2พงศ์กษัตริย์ 2
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1เมื่อพระยาห์เวห์กำลังจะรับเอลียาห์ขึ้นสู่สวรรค์ด้วยลมหมุน เอลียาห์กับเอลีชาออกจากกิลกาลด้วยกัน
1וַיְהִ֗י בְּהַעֲל֤וֹת יְהוָה֙ אֶת־אֵ֣לִיָּ֔הוּ בַּֽסְעָרָ֖ה הַשָּׁמָ֑יִם וַיֵּ֧לֶךְ אֵלִיָּ֛הוּ וֶאֱלִישָׁ֖ע מִן־הַגִּלְגָּֽל׃
2เอลียาห์พูดกับเอลีชาว่า “โปรดอยู่ที่นี่เถิด เพราะพระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้าไปถึงเบธเอล” เอลีชาตอบว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่จริง และท่านก็มีชีวิตอยู่จริง ข้าพเจ้าจะไม่จากท่านไป” แล้วทั้งสองก็ลงไปยังเบธเอล
2וַיֹּאמֶר֩ אֵלִיָּ֨הוּ אֶל־אֱלִישָׁ֜ע שֵֽׁב־נָ֣א פֹ֗ה כִּ֤י יְהוָה֙ שְׁלָחַ֣נִי עַד־בֵּֽית־אֵ֔ל וַיֹּ֣אמֶר אֱלִישָׁ֔ע חַי־יְהוָ֥ה וְחֵֽי־נַפְשְׁךָ֖ אִם־אֶעֶזְבֶ֑ךָּ וַיֵּרְד֖וּ בֵּֽית־אֵֽל׃
3เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะที่เบธเอลออกมาหาเอลีชาและพูดกับเขาว่า “ท่านรู้หรือไม่ว่า วันนี้พระยาห์เวห์จะรับอาจารย์ของท่านไปจากท่าน?” เขาตอบว่า “รู้ ข้าพเจ้ารู้แล้ว เงียบไว้เถิด”
3וַיֵּצְא֨וּ בְנֵֽי־הַנְּבִיאִ֥ים אֲשֶׁר־בֵּֽית־אֵל֮ אֶל־אֱלִישָׁע֒ וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֔יו הֲיָדַ֕עְתָּ כִּ֣י הַיּ֗וֹם יְהוָ֛ה לֹקֵ֥חַ אֶת־אֲדֹנֶ֖יךָ מֵעַ֣ל רֹאשֶׁ֑ךָ וַיֹּ֛אמֶר גַּם־אֲנִ֥י יָדַ֖עְתִּי הֶחֱשֽׁוּ׃
4เอลียาห์พูดกับเขาว่า “เอลีชา โปรดอยู่ที่นี่เถิด เพราะพระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้าไปเยรีโค” เขาตอบว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่จริง และท่านก็มีชีวิตอยู่จริง ข้าพเจ้าจะไม่จากท่านไป” แล้วทั้งสองก็มาถึงเยรีโค
4וַיֹּאמֶר֩ ל֨וֹ אֵלִיָּ֜הוּ אֱלִישָׁ֣ע׀ שֵֽׁב־נָ֣א פֹ֗ה כִּ֤י יְהוָה֙ שְׁלָחַ֣נִי יְרִיח֔וֹ וַיֹּ֕אמֶר חַי־יְהוָ֥ה וְחֵֽי־נַפְשְׁךָ֖ אִם־אֶעֶזְבֶ֑ךָּ וַיָּבֹ֖אוּ יְרִיחֽוֹ׃
5เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะที่เยรีโคเข้ามาหาเอลีชาและพูดกับเขาว่า “ท่านรู้หรือไม่ว่า วันนี้พระยาห์เวห์จะรับอาจารย์ของท่านไปจากท่าน?” เขาตอบว่า “รู้ ข้าพเจ้ารู้แล้ว เงียบไว้เถิด”
5וַיִּגְּשׁ֨וּ בְנֵֽי־הַנְּבִיאִ֥ים אֲשֶׁר־בִּֽירִיחוֹ֮ אֶל־אֱלִישָׁע֒ וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֔יו הֲיָדַ֕עְתָּ כִּ֣י הַיּ֗וֹם יְהוָ֛ה לֹקֵ֥חַ אֶת־אֲדֹנֶ֖יךָ מֵעַ֣ל רֹאשֶׁ֑ךָ וַיֹּ֛אמֶר גַּם־אֲנִ֥י יָדַ֖עְתִּי הֶחֱשֽׁוּ׃
6เอลียาห์พูดกับเขาว่า “โปรดอยู่ที่นี่เถิด เพราะพระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้าไปแม่น้ำจอร์แดน” เขาตอบว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่จริง และท่านก็มีชีวิตอยู่จริง ข้าพเจ้าจะไม่จากท่านไป” แล้วทั้งสองก็เดินต่อไป
6וַיֹּאמֶר֩ ל֨וֹ אֵלִיָּ֜הוּ שֵֽׁב־נָ֣א פֹ֗ה כִּ֤י יְהוָה֙ שְׁלָחַ֣נִי הַיַּרְדֵּ֔נָה וַיֹּ֕אמֶר חַי־יְהוָ֥ה וְחֵֽי־נַפְשְׁךָ֖ אִם־אֶעֶזְבֶ֑ךָּ וַיֵּלְכ֖וּ שְׁנֵיהֶֽם׃
7ชายห้าสิบคนจากเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะตามไปและยืนอยู่ห่าง ๆ ตรงข้ามกับทั้งสองคน ส่วนเอลียาห์กับเอลีชายืนอยู่ริมแม่น้ำจอร์แดน
7וַחֲמִשִּׁ֨ים אִ֜ישׁ מִבְּנֵ֤י הַנְּבִיאִים֙ הָֽלְכ֔וּ וַיַּעַמְד֥וּ מִנֶּ֖גֶד מֵרָח֑וֹק וּשְׁנֵיהֶ֖ם עָמְד֥וּ עַל־הַיַּרְדֵּֽן׃
8เอลียาห์เอาเสื้อคลุมของตนมาม้วน แล้วฟาดลงบนผิวน้ำ น้ำก็แยกออกไปคนละด้าน ทั้งสองจึงข้ามไปบนพื้นแห้ง
8וַיִּקַּח֩ אֵלִיָּ֨הוּ אֶת־אַדַּרְתּ֤וֹ וַיִּגְלֹם֙ וַיַּכֶּ֣ה אֶת־הַמַּ֔יִם וַיֵּחָצ֖וּ הֵ֣נָּה וָהֵ֑נָּה וַיַּעַבְר֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם בֶּחָרָבָֽה׃
9เมื่อข้ามไปแล้ว เอลียาห์พูดกับเอลีชาว่า “จงขอมาเถิดว่าอยากให้ข้าพเจ้าทำอะไรให้เจ้า ก่อนที่ข้าพเจ้าจะถูกรับไปจากเจ้า” เอลีชาตอบว่า “ขอให้ข้าพเจ้าได้รับส่วนแบ่งจากจิตวิญญาณของท่านเป็นสองเท่า”
