2พงศ์กษัตริย์ 11
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1เมื่ออาธาลิยาห์มารดาของอาหัสยาห์เห็นว่าบุตรของนางตายแล้ว นางก็ลุกขึ้นทำลายเชื้อสายของกษัตริย์ทั้งหมด
1וַֽעֲתַלְיָה֙ אֵ֣ם אֲחַזְיָ֔הוּ רָאֲתָ֖ה כִּ֣י מֵ֣ת בְּנָ֑הּ וַתָּ֙קָם֙ וַתְּאַבֵּ֔ד אֵ֖ת כָּל־זֶ֥רַע הַמַּמְלָכָֽה׃
2แต่เยโฮเชบา ธิดาของกษัตริย์โยรัม และน้องสาวของอาหัสยาห์ พาโยอาชบุตรอาหัสยาห์หนีออกมาจากบรรดาบุตรของกษัตริย์ที่ถูกฆ่า ทั้งตัวเขา และแม่นม แล้วพาไปไว้ในห้องนอน พวกเขาซ่อนเขาจากอาธาลิยาห์ เขาจึงไม่ถูกฆ่า
2וַתִּקַּ֣ח יְהוֹשֶׁ֣בַע בַּת־הַמֶּֽלֶךְ־י֠וֹרָם אֲח֨וֹת אֲחַזְיָ֜הוּ אֶת־יוֹאָ֣שׁ בֶּן־אֲחַזְיָ֗ה וַתִּגְנֹ֤ב אֹתוֹ֙ מִתּ֤וֹךְ בְּנֵֽי־הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַמּ֣וּמָתִ֔ים אֹת֥וֹ וְאֶת־מֵינִקְתּ֖וֹ בַּחֲדַ֣ר הַמִּטּ֑וֹת וַיַּסְתִּ֧רוּ אֹת֛וֹ מִפְּנֵ֥י עֲתַלְיָ֖הוּ וְלֹ֥א הוּמָֽת׃
3เขาหลบซ่อนตัวอยู่กับนางในพระนิเวศของพระยาห์เวห์เป็นเวลาหกปี ขณะที่อาธาลิยาห์ครองราชย์เหนือแผ่นดิน
3וַיְהִ֤י אִתָּהּ֙ בֵּ֣ית יְהוָ֔ה מִתְחַבֵּ֖א שֵׁ֣שׁ שָׁנִ֑ים וַעֲתַלְיָ֖ה מֹלֶ֥כֶת עַל־הָאָֽרֶץ׃ פ
4ในปีที่เจ็ด เยโฮยาดาส่งคนไปตามบรรดาหัวหน้ากองร้อยของชาวคารี และของกองทหารรักษาการณ์ให้มาหาเขาในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ เขาทำพันธสัญญากับพวกเขา และทำพันธสัญญากับพวกเขาในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ แล้วให้พวกเขาเห็นบุตรของกษัตริย์
4וּבַשָּׁנָ֣ה הַ֠שְּׁבִיעִית שָׁלַ֨ח יְהוֹיָדָ֜ע וַיִּקַּ֣ח׀ אֶת־שָׂרֵ֣י הַמֵּא֗וֹת לַכָּרִי֙ וְלָ֣רָצִ֔ים וַיָּבֵ֥א אֹתָ֛ם אֵלָ֖יו בֵּ֣ית יְהוָ֑ה וַיִּכְרֹת֩ לָהֶ֨ם בְּרִ֜ית וַיַּשְׁבַּ֤ע אֹתָם֙ בְּבֵ֣ית יְהוָ֔ה וַיַּ֥רְא אֹתָ֖ם אֶת־בֶּן־הַמֶּֽלֶךְ׃
5เขาสั่งพวกเขาว่า “พวกท่านต้องทำดังนี้ หนึ่งในสามของพวกท่านที่เข้าเวรในวันสะบาโตให้เฝ้าพระราชวังของกษัตริย์
5וַיְצַוֵּ֣ם לֵאמֹ֔ר זֶ֥ה הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁ֣ר תַּעֲשׂ֑וּן הַשְּׁלִשִׁ֤ית מִכֶּם֙ בָּאֵ֣י הַשַּׁבָּ֔ת וְשֹׁ֣מְרֵ֔י מִשְׁמֶ֖רֶת בֵּ֥ית הַמֶּֽלֶךְ׃
