1 พงศาวดาร 21
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
World English Bible
1ซาตานลุกขึ้นต่อต้านอิสราเอล และยุยงดาวิดให้สำรวจนับจำนวนชาวอิสราเอล
1Satan stood up against Israel, and moved David to take a census of Israel.
2ดาวิดสั่งโยอาบกับบรรดาผู้นำประชาชนว่า “ไปนับชาวอิสราเอลตั้งแต่เบเออร์เชบาถึงดาน แล้วมารายงานเรา เราจะได้รู้จำนวนคน”
2David said to Joab and to the princes of the people, “Go, count Israel from Beersheba even to Dan; and bring me word, that I may know how many there are.”
3โยอาบทูลว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงเพิ่มประชาชนของพระองค์ให้มากขึ้นร้อยเท่าเถิด แต่กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า คนเหล่านี้ล้วนเป็นข้ารับใช้ของท่านอยู่แล้ว ทำไมท่านต้องการให้ทำเรื่องนี้? ทำไมท่านจึงจะนำความผิดมาสู่อิสราเอล?”
3Joab said, “May the LORD make his people a hundred times as many as they are. But, my lord the king, aren’t they all my lord’s servants? Why does my lord require this thing? Why will he be a cause of guilt to Israel?”
4แต่กษัตริย์ยืนกรานให้ทำตามคำสั่ง โยอาบจึงออกเดินทางไปทั่วอิสราเอลแล้วกลับเยรูซาเล็ม
4Nevertheless the king’s word prevailed against Joab. Therefore Joab departed and went throughout all Israel, then came to Jerusalem.
5โยอาบรายงานจำนวนที่นับได้แก่ดาวิด ทั่วอิสราเอลมีชายที่ใช้ดาบได้ 1,100,000 คน และในยูดาห์มี 470,000 คน
5Joab gave the sum of the census of the people to David. All those of Israel were one million one hundred thousand men who drew a sword; and in Judah were four hundred seventy thousand men who drew a sword.
6แต่โยอาบไม่ได้นับเผ่าเลวีกับเบนยามินรวมไว้ด้วย เพราะเขาชิงชังคำสั่งของกษัตริย์
6But he didn’t count Levi and Benjamin among them, for the king’s word was abominable to Joab.
7พระเจ้าไม่พอพระทัยเรื่องนี้ จึงทรงลงโทษอิสราเอล
7God was displeased with this thing; therefore he struck Israel.
8ดาวิดทูลพระเจ้าว่า “ข้าพเจ้าทำบาปหนักที่ทำเรื่องนี้ บัดนี้ขอทรงยกโทษความผิดของผู้รับใช้ด้วย เพราะข้าพเจ้าทำเรื่องโง่เขลายิ่งนัก”
8David said to God, “I have sinned greatly, in that I have done this thing. But now put away, I beg you, the iniquity of your servant, for I have done very foolishly.”
9พระยาห์เวห์ตรัสกับกาดผู้หยั่งรู้ของดาวิดว่า
9The LORD spoke to Gad, David’s seer, saying,
10“ไปบอกดาวิดว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เรามีทางเลือกให้เจ้าสามอย่าง เลือกอย่างหนึ่ง แล้วเราจะทำสิ่งนั้นแก่เจ้า”’”
10“Go and speak to David, saying, ‘The LORD says, “I offer you three things. Choose one of them, that I may do it to you.”’”
11กาดจึงมาหาดาวิดและบอกว่า “พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘เลือกเอา
11So Gad came to David and said to him, “The LORD says, ‘Take your choice:
12จะให้เกิดความอดอยาก 3 ปี หรือจะให้ศัตรูไล่ล่าและใช้ดาบสังหารเจ้า 3 เดือน หรือจะให้ดาบของพระยาห์เวห์ฟาดฟัน 3 วัน คือเกิดโรคระบาดในแผ่นดินและทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ทำลายไปทั่วเขตแดนอิสราเอล จงคิดดูว่าข้าพเจ้าควรนำคำตอบใดกลับไปบอกพระองค์ผู้ส่งข้าพเจ้ามา’”
12either three years of famine; or three months to be consumed before your foes, while the sword of your enemies overtakes you; or else three days of the sword of the LORD, even pestilence in the land, and the LORD’s angel destroying throughout all the borders of Israel. Now therefore consider what answer I shall return to him who sent me.’”