9וַיְהִ֣י כְעָבְרָ֗ם וְאֵ֨לִיָּ֜הוּ אָמַ֤ר אֶל־אֱלִישָׁע֙ שְׁאַל֙ מָ֣ה אֶֽעֱשֶׂה־לָּ֔ךְ בְּטֶ֖רֶם אֶלָּקַ֣ח מֵעִמָּ֑ךְ וַיֹּ֣אמֶר אֱלִישָׁ֔ע וִֽיהִי־נָ֛א פִּֽי־שְׁנַ֥יִם בְּרוּחֲךָ֖ אֵלָֽי׃
10เอลียาห์ตอบว่า “เจ้าขอสิ่งที่ยาก หากเจ้าเห็นข้าพเจ้าตอนที่ข้าพเจ้าถูกรับไปจากเจ้า เจ้าจะได้รับตามที่ขอ แต่ถ้าเจ้าไม่เห็น ก็จะไม่ได้”
10וַיֹּ֖אמֶר הִקְשִׁ֣יתָ לִשְׁא֑וֹל אִם־תִּרְאֶ֨ה אֹתִ֜י לֻקָּ֤ח מֵֽאִתָּךְ֙ יְהִֽי־לְךָ֣ כֵ֔ן וְאִם־אַ֖יִן לֹ֥א יִהְיֶֽה׃
11ขณะที่ทั้งสองเดินและพูดคุยกันต่อไป ดูสิ มีรถรบเพลิงคันหนึ่งกับม้าเพลิงมาแยกทั้งสองคนออกจากกัน แล้วเอลียาห์ก็ขึ้นสู่สวรรค์ด้วยลมหมุน
11וַיְהִ֗י הֵ֣מָּה הֹלְכִ֤ים הָלוֹךְ֙ וְדַבֵּ֔ר וְהִנֵּ֤ה רֶֽכֶב־אֵשׁ֙ וְס֣וּסֵי אֵ֔שׁ וַיַּפְרִ֖דוּ בֵּ֣ין שְׁנֵיהֶ֑ם וַיַּ֙עַל֙ אֵ֣לִיָּ֔הוּ בַּֽסְעָרָ֖ה הַשָּׁמָֽיִם׃
12เอลีชาเห็นเหตุการณ์นั้นจึงร้องว่า “บิดาของข้าพเจ้า บิดาของข้าพเจ้า รถรบของอิสราเอลและพลม้าของอิสราเอล!” แล้วเขาก็ไม่เห็นเอลียาห์อีก เอลีชาจึงจับเสื้อผ้าของตนฉีกออกเป็นสองชิ้น
12וֶאֱלִישָׁ֣ע רֹאֶ֗ה וְה֤וּא מְצַעֵק֙ אָבִ֣י׀ אָבִ֗י רֶ֤כֶב יִשְׂרָאֵל֙ וּפָ֣רָשָׁ֔יו וְלֹ֥א רָאָ֖הוּ ע֑וֹד וַֽיַּחֲזֵק֙ בִּבְגָדָ֔יו וַיִּקְרָעֵ֖ם לִשְׁנַ֥יִם קְרָעִֽים׃
13เขาหยิบเสื้อคลุมของเอลียาห์ที่ตกลงมาจากตัวเอลียาห์ขึ้น แล้วกลับไปยืนที่ริมแม่น้ำจอร์แดน
13וַיָּ֙רֶם֙ אֶת־אַדֶּ֣רֶת אֵלִיָּ֔הוּ אֲשֶׁ֥ר נָפְלָ֖ה מֵעָלָ֑יו וַיָּ֥שָׁב וַֽיַּעֲמֹ֖ד עַל־שְׂפַ֥ת הַיַּרְדֵּֽן׃
14เขาเอาเสื้อคลุมของเอลียาห์ที่ตกลงมานั้นฟาดลงบนผิวน้ำ แล้วพูดว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเอลียาห์ อยู่ที่ไหน?” น้ำก็แยกออกจากกัน และเอลีชาก็ข้ามไป
