Salmos
Chapter 107
Reina-Valera 1909
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Salmos 107

Reina-Valera 1909
Tongan Bible, Revised West Version
1ALABAD á Jehová, porque es bueno; porque para siempre es su misericordia.
1“Mou ʻatu ʻae fakafetaʻi kia Sihova, he ʻoku angalelei ia: koeʻuhi ʻoku tolonga ʻo taʻengata ʻa ʻene ʻaloʻofa.”
2Dígan lo los redimidos de Jehová, los que ha redimido del poder del enemigo,
2Ke lea pehē ʻe he kakai kuo huhuʻi ʻe Sihova, ʻakinautolu kuo ne huhuʻi mei he nima ʻoe fili;
3Y los ha congregado de las tierras, del oriente y del occidente, del aquilón y de la mar.
3Pea tānaki ʻakinautolu mei he ngaahi fonua, mei he potu hahake, pea mei he potu lulunga, mei he potu tokelau, pea mei he feituʻu tonga.
4Anduvieron perdidos por el desierto, por la soledad sin camino, no hallando ciudad de población.
4Naʻa nau ʻalu fano pē ʻi he toafa ʻi he hala liʻaki; naʻe ʻikai tenau ʻilo ha kolo ke nofo ai.
5Hambrientos y sedientos, su alma desfallecía en ellos.
5Pea ʻi he fiekaia mo e fieinua, naʻe pongia ai honau laumālie ʻiate kinautolu.
6Habiendo empero clamado á Jehová en su angustia, librólos de sus aflicciones:
6Pea naʻa nau toki tangi kia Sihova ʻi heʻenau tuʻutāmaki, pea ne ne fakamoʻui ʻakinautolu mei heʻenau ngaahi mamahi.
7Y dirigiólos por camino derecho, para que viniesen á ciudad de población.
7Pea naʻa ne tataki atu ʻakinautolu ʻi he hala totonu, koeʻuhi kenau hoko ki he kolo naʻe kakai.
8Alaben la misericordia de Jehová, y sus maravillas para con los hijos de los hombres.
8Taumaiā ke fakamālō ʻae kakai kia Sihova koeʻuhi ko ʻene ʻaloʻofa, pea koeʻuhi ko ʻene ngaahi ngāue fakaofo ki he fānau ʻae tangata!
9Porque sació al alma menesterosa, y llenó de bien al alma hambrienta.
9He ʻoku ne fakamākona ʻae laumālie ʻoku holi, mo ne fakapito ʻaki ʻae lelei ʻae laumālie ʻoku fiekaia.
10Los que moraban en tinieblas y sombra de muerte, aprisionados en aflicción y en hierros;
10Ko kinautolu ʻoku nofo ʻi he fakapoʻuli pea mo e ʻata ʻae mate, kuo haʻi ʻaki ʻae mamahi mo e ukamea;
11Por cuanto fueron rebeldes á las palabras de Jehová, y aborrecieron el consejo del Altísimo,
11Koeʻuhi naʻa nau angatuʻu ki he ngaahi folofola ʻae ʻOtua, mo nau fehiʻa ki he akonaki ʻae fungani Māʻolunga:
12Por lo que quebrantó él con trabajo sus corazones, cayeron y no hubo quien les ayudase;
12Ko ia naʻa ne fakavaivaiʻi honau loto ʻi he ngāue; naʻa nau tō ki lalo, pea naʻe ʻikai ha taha ke tokoni.
13Luego que clamaron á Jehová en su angustia, librólos de sus aflicciones.
13Pea naʻa nau toki tangi kia Sihova ʻi heʻenau tuʻutāmaki, pea ne fakamoʻui ʻakinautolu mei heʻenau ngaahi mamahi.
14Sacólos de las tinieblas y de la sombra de muerte, y rompió sus prisiones.
14Naʻa ne ʻomi ʻakinautolu mei he fakapoʻuli mo e ʻata ʻoe mate, ʻo ne motuhi honau ngaahi haʻi.