6อีกหนึ่งในสามอยู่ที่ประตูซูร์ และอีกหนึ่งในสามอยู่ที่ประตูด้านหลังกองทหารรักษาการณ์ ดังนั้นพวกท่านจงเฝ้าพระราชวัง และเป็นแนวกั้น
6וְהַשְּׁלִשִׁית֙ בְּשַׁ֣עַר ס֔וּר וְהַשְּׁלִשִׁ֥ית בַּשַּׁ֖עַר אַחַ֣ר הָרָצִ֑ים וּשְׁמַרְתֶּ֛ם אֶת־מִשְׁמֶ֥רֶת הַבַּ֖יִת מַסָּֽח׃
7ส่วนพวกท่านอีกสองกอง คือทุกคนที่ออกเวรในวันสะบาโตให้เฝ้าพระนิเวศของพระยาห์เวห์รอบกษัตริย์
7וּשְׁתֵּ֤י הַיָּדוֹת֙ בָּכֶ֔ם כֹּ֖ל יֹצְאֵ֣י הַשַּׁבָּ֑ת וְשָֽׁמְר֛וּ אֶת־מִשְׁמֶ֥רֶת בֵּית־יְהוָ֖ה אֶל־הַמֶּֽלֶךְ׃
8พวกท่านจงล้อมกษัตริย์ไว้ ทุกคนถืออาวุธไว้ในมือ ผู้ใดเข้ามาในแนวทหารให้ฆ่าเสีย จงอยู่กับกษัตริย์เมื่อเขาออกไป และเมื่อเขาเข้ามา”
8וְהִקַּפְתֶּ֨ם עַל־הַמֶּ֜לֶךְ סָבִ֗יב אִ֚ישׁ וְכֵלָ֣יו בְּיָד֔וֹ וְהַבָּ֥א אֶל־הַשְּׂדֵר֖וֹת יוּמָ֑ת וִהְי֥וּ אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ בְּצֵאת֥וֹ וּבְבֹאֽוֹ׃
9บรรดานายทหารร้อยคนก็ทำตามทุกสิ่งที่เยโฮยาดาปุโรหิตสั่งไว้ พวกเขาต่างนำคนของตนทั้งพวกที่จะเข้าเวรในวันสะบาโต และพวกที่จะออกเวรในวันสะบาโตมาหาเยโฮยาดาปุโรหิต
9וַֽיַּעֲשׂ֞וּ שָׂרֵ֣י הַמֵּא֗וֹת כְּכֹ֣ל אֲשֶׁר־צִוָּה֮ יְהוֹיָדָ֣ע הַכֹּהֵן֒ וַיִּקְחוּ֙ אִ֣ישׁ אֶת־אֲנָשָׁ֔יו בָּאֵ֣י הַשַּׁבָּ֔ת עִ֖ם יֹצְאֵ֣י הַשַּׁבָּ֑ת וַיָּבֹ֖אוּ אֶל־יְהוֹיָדָ֥ע הַכֹּהֵֽן׃
10ปุโรหิตจึงมอบหอก และโล่ซึ่งเคยเป็นของกษัตริย์ดาวิด และเก็บรักษาไว้ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ให้แก่บรรดานายทหารร้อยคน
10וַיִּתֵּ֨ן הַכֹּהֵ֜ן לְשָׂרֵ֣י הַמֵּא֗וֹת אֶֽת־הַחֲנִית֙ וְאֶת־הַשְּׁלָטִ֔ים אֲשֶׁ֖ר לַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֑ד אֲשֶׁ֖ר בְּבֵ֥ית יְהוָֽה׃
11กองทหารรักษาการณ์ต่างยืนประจำที่ ทุกคนถืออาวุธไว้ในมือตั้งแต่ด้านขวาของพระนิเวศไปจนถึงด้านซ้ายของพระนิเวศเทียบไปตามแท่นบูชา และพระนิเวศเพื่อล้อมกษัตริย์ไว้รอบด้าน
11וַיַּעַמְד֨וּ הָרָצִ֜ים אִ֣ישׁ׀ וְכֵלָ֣יו בְּיָד֗וֹ מִכֶּ֨תֶף הַבַּ֤יִת הַיְמָנִית֙ עַד־כֶּ֤תֶף הַבַּ֙יִת֙ הַשְּׂמָאלִ֔ית לַמִּזְבֵּ֖חַ וְלַבָּ֑יִת עַל־הַמֶּ֖לֶךְ סָבִֽיב׃
12แล้วเยโฮยาดานำบุตรของกษัตริย์ออกมาสวมมงกุฎให้เขา และมอบพันธสัญญาให้เขา ตั้งเขาเป็นกษัตริย์ และเจิมเขา แล้วตบมือร้องว่า “ขอกษัตริย์จงเจริญ!”
