กิจการ 16
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1เปาโลมาถึงเมืองเดอร์บีและลิสตรา ที่นั่นมีสาวกคนหนึ่งชื่อทิโมธี มารดาของเขาเป็นหญิงชาวยิวที่เชื่อ ส่วนบิดาเป็นชาวกรีก
1Дошел он до Дервии и Листры. И вот, там был некоторый ученик, именем Тимофей, которого мать была Иудеянка уверовавшая, а отец Еллин,
2พี่น้องในเมืองลิสตราและอิโคนิยูมต่างกล่าวถึงเขาในทางดี
2и о котором свидетельствовали братия, находившиеся в Листре и Иконии.
3เปาโลต้องการให้ทิโมธีเดินทางไปกับเขา จึงนำทิโมธีไปเข้าสุหนัตเพราะชาวยิวในบริเวณนั้นต่างรู้ว่าบิดาของเขาเป็นชาวกรีก
3Его пожелал Павел взять с собою; и, взяв, обрезал его ради Иудеев, находившихся в тех местах; ибо все знали об отце его, что он был Еллин.
4ขณะเดินทางผ่านเมืองต่าง ๆ พวกเขามอบข้อกำหนดที่เหล่าอัครทูตและผู้อาวุโสในกรุงเยรูซาเล็มได้ตัดสินไว้ ให้ผู้เชื่อถือปฏิบัติ
4Проходя же по городам, они предавали верным соблюдать определения, постановленные Апостолами и пресвитерами в Иерусалиме.
5ดังนั้น ประชาคมต่าง ๆ จึงเข้มแข็งขึ้นในความเชื่อ และมีจำนวนเพิ่มขึ้นทุกวัน
5И церкви утверждались верою и ежедневно увеличивались числом.
6เมื่อพวกเขาเดินทางผ่านแคว้นฟรีเจียและกาลาเทีย พระวิญญาณบริสุทธิ์ห้ามไม่ให้ประกาศพระวจนะในแคว้นเอเชีย
6Пройдя через Фригию и Галатийскую страну, они не были допущены Духом Святым проповедывать слово в Асии.
7เมื่อมาถึงบริเวณตรงข้ามแคว้นมิเซีย พวกเขาพยายามจะเข้าแคว้นบิธีเนีย แต่พระวิญญาณไม่อนุญาต
7Дойдя до Мисии, предпринимали идти в Вифинию; но Дух не допустил их.
8พวกเขาจึงผ่านแคว้นมิเซียลงไปเมืองโตรอัส
8Миновав же Мисию, сошли они в Троаду.
9ในกลางคืน เปาโลเห็นนิมิต มีชายชาวมาซิโดเนียคนหนึ่งยืนอยู่และวิงวอนเขาว่า “โปรดข้ามมาแคว้นมาซิโดเนียและช่วยพวกเราด้วย”
9И было ночью видение Павлу: предстал некий муж, Македонянин, прося его и говоря: приди в Македонию и помоги нам.
10เมื่อเปาโลเห็นนิมิตแล้ว พวกเราก็พยายามออกเดินทางไปแคว้นมาซิโดเนียทันที เพราะสรุปได้ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าเรียกพวกเราให้ไปประกาศข่าวดีแก่คนที่นั่น
10После сего видения тотчас мы положили отправиться в Македонию, заключая, что призывал нас Господь благовествовать там.
11พวกเราออกเรือจากเมืองโตรอัส มุ่งตรงไปเกาะสาโมธราเก และวันรุ่งขึ้นไปเมืองเนอาโปลิส
11Итак, отправившись из Троады, мы прямо прибыли в Самофракию, а на другой день в Неаполь,
12จากที่นั่นไปเมืองฟีลิปปี ซึ่งเป็นเมืองสำคัญของเขตหนึ่งในแคว้นมาซิโดเนีย และเป็นอาณานิคมของโรม พวกเราพักอยู่ในเมืองนี้หลายวัน
12оттуда же в Филиппы: это первый город в той части Македонии, колония. В этом городе мы пробыли несколько дней.
13ในวันสะบาโต พวกเราออกไปนอกประตูเมืองริมแม่น้ำ ซึ่งพวกเราคิดว่ามีสถานที่สำหรับอธิษฐาน พวกเรานั่งลงและพูดกับบรรดาสตรีที่มารวมตัวกัน
13В день же субботний мы вышли за город к реке, где, по обыкновению, был молитвенный дом, и, сев, разговаривали с собравшимися там женщинами.
