2 โครินธ์ 2
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1แต่ข้าพเจ้าตัดสินใจแล้วว่าจะไม่มาหาพวกคุณอีกด้วยความเศร้าโศก
1So I made up my mind not to make another painful visit to you.
2เพราะถ้าข้าพเจ้าทำให้พวกคุณเศร้า แล้วใครจะทำให้ข้าพเจ้ายินดี นอกจากคนที่ข้าพเจ้าทำให้เศร้า?
2For if I grieve you, who is left to cheer me but those whom I have grieved?
3ข้าพเจ้าเขียนเรื่องนี้ไปก็เพื่อว่า เมื่อข้าพเจ้ามา ข้าพเจ้าจะไม่ต้องเศร้าเพราะคนที่ควรทำให้ข้าพเจ้ายินดี ข้าพเจ้ามั่นใจในพวกคุณทุกคนว่า ความยินดีของข้าพเจ้าเป็นความยินดีของพวกคุณทุกคนด้วย
3I wrote as I did so that on my arrival I would not be saddened by those who ought to make me rejoice. I had confidence in all of you, that you would share my joy.
4เพราะข้าพเจ้าเขียนถึงพวกคุณท่ามกลางความทุกข์ยากมากมายและความปวดร้าวในใจ พร้อมกับน้ำตามากมาย ไม่ใช่เพื่อทำให้พวกคุณเศร้า แต่เพื่อให้พวกคุณรู้ว่าข้าพเจ้ารักพวกคุณมากเพียงใด
4For through many tears I wrote you out of great distress and anguish of heart, not to grieve you but to let you know how much I love you.
5ถ้าใครทำให้เกิดความเศร้า เขาไม่ได้ทำให้ข้าพเจ้าเศร้า แต่ทำให้พวกคุณทุกคนเศร้าอยู่บ้าง ข้าพเจ้าพูดอย่างนี้เพื่อจะไม่กดดันพวกคุณหนักเกินไป
5Now if anyone has caused grief, he has not grieved me but all of you—to some degree, not to overstate it.
6การลงโทษที่คนส่วนใหญ่ได้ลงแก่เขานั้นเพียงพอแล้ว
6The punishment imposed on him by the majority is sufficient for him.
7ดังนั้น ตรงกันข้าม พวกคุณควรยกโทษและปลอบใจเขา เพื่อไม่ให้เขาถูกความเศร้าที่หนักเกินไปกลืนกิน
7So instead, you ought to forgive and comfort him, so that he will not be overwhelmed by excessive sorrow.
8เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าขอร้องพวกคุณให้ยืนยันให้เขารู้ว่าพวกคุณรักเขา
8Therefore I urge you to reaffirm your love for him.
9เหตุที่ข้าพเจ้าเขียนมาก็เพื่อทดสอบพวกคุณว่า พวกคุณเชื่อฟังในทุกเรื่องหรือไม่
9My purpose in writing you was to see if you would stand the test and be obedient in everything.
10พวกคุณยกโทษให้ใครในเรื่องใด ข้าพเจ้าก็ยกโทษให้คนนั้นด้วย เพราะถ้าข้าพเจ้าได้ยกโทษในเรื่องใด ข้าพเจ้าก็ยกโทษให้คนนั้นเพื่อเห็นแก่พวกคุณ ต่อหน้าพระคริสต์
10If you forgive anyone, I also forgive him. And if I have forgiven anything, I have forgiven it in the presence of Christ for your sake,
11เพื่อไม่ให้ซาตานฉวยโอกาสเอาเปรียบเรา เพราะเรารู้กลอุบายของมันดี
11in order that Satan should not outwit us. For we are not unaware of his schemes.
12เมื่อข้าพเจ้ามาถึงเมืองโทรอัสเพื่อประกาศข่าวดีของพระคริสต์ และมีประตูเปิดกว้างให้ข้าพเจ้าในองค์พระผู้เป็นเจ้า
12Now when I went to Troas to preach the gospel of Christ and a door stood open for me in the Lord,
13จิตวิญญาณของข้าพเจ้าไม่สงบ เพราะไม่พบทิตัสพี่น้องของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงลาพวกเขาและเดินทางไปมาซิโดเนีย
13I had no peace in my spirit, because I did not find my brother Titus there. So I said goodbye to them and went on to Macedonia.
14แต่ขอบคุณพระเจ้า ผู้ทรงนำเราไปในขบวนแห่งชัยชนะในพระคริสต์อยู่เสมอ และทรงให้กลิ่นหอมแห่งการรู้จักพระองค์แพร่ไปทุกแห่งผ่านเรา
14But thanks be to God, who always leads us triumphantly as captives in Christ and through us spreads everywhere the fragrance of the knowledge of Him.
15เพราะเราเป็นกลิ่นหอมของพระคริสต์สำหรับพระเจ้า ทั้งท่ามกลางคนที่กำลังได้รับความรอดและคนที่กำลังพินาศ
15For we are to God the sweet aroma of Christ among those who are being saved and those who are perishing.
16สำหรับฝ่ายหนึ่ง เราเป็นกลิ่นเหม็นจากความตายสู่ความตาย แต่อีกฝ่ายหนึ่ง เราเป็นกลิ่นหอมจากชีวิตสู่ชีวิต ใครเล่าจะมีความสามารถพอสำหรับเรื่องเหล่านี้?
16To the one, we are an odor of death and demise; to the other, a fragrance that brings life. And who is qualified for such a task?
17เพราะเราไม่เหมือนคนจำนวนมากที่เร่ขายพระคำของพระเจ้า แต่เราพูดด้วยความจริงใจ ในฐานะผู้ที่มาจากพระเจ้า ต่อหน้าพระเจ้า และในพระคริสต์
17For we are not like so many others, who peddle the word of God for profit. On the contrary, in Christ we speak before God with sincerity, as men sent from God.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.