מלאכי 2

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

Freedom Bible (Thai)

1וְעַתָּ֗ה אֲלֵיכֶ֛ם הַמִּצְוָ֥ה הַזֹּ֖את הַכֹּהֲנִֽים׃

1“ปุโรหิตทั้งหลาย บัดนี้คำสั่งนี้สำหรับพวกคุณ

2אִם־לֹ֣א תִשְׁמְע֡וּ וְאִם־לֹא֩ תָשִׂ֨ימוּ עַל־לֵ֜ב לָתֵ֧ת כָּב֣וֹד לִשְׁמִ֗י אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וְשִׁלַּחְתִּ֤י בָכֶם֙ אֶת־הַמְּאֵרָ֔ה וְאָרוֹתִ֖י אֶת־בִּרְכֽוֹתֵיכֶ֑ם וְגַם֙ אָרוֹתִ֔יהָ כִּ֥י אֵינְכֶ֖ם שָׂמִ֥ים עַל־לֵֽב׃

2ถ้าพวกคุณไม่ฟัง ไม่ใส่ใจที่จะให้เกียรตินามเรา” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “เราจะส่งคำสาปมาถึงพวกคุณ และจะสาปพรของพวกคุณ เราสาปพรเหล่านั้นแล้ว เพราะพวกคุณไม่ใส่ใจ

3הִנְנִ֨י גֹעֵ֤ר לָכֶם֙ אֶת־הַזֶּ֔רַע וְזֵרִ֤יתִי פֶ֙רֶשׁ֙ עַל־פְּנֵיכֶ֔ם פֶּ֖רֶשׁ חַגֵּיכֶ֑ם וְנָשָׂ֥א אֶתְכֶ֖ם אֵלָֽיו׃

3เราจะตำหนิลูกหลานของพวกคุณ และจะป้ายมูลสัตว์บนหน้าพวกคุณ เป็นมูลสัตว์จากเทศกาลของพวกคุณ แล้วพวกคุณจะถูกนำออกไปพร้อมกับมัน

4וִֽידַעְתֶּ֕ם כִּ֚י שִׁלַּ֣חְתִּי אֲלֵיכֶ֔ם אֵ֖ת הַמִּצְוָ֣ה הַזֹּ֑את לִֽהְי֤וֹת בְּרִיתִי֙ אֶת־לֵוִ֔י אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃

4พวกคุณจะรู้ว่าเราส่งคำสั่งนี้มา เพื่อให้พันธสัญญาของเราอยู่กับเลวี” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว

5בְּרִיתִ֣י׀ הָיְתָ֣ה אִתּ֗וֹ הַֽחַיִּים֙ וְהַ֨שָּׁל֔וֹם וָאֶתְּנֵֽם־ל֥וֹ מוֹרָ֖א וַיִּֽירָאֵ֑נִי וּמִפְּנֵ֥י שְׁמִ֖י נִחַ֥ת הֽוּא׃

5“พันธสัญญาของเรากับเขาเป็นพันธสัญญาแห่งชีวิตและสันติสุข เราให้สิ่งเหล่านี้แก่เขาเพื่อให้เขายำเกรงเรา เขาก็ยำเกรงเราและเกรงขามนามของเรา

6תּוֹרַ֤ת אֱמֶת֙ הָיְתָ֣ה בְּפִ֔יהוּ וְעַוְלָ֖ה לֹא־נִמְצָ֣א בִשְׂפָתָ֑יו בְּשָׁל֤וֹם וּבְמִישׁוֹר֙ הָלַ֣ךְ אִתִּ֔י וְרַבִּ֖ים הֵשִׁ֥יב מֵעָוֹֽן׃

6ถ้อยคำจากปากของเขาเป็นบทบัญญัติแห่งความจริง ไม่มีคำพูดที่ไม่ชอบธรรมออกจากริมฝีปาก เขาดำเนินชีวิตกับเราอย่างสงบและซื่อตรง และทำให้คนมากมายหันจากความผิด

7כִּֽי־שִׂפְתֵ֤י כֹהֵן֙ יִשְׁמְרוּ־דַ֔עַת וְתוֹרָ֖ה יְבַקְשׁ֣וּ מִפִּ֑יהוּ כִּ֛י מַלְאַ֥ךְ יְהוָֽה־צְבָא֖וֹת הֽוּא׃

