1 พงศาวดาร
Chapter 21
Freedom Bible (Thai)
vs Old Persian Versio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1 พงศาวดาร 21

Freedom Bible (Thai)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1ซาตานลุกขึ้นต่อต้านอิสราเอล และ​ยุยงดาวิดให้สำรวจนับจำนวน​ชาวอิสราเอล
1و شيطان بر ضد اسرائيل برخاسته، داود را اغوا نمود که اسرائيل را بشمارد.
2ดาวิดสั่งโยอาบ​กับ​บรรดา​ผู้นำประชาชนว่า “ไปนับ​ชาวอิสราเอลตั้ง​แต่​เบเออร์เชบาถึงดาน แล้ว​มารายงานเรา เราจะได้รู้จำนวนคน”
2و داود به يوآب و سروران قوم گفت:« برويد و عدد اسرائيل را از بئرشَبَع تا دان گرفته، نزد من بياوريد تا آن را بدانم.»
3โยอาบทูลว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​เพิ่มประชาชน​ของ​พระองค์​ให้มากขึ้นร้อยเท่าเถิด แต่​กษัตริย์เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า คนเหล่านี้ล้วน​เป็น​ข้า​รับใช้​ของ​ท่านอยู่​แล้ว ทำไมท่านต้องการให้ทำเรื่องนี้? ทำไมท่าน​จึง​จะนำความผิดมาสู่อิสราเอล?”
3يوآب گفت:« خداوند بر قوم خود هر قدر که باشند صد چندان مزيد کند؛ و اي آقايم پادشاه آيا جميع ايشان بندگان آقايم نيستند؟ ليکن چرا آقايم خواهش اين عمل دارد و چرا بايد باعث گناه اسرائيل بشود؟»
4แต่​กษัตริย์ยืนกรานให้ทำตามคำสั่ง โยอาบ​จึง​ออกเดินทางไปทั่วอิสราเอล​แล้ว​กลับเยรูซาเล็ม
4اما کلام پادشاه بر يوآب غالب آمد و يوآب در ميان تمامي اسرائيل گردش کرده، باز به اورشليم مراجعت نمود.
5โยอาบรายงานจำนวนที่นับ​ได้แก่​ดาวิด ทั่วอิสราเอลมีชายที่ใช้ดาบได้ 1,100,000 คน และ​ในยูดาห์มี 470,000 คน
5و يوآب عدد شمرده شدگان قوم را به داود داد و جمله اسرائيليان هزار هزار و يکصد هزار مرد شمشير زن و از يهودا چهارصد و هفتاد و چهار هزار مرد شمشير زن بودند.
6แต่​โยอาบไม่ได้นับ​เผ่าเลวี​กับ​เบนยามินรวมไว้ด้วย เพราะ​เขาชิงชังคำสั่ง​ของ​กษัตริย์
6ليکن لاويان و بنيامينيان را در ميان ايشان نشمرد زيرا که فرمان پادشاه نزد يوآب مکروه بود.
7พระเจ้า​ไม่พอพระทัยเรื่องนี้ จึง​ทรง​ลงโทษอิสราเอล
7و اين امر به نظر خدا ناپسند آمد، پس اسرائيل را مبتلا ساخت.
8ดาวิดทูล​พระเจ้า​ว่า “ข้าพเจ้าทำบาปหนักที่ทำเรื่องนี้ บัดนี้ขอ​ทรง​ยกโทษความผิด​ของ​ผู้​รับใช้​ด้วย เพราะ​ข้าพเจ้าทำเรื่องโง่เขลายิ่งนัก”
8و داود به خدا گفت:« در اين کاري که کردم، گناه عظيمي ورزيدم. و حال گناه بنده خود را عفو فرما زيرا که بسيار احمقانه رفتار نمودم.»
9พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​กาด​ผู้หยั่งรู้​ของ​ดาวิดว่า
9و خداوند جاد را که رايي داود بود خطاب کرده، گفت:
10“ไปบอกดาวิดว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัสดังนี้ “เรามีทางเลือกให้เจ้าสามอย่าง เลือกอย่างหนึ่ง แล้ว​เราจะทำสิ่งนั้นแก่เจ้า”’”
10« برو و داود را اعلام کرده، بگو خداوند چنين مي فرمايد: من سه چيز پيش تو مي گذارم؛ پس يکي از آنها را براي خود اختيار کن تا برايت به عمل آورم.»
