Евангелие от Матфея 26
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Когда Иисус окончил все слова сии, то сказал ученикам Своим:
1Et factum est: cum consummasset Jesus sermones hos omnes, dixit discipulis suis:
2вы знаете, что через два дня будет Пасха и Сын Человеческий предан будет на распятие.
2Scitis quia post biduum Pascha fiet, et Filius hominis tradetur ut crucifigatur.
3Тогда собрались первосвященники и книжники и старейшины народа во двор первосвященника, по имени Каиафы,
3Tunc congregati sunt principes sacerdotum, et seniores populi, in atrium principis sacerdotum, qui dicebatur Caiphas:
4и положили в совете взять Иисуса хитростью и убить;
4et consilium fecerunt ut Jesum dolo tenerent, et occiderent.
5но говорили: только не в праздник, чтобы не сделалось возмущения в народе.
5Dicebant autem: Non in die festo, ne forte tumultus fieret in populo.
6Когда же Иисус был в Вифании, в доме Симона прокаженного,
6Cum autem Jesus esset in Bethania in domo Simonis leprosi,
7приступила к Нему женщина с алавастровым сосудом мира драгоценного и возливала Ему возлежащему на голову.
7accessit ad eum mulier habens alabastrum unguenti pretiosi, et effudit super caput ipsius recumbentis.
8Увидев это, ученики Его вознегодовали и говорили: к чему такая трата?
8Videntes autem discipuli, indignati sunt, dicentes: Ut quid perditio hæc?
9Ибо можно было бы продать это миро за большую цену и дать нищим.
9potuit enim istud venundari multo, et dari pauperibus.
10Но Иисус, уразумев сие, сказал им: что смущаете женщину? она доброе дело сделала для Меня:
10Sciens autem Jesus, ait illis: Quid molesti estis huic mulieri? opus enim bonum operata est in me.
11ибо нищих всегда имеете с собою, а Меня не всегда имеете;
11Nam semper pauperes habetis vobiscum: me autem non semper habetis.
12возлив миро сие на тело Мое, она приготовила Меня к погребению;
12Mittens enim hæc unguentum hoc in corpus meum, ad sepeliendum me fecit.
13истинно говорю вам: где ни будет проповедано Евангелие сие в целом мире, сказано будет в память ее и о том, что она сделала.
13Amen dico vobis, ubicumque prædicatum fuerit hoc Evangelium in toto mundo, dicetur et quod hæc fecit in memoriam ejus.
14Тогда один из двенадцати, называемый Иуда Искариот, пошел к первосвященникам
14Tunc abiit unus de duodecim, qui dicebatur Judas Iscariotes, ad principes sacerdotum:
15и сказал: что вы дадите мне, и я вам предам Его? Они предложили ему тридцать сребреников;
15et ait illis: Quid vultis mihi dare, et ego vobis eum tradam? At illi constituerunt ei triginta argenteos.
16и с того времени он искал удобного случая предать Его.
16Et exinde quærebat opportunitatem ut eum traderet.
17В первый же день опресночный приступили ученики к Иисусу и сказали Ему: где велишь нам приготовить Тебе пасху?
17Prima autem die azymorum accesserunt discipuli ad Jesum, dicentes: Ubi vis paremus tibi comedere Pascha?
18Он сказал: пойдите в город к такому-то и скажите ему: Учитель говорит: время Мое близко; у тебя совершу пасху с учениками Моими.
18At Jesus dixit: Ite in civitatem ad quemdam, et dicite ei: Magister dicit: Tempus meum prope est, apud te facio Pascha cum discipulis meis.
19Ученики сделали, как повелел им Иисус, и приготовили пасху.
19Et fecerunt discipuli sicut constituit illis Jesus, et paraverunt Pascha.
20Когда же настал вечер, Он возлег с двенадцатью учениками;
20Vespere autem facto, discumbebat cum duodecim discipulis suis.
21и когда они ели, сказал: истинно говорю вам, что один из вас предаст Меня.
21Et edentibus illis, dixit: Amen dico vobis, quia unus vestrum me traditurus est.