7เพราะริมฝีปากของปุโรหิตควรรักษาความรู้ไว้ และผู้คนควรแสวงหาบทบัญญัติจากปากของเขา เพราะเขาเป็นผู้ส่งสารของพระยาห์เวห์จอมทัพ

8וְאַתֶּם֙ סַרְתֶּ֣ם מִן־הַדֶּ֔רֶךְ הִכְשַׁלְתֶּ֥ם רַבִּ֖ים בַּתּוֹרָ֑ה שִֽׁחַתֶּם֙ בְּרִ֣ית הַלֵּוִ֔י אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃

8แต่พวกคุณหันออกจากทาง ทำให้คนมากมายสะดุดในบทบัญญัติ พวกคุณทำให้พันธสัญญาของเลวีเสื่อมเสีย” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว

9וְגַם־אֲנִ֞י נָתַ֧תִּי אֶתְכֶ֛ם נִבְזִ֥ים וּשְׁפָלִ֖ים לְכָל־הָעָ֑ם כְּפִ֗י אֲשֶׁ֤ר אֵֽינְכֶם֙ שֹׁמְרִ֣ים אֶת־דְּרָכַ֔י וְנֹשְׂאִ֥ים פָּנִ֖ים בַּתּוֹרָֽה׃ פ

9“เราจึงทำให้พวกคุณเป็นที่ดูหมิ่นและเป็นคนชั่วร้ายในสายตาผู้คนทั้งปวง เพราะพวกคุณไม่ได้ดำเนินตามทางของเรา แต่กลับลำเอียงในการใช้บทบัญญัติ

10הֲל֨וֹא אָ֤ב אֶחָד֙ לְכֻלָּ֔נוּ הֲל֛וֹא אֵ֥ל אֶֽחָ֖ד בְּרָאָ֑נוּ מַדּ֗וּעַ נִבְגַּד֙ אִ֣ישׁ בְּאָחִ֔יו לְחַלֵּ֖ל בְּרִ֥ית אֲבֹתֵֽינוּ׃

10พวกเราทุกคนไม่ได้มีพ่อคนเดียวกันหรือ? พระเจ้าองค์เดียวไม่ได้สร้างพวกเราหรือ? ทำไมแต่ละคนจึงทรยศต่อพี่น้องของตน ทำให้พันธสัญญาของบรรพบุรุษเสื่อมเสีย?

11בָּגְדָ֣ה יְהוּדָ֔ה וְתוֹעֵבָ֛ה נֶעֶשְׂתָ֥ה בְיִשְׂרָאֵ֖ל וּבִירֽוּשָׁלִָ֑ם כִּ֣י׀ חִלֵּ֣ל יְהוּדָ֗ה קֹ֤דֶשׁ יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר אָהֵ֔ב וּבָעַ֖ל בַּת־אֵ֥ל נֵכָֽר׃

11ยูดาห์ทรยศแล้ว มีการทำสิ่งน่ารังเกียจในอิสราเอลและเยรูซาเล็ม เพราะยูดาห์ทำให้ความศักดิ์สิทธิ์ของพระยาห์เวห์ที่เขารักเสื่อมเสีย และแต่งงานกับลูกสาวของเทพเจ้าต่างถิ่น

12יַכְרֵ֨ת יְהוָ֜ה לָאִ֨ישׁ אֲשֶׁ֤ר יַעֲשֶׂ֙נָּה֙ עֵ֣ר וְעֹנֶ֔ה מֵאָהֳלֵ֖י יַֽעֲקֹ֑ב וּמַגִּ֣ישׁ מִנְחָ֔ה לַֽיהוָ֖ה צְבָאֽוֹת׃ פ

12พระยาห์เวห์จะกำจัดชายที่ทำเช่นนี้ ทั้งคนที่ตื่นและคนที่ขานตอบ ออกจากกระโจมของยาโคบ รวมถึงผู้ถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์จอมทัพ”

13וְזֹאת֙ שֵׁנִ֣ית תַּֽעֲשׂ֔וּ כַּסּ֤וֹת דִּמְעָה֙ אֶת־מִזְבַּ֣ח יְהוָ֔ה בְּכִ֖י וַֽאֲנָקָ֑ה מֵאֵ֣ין ע֗וֹד פְּנוֹת֙ אֶל־הַמִּנְחָ֔ה וְלָקַ֥חַת רָצ֖וֹן מִיֶּדְכֶֽם׃

