2พงศ์กษัตริย์ 2
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1เมื่อพระยาห์เวห์กำลังจะรับเอลียาห์ขึ้นสู่สวรรค์ด้วยลมหมุน เอลียาห์กับเอลีชาออกจากกิลกาลด้วยกัน
1Shortly before the LORD took Elijah up to heaven in a whirlwind, Elijah and Elisha were on their way from Gilgal,
2เอลียาห์พูดกับเอลีชาว่า “โปรดอยู่ที่นี่เถิด เพราะพระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้าไปถึงเบธเอล” เอลีชาตอบว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่จริง และท่านก็มีชีวิตอยู่จริง ข้าพเจ้าจะไม่จากท่านไป” แล้วทั้งสองก็ลงไปยังเบธเอล
2and Elijah said to Elisha, “Please stay here, for the LORD has sent me on to Bethel.” But Elisha replied, “As surely as the LORD lives and as you yourself live, I will not leave you.” So they went down to Bethel.
3เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะที่เบธเอลออกมาหาเอลีชาและพูดกับเขาว่า “ท่านรู้หรือไม่ว่า วันนี้พระยาห์เวห์จะรับอาจารย์ของท่านไปจากท่าน?” เขาตอบว่า “รู้ ข้าพเจ้ารู้แล้ว เงียบไว้เถิด”
3Then the sons of the prophets at Bethel came out to Elisha and said, “Do you know that the LORD will take your master away from you today?” “Yes, I know,” he replied. “Do not speak of it.”
4เอลียาห์พูดกับเขาว่า “เอลีชา โปรดอยู่ที่นี่เถิด เพราะพระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้าไปเยรีโค” เขาตอบว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่จริง และท่านก็มีชีวิตอยู่จริง ข้าพเจ้าจะไม่จากท่านไป” แล้วทั้งสองก็มาถึงเยรีโค
4And Elijah said to Elisha, “Please stay here, for the LORD has sent me on to Jericho.” But Elisha replied, “As surely as the LORD lives and as you yourself live, I will not leave you.” So they went to Jericho.
5เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะที่เยรีโคเข้ามาหาเอลีชาและพูดกับเขาว่า “ท่านรู้หรือไม่ว่า วันนี้พระยาห์เวห์จะรับอาจารย์ของท่านไปจากท่าน?” เขาตอบว่า “รู้ ข้าพเจ้ารู้แล้ว เงียบไว้เถิด”
5Then the sons of the prophets at Jericho came up to Elisha and said, “Do you know that the LORD will take your master away from you today?” “Yes, I know,” he replied. “Do not speak of it.”
6เอลียาห์พูดกับเขาว่า “โปรดอยู่ที่นี่เถิด เพราะพระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้าไปแม่น้ำจอร์แดน” เขาตอบว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่จริง และท่านก็มีชีวิตอยู่จริง ข้าพเจ้าจะไม่จากท่านไป” แล้วทั้งสองก็เดินต่อไป
6And Elijah said to Elisha, “Please stay here, for the LORD has sent me on to the Jordan.” But Elisha replied, “As surely as the LORD lives and as you yourself live, I will not leave you.” So the two of them went on.
7ชายห้าสิบคนจากเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะตามไปและยืนอยู่ห่าง ๆ ตรงข้ามกับทั้งสองคน ส่วนเอลียาห์กับเอลีชายืนอยู่ริมแม่น้ำจอร์แดน
7Then a company of fifty of the sons of the prophets went and stood at a distance, facing Elijah and Elisha as the two of them stood by the Jordan.
8เอลียาห์เอาเสื้อคลุมของตนมาม้วน แล้วฟาดลงบนผิวน้ำ น้ำก็แยกออกไปคนละด้าน ทั้งสองจึงข้ามไปบนพื้นแห้ง
8And Elijah took his cloak, rolled it up, and struck the waters, which parted to the right and to the left, so that the two of them crossed over on dry ground.
9เมื่อข้ามไปแล้ว เอลียาห์พูดกับเอลีชาว่า “จงขอมาเถิดว่าอยากให้ข้าพเจ้าทำอะไรให้เจ้า ก่อนที่ข้าพเจ้าจะถูกรับไปจากเจ้า” เอลีชาตอบว่า “ขอให้ข้าพเจ้าได้รับส่วนแบ่งจากจิตวิญญาณของท่านเป็นสองเท่า”
9After they had crossed over, Elijah said to Elisha, “Tell me, what can I do for you before I am taken away from you?” “Please, let me inherit a double portion of your spirit,” Elisha replied.
10เอลียาห์ตอบว่า “เจ้าขอสิ่งที่ยาก หากเจ้าเห็นข้าพเจ้าตอนที่ข้าพเจ้าถูกรับไปจากเจ้า เจ้าจะได้รับตามที่ขอ แต่ถ้าเจ้าไม่เห็น ก็จะไม่ได้”
10“You have requested a difficult thing,” said Elijah. “Nevertheless, if you see me as I am taken from you, it will be yours. But if not, then it will not be so.”
11ขณะที่ทั้งสองเดินและพูดคุยกันต่อไป ดูสิ มีรถรบเพลิงคันหนึ่งกับม้าเพลิงมาแยกทั้งสองคนออกจากกัน แล้วเอลียาห์ก็ขึ้นสู่สวรรค์ด้วยลมหมุน
11As they were walking along and talking together, suddenly a chariot of fire with horses of fire appeared and separated the two of them, and Elijah went up into heaven in a whirlwind.