15Alaben la misericordia de Jehová, y sus maravillas para con los hijos de los hombres.
15Taumaiā ke fakamālō ʻae kakai kia Sihova koeʻuhi ko ʻene ʻaloʻofa, pea koeʻuhi ko ʻene ngaahi ngāue fakaofo ki he fānau ʻae tangata!
16Porque quebrantó las puertas de bronce, y desmenuzó los cerrojos de hierro.
16He kuo ne maumauʻi ʻae ngaahi matapā palasa, pea ne tutuʻu ʻae ngaahi ukamea fakamaʻu.
17Los insensatos, á causa del camino de su rebelión y á causa de sus maldades, fueron afligidos.
17‌ʻOku mamahi ʻae kau vale koeʻuhi ko ʻenau talangataʻa, pea mo ʻenau ngaahi hia.
18Su alma abominó toda vianda, y llegaron hasta las puertas de la muerte.
18‌ʻOku fehiʻa honau laumālie ki he meʻakai kotoa pē; pea ʻoku nau fakaʻaʻau ki he ngaahi matapā ʻoe mate.
19Mas clamaron á Jehová en su angustia, y salvólos de sus aflicciones.
19Pea ʻoku nau toki tangi kia Sihova ʻi heʻenau tuʻutāmaki, pea ʻoku ne fakamoʻui ʻakinautolu mei heʻenau ngaahi mamahi.
20Envió su palabra, y curólos, y librólos de su ruina.
20Naʻa ne fekau ʻene folofola, pea ne fakamoʻui ʻakinautolu, mo ne fakahaofi ʻakinautolu mei heʻenau ngaahi meʻa fakaʻauha.
21Alaben la misericordia de Jehová, y sus maravillas para con los hijos de los hombres:
21Taumaiā ke fakamālō ʻae kakai kia Sihova koeʻuhi ko ʻene ʻaloʻofa, pea koeʻuhi ko ʻene ngaahi ngāue fakaofo ki he fānau ʻae tangata!
22Y sacrifiquen sacrificios de alabanza, y publiquen sus obras con júbilo.
22Pea tuku kenau feilaulau ʻaki ʻae ngaahi feilaulau ʻoe fakafetaʻi, mo fakahā ʻene ngaahi ngāue ʻi he fiefia.
23Los que descienden á la mar en navíos, y hacen negocio en las muchas aguas,
23Ko kinautolu ʻoku ʻalu hifo ki he tahi ʻi he ngaahi vaka, mo fai ʻae ngāue ʻi he ngaahi vai lahi;
24Ellos han visto las obras de Jehová, y sus maravillas en el profundo.
24‌ʻOku nau mamata ki he ngaahi ngāue ʻa Sihova, mo ʻene ngaahi meʻa fakaofo ʻi he moana.
25El dijo, é hizo saltar el viento de la tempestad, que levanta sus ondas.
25He ʻoku fekau ʻe ia, pea ʻoku fakatupu ʻae matangi mālohi, ʻaia ʻoku tupu hake ai hono ngaahi peau.
26Suben á los cielos, descienden á los abismos: sus almas se derriten con el mal.
26‌ʻOku nau ʻalu hake ki he langi, ʻoku nau toe ʻalu hifo ki he ngaahi loloto: kuo vela ʻo vai honau laumālie koeʻuhi ko e mamahi.
27Tiemblan, y titubean como borrachos, y toda su ciencia es perdida.
27‌ʻOku nau tasipa, pea luelue ʻo hangē ko e tangata konā, pea kuo mole honau poto kotoa pē.
28Claman empero á Jehová en su angustia, y líbralos de sus aflicciones.
28‌ʻOku nau toki tangi kia Sihova ʻi heʻenau tuʻutāmaki, pea ʻoku ne ʻomi ʻakinautolu mei heʻenau ngaahi mamahi.
29Hace parar la tempestad en sosiego, y se apaciguan sus ondas.