14มีหญิงคนหนึ่งชื่อลิเดีย จากเมืองธิยาทิรา เป็นคนขายผ้าสีม่วง และเป็นผู้นมัสการพระเจ้า นางฟังพวกเราอยู่ องค์พระผู้เป็นเจ้าเปิดใจของนางให้ตั้งใจฟังสิ่งที่เปาโลกล่าว
14И одна женщина из города Фиатир, именем Лидия, торговавшая багряницею, чтущая Бога, слушала; и Господь отверз сердце ее внимать тому, что говорил Павел.
15เมื่อนางกับคนในบ้านรับบัพติศมาแล้ว นางวิงวอนพวกเราว่า “ถ้าพวกคุณเห็นว่าข้าพเจ้าซื่อสัตย์ต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า ก็เชิญมาพักที่บ้านของข้าพเจ้า” แล้วนางก็ชักชวนจนพวกเรายอม
15Когда же крестилась она и домашние ее, то просила нас, говоря: если вы признали меня верною Господу, то войдите в дом мой и живите у меня. И убедила нас.
16วันหนึ่ง ขณะพวกเรากำลังไปยังสถานที่อธิษฐาน มีทาสสาวคนหนึ่งมาพบพวกเรา นางมีวิญญาณทำนาย และทำเงินให้นายของนางมากมายด้วยการทำนายโชคชะตา
16Случилось, что, когда мы шли в молитвенный дом, встретилась нам одна служанка, одержимая духом прорицательным, которая через прорицание доставляла большой доход господам своим.
17นางเดินตามเปาโลกับพวกเรา และร้องว่า “คนเหล่านี้เป็นผู้รับใช้ของพระเจ้าสูงสุด พวกเขาประกาศหนทางแห่งความรอดแก่พวกเรา!”
17Идя за Павлом и за нами, она кричала, говоря: сии человеки - рабы Бога Всевышнего, которые возвещают нам путь спасения.
18นางทำอย่างนี้อยู่หลายวัน แต่เปาโลรู้สึกรำคาญอย่างมาก จึงหันไปกล่าวกับวิญญาณนั้นว่า “เราสั่งเจ้าในพระนามของพระเยซูคริสต์ให้ออกจากนาง!” และมันก็ออกในเวลานั้นทันที
18Это она делала много дней. Павел, вознегодовав, обратился и сказал духу: именем Иисуса Христа повелеваю тебе выйти из нее. И дух вышел в тот же час.
19เมื่อพวกนายของนางเห็นว่าความหวังที่จะได้กำไรหมดไป พวกเขาก็จับเปาโลกับสิลาสและลากไปยังลานกลางเมืองต่อหน้าเหล่าผู้ปกครอง
19Тогда господа ее, видя, что исчезла надежда дохода их, схватили Павла и Силу и повлекли на площадь к начальникам.
20เมื่อพาทั้งสองไปหาพวกเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง พวกเขากล่าวว่า “ชายสองคนนี้เป็นชาวยิว และกำลังก่อความวุ่นวายในเมืองของเรา
20И, приведя их к воеводам, сказали: сии люди, будучи Иудеями, возмущают наш город
21พวกเขาสอนธรรมเนียมซึ่งกฎหมายไม่อนุญาตให้พวกเราชาวโรมันรับหรือปฏิบัติ”
21и проповедуют обычаи, которых нам, Римлянам, не следует ни принимать, ни исполнять.
22ฝูงชนก็ร่วมกันลุกฮือต่อต้านทั้งสอง พวกเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองฉีกเสื้อผ้าออกจากตัวทั้งสอง แล้วสั่งให้เฆี่ยนด้วยไม้เรียว
22Народ также восстал на них, а воеводы, сорвав с них одежды, велели бить их палками
23เมื่อเฆี่ยนทั้งสองหลายทีแล้ว ก็โยนเข้าคุก และสั่งผู้คุมให้ควบคุมไว้อย่างแน่นหนา
23и, давим много ударов, ввергли в темницу, приказав темничному стражу крепко стеречь их.
24เมื่อได้รับคำสั่งเช่นนั้น ผู้คุมจึงขังทั้งสองไว้ในห้องขังชั้นใน และใส่เท้าไว้ในขื่อ
24Получив такое приказание, он ввергнул их во внутреннюю темницу и ноги их забил в колоду.
25ประมาณเที่ยงคืน เปาโลกับสิลาสกำลังอธิษฐานและร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า ส่วนนักโทษคนอื่น ๆ ก็ฟังอยู่
25Около полуночи Павел и Сила, молясь, воспевали Бога; узники же слушали их.
