เอเสเคียล 20
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1ในปีที่เจ็ด เดือนที่ห้า วันที่สิบของเดือน ผู้อาวุโสของอิสราเอลบางคนมาขอถามพระยาห์เวห์ และนั่งลงตรงหน้าข้าพเจ้า
1A kum rhih dongkah a hla nga nah hnin rha dongah a pha vaengah Israel a hamca khuikah hlang rhoek tah BOEIPA dawt ham ha pawk uh tih ka mikhmuh ah ngol uh.
2พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
2Te vaengah BOEIPA ol tah kai taengah ha pawk tih,
3“มนุษย์เอ๋ย จงพูดกับพวกผู้อาวุโสของอิสราเอลว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ พวกเจ้ามาเพื่อถามเราหรือ? เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เราจะไม่ยอมให้พวกเจ้าถามเรา’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
3“Hlang capa Israel a hamca rhoek te thui pah. Ka Boeipa Yahovah loh a thui he amih taengah thui pah. Kai dawt ham na pawk nama? Kai hingnah he nangmih ham kan dawt sak mahpawh. He tah ka Boeipa Yahovah kah olphong ni.
4“มนุษย์เอ๋ย เจ้าจะพิพากษาพวกเขาไหม? เจ้าจะพิพากษาพวกเขาไหม? จงทำให้พวกเขารู้ถึงสิ่งน่ารังเกียจของบรรพบุรุษ
4“Amih te lai na tloek aya? Hlang capa aw lai na tloek aya? A napa rhoek kah tueilaehkoi te amih ming sak.
5จงบอกพวกเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ในวันที่เราเลือกอิสราเอล เราได้ปฏิญาณต่อเชื้อสายของชนชาติยาโคบ และสำแดงตัวแก่พวกเขาในแผ่นดินอียิปต์ เราปฏิญาณว่า “เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า”
5Ka Boeipa Yahovah loh a thui he amih taengah thui pah. Israel ham ka coelh khohnin ah Jakob imkhui kah a tiingan te ka kut ka phuel. Egypt khohmuen ah amih te ka ming sak coeng. Te vaengah amih taengah ka kut ka phuel tih, 'Kai tah BOEIPA na Pathen ni,” ka ti nah.
6ในวันนั้นเราปฏิญาณว่าจะนำพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ ไปยังแผ่นดินที่เราเลือกไว้ให้ เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ งดงามเหนือแผ่นดินทั้งปวง
6Te khohnin ah Egypt khohmuen lamloh amih doek ham amih te ka kut ka phuel pah. Suktui neh khoitui aka long khohmuen neh khohmuen pum kah a kirhang khaw amih ham ka yaam pah.
7เราบอกพวกเขาว่า “ทุกคนจงโยนสิ่งน่ารังเกียจที่ตาของพวกเจ้าหลงใหลทิ้งไป อย่าทำให้ตัวเองเป็นมลทินด้วยรูปเคารพของอียิปต์ เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า”
7Te dongah amih te thui pah. Hlang he a mik kah sarhingkoi te voei saeh lamtah Egypt mueirhol neh poeih uh boel saeh. Kai tah nangmih kah BOEIPA Pathen ni.
8“‘“แต่พวกเขากบฏต่อเราและไม่ยอมฟัง พวกเขาไม่ได้ทิ้งสิ่งน่ารังเกียจที่ตาของตนหลงใหลกันทุกคน และไม่ละทิ้งรูปเคารพของอียิปต์ เราจึงคิดจะเทความเดือดดาลเหนือพวกเขา ระบายความโกรธให้หมดท่ามกลางแผ่นดินอียิปต์
8Tedae kai he n'koek uh tih kai taengkah he hnatun ham a huem uh moenih. Hlang he a mik kah sarhingkoi te voei pawt tih Egypt mueirhol te a hnoo uh moenih. Te dongah ni amih soah ka kosi hawk ham neh Egypt khohmuen khui kah amih taengah ka thintoek sah ham ka thui.