14וַיִּקַּח֩ אֶת־אַדֶּ֨רֶת אֵלִיָּ֜הוּ אֲשֶׁר־נָפְלָ֤ה מֵֽעָלָיו֙ וַיַּכֶּ֣ה אֶת־הַמַּ֔יִם וַיֹּאמַ֕ר אַיֵּ֕ה יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֵלִיָּ֑הוּ אַף־ה֣וּא׀ וַיַּכֶּ֣ה אֶת־הַמַּ֗יִם וַיֵּֽחָצוּ֙ הֵ֣נָּה וָהֵ֔נָּה וַֽיַּעֲבֹ֖ר אֱלִישָֽׁע׃
15เมื่อเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะที่เยรีโคซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเห็นเขา พวกเขาพูดว่า “จิตวิญญาณของเอลียาห์มาอยู่กับเอลีชาแล้ว” แล้วพวกเขาก็มาพบเอลีชาและก้มกราบลงกับพื้นต่อหน้าเขา
15וַיִּרְאֻ֨הוּ בְנֵֽי־הַנְּבִיאִ֤ים אֲשֶׁר־בִּֽירִיחוֹ֙ מִנֶּ֔גֶד וַיֹּ֣אמְר֔וּ נָ֛חָה ר֥וּחַ אֵלִיָּ֖הוּ עַל־אֱלִישָׁ֑ע וַיָּבֹ֙אוּ֙ לִקְרָאת֔וֹ וַיִּשְׁתַּחֲווּ־ל֖וֹ אָֽרְצָה׃
16พวกเขาพูดกับเขาว่า “ดูสิ ในหมู่ผู้รับใช้ของท่านมีชายแข็งแรงห้าสิบคน โปรดให้พวกเขาไปตามหาอาจารย์ของท่านเถิด บางทีพระวิญญาณของพระยาห์เวห์อาจยกเขาขึ้นแล้ววางไว้บนภูเขาลูกใดลูกหนึ่งหรือในหุบเขาแห่งใดแห่งหนึ่ง” เขาตอบว่า “อย่าส่งไปเลย”
16וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֡יו הִנֵּה־נָ֣א יֵֽשׁ־אֶת־עֲבָדֶיךָ֩ חֲמִשִּׁ֨ים אֲנָשִׁ֜ים בְּנֵֽי־חַ֗יִל יֵ֣לְכוּ נָא֮ וִיבַקְשׁ֣וּ אֶת־אֲדֹנֶיךָ֒ פֶּן־נְשָׂאוֹ֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה וַיַּשְׁלִכֵ֙הוּ֙ בְּאַחַ֣ד הֶהָרִ֔ים א֖וֹ בְּאַחַ֣ת הַגֵּאָי֑וֹת וַיֹּ֖אמֶר לֹ֥א תִשְׁלָֽחוּ׃
17แต่พวกเขารบเร้าเขาจนเอลีชารู้สึกกระดากใจ เขาจึงพูดว่า “ส่งไปเถิด” พวกเขาจึงส่งชายห้าสิบคนไปค้นหาอยู่สามวัน แต่ก็ไม่พบเอลียาห์
17וַיִּפְצְרוּ־ב֥וֹ עַד־בֹּ֖שׁ וַיֹּ֣אמֶר שְׁלָ֑חוּ וַֽיִּשְׁלְחוּ֙ חֲמִשִּׁ֣ים אִ֔ישׁ וַיְבַקְשׁ֥וּ שְׁלֹשָֽׁה־יָמִ֖ים וְלֹ֥א מְצָאֻֽהוּ׃
18พวกเขากลับมาหาเอลีชาขณะที่เขายังอยู่ที่เยรีโค เขาจึงพูดว่า “ข้าพเจ้าบอกแล้วไม่ใช่หรือว่า ‘อย่าไป’?”