22Они весьма опечалились и начали говорить Ему, каждый из них: не я ли, Господи?
22Et contristati valde, cœperunt singuli dicere: Numquid ego sum Domine?
23Он же сказал в ответ: опустивший со Мною руку в блюдо, этот предаст Меня;
23At ipse respondens, ait: Qui intingit mecum manum in paropside, hic me tradet.
24впрочем, Сын Человеческий идет, как писано о Нем, но горе тому человеку, которым Сын Человеческий предается: лучше было бы этому человеку не родиться.
24Filius quidem hominis vadit, sicut scriptum est de illo: væ autem homini illi, per quem Filius hominis tradetur ! bonum erat ei, si natus non fuisset homo ille.
25При сем и Иуда, предающий Его, сказал: не я ли, Равви? Иисус говорит ему: ты сказал.
25Respondens autem Judas, qui tradidit eum, dixit: Numquid ego sum Rabbi? Ait illi: Tu dixisti.
26И когда они ели, Иисус взял хлеб и, благословив, преломил и, раздавая ученикам, сказал: приимите, ядите: сие есть Тело Мое.
26Cœnantibus autem eis, accepit Jesus panem, et benedixit, ac fregit, deditque discipulis suis, et ait: Accipite, et comedite: hoc est corpus meum.
27И, взяв чашу и благодарив, подал им и сказал: пейте из нее все,
27Et accipiens calicem, gratias egit: et dedit illis, dicens: Bibite ex hoc omnes.
28ибо сие есть Кровь Моя Нового Завета, за многих изливаемая во оставление грехов.
28Hic est enim sanguis meus novi testamenti, qui pro multis effundetur in remissionem peccatorum.
29Сказываю же вам, что отныне не буду пить от плода сего виноградного до того дня, когда буду пить с вами новое вино в Царстве Отца Моего.
29Dico autem vobis: non bibam amodo de hoc genimine vitis usque in diem illum, cum illud bibam vobiscum novum in regno Patris mei.
30И, воспев, пошли на гору Елеонскую.
30Et hymno dicto, exierunt in montem Oliveti.
31Тогда говорит им Иисус: все вы соблазнитесь о Мне в эту ночь, ибо написано: поражу пастыря, и рассеются овцы стада;
31Tunc dicit illis Jesus: Omnes vos scandalum patiemini in me in ista nocte. Scriptum est enim: Percutiam pastorem, et dispergentur oves gregis.
32по воскресении же Моем предварю вас в Галилее.
32Postquam autem resurrexero, præcedam vos in Galilæam.
33Петр сказал Ему в ответ: если и все соблазнятся о Тебе, я никогда не соблазнюсь.
33Respondens autem Petrus, ait illi: Et si omnes scandalizati fuerint in te, ego numquam scandalizabor.
34Иисус сказал ему: истинно говорю тебе, что в эту ночь, прежде нежели пропоет петух, трижды отречешься от Меня.
34Ait illi Jesus: Amen dico tibi, quia in hac nocte, antequam gallus cantet, ter me negabis.
35Говорит Ему Петр: хотя бы надлежало мне и умереть с Тобою, не отрекусь от Тебя. Подобное говорили и все ученики.
35Ait illi Petrus: Etiamsi oportuerit me mori tecum, non te negabo. Similiter et omnes discipuli dixerunt.
36Потом приходит с ними Иисус на место, называемое Гефсимания, и говорит ученикам: посидите тут, пока Я пойду помолюсь там.
36Tunc venit Jesus cum illis in villam, quæ dicitur Gethsemani, et dixit discipulis suis: Sedete hic donec vadam illuc, et orem.
37И, взяв с Собою Петра и обеих сыновей Зеведеевых, начал скорбеть и тосковать.
37Et assumpto Petro, et duobus filiis Zebedæi, cœpit contristari et mœstus esse.
38Тогда говорит им Иисус: душа Моя скорбит смертельно; побудьте здесь и бодрствуйте со Мною.