9แต่เราได้กระทำเพื่อเห็นแก่พระนามของเรา เพื่อไม่ให้พระนามของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ต่อหน้าประชาชาติที่พวกเขาอาศัยอยู่ท่ามกลาง เพราะต่อหน้าประชาชาติเหล่านั้น เราได้สำแดงตัวแก่พวกเขาด้วยการนำพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์
9Tedae ka ming ham ka saii dongah namtom mikhmuh ah ka poeih sak pawh. Te rhoek lakli ah khaw amih ham tah amamih mikhmuh ah ka phoe pah tih Egypt khohmuen lamloh amih kang khuen.
10เราจึงนำพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์และพาเข้าสู่ถิ่นทุรกันดาร
10Te vaengah amih te Egypt khohmuen lamloh ka khuen uh tih amih te khosoek la ka thak.
11เราให้ข้อกำหนดของเรา และทำให้พวกเขารู้คำตัดสินของเรา ซึ่งถ้าคนใดทำตาม เขาจะมีชีวิตอยู่โดยสิ่งเหล่านั้น
11Amih taengah ka khosing ka paek tih ka laitloeknah te amih ka ming sak. Te te aka vai hlang daeng ni te nen te a hing eh.
12เรายังให้วันพักอันศักดิ์สิทธิ์ของเราแก่พวกเขา เป็นหมายสำคัญระหว่างเรากับพวกเขา เพื่อพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ผู้ทำให้พวกเขาศักดิ์สิทธิ์
12Ka Sabbath te khaw kamah laklo neh amih laklo ah miknoek la om ham neh, BOEIPA kamah loh amih ka ciim te ming sak ham amih taengah ka paek.
13“‘“แต่ชนอิสราเอลกบฏต่อเราในถิ่นทุรกันดาร ไม่ดำเนินตามข้อกำหนดของเรา และปฏิเสธคำตัดสินของเรา ซึ่งถ้าคนใดทำตาม เขาจะมีชีวิตอยู่โดยสิ่งเหล่านั้น พวกเขาทำให้วันพักอันศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง เราจึงคิดจะเทความเดือดดาลเหนือพวกเขาในถิ่นทุรกันดารเพื่อทำลายพวกเขา
13Tedae Israel imkhui loh khosoek ah kai he n'koek uh. Ka khosing dongah pongpa uh pawt tih ka laitloeknah he a hnawt uh. Te te aka vai hlang tah te nen te hing ni. Ka Sabbath he poeng a poeih uh. Te dongah ni ka kosi he amih soah hawk ham neh khosoek ah amih khah ham ka thui.
14แต่เราได้กระทำเพื่อเห็นแก่พระนามของเรา เพื่อไม่ให้พระนามของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ต่อหน้าประชาชาติ ซึ่งเห็นเราเป็นผู้นำพวกเขาออกมา
14Tedae ka ming ham ka saii dongah ni namtom mikhmuh ah a poeih pawh. Te rhoek mikhmuh lamloh amih te ka khuen.
15ในถิ่นทุรกันดารเรายังปฏิญาณว่าจะไม่นำพวกเขาเข้าไปในแผ่นดินที่เราให้ไว้ เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ งดงามเหนือแผ่นดินทั้งปวง
15Te phoeiah khohmuen khuila amih a kun pawt ham khosoek ah amih te ka kut ka phuel thil van. Khohmuen tom kah a kirhang neh suktui khoitui aka long te ka paek dae ta.
16เพราะพวกเขาปฏิเสธคำตัดสินของเรา ไม่ดำเนินตามข้อกำหนดของเรา และทำให้วันพักอันศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ เพราะใจของพวกเขาตามรูปเคารพไป
16Ka laitloeknah te a hnawt uh tih ka khosing dongah pongpa uh pawh. A lungbuei te a mueirhol hnuk a vai sak uh dongah ka Sabbath te a poeih uh.
17ถึงกระนั้นเรายังปรานีพวกเขา ไม่ทำลายและไม่กวาดล้างจนหมดสิ้นในถิ่นทุรกันดาร
17Tedae amih a poci lamloh amih te ka mik loh a rhen tih amih te khosoek kah a bawtnah ah ka khueh pawh.
