זכריה
Chapter 8
Hebrew Old Testament, wo…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְהִ֛י דְּבַר־יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת לֵאמֹֽר׃
1ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​จอมทัพ​มา​ถึง​ข้าพเจ้า
2כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת קִנֵּ֥אתִי לְצִיּ֖וֹן קִנְאָ֣ה גְדוֹלָ֑ה וְחֵמָ֥ה גְדוֹלָ֖ה קִנֵּ֥אתִי לָֽהּ׃
2พระยาห์เวห์​จอมทัพ​กล่าว​ดังนี้ “เรา​หวงแหน​ศิโยน​อย่าง​ยิ่ง เรา​หวงแหน​เธอ​ด้วย​ความโกรธ​อัน​รุนแรง”
3כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה שַׁ֚בְתִּי אֶל־צִיּ֔וֹן וְשָׁכַנְתִּ֖י בְּת֣וֹךְ יְרֽוּשָׁלִָ֑ם וְנִקְרְאָ֤ה יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ עִ֣יר־הָֽאֱמֶ֔ת וְהַר־יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת הַ֥ר הַקֹּֽדֶשׁ׃ ס
3พระยาห์เวห์​กล่าว​ดังนี้ “เรา​กลับ​มา​ศิโยน​แล้ว และ​จะ​อยู่​กลาง​เยรูซาเล็ม เยรูซาเล็ม​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า ‘เมือง​แห่ง​ความจริง’ และ​ภูเขา​ของ​พระยาห์เวห์​จอมทัพ​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า ‘ภูเขา​ศักดิ์สิทธิ์’”
4כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת עֹ֤ד יֵֽשְׁבוּ֙ זְקֵנִ֣ים וּזְקֵנ֔וֹת בִּרְחֹב֖וֹת יְרוּשָׁלִָ֑ם וְאִ֧ישׁ מִשְׁעַנְתּ֛וֹ בְּיָד֖וֹ מֵרֹ֥ב יָמִֽים׃
4พระยาห์เวห์​จอมทัพ​กล่าว​ดังนี้ “ชาย​ชรา​และ​หญิง​ชรา​จะ​อยู่​ตาม​ถนน​ใน​เยรูซาเล็ม​อีก​ครั้ง แต่ละ​คน​ถือ​ไม้เท้า​เพราะ​อายุ​มาก
5וּרְחֹב֤וֹת הָעִיר֙ יִמָּ֣לְא֔וּ יְלָדִ֖ים וִֽילָד֑וֹת מְשַׂחֲקִ֖ים בִּרְחֹֽבֹתֶֽיהָ׃ ס
5ถนน​ใน​เมือง​จะ​เต็ม​ไป​ด้วย​เด็กชาย​และ​เด็กหญิง​ที่​เล่น​กัน​อยู่​ตาม​ถนน”
6כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת כִּ֣י יִפָּלֵ֗א בְּעֵינֵי֙ שְׁאֵרִית֙ הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה בַּיָּמִ֖ים הָהֵ֑ם גַּם־בְּעֵינַי֙ יִפָּלֵ֔א נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃ פ
6พระยาห์เวห์​จอมทัพ​กล่าว​ดังนี้ “ถ้า​เรื่อง​นี้​น่า​พิศวง​ใน​สายตา​ของ​ผู้คน​ที่​เหลือ​อยู่​ใน​วัน​เหล่านั้น แล้ว​ใน​สายตา​เรา​จะ​ต้อง​น่า​พิศวง​ด้วย​หรือ?” พระยาห์เวห์​จอมทัพ​กล่าว
7כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הִנְנִ֥י מוֹשִׁ֛יעַ אֶת־עַמִּ֖י מֵאֶ֣רֶץ מִזְרָ֑ח וּמֵאֶ֖רֶץ מְב֥וֹא הַשָּֽׁמֶשׁ׃
7พระยาห์เวห์​จอมทัพ​กล่าว​ดังนี้ “เรา​จะ​ช่วย​ผู้คน​ของ​เรา​ให้​รอด​จาก​แผ่นดิน​ทาง​ตะวันออก​และ​แผ่นดิน​ทาง​ตะวันตก
8וְהֵבֵאתִ֣י אֹתָ֔ם וְשָׁכְנ֖וּ בְּת֣וֹךְ יְרוּשָׁלִָ֑ם וְהָיוּ־לִ֣י לְעָ֗ם וַֽאֲנִי֙ אֶהְיֶ֤ה לָהֶם֙ לֵֽאלֹהִ֔ים בֶּאֱמֶ֖ת וּבִצְדָקָֽה׃ ס
8เรา​จะ​นำ​พวกเขา​มา และ​พวกเขา​จะ​อาศัย​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม พวกเขา​จะ​เป็น​ผู้คน​ของ​เรา และ​เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวกเขา ด้วย​ความจริง​และ​ความชอบธรรม”
9כֹּֽה־אָמַר֮ יְהוָ֣ה צְבָאוֹת֒ תֶּחֱזַ֣קְנָה יְדֵיכֶ֔ם הַשֹּֽׁמְעִים֙ בַּיָּמִ֣ים הָאֵ֔לֶּה אֵ֖ת הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה מִפִּי֙ הַנְּבִיאִ֔ים אֲ֠שֶׁר בְּי֞וֹם יֻסַּ֨ד בֵּית־יְהוָ֧ה צְבָא֛וֹת הַהֵיכָ֖ל לְהִבָּנֽוֹת׃
9พระยาห์เวห์​จอมทัพ​กล่าว​ดังนี้ “จง​ลงมือ​ทำ​อย่าง​เข้มแข็ง พวกคุณ​ที่​กำลัง​ฟัง​ถ้อยคำ​เหล่านี้​จาก​ปาก​ผู้ประกาศสาส์น​ใน​ช่วง​นี้ ผู้ประกาศสาส์น​เหล่านั้น​อยู่​ใน​สมัย​ที่​วาง​รากฐาน​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​จอมทัพ เพื่อ​สร้าง​วิหาร​นั้น​ขึ้น
10כִּ֗י לִפְנֵי֙ הַיָּמִ֣ים הָהֵ֔ם שְׂכַ֤ר הָֽאָדָם֙ לֹ֣א נִֽהְיָ֔ה וּשְׂכַ֥ר הַבְּהֵמָ֖ה אֵינֶ֑נָּה וְלַיּוֹצֵ֨א וְלַבָּ֤א אֵין־שָׁלוֹם֙ מִן־הַצָּ֔ר וַאֲשַׁלַּ֥ח אֶת־כָּל־הָאָדָ֖ם אִ֥ישׁ בְּרֵעֵֽהוּ׃
10เพราะ​ก่อน​วัน​เหล่านั้น ไม่มี​ค่าจ้าง​สำหรับ​คน​หรือ​สัตว์ ไม่มี​ความ​สงบ​ปลอดภัย​แก่​ผู้​ที่​ออก​ไป​หรือ​เข้า​มา เพราะ​ศัตรู เพราะ​เรา​ทำให้​ทุก​คน​ต่อสู้​กับ​เพื่อนบ้าน​ของ​ตน
11וְעַתָּ֗ה לֹ֣א כַיָּמִ֤ים הָרִֽאשֹׁנִים֙ אֲנִ֔י לִשְׁאֵרִ֖ית הָעָ֣ם הַזֶּ֑ה נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃
11แต่​บัดนี้ เรา​จะ​ไม่​ทำ​กับ​ผู้คน​ที่​เหลือ​อยู่​เหมือน​ใน​วัน​ก่อน ๆ” พระยาห์เวห์​จอมทัพ​กล่าว
12כִּֽי־זֶ֣רַע הַשָּׁל֗וֹם הַגֶּ֜פֶן תִּתֵּ֤ן פִּרְיָהּ֙ וְהָאָ֙רֶץ֙ תִּתֵּ֣ן אֶת־יְבוּלָ֔הּ וְהַשָּׁמַ֖יִם יִתְּנ֣וּ טַלָּ֑ם וְהִנְחַלְתִּ֗י אֶת־שְׁאֵרִ֛ית הָעָ֥ם הַזֶּ֖ה אֶת־כָּל־אֵֽלֶּה׃