12เอลีชาเห็นเหตุการณ์นั้นจึงร้องว่า “บิดาของข้าพเจ้า บิดาของข้าพเจ้า รถรบของอิสราเอลและพลม้าของอิสราเอล!” แล้วเขาก็ไม่เห็นเอลียาห์อีก เอลีชาจึงจับเสื้อผ้าของตนฉีกออกเป็นสองชิ้น
12As Elisha watched, he cried out, “My father, my father, the chariots and horsemen of Israel!” And he saw Elijah no more. So taking hold of his own clothes, he tore them in two.
13เขาหยิบเสื้อคลุมของเอลียาห์ที่ตกลงมาจากตัวเอลียาห์ขึ้น แล้วกลับไปยืนที่ริมแม่น้ำจอร์แดน
13Elisha also picked up the cloak that had fallen from Elijah, and he went back and stood on the bank of the Jordan.
14เขาเอาเสื้อคลุมของเอลียาห์ที่ตกลงมานั้นฟาดลงบนผิวน้ำ แล้วพูดว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเอลียาห์ อยู่ที่ไหน?” น้ำก็แยกออกจากกัน และเอลีชาก็ข้ามไป
14Then he took the cloak of Elijah that had fallen from him and struck the waters. “Where now is the LORD, the God of Elijah?” he asked. And when he had struck the waters, they parted to the right and to the left, and Elisha crossed over.
15เมื่อเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะที่เยรีโคซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเห็นเขา พวกเขาพูดว่า “จิตวิญญาณของเอลียาห์มาอยู่กับเอลีชาแล้ว” แล้วพวกเขาก็มาพบเอลีชาและก้มกราบลงกับพื้นต่อหน้าเขา
15When the sons of the prophets who were facing him from Jericho saw what had happened, they said, “The spirit of Elijah rests on Elisha.” And they went to meet him and bowed down to the ground before him.
16พวกเขาพูดกับเขาว่า “ดูสิ ในหมู่ผู้รับใช้ของท่านมีชายแข็งแรงห้าสิบคน โปรดให้พวกเขาไปตามหาอาจารย์ของท่านเถิด บางทีพระวิญญาณของพระยาห์เวห์อาจยกเขาขึ้นแล้ววางไว้บนภูเขาลูกใดลูกหนึ่งหรือในหุบเขาแห่งใดแห่งหนึ่ง” เขาตอบว่า “อย่าส่งไปเลย”
16“Look now,” they said to Elisha, “we your servants have fifty valiant men. Please let them go and search for your master. Perhaps the Spirit of the LORD has taken him up and put him on one of the mountains or in one of the valleys.” “Do not send them,” Elisha replied.
17แต่พวกเขารบเร้าเขาจนเอลีชารู้สึกกระดากใจ เขาจึงพูดว่า “ส่งไปเถิด” พวกเขาจึงส่งชายห้าสิบคนไปค้นหาอยู่สามวัน แต่ก็ไม่พบเอลียาห์
17But when they pressed him to the point of embarrassment, he said, “Send them.” And they sent fifty men, who searched for three days but did not find Elijah.
18พวกเขากลับมาหาเอลีชาขณะที่เขายังอยู่ที่เยรีโค เขาจึงพูดว่า “ข้าพเจ้าบอกแล้วไม่ใช่หรือว่า ‘อย่าไป’?”
18When they returned to Elisha, who was staying in Jericho, he said to them, “Didn’t I tell you not to go?”
19ชาวเมืองพูดกับเอลีชาว่า “ดูสิ ทำเลของเมืองนี้ดีอย่างที่ท่านเห็น แต่น้ำไม่ดีและแผ่นดินไม่เกิดผล”
19Then the men of the city said to Elisha, “Please note, our lord, that the city’s location is good, as you can see. But the water is bad and the land is unfruitful.”
20เขาพูดว่า “เอาโถใบใหม่มาให้ข้าพเจ้า แล้วใส่เกลือลงไป” พวกเขาจึงนำมาให้
20“Bring me a new bowl,” he replied, “and put some salt in it.” So they brought it to him,
21เอลีชาออกไปที่ตาน้ำ โยนเกลือลงไป แล้วพูดว่า “พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘เราได้รักษาน้ำนี้แล้ว จากนี้ไปน้ำนี้จะไม่ทำให้มีคนตายหรือทำให้แผ่นดินไม่เกิดผลอีก’”
21and Elisha went out to the spring, cast the salt into it, and said, “This is what the LORD says: ‘I have healed this water. No longer will it cause death or unfruitfulness.’”
22น้ำนั้นจึงได้รับการรักษาจนถึงทุกวันนี้ ตามคำที่เอลีชากล่าวไว้
22And the waters there have been healthy to this day, according to the word spoken by Elisha.
23เอลีชาขึ้นจากที่นั่นไปยังเบธเอล ขณะที่กำลังเดินขึ้นไปตามทาง มีเด็กหนุ่มบางคนออกมาจากเมืองและเยาะเย้ยเขาว่า “ขึ้นไปสิ เจ้าหัวล้าน! ขึ้นไปสิ เจ้าหัวล้าน!”
23From there, Elisha went up to Bethel, and as he was walking up the road, a group of boys came out of the city and jeered at him, chanting, “Go up, you baldhead! Go up, you baldhead!”
24เขาหันกลับไปมองพวกนั้นและสาปแช่งพวกเขาในพระนามของพระยาห์เวห์ แล้วมีหมีตัวเมียสองตัวออกมาจากป่าและขย้ำเด็กหนุ่มเหล่านั้นสี่สิบสองคน
24Then he turned around, looked at them, and called down a curse on them in the name of the LORD. Suddenly two female bears came out of the woods and mauled forty-two of the boys.
25เอลีชาไปจากที่นั่นยังภูเขาคารเมล แล้วจากที่นั่นก็กลับไปสะมาเรีย
25And Elisha went on to Mount Carmel, and from there he returned to Samaria.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.