เอสเธอร์ 8

Freedom Bible (Thai)Translation

Freedom Bible (Thai)

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

1ในวันนั้น กษัตริย์อาหสุเอรัสมอบบ้านเรือนของฮามาน ศัตรูของชาวยิว ให้ราชินีเอสเธอร์ โมรเดคัยเข้าเฝ้ากษัตริย์ เพราะเอสเธอร์บอกแล้วว่าเขาเกี่ยวข้องกับนางอย่างไร

1בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא נָתַ֞ן הַמֶּ֤לֶךְ אֲחַשְׁוֵרוֹשׁ֙ לְאֶסְתֵּ֣ר הַמַּלְכָּ֔ה אֶת־בֵּ֥ית הָמָ֖ן צֹרֵ֣ר הַיְּהוּדִ֑ים וּמָרְדֳּכַ֗י בָּ֚א לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ כִּֽי־הִגִּ֥ידָה אֶסְתֵּ֖ר מַ֥ה הוּא־לָֽהּ׃

2กษัตริย์ถอดแหวนที่ยึดคืนจากฮามานมอบให้โมรเดคัย และเอสเธอร์ให้โมรเดคัยดูแลบ้านเรือนของฮามาน

2וַיָּ֨סַר הַמֶּ֜לֶךְ אֶת־טַבַּעְתּ֗וֹ אֲשֶׁ֤ר הֶֽעֱבִיר֙ מֵֽהָמָ֔ן וַֽיִּתְּנָ֖הּ לְמָרְדֳּכָ֑י וַתָּ֧שֶׂם אֶסְתֵּ֛ר אֶֽת־מָרְדֳּכַ֖י עַל־בֵּ֥ית הָמָֽן׃ פ

3เอสเธอร์ทูลกษัตริย์อีกครั้ง นางหมอบลงที่เท้าพระองค์ อ้อนวอนทั้งน้ำตาให้ขจัดการกระทำอันชั่วร้ายของฮามานชาวอากักและแผนที่เขาวางไว้เล่นงานชาวยิว

3וַתּ֣וֹסֶף אֶסְתֵּ֗ר וַתְּדַבֵּר֙ לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וַתִּפֹּ֖ל לִפְנֵ֣י רַגְלָ֑יו וַתֵּ֣בְךְּ וַתִּתְחַנֶּן־ל֗וֹ לְהַֽעֲבִיר֙ אֶת־רָעַת֙ הָמָ֣ן הָֽאֲגָגִ֔י וְאֵת֙ מַֽחֲשַׁבְתּ֔וֹ אֲשֶׁ֥ר חָשַׁ֖ב עַל־הַיְּהוּדִֽים׃

4กษัตริย์ยื่นคทาทองคำให้เอสเธอร์ นางจึงลุกขึ้นยืนต่อหน้าพระองค์

4וַיּ֤וֹשֶׁט הַמֶּ֙לֶךְ֙ לְאֶסְתֵּ֔ר אֵ֖ת שַׁרְבִ֣ט הַזָּהָ֑ב וַתָּ֣קָם אֶסְתֵּ֔ר וַֽתַּעֲמֹ֖ד לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃

5นางกล่าวว่า “หากกษัตริย์เห็นชอบ หากพระองค์พอใจในตัวข้าพเจ้า หากเห็นว่าเรื่องนี้ถูกต้อง และข้าพเจ้าเป็นที่ชื่นชอบของพระองค์ ขอให้มีคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษรให้ยกเลิกจดหมายที่ฮามาน บุตรของฮัมเมดาธา ชาวอากัก คิดขึ้นและเขียนเพื่อทำลายชาวยิวในทุกมณฑลของพระองค์