18เราบอกลูกหลานของพวกเขาในถิ่นทุรกันดารว่า “อย่าดำเนินตามข้อกำหนดของบรรพบุรุษ อย่ารักษาคำตัดสินของพวกเขา และอย่าทำให้ตัวเองเป็นมลทินด้วยรูปเคารพของพวกเขา
18A ca rhoek te khosoek ah, 'Na pa rhoek kah oltlueh dongah pongpa uh boel lamtah amih kah laitloeknah te ngaithuen uh boeh. Amih kah mueirhol nen khaw poeih uh boeh.
19เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า จงดำเนินตามข้อกำหนดของเรา รักษาคำตัดสินของเรา และปฏิบัติตาม
19Kai BOEIPA na Pathen kah ka khosing dongah pongpa uh. Ka laitloeknah he ngaithuen lamtah te te vai uh.
20จงรักษาวันพักอันศักดิ์สิทธิ์ของเราให้บริสุทธิ์ วันเหล่านี้จะเป็นหมายสำคัญระหว่างเรากับพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า”
20Te dongah ka Sabbath he ciim lamtah kai laklo neh nangmih laklo ah miknoek la om saeh. Kai tah nangmih kah BOEIPA na Pathen la nan ming uh ham om.
21“‘“แต่ลูกหลานของพวกเขาก็กบฏต่อเรา ไม่ดำเนินตามข้อกำหนด และไม่รักษาคำตัดสินของเราเพื่อปฏิบัติตาม ซึ่งถ้าคนใดทำตาม เขาจะมีชีวิตอยู่โดยสิ่งเหล่านั้น พวกเขาทำให้วันพักอันศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ เราจึงคิดจะเทความเดือดดาลเหนือพวกเขา ระบายความโกรธให้หมดในถิ่นทุรกันดาร
21Tedae a ca rhoek loh kai he n'koek uh tih ka khosing dongah pongpa uh pawh. Ka laitloeknah te vai ham ngaithuen uh pawh. Te te aka vai hlang tah te nen te hing van ni. Ka Sabbath te a poeih uh. Te dongah ni amih soah ka kosi hawk ham neh amih te khosoek ah ka thintoek sah thil ham ka thui.
22ถึงกระนั้นเรายั้งมือไว้ และกระทำเพื่อเห็นแก่พระนามของเรา เพื่อไม่ให้พระนามของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ต่อหน้าประชาชาติ ซึ่งเห็นเราเป็นผู้นำพวกเขาออกมา
22Tedae ka kut he ka yueh tih ka ming ham ka saii dongah namtom mikhmuh ah poeih uh pawh. Amih te te rhoek mikhmuh lamloh ka khuen.
23ในถิ่นทุรกันดารเรายังปฏิญาณว่าจะกระจายพวกเขาไปท่ามกลางประชาชาติ และทำให้กระจัดกระจายตามดินแดนต่าง ๆ
23Namtom taengah amih taekyak ham neh diklai ah amih haeh ham khosoek ah amih te ka kut ka phuel thil bal.
24เพราะพวกเขาไม่ทำตามคำตัดสินของเรา ปฏิเสธข้อกำหนดของเรา ทำให้วันพักอันศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ และตาของพวกเขาตามรูปเคารพของบรรพบุรุษ
24Ka laitloeknah he vai uh pawt tih ka khosing te a hnawt uh. Ka Sabbath he a poeih uh tih amih mik loh a napa rhoek kah mueirhol hnukah a khueh uh.
25เรายังให้ข้อกำหนดที่ไม่ดีแก่พวกเขา และคำตัดสินที่ทำตามแล้วไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้
25Kai khaw amih taengah oltlueh ka paek dae then uh pawt tih tiktamnah neh hing uh pawh.