12וַיּוֹצִ֣א אֶת־בֶּן־הַמֶּ֗לֶךְ וַיִּתֵּ֤ן עָלָיו֙ אֶת־הַנֵּ֙זֶר֙ וְאֶת־הָ֣עֵד֔וּת וַיַּמְלִ֥כוּ אֹת֖וֹ וַיִּמְשָׁחֻ֑הוּ וַיַּכּוּ־כָ֔ף וַיֹּאמְר֖וּ יְחִ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃ ס
13เมื่ออาธาลิยาห์ได้ยินเสียงของกองทหารรักษาการณ์ และของประชาชน นางก็มาหาประชาชนในพระนิเวศของพระยาห์เวห์
13וַתִּשְׁמַ֣ע עֲתַלְיָ֔ה אֶת־ק֥וֹל הָֽרָצִ֖ין הָעָ֑ם וַתָּבֹ֥א אֶל־הָעָ֖ם בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
14นางมองดู และดูสิ กษัตริย์ยืนอยู่ข้างเสาตามธรรมเนียม บรรดาหัวหน้ากอง และคนเป่าแตรอยู่ข้างกษัตริย์ ประชาชนทั้งแผ่นดินต่างยินดี และเป่าแตร อาธาลิยาห์ฉีกเสื้อผ้า และร้องว่า “กบฏ! กบฏ!”
14וַתֵּ֡רֶא וְהִנֵּ֣ה הַמֶּלֶךְ֩ עֹמֵ֨ד עַֽל־הָעַמּ֜וּד כַּמִּשְׁפָּ֗ט וְהַשָּׂרִ֤ים וְהַחֲצֹֽצְרוֹת֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ וְכָל־עַ֤ם הָאָ֙רֶץ֙ שָׂמֵ֔חַ וְתֹקֵ֖עַ בַּחֲצֹֽצְר֑וֹת וַתִּקְרַ֤ע עֲתַלְיָה֙ אֶת־בְּגָדֶ֔יהָ וַתִּקְרָ֖א קֶ֥שֶׁר קָֽשֶׁר׃ ס
15เยโฮยาดาปุโรหิตสั่งบรรดานายทหารร้อยคนซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชากองทัพว่า “จงนำตัวนางออกไประหว่างแถวทหาร ผู้ใดที่ตามนางไปก็จงฆ่าด้วยดาบเสีย” เพราะปุโรหิตกล่าวว่า “อย่าให้นางถูกฆ่าในพระนิเวศของพระยาห์เวห์”
15וַיְצַו֩ יְהוֹיָדָ֨ע הַכֹּהֵ֜ן אֶת־שָׂרֵ֥י הַמֵּא֣וֹת פְּקֻדֵ֣י הַחַ֗יִל וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ הוֹצִ֤יאוּ אֹתָהּ֙ אֶל־מִבֵּ֣ית לַשְּׂדֵרֹ֔ת וְהַבָּ֥א אַחֲרֶ֖יהָ הָמֵ֣ת בֶּחָ֑רֶב כִּ֚י אָמַ֣ר הַכֹּהֵ֔ן אַל־תּוּמַ֖ת בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
16พวกเขาจึงจับนางไว้ และนางก็ถูกนำตัวไปตามทางเข้าของม้าที่มุ่งสู่พระราชวังของกษัตริย์ และนางก็ถูกฆ่าที่นั่น
16וַיָּשִׂ֤מוּ לָהּ֙ יָדַ֔יִם וַתָּב֛וֹא דֶּֽרֶךְ־מְב֥וֹא הַסּוּסִ֖ים בֵּ֣ית הַמֶּ֑לֶךְ וַתּוּמַ֖ת שָֽׁם׃ ס