13ดาวิดตอบกาดว่า “เราทุกข์ใจมาก ขอให้เราตกอยู่ในพระหัตถ์พระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ทรงเมตตาอย่างยิ่ง แต่อย่าให้เราตกอยู่ในมือมนุษย์เลย”
13David said to Gad, “I am in distress. Let me fall, I pray, into the LORD’s hand, for his mercies are very great. Don’t let me fall into man’s hand.”
14พระยาห์เวห์จึงส่งโรคระบาดมายังอิสราเอล ชาวอิสราเอลล้มตาย 70,000 คน
14So the LORD sent a pestilence on Israel, and seventy thousand men of Israel fell.
15พระเจ้าส่งทูตสวรรค์ไปทำลายเยรูซาเล็ม แต่ขณะทูตสวรรค์กำลังจะทำลายเมือง พระยาห์เวห์ทอดพระเนตรและทรงเปลี่ยนพระทัยเรื่องภัยพิบัตินั้น จึงตรัสกับทูตสวรรค์ผู้ทำลายว่า “พอแล้ว ยั้งมือเดี๋ยวนี้” ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ขณะนั้นยืนอยู่ข้างลานนวดข้าวของโอรนันชาวเยบุส
15God sent an angel to Jerusalem to destroy it. As he was about to destroy, the LORD saw, and he relented of the disaster, and said to the destroying angel, “It is enough. Now withdraw your hand.” the LORD’s angel was standing by the threshing floor of Ornan the Jebusite.
16ดาวิดเงยหน้าขึ้นเห็นทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ยืนระหว่างแผ่นดินกับท้องฟ้า ถือดาบที่ชักออกแล้วชี้ไปทางเยรูซาเล็ม ดาวิดกับผู้อาวุโสซึ่งสวมเสื้อผ้ากระสอบจึงหมอบคว่ำหน้าลง
16David lifted up his eyes, and saw the LORD’s angel standing between earth and the sky, having a drawn sword in his hand stretched out over Jerusalem. Then David and the elders, clothed in sackcloth, fell on their faces.
17ดาวิดทูลพระเจ้าว่า “ข้าพเจ้าเองไม่ใช่หรือที่สั่งให้สำรวจนับประชาชน? ข้าพเจ้าเองที่ทำบาปและทำชั่วอย่างยิ่ง แต่คนเหล่านี้เป็นเหมือนแกะ พวกเขาทำผิดอะไร? ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอให้พระหัตถ์ของพระองค์ลงโทษข้าพเจ้าและตระกูลของบิดาข้าพเจ้าเถิด แต่อย่าให้ประชาชนของพระองค์ต้องรับโรคระบาดเลย”
17David said to God, “Isn’t it I who commanded the people to be counted? It is even I who have sinned and done very wickedly; but these sheep, what have they done? Please let your hand, O LORD my God, be against me and against my father’s house; but not against your people, that they should be plagued.”
18ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์สั่งกาดให้บอกดาวิดไปสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์บนลานนวดข้าวของโอรนันชาวเยบุส
18Then the LORD’s angel commanded Gad to tell David that David should go up and raise an altar to the LORD on the threshing floor of Ornan the Jebusite.
19ดาวิดจึงขึ้นไปตามคำที่กาดบอกในพระนามพระยาห์เวห์
19David went up at the saying of Gad, which he spoke in the LORD’s name.