26เราปล่อยให้พวกเขาเป็นมลทินด้วยของถวายของตน เมื่อพวกเขาให้บุตรหัวปีทุกคนผ่านไฟ เพื่อเราจะทำให้พวกเขาพินาศร้างเปล่า และให้รู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”’
26A bung kah cacuek boeih te a doe vaengah amih kah kutdoe lamloh amamih te ka poeih sak. Amih te ka pong sak daengah ni BOEIPA kamah te m'ming uh eh.
27“เพราะฉะนั้น มนุษย์เอ๋ย จงพูดกับชนอิสราเอลว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ บรรพบุรุษของพวกเจ้ายังดูหมิ่นเราในเรื่องนี้ด้วย คือประพฤติไม่ซื่อสัตย์ต่อเรา
27Te dongah hlang capa aw Israel imkhui te voek. Ka Boeipa Yahovah loh a thui he amih taengah thui pah. Kai he na pa rhoek loh n'hliphen uh tih boekoeknah la kai taengah boe a koek uh.
28เมื่อเรานำพวกเขาเข้าสู่แผ่นดินที่ปฏิญาณว่าจะให้ พวกเขาเห็นเนินเขาสูงทุกแห่งและต้นไม้ใบดกทุกต้น ก็ถวายเครื่องบูชาที่นั่น นำของถวายซึ่งยั่วยุเราไปวางที่นั่น ทำกลิ่นหอมที่นั่น และเทเครื่องดื่มบูชาที่นั่น
28Amih te paek ham ka kut ka phuel thil khohmuen khuila amih te ka khuen. Te vaengah a sang la a hmuh som boeih neh thing bu boeih taengah amih kah hmueih te pahoi a ngawn uh. Tedae amih konoinah te nawnnah la hnap a paek uh tih a hmuehmuei botui te hnap a khueh uh daengah amih kah tuisi te a doeng uh.
29เราจึงถามว่า “สถานบูชาบนที่สูงที่พวกเจ้าไปนั้นคืออะไร?” จึงเรียกที่นั้นว่า บามาห์ มาจนถึงทุกวันนี้’
29Te dongah amih te, “Balae hmuensang la na mop thil uh te?” ka ti nah. Tedae a ming te tahae khohnin due Bamah la a khue.
30“เพราะฉะนั้นจงบอกชนอิสราเอลว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ พวกเจ้าทำให้ตัวเองเป็นมลทินตามทางของบรรพบุรุษ และทำตัวเป็นโสเภณีตามสิ่งน่ารังเกียจของพวกเขาหรือ?
30Te dongah ka Boeipa Yahovah loh a thui he Israel imkhui te thui pah. Na pa longpuei ah na poeih uh tih amih kah sarhingkoi hnukah na cukhalh uh nama?
31เมื่อพวกเจ้าถวายของและให้ลูกชายของตนผ่านไฟ พวกเจ้ายังทำให้ตัวเองเป็นมลทินด้วยรูปเคารพทั้งปวงจนถึงวันนี้ แล้วชนอิสราเอลเอ๋ย เราควรยอมให้พวกเจ้ามาถามเราหรือ? พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เราจะไม่ยอมให้พวกเจ้าถามเรา
31Nangmih kah hmai te na ca rhoek paan sak ham na kutdoe na tloeng uh tih mueirhol cungkuem neh tihnin due na poeih uh. Israel imkhui nangmih long nim kai na dawt eh? Nangmih te kan dawt sak mahpawh. Kai hingnah ni tite ka Boeipa Yahovah kah olphong ni.
32“‘“สิ่งที่ผุดขึ้นในใจพวกเจ้าจะไม่มีวันเกิดขึ้น พวกเจ้าพูดว่า ‘เราจะเป็นเหมือนประชาชาติอื่น เหมือนตระกูลต่าง ๆ ในดินแดนทั้งหลาย ที่รับใช้ไม้และหิน’
32Thing neh lungto bawk ham namtom neh diklai huiko bangla om sih tila nangmih te na lungbuei ah kun cakhaw om rhoe om mahpawh.
33พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เราจะปกครองพวกเจ้าด้วยมืออันทรงพลัง ด้วยแขนที่เหยียดออก และด้วยความเดือดดาลที่เทลงมา
33Kai tah hingnah ni tite ka Boeipa Yahovah kah olphong ni. Tlungluen kut neh ban ka thueng tih kosi ka hawk neh nangmih kan manghai thil het mahpawt nim?
