​ภรรยา​ว่า “เรา​ต้อง​ตาย​แน่ เพราะ​เรา​ได้​เห็น​พระเจ้า”
22فَقَالَ مَنُوحُ لِٱمْرَأَتِهِ: «نَمُوتُ مَوْتًا لِأَنَّنَا قَدْ رَأَيْنَا ٱللهَ»
23แต่​ภรรยา​ตอบ​ว่า “ถ้า​พระยาห์เวห์​ทรง​ประสงค์​จะ​ฆ่า​เรา พระองค์​คง​ไม่​ทรง​รับ​เครื่อง​เผา​บูชา​กับ​ธัญ​บูชา​ที่​เรา​ถวาย ไม่​ทรง​สำแดง​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​แก่​เรา และ​ไม่​ทรง​บอก​เรื่อง​เช่น​นี้​แก่​เรา​ใน​เวลา​นี้”
23فَقَالَتْ لَهُ ٱمْرَأَتُهُ: «لَوْ أَرَادَ ٱلرَّبُّ أَنْ يُمِيتَنَا، لَمَا أَخَذَ مِنْ يَدِنَا مُحْرَقَةً وَتَقْدِمَةً، وَلَمَا أَرَانَا كُلَّ هَذِهِ، وَلَمَا كَانَ فِي مِثْلِ هَذَا ٱلْوَقْتِ أَسْمَعَنَا مِثْلَ هَذِهِ».
24หญิง​นั้น​คลอด​บุตร​ชาย​และ​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​แซมสัน เด็ก​นั้น​เติบ​โต​ขึ้น​และ​พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​พร​แก่​เขา
24فَوَلَدَتِ ٱلْمَرْأَةُ ٱبْنًا وَدَعَتِ ٱسْمَهُ شَمْشُونَ. فَكَبِرَ ٱلصَّبِيُّ وَبَارَكَهُ ٱلرَّبُّ.
25พระวิญญาณของพระยาห์เวห์​เริ่ม​เร้า​ใจ​เขา​ที่​มาหะเนห์ดาน ระหว่าง​โศราห์​กับ​เอชทาโอล
25وَٱبْتَدَأَ رُوحُ ٱلرَّبِّ يُحَرِّكُهُ فِي مَحَلَّةِ دَانٍ بَيْنَ صُرْعَةَ وَأَشْتَأُولَ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.