20โอรนันหันกลับมาเห็นทูตสวรรค์ บุตรชาย 4 คนที่อยู่กับเขาต่างหลบซ่อน ขณะนั้นโอรนันกำลังนวดข้าวสาลี
20Ornan turned back and saw the angel; and his four sons who were with him hid themselves. Now Ornan was threshing wheat.
21เมื่อดาวิดมาถึง โอรนันเห็นเขา จึงออกจากลานนวดข้าวและหมอบกราบดาวิดจนหน้าจดพื้น
21As David came to Ornan, Ornan looked and saw David, and went out of the threshing floor, and bowed himself to David with his face to the ground.
22ดาวิดบอกโอรนันว่า “ขายที่ลานนวดข้าวนี้ให้เราเถิด เราจะสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ที่นี่ เราจะจ่ายเต็มราคา เพื่อโรคระบาดจะได้หยุดทำร้ายประชาชน”
22Then David said to Ornan, “Sell me the place of this threshing floor, that I may build an altar to the LORD on it. You shall sell it to me for the full price, that the plague may be stopped from afflicting the people.”
23โอรนันตอบดาวิดว่า “เชิญรับไปเถิด ขอให้กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าทำตามที่เห็นควร ข้าพเจ้าขอมอบโคสำหรับเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องมือนวดข้าวสำหรับทำฟืน และข้าวสาลีสำหรับเครื่องบูชาจากธัญพืช ข้าพเจ้ามอบให้ทั้งหมด”
23Ornan said to David, “Take it for yourself, and let my lord the king do that which is good in his eyes. Behold, I give the oxen for burnt offerings, and the threshing instruments for wood, and the wheat for the meal offering. I give it all.”
24แต่กษัตริย์ดาวิดตอบโอรนันว่า “ไม่ได้ เราจะซื้อในราคาเต็ม เราจะไม่นำทรัพย์สินของท่านไปถวายพระยาห์เวห์ และจะไม่ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวที่เราได้มาโดยไม่ต้องจ่ายอะไร”
24King David said to Ornan, “No, but I will most certainly buy it for the full price. For I will not take that which is yours for the LORD, nor offer a burnt offering that costs me nothing.”
25ดาวิดจึงชั่งทองคำหนัก 600 เชเขล จ่ายให้โอรนันเป็นค่าที่ดิน
25So David gave to Ornan six hundred shekels of gold by weight for the place.
26ดาวิดสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ที่นั่น ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องบูชาเพื่อสันติ แล้วร้องทูลพระยาห์เวห์ พระองค์ทรงตอบเขาด้วยไฟจากฟ้าซึ่งลงมาบนแท่นเครื่องบูชาเผาทั้งตัว
26David built an altar to the LORD there, and offered burnt offerings and peace offerings, and called on the LORD; and he answered him from the sky by fire on the altar of burnt offering.
27จากนั้นพระยาห์เวห์ตรัสสั่งทูตสวรรค์ ทูตสวรรค์จึงเก็บดาบเข้าฝัก
27Then the LORD commanded the angel, and he put his sword back into its sheath.
28เมื่อดาวิดเห็นว่าพระยาห์เวห์ทรงตอบเขาที่ลานนวดข้าวของโอรนันชาวเยบุส เขาจึงถวายเครื่องบูชาที่นั่น
28At that time, when David saw that the LORD had answered him in the threshing floor of Ornan the Jebusite, then he sacrificed there.
29ส่วนพลับพลาของพระยาห์เวห์ที่โมเสสสร้างในถิ่นทุรกันดาร และแท่นเครื่องบูชาเผาทั้งตัว ขณะนั้นตั้งอยู่บนสถานบูชาบนที่สูงที่กิเบโอน
29For the LORD’s tabernacle, which Moses made in the wilderness, and the altar of burnt offering, were at that time in the high place at Gibeon.
30แต่ดาวิดไม่กล้าไปที่นั่นเพื่อทูลถามพระเจ้า เพราะเขากลัวดาบของทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์
30But David couldn’t go before it to inquire of God, for he was afraid because of the sword of the LORD’s angel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.