34เราจะนำพวกเจ้าออกจากชนชาติต่าง ๆ และรวบรวมจากดินแดนที่กระจัดกระจาย ด้วยมืออันทรงพลัง ด้วยแขนที่เหยียดออก และด้วยความเดือดดาลที่เทลงมา
34Nangmih te pilnam lamloh kang khuen vetih diklai lamloh nangmih te kan coi ni. Amih lakli ah tlungluen kut neh n'taekyak tih bantha a thueng phoeiah ni kosi neh ka hawk thil.
35เราจะนำพวกเจ้าเข้าสู่ถิ่นทุรกันดารของชนชาติต่าง ๆ แล้วจะพิพากษาพวกเจ้าต่อหน้ากันตรงนั้น
35Pilnam kah khosoek la nangmih te kang khuen vetih nangmih te na maelhmai, maelhmai ah lai kan tloek ni.
36เช่นเดียวกับที่เราพิพากษาบรรพบุรุษของพวกเจ้าในถิ่นทุรกันดารแห่งแผ่นดินอียิปต์ เราก็จะพิพากษาพวกเจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
36Egypt khohmuen kah khosoek ah na pa rhoek lai ka tloek thil bangla nangmih soah lai ka tloek ni. He tah Boeipa Yahovah kah olphong ni.
37“เราจะให้พวกเจ้าผ่านใต้ไม้เท้า และจะนำพวกเจ้าเข้าสู่พันธะของพันธสัญญา
37Nangmih te mancai hmuiah kam pah sak vetih paipi kah pinnah khuila nangmih kam pawk puei ni.
38เราจะคัดพวกกบฏและผู้ไม่เชื่อฟังเราออกจากท่ามกลางพวกเจ้า เราจะนำพวกเขาออกจากแผ่นดินที่อาศัยอยู่ แต่พวกเขาจะไม่ได้เข้าแผ่นดินอิสราเอล แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
38Kai aka tloelh tih boe aka koek thil te nangmih lamloh ka kuet ni. A lampahnah khohmuen lamloh amih ka khuen cakhaw Israel khohmuen la kun mahpawh. Te vaengah BOEIPA kamah he nan ming uh bitni.
39“‘ส่วนพวกเจ้า ชนอิสราเอลเอ๋ย พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ไปเถอะ ทุกคนจงรับใช้รูปเคารพของตนต่อไป ถ้าหลังจากนี้พวกเจ้ายังไม่ยอมฟังเรา แต่ต่อไปพวกเจ้าจะไม่ทำให้พระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ด้วยของถวายและรูปเคารพของพวกเจ้าอีก
39Te dongah nangmih Israel imkhui ham ka Boeipa Yahovah loh he ni a thui. Hlang te a mueirhol paan saeh lamtah thothueng ngawn saeh. Tedae a hnukah kai ol na hnatun uh ngawn mahpawh. Te cakhaw ka ming cim he na kutdoe neh, na mueirhol neh koep na poeih uh mahpawh.
40เพราะบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเรา บนภูเขาสูงแห่งอิสราเอล” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส “ที่นั่นชนอิสราเอลทั้งหมด ทุกคนในแผ่นดิน จะรับใช้เรา ที่นั่นเราจะยอมรับพวกเขา และจะขอรับเครื่องถวาย ผลแรกของสิ่งถวาย และของศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงจากพวกเจ้า
40He tah ka Boeipa Yahovah kah olphong ni. Israel tlang sang kah ka tlang cim dongah diklai tom kah Israel imkhui tom loh kai m'bawk uh ni. Teah te amih ka doe vetih nangmih kah khosaa neh nangmih buham thaihcuek khaw, nangmih kah hnocim boeih te khaw ka toem ni.