26ทันใดนั้นเกิดแผ่นดินไหวอย่างรุนแรง จนฐานของเรือนจำสั่นสะเทือน ประตูทุกบานเปิดออกทันที และเครื่องพันธนาการของทุกคนก็หลุด
26Вдруг сделалось великое землетрясение, так что поколебалось основание темницы; тотчас отворились все двери, и у всех узы ослабели.
27ผู้คุมตื่นขึ้น เมื่อเห็นประตูเรือนจำเปิดอยู่ ก็ชักดาบออกและกำลังจะฆ่าตัวเอง เพราะคิดว่านักโทษหนีไปหมดแล้ว
27Темничный же страж, пробудившись и увидев, что двери темницы отворены, извлек меч и хотел умертвить себя, думая, что узники убежали.
28แต่เปาโลร้องเสียงดังว่า “อย่าทำร้ายตัวเอง เพราะพวกเราทุกคนยังอยู่ที่นี่!”
28Но Павел возгласил громким голосом, говоря: не делай себе никакого зла, ибо все мы здесь.
29ผู้คุมเรียกให้เอาไฟมา แล้วรีบเข้าไป เขาตัวสั่นและทรุดลงต่อหน้าเปาโลกับสิลาส
29Он потребовал огня, вбежал в темницу и в трепете припал к Павлу и Силе,
30จากนั้นพาทั้งสองออกมาและถามว่า “ท่านทั้งสอง ข้าพเจ้าต้องทำอย่างไรจึงจะรอด?”
30и, выведя их вон, сказал: государи мои! что мне делать, чтобы спастись?
31ทั้งสองตอบว่า “จงเชื่อในองค์พระเยซูคริสต์ แล้วท่านจะรอด ทั้งท่านและคนในบ้านของท่าน”
31Они же сказали: веруй в Господа Иисуса Христа и спасешься ты и весь дом твой.
32แล้วพวกเขาก็กล่าวพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าแก่ผู้คุมและทุกคนในบ้านของเขา
32И проповедали слово Господне ему и всем, бывшим в доме его.
33ในเวลานั้นของกลางคืน ผู้คุมพาทั้งสองไปล้างบาดแผลจากการเฆี่ยน แล้วเขากับทุกคนในบ้านก็รับบัพติศมาทันที
33И, взяв их в тот час ночи, он омыл раны их и немедленно крестился сам и все домашние его.
34เขาพาทั้งสองขึ้นไปในบ้าน จัดอาหารให้ และชื่นชมยินดีอย่างยิ่งพร้อมกับคนทั้งบ้าน เพราะได้เชื่อในพระเจ้า
34И, приведя их в дом свой, предложил трапезу и возрадовался со всем домом своим, что уверовал в Бога.
35เมื่อถึงรุ่งเช้า พวกเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองส่งเจ้าพนักงานมาบอกว่า “ปล่อยชายสองคนนั้นไป”
35Когда же настал день, воеводы послали городских служителей сказать: отпусти тех людей.
36ผู้คุมจึงบอกเปาโลว่า “พวกเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองส่งคำสั่งมาให้ปล่อยพวกคุณ เพราะฉะนั้น ตอนนี้เชิญออกไปโดยสวัสดิภาพ”
36Темничный страж объявил о сем Павлу: воеводы прислали отпустить вас; итак выйдите теперь и идите с миром.
37แต่เปาโลกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกเขาเฆี่ยนพวกเราต่อหน้าสาธารณชนโดยไม่ไต่สวน ทั้งที่พวกเราเป็นพลเมืองโรมัน แล้วโยนพวกเราเข้าคุก บัดนี้จะปล่อยพวกเราอย่างลับ ๆ หรือ? ไม่ได้ ให้พวกเขามาพาพวกเราออกไปเอง!”
37Но Павел сказал к ним: нас, Римских граждан, без суда всенародно били и бросили в темницу, а теперь тайно выпускают? нет, пусть придут и сами выведут нас.
38เจ้าพนักงานนำถ้อยคำเหล่านี้ไปรายงานแก่พวกเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง เมื่อพวกเขาได้ยินว่าเปาโลกับสิลาสเป็นพลเมืองโรมัน ก็กลัว
38Городские служители пересказали эти слова воеводам, и те испугались, услышав, что это Римские граждане.
39จึงมาขอร้องทั้งสอง แล้วพาออกจากคุก และขอให้ออกจากเมือง
39И, придя, извинились перед ними и, выведя, просили удалиться из города.
40เปาโลกับสิลาสออกจากคุกและไปบ้านของลิเดีย เมื่อพบพี่น้อง ทั้งสองก็หนุนใจพวกเขา แล้วจึงออกเดินทาง
40Они же, выйдя из темницы, пришли к Лидии и, увидев братьев, поучали их, и отправились.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.