11กาด​จึง​มาหาดาวิด​และ​บอกว่า “พระยาห์เวห์​ตรัสว่า ‘เลือกเอา
11پس جاد نزد داود آمده، وي را گفت: « خداوند چنين مي فرمايد براي خود اختيار کن:
12จะให้เกิดความอดอยาก 3 ปี หรือ​จะให้ศัตรูไล่ล่า​และ​ใช้ดาบสังหารเจ้า 3 เดือน หรือ​จะให้ดาบ​ของ​พระยาห์เวห์​ฟาดฟัน 3 วัน คือเกิดโรคระบาดในแผ่นดิน​และ​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ทำลายไปทั่วเขตแดนอิสราเอล จง​คิดดูว่าข้าพเจ้าควรนำคำตอบใดกลับไปบอก​พระองค์​ผู้ส่งข้าพเจ้ามา’”
12يا سه سال قحط بشود، يا سه ماه پيش روي خصمانت تلف شوي و شمشير دشمنانت تو را درگيرد، يا سه روز شمشير خداوند و وبا در زمين تو واقع شود، و فرشته خداوند تمامي حدود اسرائيل را ويران سازد. پس الآن ببين که نزد فرستنده خود چه جواب برم.»
13ดาวิดตอบกาดว่า “เราทุกข์ใจมาก ขอให้​เราตกอยู่ในพระหัตถ์​พระยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​ทรง​เมตตาอย่างยิ่ง แต่​อย่าให้เราตกอยู่ในมือมนุษย์เลย”
13داود به جاد گفت: « در شدت تنگي هستم. تمنا اينکه به دست خداوند بيفتم زيرا که رحمت هاي او بسيار عظيم است و به دست انسان نيفتم.»
14พระยาห์เวห์​จึง​ส่งโรคระบาดมายังอิสราเอล ชาวอิสราเอลล้มตาย 70,000 คน
14پس خداوند وبا بر اسرائيل فرستاد و هفتاد هزار نفر از اسرائيل مردند.
15พระเจ้า​ส่งทูตสวรรค์ไปทำลายเยรูซาเล็ม แต่​ขณะทูตสวรรค์กำลังจะทำลาย​เมือง พระยาห์เวห์​ทอดพระเนตร​และ​ทรง​เปลี่ยนพระทัยเรื่องภัยพิบัตินั้น จึง​ตรัส​กับ​ทูตสวรรค์​ผู้ทำลายว่า “พอ​แล้ว ยั้งมือเดี๋ยวนี้” ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ขณะนั้นยืนอยู่ข้างลานนวดข้าว​ของ​โอรนัน​ชาวเยบุส
15و خدا فرشته اي به اورشليم فرستاد تا آن را هلاک سازد. و چون مي خواست آن را هلاک کند، خداوند ملاحظه نمود و از آن بلا پشيمان شد و به فرشته اي که (قوم را) هلاک مي ساخت گفت: «کافي است، حال دست خود را باز دار.» و فرشته خداوند نزد خرمنگاه اَرنانِ يبُوسي ايستاده بود.
16ดาวิดเงยหน้าขึ้นเห็นทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ยืนระหว่างแผ่นดิน​กับ​ท้องฟ้า ถือดาบที่ชักออก​แล้ว​ชี้ไปทางเยรูซาเล็ม ดาวิด​กับ​ผู้อาวุโส​ซึ่ง​สวมเสื้อผ้ากระสอบ​จึง​หมอบคว่ำหน้าลง
16و داود چشمان خود را بالا انداخته، فرشته خداوند را ديد که در ميان زمين و آسمان ايستاده است و شمشيري برهنه در دستش بر اورشليم برافراشته؛ پس داود و مشايخ به پلاس ملبس شده، به روي خود درافتادند.
17ดาวิดทูล​พระเจ้า​ว่า “ข้าพเจ้าเองไม่ใช่​หรือ​ที่สั่งให้สำรวจนับประชาชน? ข้าพเจ้าเองที่ทำบาป​และ​ทำชั่วอย่างยิ่ง แต่​คนเหล่านี้​เป็น​เหมือนแกะ พวกเขาทำผิดอะไร? ข้า​แต่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า ขอให้​พระหัตถ์​ของ​พระองค์​ลงโทษข้าพเจ้า​และ​ตระกูล​ของ​บิดาข้าพเจ้าเถิด แต่​อย่าให้ประชาชน​ของ​พระองค์​ต้องรับโรคระบาดเลย”
17و داود به خدا گفت: «آيا من براي شمردن قوم امر نفرمودم و آيا من آن نيستم که گناه ورزيده، مرتکب شرارت زشت شدم؟ اما اين گوسفندان چه کرده اند؟ پس اي يهُوَه خدايم، مستدعي اينکه دست تو بر من و خاندان پدرم باشد و به قوم خود بلا مرساني.»
18ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​สั่งกาดให้บอกดาวิดไปสร้างแท่นบูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์​บนลานนวดข้าว​ของ​โอรนัน​ชาวเยบุส
18و فرشته خداوند جاد را امر فرمود که به داود بگويد که داود برود و مذبحي به جهت خداوند در خرمنگاه اُرنان يبُوسي برپا کند.
19ดาวิด​จึง​ขึ้นไปตามคำที่กาดบอกในพระนาม​พระยาห์เวห์
19پس داود بر حسب کلامي که جاد به اسم خداوند گفت برفت.