5וַ֠תֹּאמֶר אִם־עַל־הַמֶּ֨לֶךְ ט֜וֹב וְאִם־מָצָ֧אתִי חֵ֣ן לְפָנָ֗יו וְכָשֵׁ֤ר הַדָּבָר֙ לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וְטוֹבָ֥ה אֲנִ֖י בְּעֵינָ֑יו יִכָּתֵ֞ב לְהָשִׁ֣יב אֶת־הַסְּפָרִ֗ים מַחֲשֶׁ֜בֶת הָמָ֤ן בֶּֽן־הַמְּדָ֙תָא֙ הָאֲגָגִ֔י אֲשֶׁ֣ר כָּתַ֗ב לְאַבֵּד֙ אֶת־הַיְּהוּדִ֔ים אֲשֶׁ֖ר בְּכָל־מְדִינ֥וֹת הַמֶּֽלֶךְ׃

6ข้าพเจ้าจะทนเห็นหายนะที่เกิดกับชนชาติของข้าพเจ้าได้อย่างไร? จะทนเห็นญาติของข้าพเจ้าถูกทำลายได้อย่างไร?”

6כִּ֠י אֵיכָכָ֤ה אוּכַל֙ וְֽרָאִ֔יתִי בָּרָעָ֖ה אֲשֶׁר־יִמְצָ֣א אֶת־עַמִּ֑י וְאֵֽיכָכָ֤ה אוּכַל֙ וְֽרָאִ֔יתִי בְּאָבְדַ֖ן מוֹלַדְתִּֽי׃ ס

7กษัตริย์อาหสุเอรัสบอกราชินีเอสเธอร์และโมรเดคัยชาวยิวว่า “ดูสิ เรามอบบ้านเรือนของฮามานให้เอสเธอร์แล้ว และเขาถูกแขวนคอบนตะแลงแกงเพราะทำร้ายชาวยิว

7וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֤לֶךְ אֲחַשְׁוֵרֹשׁ֙ לְאֶסְתֵּ֣ר הַמַּלְכָּ֔ה וּֽלְמָרְדֳּכַ֖י הַיְּהוּדִ֑י הִנֵּ֨ה בֵית־הָמָ֜ן נָתַ֣תִּי לְאֶסְתֵּ֗ר וְאֹתוֹ֙ תָּל֣וּ עַל־הָעֵ֔ץ עַ֛ל אֲשֶׁר־שָׁלַ֥ח יָד֖וֹ בַּיְּהוּדִֽים׃

8จงเขียนถึงชาวยิวอีกตามที่เห็นสมควรในนามของกษัตริย์ และประทับตราด้วยแหวนของกษัตริย์ เพราะข้อความที่เขียนในนามของกษัตริย์และประทับตราด้วยแหวนของกษัตริย์นั้น ไม่มีใครยกเลิกได้”

8וְ֠אַתֶּם כִּתְב֨וּ עַל־הַיְּהוּדִ֜ים כַּטּ֤וֹב בְּעֵֽינֵיכֶם֙ בְּשֵׁ֣ם הַמֶּ֔לֶךְ וְחִתְמ֖וּ בְּטַבַּ֣עַת הַמֶּ֑לֶךְ כִּֽי־כְתָ֞ב אֲשֶׁר־נִכְתָּ֣ב בְּשֵׁם־הַמֶּ֗לֶךְ וְנַחְתּ֛וֹם בְּטַבַּ֥עַת הַמֶּ֖לֶךְ אֵ֥ין לְהָשִֽׁיב׃

9ในเวลานั้น วันที่ยี่สิบสามของเดือนที่สาม คือเดือนสิวาน มีการเรียกอาลักษณ์ของกษัตริย์มาเขียนทุกอย่างตามคำสั่งของโมรเดคัย ส่งถึงชาวยิว ผู้ปกครองท้องถิ่น ผู้ว่าราชการ และเจ้านายแห่งมณฑลต่าง ๆ ตั้งแต่อินเดียไปจนถึงเอธิโอเปีย รวมหนึ่งร้อยยี่สิบเจ็ดมณฑล โดยใช้ตัวอักษรของแต่ละมณฑลและภาษาของแต่ละชนชาติ และใช้ตัวอักษรและภาษาของชาวยิวด้วย