13“พวกคุณยังทำอีกอย่าง คือทำให้แท่นบูชาของพระยาห์เวห์เต็มไปด้วยน้ำตา ด้วยการร้องไห้และถอนใจ เพราะพระองค์ไม่ใส่ใจเครื่องบูชาอีก และไม่รับจากมือพวกคุณด้วยความพอใจ

14וַאֲמַרְתֶּ֖ם עַל־מָ֑ה עַ֡ל כִּי־יְהוָה֩ הֵעִ֨יד בֵּינְךָ֜ וּבֵ֣ין׀ אֵ֣שֶׁת נְעוּרֶ֗יךָ אֲשֶׁ֤ר אַתָּה֙ בָּגַ֣דְתָּה בָּ֔הּ וְהִ֥יא חֲבֶרְתְּךָ֖ וְאֵ֥שֶׁת בְּרִיתֶֽךָ׃

14แต่พวกคุณถามว่า ‘เพราะอะไร?’ ก็เพราะพระยาห์เวห์เป็นพยานระหว่างคุณกับภรรยาที่แต่งงานด้วยตั้งแต่วัยหนุ่ม คุณทรยศต่อเธอ ทั้งที่เธอเป็นคู่ชีวิตและเป็นภรรยาตามพันธสัญญาของคุณ

15וְלֹא־אֶחָ֣ד עָשָׂ֗ה וּשְׁאָ֥ר ר֙וּחַ֙ ל֔וֹ וּמָה֙ הָֽאֶחָ֔ד מְבַקֵּ֖שׁ זֶ֣רַע אֱלֹהִ֑ים וְנִשְׁמַרְתֶּם֙ בְּר֣וּחֲכֶ֔ם וּבְאֵ֥שֶׁת נְעוּרֶ֖יךָ אַל־יִבְגֹּֽד׃

15เขาไม่ได้ทำให้พวกคุณเป็นหนึ่งเดียวกันหรือ ทั้งที่เขายังมีวิญญาณเหลืออยู่? ทำไมจึงเป็นหนึ่งเดียวกัน? เขาต้องการลูกหลานที่นับถือพระเจ้า ฉะนั้น จงเฝ้าระวังจิตใจของพวกคุณ และอย่าให้ใครทรยศต่อภรรยาที่แต่งงานด้วยตั้งแต่วัยหนุ่ม

16כִּֽי־שָׂנֵ֣א שַׁלַּ֗ח אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְכִסָּ֤ה חָמָס֙ עַל־לְבוּשׁ֔וֹ אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְנִשְׁמַרְתֶּ֥ם בְּרוּחֲכֶ֖ם וְלֹ֥א תִבְגֹּֽדוּ׃ ס

16คนที่เกลียดชังและหย่าร้างภรรยา” พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลกล่าว “ย่อมทำให้เสื้อผ้าของตนแปดเปื้อนด้วยความรุนแรง!” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “ฉะนั้น จงเฝ้าระวังจิตใจของพวกคุณ อย่าทรยศ

17הוֹגַעְתֶּ֤ם יְהוָה֙ בְּדִבְרֵיכֶ֔ם וַאֲמַרְתֶּ֖ם בַּמָּ֣ה הוֹגָ֑עְנוּ בֶּאֱמָרְכֶ֗ם כָּל־עֹ֨שֵׂה רָ֜ע ט֣וֹב׀ בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֗ה וּבָהֶם֙ ה֣וּא חָפֵ֔ץ א֥וֹ אַיֵּ֖ה אֱלֹהֵ֥י הַמִּשְׁפָּֽט׃

17คำพูดของพวกคุณทำให้พระยาห์เวห์เหนื่อยหน่าย แต่พวกคุณถามว่า ‘พวกเราทำให้พระองค์เหนื่อยหน่ายอย่างไร?’ ก็เพราะพวกคุณพูดว่า ‘ทุกคนที่ทำชั่วเป็นคนดีในสายตาพระยาห์เวห์ และพระองค์พอใจพวกเขา’ หรือ ‘พระเจ้าแห่งความยุติธรรมอยู่ที่ไหน?’”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.