41เราจะยอมรับพวกเจ้าเหมือนกลิ่นหอม เมื่อเรานำพวกเจ้าออกจากชนชาติต่าง ๆ และรวบรวมจากดินแดนที่กระจัดกระจาย เราจะแสดงความศักดิ์สิทธิ์ของเราผ่านพวกเจ้าต่อหน้าประชาชาติ
41Nangmih te hmuehmuei botui la kan moeithen vaengah tah nangmih te pilnam rhoek lamloh kang khuen tih nangmih te diklai lamloh kan coi. Amih taengah n'taekyak cakhaw namtom mikhmuh kah nangmih lakli ah ka ciim uh bitni.
42พวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ เมื่อเรานำพวกเจ้าเข้าแผ่นดินอิสราเอล ซึ่งเป็นแผ่นดินที่เราปฏิญาณว่าจะให้แก่บรรพบุรุษของพวกเจ้า
42Israel khohmuen khuila nangmih kam pawk puei vaengah BOEIPA kamah te nan ming uh bitni. Te khohmuen te ni na pa rhoek taengah paek ham ka kut ka phuel thil.
43ที่นั่นพวกเจ้าจะระลึกถึงทางของตนและการกระทำทั้งหมดที่ทำให้ตัวเองเป็นมลทิน แล้วจะรังเกียจตัวเองเพราะความชั่วทั้งปวงที่ได้ทำ
43Te vaengah na longpuei neh na khoboe rhamlang boeih te pahoi na poek uh bitni. Te loh m'poeih uh dongah nangmih kah boethae cungkuem na saii uh te khaw nangmih maelhmai te na ko- oek uh ni.
44ชนอิสราเอลเอ๋ย พวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ เมื่อเราปฏิบัติต่อพวกเจ้าเพื่อเห็นแก่พระนามของเรา ไม่ใช่ตามทางชั่วหรือการกระทำอันเสื่อมทรามของพวกเจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้’”
44Aka poci Israel imkhui aw nangmih kah boethae longpuei tarhing ah pawt tih na khoboe rhamlang bangla ka ming ham nangmih kan saii vaengah BOEIPA kamah te nan ming uh bitni. He tah Boeipa Yahovah kah olphong ni,” a ti.
45พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
45Te phoeiah BOEIPA ol te kai taengah ha pawk tih,
46“มนุษย์เอ๋ย จงหันหน้าไปทางใต้ กล่าวถ้อยคำไปทางใต้ และพยากรณ์กล่าวโทษป่าในแดนใต้
46“Hlang capa aw, na maelhmai tuithim longpuei la mael lah. Tuithim te saep lamtah tuithim khohmuen kah duup te tonghma thil thui loh Nagev khorham kah kohong khatben lam kah profet ol thui lah.
47จงบอกป่าแห่งแดนใต้ว่า ‘จงฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราจะจุดไฟในเจ้า ไฟจะเผาต้นไม้เขียวทุกต้นและต้นไม้แห้งทุกต้น เปลวไฟที่ลุกโชนจะไม่ดับ และทุกใบหน้าตั้งแต่ใต้จรดเหนือจะถูกมันเผา
47Tuithim duup te thui pah lamtah ka Boeipa Yahovah loh a thui BOEIPA ol he hnatun saeh. Nangmih taengah hmai ka hlup vetih nangmih kah thing a thingsup boeih neh thing koh boeih te a hlawp ni. Hmairhong hmaisai khaw thi pawt vetih tuithim lamloh tlangpuei duela maelhmai boeih te rhangto uh ni.
48มนุษย์ทุกคนจะเห็นว่าเรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้จุดไฟนั้น และมันจะไม่ดับ’”
48BOEIPA kamah loh ka toih tih a thih pawt te pumsa loh boeih a hmuh uh ni,” a ti.
49ข้าพเจ้าจึงทูลว่า “โอ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์! พวกเขาพูดถึงข้าพเจ้าว่า ‘เขาเอาแต่พูดเรื่องเปรียบไม่ใช่หรือ?’”
49Te dongah, “Ka Boeipa Yahovah aw amih loh kai he, 'Anih te neh aka thuidoek pawt nim?' a ti uh,” ka ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.