29‌ʻOku ne ngaohi ʻae afā ke tofukī, ko ia ʻoku ʻikai ngaue ai hono peau.
30Alégranse luego porque se reposaron; y él los guía al puerto que deseaban.
30Pea ʻoku nau toki fiefia koeʻuhi ʻoku nau fiemālie ai; pea ʻoku ne ʻomi ʻakinautolu ki he taulanga kuo nau holi ki ai.
31Alaben la misericordia de Jehová, y sus maravillas para con los hijos de los hombres.
31Taumaiā ke fakamālō ʻae kakai kia Sihova koeʻuhi ko ʻene ʻaloʻofa, pea koeʻuhi ko ʻene ngaahi ngāue fakaofo ki he fānau ʻae tangata!
32Y ensálcenlo en la congregación del pueblo; y en consistorio de ancianos lo alaben.
32Tuku kenau fakahikihiki ʻa ʻene ʻafio ʻi he fakataha ʻoe kakai, mo fakamālō
33El vuelve los ríos en desierto, y los manantiales de las aguas en secadales;
33‌ʻOku liliu ʻe ia ʻae ngaahi vaitafe ko e toafa, mo e ngaahi matavai ko e kelekele mōmoa;
34La tierra fructífera en salados, por la maldad de los que la habitan.
34Mo e fonua mahu ko e hongea, koeʻuhi ko e angakovi ʻae kakai ʻoku nofo ai.
35Vuelve el desierto en estanques de aguas, y la tierra seca en manantiales.
35‌ʻOku ne liliu ʻae toafa ko e ano vai, mo e fonua mōmoa ko e ngaahi matavai.
36Y allí aposenta á los hambrientos, y disponen ciudad para habitación;
36Pea ʻoku ne pule ke nofo ai ʻae fiekaia, koeʻuhi kenau teuteu ʻae kolo ke nofo ai;
37Y siembran campos, y plantan viñas, y rinden crecido fruto.
37Mo tūtuuʻi ʻae ngaahi ngoue, pea tō ʻae ngaahi ngoue vaine, ʻaia ʻoku faʻa ʻomi ʻae ngaahi fua kuo tupu.
38Y los bendice, y se multiplican en gran manera; y no disminuye sus bestias.
38‌ʻOku ne fakamonūʻia foki ʻakinautolu, ko ia kuo nau tupu ʻo tokolahi ʻaupito; pea ʻoku ʻikai te ne tuku ke fakaʻaʻau ke siʻi ʻenau fanga manu.
39Y luego son menoscabados y abatidos á causa de tiranía, de males y congojas.
39Pea ʻoku toe fakaʻaʻau ke tokosiʻi mo vaivai ʻakinautolu ʻi he fakamālohi, mo e mahaki, mo e mamahi.
40El derrama menosprecio sobre los príncipes, y les hace andar errados, vagabundos, sin camino:
40‌ʻOku ne lilingi ʻae manuki ki he ngaahi ʻeiki, pea ʻoku ne pule kenau ʻalu fano ʻi he toafa, ʻaia ʻoku ʻikai ha hala ʻi ai.
41Y levanta al pobre de la miseria, y hace multiplicar las familias como rebaños de ovejas.
41Ka ʻoku ne hiki hake ʻae masiva mei he mamahi, pea ʻoku ne ngaohi maʻana ʻae ngaahi kāinga ʻo hangē ko e fanga sipi.
42Vean los rectos, y alégrense; y toda maldad cierre su boca.
42‌ʻE mamata ki ai ʻae angatonu, pea fiefia; pea ʻe tāpuni ʻe he angahala kotoa pē hono ngutu.
43¿Quién es sabio y guardará estas cosas, y entenderá las misericordias de Jehová?
43Ko hai ʻoku poto, pea tokanga ki he ngaahi meʻa ni, tenau ʻiloʻi ʻae ʻaloʻofa ongongofua ʻa Sihova.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.