12“เพราะ​เมล็ดพันธุ์​แห่ง​สันติภาพ​และ​เถาองุ่น​จะ​ออก​ผล แผ่นดิน​จะ​ให้​ผลผลิต และ​ฟ้าสวรรค์​จะ​ให้​น้ำค้าง เรา​จะ​ให้​ผู้คน​ที่​เหลือ​อยู่​รับ​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​เป็น​มรดก
13וְהָיָ֡ה כַּאֲשֶׁר֩ הֱיִיתֶ֨ם קְלָלָ֜ה בַּגּוֹיִ֗ם בֵּ֤ית יְהוּדָה֙ וּבֵ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כֵּ֚ן אוֹשִׁ֣יעַ אֶתְכֶ֔ם וִהְיִיתֶ֖ם בְּרָכָ֑ה אַל־תִּירָ֖אוּ תֶּחֱזַ֥קְנָה יְדֵיכֶֽם׃ ס
13วงศ์วาน​ยูดาห์​และ​วงศ์วาน​อิสราเอล​เอ๋ย พวกคุณ​เคย​เป็น​คำสาป​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ต่าง ๆ เรา​จะ​ช่วย​พวกคุณ​ให้​รอด แล้ว​พวกคุณ​จะ​เป็น​พร อย่า​กลัว​เลย จง​ลงมือ​ทำ​อย่าง​เข้มแข็ง”
14כִּ֣י כֹ֣ה אָמַר֮ יְהוָ֣ה צְבָאוֹת֒ כַּאֲשֶׁ֨ר זָמַמְ֜תִּי לְהָרַ֣ע לָכֶ֗ם בְּהַקְצִ֤יף אֲבֹֽתֵיכֶם֙ אֹתִ֔י אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְלֹ֖א נִחָֽמְתִּי׃
14เพราะ​พระยาห์เวห์​จอมทัพ​กล่าว​ดังนี้ “เรา​เคย​ตั้งใจ​จะ​นำ​ภัย​ร้าย​มา​ถึง​พวกคุณ เมื่อ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ​ยั่ว​ให้​เรา​โกรธ” พระยาห์เวห์​จอมทัพ​กล่าว “และ​เรา​ไม่ได้​เปลี่ยนใจ
15כֵּ֣ן שַׁ֤בְתִּי זָמַ֙מְתִּי֙ בַּיָּמִ֣ים הָאֵ֔לֶּה לְהֵיטִ֥יב אֶת־יְרוּשָׁלִַ֖ם וְאֶת־בֵּ֣ית יְהוּדָ֑ה אַל־תִּירָֽאוּ׃
15ใน​วัน​เหล่านี้ เรา​ก็​ตั้งใจ​อีก​ครั้ง​ที่​จะ​ทำ​ดี​ต่อ​เยรูซาเล็ม​และ​วงศ์วาน​ยูดาห์ อย่า​กลัว​เลย
16אֵ֥לֶּה הַדְּבָרִ֖ים אֲשֶׁ֣ר תַּֽעֲשׂ֑וּ דַּבְּר֤וּ אֱמֶת֙ אִ֣ישׁ אֶת־רֵעֵ֔הוּ אֱמֶת֙ וּמִשְׁפַּ֣ט שָׁל֔וֹם שִׁפְט֖וּ בְּשַׁעֲרֵיכֶֽם׃
16จง​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้ แต่ละ​คน​จง​พูด​ความจริง​กับ​เพื่อนบ้าน จง​ตัดสิน​คดี​ที่​ประตู​เมือง​ของ​พวกคุณ​ด้วย​ความจริง​และ​สันติภาพ
17וְאִ֣ישׁ׀ אֶת־רָעַ֣ת רֵעֵ֗הוּ אַֽל־תַּחְשְׁבוּ֙ בִּלְבַבְכֶ֔ם וּשְׁבֻ֥עַת שֶׁ֖קֶר אַֽל־תֶּאֱהָ֑בוּ כִּ֧י אֶת־כָּל־אֵ֛לֶּה אֲשֶׁ֥ר שָׂנֵ֖אתִי נְאֻם־יְהוָֽה׃ ס
17อย่า​ให้​ใคร​คิดร้าย​ต่อ​เพื่อนบ้าน​อยู่​ใน​ใจ และ​อย่า​ชื่นชอบ​คำสาบาน​เท็จ เพราะ​สิ่ง​เหล่านี้​ล้วน​เป็น​สิ่ง​ที่​เรา​เกลียด” พระยาห์เวห์​กล่าว
18וַיְהִ֛י דְּבַר־יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
18ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​จอมทัพ​มา​ถึง​ข้าพเจ้า
19כֹּֽה־אָמַ֞ר יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת צ֣וֹם הָרְבִיעִ֡י וְצ֣וֹם הַחֲמִישִׁי֩ וְצ֨וֹם הַשְּׁבִיעִ֜י וְצ֣וֹם הָעֲשִׂירִ֗י יִהְיֶ֤ה לְבֵית־יְהוּדָה֙ לְשָׂשׂ֣וֹן וּלְשִׂמְחָ֔ה וּֽלְמֹעֲדִ֖ים טוֹבִ֑ים וְהָאֱמֶ֥ת וְהַשָּׁל֖וֹם אֱהָֽבוּ׃ פ
19พระยาห์เวห์​จอมทัพ​กล่าว​ดังนี้ “การ​อดอาหาร​ใน​เดือน​ที่​สี่ ที่​ห้า ที่​เจ็ด และ​ที่​สิบ จะ​กลาย​เป็น​ความยินดี ความ​ชื่นบาน และ​งาน​ฉลอง​อัน​รื่นเริง​สำหรับ​วงศ์วาน​ยูดาห์ ฉะนั้น จง​รัก​ความจริง​และ​สันติภาพ”
20כֹּ֥ה אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת עֹ֚ד אֲשֶׁ֣ר יָבֹ֣אוּ עַמִּ֔ים וְיֹשְׁבֵ֖י עָרִ֥ים רַבּֽוֹת׃
20พระยาห์เวห์​จอมทัพ​กล่าว​ดังนี้ “ชนชาติ​มากมาย​และ​ผู้คน​จาก​หลาย​เมือง​จะ​มา​อีก
21וְֽהָלְכ֡וּ יֹשְׁבֵי֩ אַחַ֨ת אֶל־אַחַ֜ת לֵאמֹ֗ר נֵלְכָ֤ה הָלוֹךְ֙ לְחַלּוֹת֙ אֶת־פְּנֵ֣י יְהוָ֔ה וּלְבַקֵּ֖שׁ אֶת־יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת אֵלְכָ֖ה גַּם־אָֽנִי׃
21ชาว​เมือง​หนึ่ง​จะ​ไป​หา​อีก​เมือง​หนึ่ง บอก​ว่า ‘พวกเรา​รีบ​ไป​ขอ​ความโปรดปราน​จาก​พระยาห์เวห์ และ​แสวงหา​พระยาห์เวห์​จอมทัพ​กัน​เถิด ข้าพเจ้า​ก็​จะ​ไป​ด้วย’
22וּבָ֨אוּ עַמִּ֤ים רַבִּים֙ וְגוֹיִ֣ם עֲצוּמִ֔ים לְבַקֵּ֛שׁ אֶת־יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת בִּירוּשָׁלִָ֑ם וּלְחַלּ֖וֹת אֶת־פְּנֵ֥י יְהוָֽה׃ ס
22ชนชาติ​มากมาย​และ​ประชาชาติ​ที่​เข้มแข็ง​จะ​มา​ที่​เยรูซาเล็ม เพื่อ​แสวงหา​พระยาห์เวห์​จอมทัพ​และ​ขอ​ความโปรดปราน​จาก​พระยาห์เวห์”
23כֹּ֥ה אָמַר֮ יְהוָ֣ה צְבָאוֹת֒ בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔מָּה אֲשֶׁ֤ר יַחֲזִ֙יקוּ֙ עֲשָׂרָ֣ה אֲנָשִׁ֔ים מִכֹּ֖ל לְשֹׁנ֣וֹת הַגּוֹיִ֑ם וְֽהֶחֱזִ֡יקוּ בִּכְנַף֩ אִ֨ישׁ יְהוּדִ֜י לֵאמֹ֗ר נֵֽלְכָה֙ עִמָּכֶ֔ם כִּ֥י שָׁמַ֖עְנוּ אֱלֹהִ֥ים עִמָּכֶֽם׃ ס
23พระยาห์เวห์​จอมทัพ​กล่าว​ดังนี้ “ใน​วัน​เหล่านั้น ชาย​สิบ​คน​จาก​ทุก​ภาษา​ของ​ชนชาติ​ต่าง ๆ จะ​จับ​ชาย​เสื้อ​ของ​ชาว​ยิว​คน​หนึ่ง บอก​ว่า ‘พวกเรา​จะ​ไป​กับ​พวกคุณ เพราะ​เรา​ได้ยิน​ว่า​พระเจ้า​อยู่​กับ​พวกคุณ’”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.