20โอรนันหันกลับมาเห็นทูตสวรรค์ บุตรชาย 4 คนที่อยู่​กับ​เขาต่างหลบซ่อน ขณะนั้นโอรนันกำลังนวดข้าวสาลี
20و اُرنان روگردانيده، فرشته را ديد و چهار پسرش که همراهش بودند، خويشتن را پنهان کردند؛ و اُرنان گندم مي کوبيد.
21เมื่อ​ดาวิดมาถึง โอรนันเห็นเขา จึง​ออก​จาก​ลานนวดข้าว​และ​หมอบกราบดาวิดจนหน้าจดพื้น
21و چون داود نزد اُرنان آمد، اُرنان نگريسته، داود را ديد و از خرونگاه بيرون آمده، به حضور داود رو به زمين افتاد.
22ดาวิดบอกโอรนันว่า “ขายที่ลานนวดข้าวนี้ให้เราเถิด เราจะสร้างแท่นบูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์​ที่นี่ เราจะจ่ายเต็มราคา เพื่อ​โรคระบาดจะได้หยุดทำร้ายประชาชน”
22و داود به اُرنان گفت: « جاي خرمنگاه را به من بده تا مذبحي به جهت خداوند برپا نمايم؛ آن را به قيمت تمام به من بده تا وبا از قوم رفع شود.»
23โอรนันตอบดาวิดว่า “เชิญรับไปเถิด ขอให้​กษัตริย์เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้าทำตามที่เห็นควร ข้าพเจ้าขอมอบโคสำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัว เครื่องมือนวดข้าวสำหรับทำฟืน และ​ข้าวสาลีสำหรับ​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช ข้าพเจ้ามอบให้​ทั้งหมด”
23اُرنان به داود عرض کرد: « آن را براي خود بگير و آقايم پادشاه آنچه که در نظرش پسند آيد به عمل آورد؛ ببين گاوان را به جهت قرباني سوختني و چومها را براي هيزم و گندم را به جهت هديه آردي دادم و همه را به تو بخشيدم.»
24แต่​กษัตริย์ดาวิดตอบโอรนันว่า “ไม่ได้ เราจะซื้อในราคาเต็ม เราจะไม่นำทรัพย์สิน​ของ​ท่านไป​ถวาย​พระยาห์เวห์ และ​จะไม่​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัวที่เราได้มา​โดย​ไม่ต้องจ่ายอะไร”
24اما داود پادشاه به اُرنان گفت: «ني، بلکه آن را البته به قيمت تمام از تو خواهم خريد، زيرا که از اموال تو براي خداوند نخواهم گرفت و قرباني سوختني مجاناً نخواهم گذرانيد.»
25ดาวิด​จึง​ชั่งทองคำหนัก 600 เชเขล จ่ายให้โอรนัน​เป็น​ค่าที่ดิน
25پس داود براي آن موضع ششصد مثقال طلا به وزن، به اُرنان داد.
26ดาวิดสร้างแท่นบูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์​ที่นั่น ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัว​และ​เครื่องบูชา​เพื่อ​สันติ แล้ว​ร้องทูล​พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​ตอบเขาด้วยไฟ​จาก​ฟ้า​ซึ่ง​ลงมาบนแท่น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัว
26و داود در آنجا مذبحي به جهت خداوند بنا نموده، قرباني هاي سوختني و ذبايح سلامتي گذرانيد و نزد خداوند استدعا نمود؛ و او آتشي از آسمان بر مذبح قرباني سوختني (نازل کرده،) او را مستجاب فرمود.
27จากนั้น​พระยาห์เวห์​ตรัสสั่งทูตสวรรค์ ทูตสวรรค์​จึง​เก็บดาบเข้าฝัก
27و خداوند فرشته را حکم داد تا شمشير خود را در غلافش برگردانيد.
28เมื่อ​ดาวิดเห็นว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​ตอบเขาที่ลานนวดข้าว​ของ​โอรนัน​ชาวเยบุส เขา​จึง​ถวาย​เครื่องบูชา​ที่นั่น
28در آن زمان چون داود ديد که خداوند او را در خرمنگاه اُرنان يبُوسي مستجاب فرموده است، در آنجا قرباني ها گزرانيد.
29ส่วนพลับพลา​ของ​พระยาห์เวห์​ที่โมเสสสร้างในถิ่นทุรกันดาร และ​แท่น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัว ขณะนั้นตั้งอยู่บนสถานบูชาบนที่สูงที่กิเบโอน
29اما مسکن خداوند که موسي در بيابان ساخته بود و مذبح قرباني سوختني، در آن ايام در مکان بلند جِبعون بود.
30แต่​ดาวิดไม่กล้าไปที่นั่น​เพื่อ​ทูลถาม​พระเจ้า เพราะ​เขากลัวดาบ​ของ​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์
30ليکن داود نتوانست نزد آن برود تا از خدا مسألت نمايد، چونکه از شمشير فرشته خداوند مي ترسيد.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.