18וַיָּשֻׁ֣בוּ אֵלָ֔יו וְה֖וּא יֹשֵׁ֣ב בִּירִיח֑וֹ וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם הֲלֽוֹא־אָמַ֥רְתִּי אֲלֵיכֶ֖ם אַל־תֵּלֵֽכוּ׃
19ชาวเมืองพูดกับเอลีชาว่า “ดูสิ ทำเลของเมืองนี้ดีอย่างที่ท่านเห็น แต่น้ำไม่ดีและแผ่นดินไม่เกิดผล”
19וַיֹּ֨אמְר֜וּ אַנְשֵׁ֤י הָעִיר֙ אֶל־אֱלִישָׁ֔ע הִנֵּה־נָ֞א מוֹשַׁ֤ב הָעִיר֙ ט֔וֹב כַּאֲשֶׁ֥ר אֲדֹנִ֖י רֹאֶ֑ה וְהַמַּ֥יִם רָעִ֖ים וְהָאָ֥רֶץ מְשַׁכָּֽלֶת׃
20เขาพูดว่า “เอาโถใบใหม่มาให้ข้าพเจ้า แล้วใส่เกลือลงไป” พวกเขาจึงนำมาให้
20וַיֹּ֗אמֶר קְחוּ־לִי֙ צְלֹחִ֣ית חֲדָשָׁ֔ה וְשִׂ֥ימוּ שָׁ֖ם מֶ֑לַח וַיִּקְח֖וּ אֵלָֽיו׃
21เอลีชาออกไปที่ตาน้ำ โยนเกลือลงไป แล้วพูดว่า “พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘เราได้รักษาน้ำนี้แล้ว จากนี้ไปน้ำนี้จะไม่ทำให้มีคนตายหรือทำให้แผ่นดินไม่เกิดผลอีก’”
21וַיֵּצֵא֙ אֶל־מוֹצָ֣א הַמַּ֔יִם וַיַּשְׁלֶךְ־שָׁ֖ם מֶ֑לַח וַיֹּ֜אמֶר כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָ֗ה רִפִּ֙אתִי֙ לַמַּ֣יִם הָאֵ֔לֶּה לֹֽא־יִהְיֶ֥ה מִשָּׁ֛ם ע֖וֹד מָ֥וֶת וּמְשַׁכָּֽלֶת׃
22น้ำนั้นจึงได้รับการรักษาจนถึงทุกวันนี้ ตามคำที่เอลีชากล่าวไว้
22וַיֵּרָפ֣וּ הַמַּ֔יִם עַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה כִּדְבַ֥ר אֱלִישָׁ֖ע אֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽר׃ פ
23เอลีชาขึ้นจากที่นั่นไปยังเบธเอล ขณะที่กำลังเดินขึ้นไปตามทาง มีเด็กหนุ่มบางคนออกมาจากเมืองและเยาะเย้ยเขาว่า “ขึ้นไปสิ เจ้าหัวล้าน! ขึ้นไปสิ เจ้าหัวล้าน!”
23וַיַּ֥עַל מִשָּׁ֖ם בֵּֽית־אֵ֑ל וְה֣וּא׀ עֹלֶ֣ה בַדֶּ֗רֶךְ וּנְעָרִ֤ים קְטַנִּים֙ יָצְא֣וּ מִן־הָעִ֔יר וַיִּתְקַלְּסוּ־בוֹ֙ וַיֹּ֣אמְרוּ ל֔וֹ עֲלֵ֥ה קֵרֵ֖חַ עֲלֵ֥ה קֵרֵֽחַ׃
24เขาหันกลับไปมองพวกนั้นและสาปแช่งพวกเขาในพระนามของพระยาห์เวห์ แล้วมีหมีตัวเมียสองตัวออกมาจากป่าและขย้ำเด็กหนุ่มเหล่านั้นสี่สิบสองคน
24וַיִּ֤פֶן אַֽחֲרָיו֙ וַיִּרְאֵ֔ם וַֽיְקַלְלֵ֖ם בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֑ה וַתֵּצֶ֨אנָה שְׁתַּ֤יִם דֻּבִּים֙ מִן־הַיַּ֔עַר וַתְּבַקַּ֣עְנָה מֵהֶ֔ם אַרְבָּעִ֥ים וּשְׁנֵ֖י יְלָדִֽים׃
25เอลีชาไปจากที่นั่นยังภูเขาคารเมล แล้วจากที่นั่นก็กลับไปสะมาเรีย
25וַיֵּ֥לֶךְ מִשָּׁ֖ם אֶל־הַ֣ר הַכַּרְמֶ֑ל וּמִשָּׁ֖ם שָׁ֥ב שֹׁמְרֽוֹן׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.