9וַיִּקָּרְא֣וּ סֹפְרֵֽי־הַמֶּ֣לֶךְ בָּֽעֵת־הַ֠הִיא בַּחֹ֨דֶשׁ הַשְּׁלִישִׁ֜י הוּא־חֹ֣דֶשׁ סִיוָ֗ן בִּשְׁלוֹשָׁ֣ה וְעֶשְׂרִים֮ בּוֹ֒ וַיִּכָּתֵ֣ב כְּֽכָל־אֲשֶׁר־צִוָּ֣ה מָרְדֳּכַ֣י אֶל־הַיְּהוּדִ֡ים וְאֶ֣ל הָאֲחַשְׁדַּרְפְּנִֽים־וְהַפַּחוֹת֩ וְשָׂרֵ֨י הַמְּדִינ֜וֹת אֲשֶׁ֣ר׀ מֵהֹ֣דּוּ וְעַד־כּ֗וּשׁ שֶׁ֣בַע וְעֶשְׂרִ֤ים וּמֵאָה֙ מְדִינָ֔ה מְדִינָ֤ה וּמְדִינָה֙ כִּכְתָבָ֔הּ וְעַ֥ם וָעָ֖ם כִּלְשֹׁנ֑וֹ וְאֶ֨ל־הַיְּהוּדִ֔ים כִּכְתָבָ֖ם וְכִלְשׁוֹנָֽם׃

10เขาเขียนในพระนามกษัตริย์อาหสุเอรัส ประทับตราด้วยแหวนของพระองค์ แล้วส่งจดหมายไปกับผู้ส่งสารที่ขี่ม้าของกษัตริย์ซึ่งเพาะพันธุ์จากม้าฝีเท้าจัด

10וַיִּכְתֹּ֗ב בְּשֵׁם֙ הַמֶּ֣לֶךְ אֲחַשְׁוֵרֹ֔שׁ וַיַּחְתֹּ֖ם בְּטַבַּ֣עַת הַמֶּ֑לֶךְ וַיִּשְׁלַ֣ח סְפָרִ֡ים בְּיַד֩ הָרָצִ֨ים בַּסּוּסִ֜ים רֹכְבֵ֤י הָרֶ֙כֶשׁ֙ הָֽאֲחַשְׁתְּרָנִ֔ים בְּנֵ֖י הָֽרַמָּכִֽים׃

11จดหมายเหล่านั้นอนุญาตให้ชาวยิวในทุกเมืองรวมตัวกันปกป้องชีวิตของตน ให้ทำลาย ฆ่า และทำให้กองกำลังทั้งหมดของชนชาติและมณฑลที่เข้าโจมตีพวกเขา ตลอดจนเด็กเล็กและผู้หญิงของพวกเขา สิ้นชีวิต และให้ปล้นทรัพย์สินของพวกเขา

11אֲשֶׁר֩ נָתַ֨ן הַמֶּ֜לֶךְ לַיְּהוּדִ֣ים׀ אֲשֶׁ֣ר בְּכָל־עִיר־וָעִ֗יר לְהִקָּהֵל֮ וְלַעֲמֹ֣ד עַל־נַפְשָׁם֒ לְהַשְׁמִיד֩ וְלַהֲרֹ֨ג וּלְאַבֵּ֜ד אֶת־כָּל־חֵ֨יל עַ֧ם וּמְדִינָ֛ה הַצָּרִ֥ים אֹתָ֖ם טַ֣ף וְנָשִׁ֑ים וּשְׁלָלָ֖ם לָבֽוֹז׃

12ภายในวันเดียวทั่วทุกมณฑลของกษัตริย์อาหสุเอรัส คือวันที่สิบสามของเดือนที่สิบสอง เดือนอาดาร์

12בְּי֣וֹם אֶחָ֔ד בְּכָל־מְדִינ֖וֹת הַמֶּ֣לֶךְ אֲחַשְׁוֵר֑וֹשׁ בִּשְׁלוֹשָׁ֥ה עָשָׂ֛ר לְחֹ֥דֶשׁ שְׁנֵים־עָשָׂ֖ר הוּא־חֹ֥דֶשׁ אֲדָֽר׃

