2 เธสะโลนิกา 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1สุดท้าย พี่น้อง จงอธิษฐานเพื่อเรา เพื่อถ้อยคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะแพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว และได้รับเกียรติ เช่นเดียวกับที่เกิดขึ้นในหมู่พวกคุณ
1For the rest, brethren, pray for us, that the word of God may run, and may be glorified, even as among you;
2และเพื่อเราจะพ้นจากคนที่ไร้เหตุผลและชั่วร้าย เพราะไม่ใช่ทุกคนที่มีความเชื่อ
2And that we may be delivered from importunate and evil men; for all men have not faith.
3แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าซื่อสัตย์ พระองค์จะทำให้พวกคุณมั่นคง และปกป้องพวกคุณจากผู้ชั่วร้าย
3But God is faithful, who will strengthen and keep you from evil.
4เราเชื่อมั่นในองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า พวกคุณกำลังทำ และจะทำสิ่งที่เราสั่ง
4And we have confidence concerning you in the Lord, that the things which we command, you both do, and will do.
5ขอองค์พระผู้เป็นเจ้านำใจของพวกคุณเข้าสู่ความรักของพระเจ้า และความอดทนของพระคริสต์
5And the Lord direct your hearts, in the charity of God, and the patience of Christ.
6พี่น้อง ในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าเยซูคริสต์ของเรา เราสั่งพวกคุณว่า จงแยกตัวออกจากพี่น้องทุกคนที่ดำเนินชีวิตอย่างขัดขืน และไม่ดำเนินตามสิ่งที่พวกเขาได้รับถ่ายทอดจากเรา
6And we charge you, brethren, in the name of our Lord Jesus Christ, that you withdraw yourselves from every brother walking disorderly, and not according to the tradition which they have received of us.
7พวกคุณเองรู้ว่าควรเอาอย่างเราอย่างไร เพราะเราไม่ได้ประพฤติตัวอย่างขัดขืนเมื่ออยู่ท่ามกลางพวกคุณ
7For yourselves know how you ought to imitate us: for we were not disorderly among you;
8และเราไม่ได้กินอาหารของใครโดยไม่จ่ายเงิน แต่เราทำงานด้วยความเหน็ดเหนื่อยและความตรากตรำทั้งกลางคืนและกลางวัน เพื่อไม่เป็นภาระแก่พวกคุณคนใด
8Neither did we eat any man’s bread for nothing, but in labour and in toil we worked night and day, lest we should be chargeable to any of you.
9ไม่ใช่เพราะเราไม่มีสิทธิ์ แต่เราต้องการให้ตัวเราเป็นแบบอย่างเพื่อพวกคุณจะได้เอาอย่างเรา
9Not as if we had not power: but that we might give ourselves a pattern unto you, to imitate us.
10ตอนที่เรายังอยู่กับพวกคุณ เราเคยสั่งไว้ว่า “ถ้าใครไม่ยอมทำงาน ก็อย่าให้คนนั้นกิน”
10For also when we were with you, this we declared to you: that, if any man will not work, neither let him eat.
11เราได้ยินว่ามีบางคนในหมู่พวกคุณดำเนินชีวิตอย่างขัดขืน ไม่ทำงานอะไรเลย แต่กลับเที่ยววุ่นวายเรื่องของคนอื่น
11For we have heard there are some among you who walk disorderly, working not at all, but curiously meddling.
12เราสั่งและเตือนสอนคนเช่นนั้นในองค์พระผู้เป็นเจ้าเยซูคริสต์ ให้พวกเขาทำงานอย่างสงบ และกินอาหารที่ตนเองหามาได้
12Now we charge them that are such, and beseech them by the Lord Jesus Christ, that, working with silence, they would eat their own bread.
13แต่พี่น้อง อย่าเหนื่อยหน่ายในการทำสิ่งที่ถูกต้อง
13But you, brethren, be not weary in well doing.
14ถ้าใครไม่เชื่อฟังคำของเราในจดหมายฉบับนี้ จงหมายคนนั้นไว้ และอย่าคบหากับเขา เพื่อให้เขารู้สึกละอาย
14And if any man obey not our word by this epistle, note that man, and do not keep company with him, that he may be ashamed:
15แต่อย่าถือว่าเขาเป็นศัตรู จงตักเตือนเขาในฐานะพี่น้อง
15Yet do not esteem him as an enemy, but admonish him as a brother.
16บัดนี้ ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งสันติสุขเองประทานสันติสุขแก่พวกคุณเสมอในทุกทาง ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับพวกคุณทุกคน
16Now the Lord of peace himself give you everlasting peace in every place. The Lord be with you all.
17ข้าพเจ้า เปาโล เขียนคำทักทายนี้ด้วยมือของข้าพเจ้าเอง นี่เป็นเครื่องหมายในจดหมายทุกฉบับ ข้าพเจ้าเขียนแบบนี้
17The salutation of Paul with my own hand; which is the sign in every epistle. So I write.
18ขอพระคุณขององค์พระผู้เป็นเจ้าเยซูคริสต์ของเราอยู่กับพวกคุณทุกคน อาเมน
18The grace of our Lord Jesus Christ be with you all. Amen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.