17เยโฮยาดาได้ทำพันธสัญญาระหว่างพระยาห์เวห์กับกษัตริย์ และประชาชนว่าพวกเขาจะเป็นประชากรของพระยาห์เวห์ และทำพันธสัญญาระหว่างกษัตริย์กับประชาชนด้วย
17וַיִּכְרֹ֨ת יְהוֹיָדָ֜ע אֶֽת־הַבְּרִ֗ית בֵּ֤ין יְהוָה֙ וּבֵ֤ין הַמֶּ֙לֶךְ֙ וּבֵ֣ין הָעָ֔ם לִהְי֥וֹת לְעָ֖ם לַֽיהוָ֑ה וּבֵ֥ין הַמֶּ֖לֶךְ וּבֵ֥ין הָעָֽם׃
18ประชาชนทั้งแผ่นดินไปยังวิหารของบาอัล และรื้อทำลายมัน พวกเขาทุบแท่นบูชา และรูปเคารพของบาอัลจนแตกละเอียด และฆ่ามัททันปุโรหิตของบาอัลตรงหน้าแท่นบูชา แล้วปุโรหิตแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ดูแลพระนิเวศของพระยาห์เวห์
18וַיָּבֹ֣אוּ כָל־עַם֩ הָאָ֨רֶץ בֵּית־הַבַּ֜עַל וַֽיִּתְּצֻ֗הוּ אֶת־מִזְבְּחֹתָ֤יו וְאֶת־צְלָמָיו֙ שִׁבְּר֣וּ הֵיטֵ֔ב וְאֵ֗ת מַתָּן֙ כֹּהֵ֣ן הַבַּ֔עַל הָרְג֖וּ לִפְנֵ֣י הַֽמִּזְבְּח֑וֹת וַיָּ֧שֶׂם הַכֹּהֵ֛ן פְּקֻדּ֖וֹת עַל־בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
19เยโฮยาดาพาบรรดาหัวหน้ากองร้อย ชาวคารี กองทหารรักษาการณ์ และประชาชนทั้งแผ่นดินพากษัตริย์ลงมาจากพระนิเวศของพระยาห์เวห์ แล้วเข้าพระราชวังทางประตูของกองทหารรักษาการณ์ กษัตริย์นั่งบนบัลลังก์ของบรรดากษัตริย์
19וַיִּקַּ֣ח אֶת־שָׂרֵ֣י הַ֠מֵּאוֹת וְאֶת־הַכָּרִ֨י וְאֶת־הָרָצִ֜ים וְאֵ֣ת׀ כָּל־עַ֣ם הָאָ֗רֶץ וַיֹּרִ֤ידוּ אֶת־הַמֶּ֙לֶךְ֙ מִבֵּ֣ית יְהוָ֔ה וַיָּב֛וֹאוּ דֶּֽרֶך־שַׁ֥עַר הָרָצִ֖ים בֵּ֣ית הַמֶּ֑לֶךְ וַיֵּ֖שֶׁב עַל־כִּסֵּ֥א הַמְּלָכִֽים׃
20ประชาชนทั้งแผ่นดินจึงยินดี และเมืองก็สงบ พวกเขาฆ่าอาธาลิยาห์ด้วยดาบที่พระราชวังของกษัตริย์
20וַיִּשְׂמַ֥ח כָּל־עַם־הָאָ֖רֶץ וְהָעִ֣יר שָׁקָ֑טָה וְאֶת־עֲתַלְיָ֛הוּ הֵמִ֥יתוּ בַחֶ֖רֶב בֵּ֥ית הַמֶּֽלֶךְ׃ ס
21เยโฮอาชอายุเจ็ดปีเมื่อเริ่มครองราชย์
21בֶּן־שֶׁ֥בַע שָׁנִ֖ים יְהוֹאָ֥שׁ בְּמָלְכֽוֹ׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.