13สำเนาจดหมายที่จะใช้ประกาศพระราชกฤษฎีกาในแต่ละมณฑลถูกเผยแพร่ให้ทุกชนชาติรับรู้ เพื่อให้ชาวยิวเตรียมพร้อมสำหรับวันนั้นที่จะตอบโต้แก้แค้นศัตรู

13פַּתְשֶׁ֣גֶן הַכְּתָ֗ב לְהִנָּ֤תֵֽן דָּת֙ בְּכָל־מְדִינָ֣ה וּמְדִינָ֔ה גָּל֖וּי לְכָל־הָעַמִּ֑ים וְלִהְי֨וֹת הַיְּהוּדִ֤ים עֲתִידִים֙ לַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה לְהִנָּקֵ֖ם מֵאֹיְבֵיהֶֽם׃

14ผู้ส่งสารที่ขี่ม้าของกษัตริย์รีบออกไปตามคำสั่งที่เร่งรัดของพระองค์ และมีการประกาศพระราชกฤษฎีกาที่ป้อมปราการสุสา

14הָרָצִ֞ים רֹכְבֵ֤י הָרֶ֙כֶשׁ֙ הָֽאֲחַשְׁתְּרָנִ֔ים יָֽצְא֛וּ מְבֹהָלִ֥ים וּדְחוּפִ֖ים בִּדְבַ֣ר הַמֶּ֑לֶךְ וְהַדָּ֥ת נִתְּנָ֖ה בְּשׁוּשַׁ֥ן הַבִּירָֽה׃ פ

15โมรเดคัยออกจากที่เข้าเฝ้ากษัตริย์ สวมเครื่องแต่งกายของราชสำนักสีฟ้าและสีขาว มงกุฎทองคำขนาดใหญ่ และเสื้อคลุมผ้าลินินเนื้อดีกับผ้าสีม่วง ชาวเมืองสุสาโห่ร้องด้วยความยินดี

15וּמָרְדֳּכַ֞י יָצָ֣א׀ מִלִּפְנֵ֣י הַמֶּ֗לֶךְ בִּלְב֤וּשׁ מַלְכוּת֙ תְּכֵ֣לֶת וָח֔וּר וַעֲטֶ֤רֶת זָהָב֙ גְּדוֹלָ֔ה וְתַכְרִ֥יךְ בּ֖וּץ וְאַרְגָּמָ֑ן וְהָעִ֣יר שׁוּשָׁ֔ן צָהֲלָ֖ה וְשָׂמֵֽחָה׃

16ชาวยิวมีแสงสว่าง ความเบิกบาน ความยินดี และเกียรติยศ

16לַיְּהוּדִ֕ים הָֽיְתָ֥ה אוֹרָ֖ה וְשִׂמְחָ֑ה וְשָׂשֹׂ֖ן וִיקָֽר׃

17ในทุกมณฑลและทุกเมืองที่คำสั่งและพระราชกฤษฎีกาของกษัตริย์ไปถึง ชาวยิวเบิกบานยินดี จัดงานเลี้ยงและมีวันหยุด ผู้คนจากชนชาติต่าง ๆ ในแผ่นดินจำนวนมากกลายเป็นชาวยิว เพราะความกลัวชาวยิวเข้าครอบงำพวกเขา

17וּבְכָל־מְדִינָ֨ה וּמְדִינָ֜ה וּבְכָל־עִ֣יר וָעִ֗יר מְקוֹם֙ אֲשֶׁ֨ר דְּבַר־הַמֶּ֤לֶךְ וְדָתוֹ֙ מַגִּ֔יעַ שִׂמְחָ֤ה וְשָׂשׂוֹן֙ לַיְּהוּדִ֔ים מִשְׁתֶּ֖ה וְי֣וֹם ט֑וֹב וְרַבִּ֞ים מֵֽעַמֵּ֤י הָאָ֙רֶץ֙ מִֽתְיַהֲדִ֔ים כִּֽי־נָפַ֥ל פַּֽחַד־הַיְּהוּדִ֖ים עֲלֵיהֶֽם׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.