38Tunc ait illis: Tristis est anima mea usque ad mortem: sustinete hic, et vigilate mecum.
39И, отойдя немного, пал на лице Свое, молился и говорил: Отче Мой! если возможно, да минует Меня чаша сия; впрочем, не как Я хочу, но как Ты.
39Et progressus pusillum, procidit in faciem suam, orans, et dicens: Pater mi, si possibile est, transeat a me calix iste: verumtamen non sicut ego volo, sed sicut tu.
40И приходит к ученикам, и находит их спящими, и говорит Петру: так ли не могли вы один час бодрствовать со Мною?
40Et venit ad discipulos suos, et invenit eos dormientes, et dicit Petro: Sic non potuistis una hora vigilare mecum?
41бодрствуйте и молитесь, чтобы не впасть в искушение: дух бодр, плоть же немощна.
41Vigilate, et orate ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus est, caro autem infirma.
42Еще, отойдя в другой раз, молился, говоря: Отче Мой! если не может чаша сия миновать Меня, чтобы Мне не пить ее, да будет воля Твоя.
42Iterum secundo abiit, et oravit, dicens: Pater mi, si non potest hic calix transire nisi bibam illum, fiat voluntas tua.
43И, придя, находит их опять спящими, ибо у них глаза отяжелели.
43Et venit iterum, et invenit eos dormientes: erant enim oculi eorum gravati.
44И, оставив их, отошел опять и помолился в третий раз, сказав то же слово.
44Et relictis illis, iterum abiit, et oravit tertio, eumdem sermonem dicens.
45Тогда приходит к ученикам Своим и говорит им: вы все еще спите и почиваете? вот, приблизился час, и Сын Человеческий предается в руки грешников;
45Tunc venit ad discipulos suos, et dicit illis: Dormite jam, et requiescite: ecce appropinquavit hora, et Filius hominis tradetur in manus peccatorum.
46встаньте, пойдем: вот, приблизился предающий Меня.
46Surgite, eamus: ecce appropinquavit qui me tradet.
47И, когда еще говорил Он, вот Иуда, один из двенадцати, пришел, и с ним множество народа с мечами и кольями, от первосвященников и старейшин народных.
47Adhuc eo loquente, ecce Judas unus de duodecim venit, et cum eo turba multa cum gladiis et fustibus, missi a principibus sacerdotum, et senioribus populi.
48Предающий же Его дал им знак, сказав: Кого я поцелую, Тот и есть, возьмите Его.
48Qui autem tradidit eum, dedit illis signum, dicens: Quemcumque osculatus fuero, ipse est, tenete eum.
49И, тотчас подойдя к Иисусу, сказал: радуйся, Равви! И поцеловал Его.
49Et confestim accedens ad Jesum, dixit: Ave Rabbi. Et osculatus est eum.
50Иисус же сказал ему: друг, для чего ты пришел? Тогда подошли, и возложили руки на Иисуса, и взяли Его.
50Dixitque illi Jesus: Amice, ad quid venisti? Tunc accesserunt, et manus injecerunt in Jesum, et tenuerunt eum.
51И вот, один из бывших с Иисусом, простерши руку, извлек меч свой и, ударив раба первосвященникова, отсек ему ухо.
51Et ecce unus ex his qui erant cum Jesu, extendens manum, exemit gladium suum, et percutiens servum principis sacerdotum amputavit auriculam ejus.
52Тогда говорит ему Иисус: возврати меч твой в его место, ибо все, взявшие меч, мечом погибнут;
52Tunc ait illi Jesus: Converte gladium tuum in locum suum: omnes enim, qui acceperint gladium, gladio peribunt.
53или думаешь, что Я не могу теперь умолить Отца Моего, и Он представит Мне более нежели двенадцать легионов Ангелов?
53An putas, quia non possum rogare patrem meum, et exhibebit mihi modo plusquam duodecim legiones angelorum?
54как же сбудутся Писания, что так должно быть?
54Quomodo ergo implebuntur Scripturæ, quia sic oportet fieri?
55В тот час сказал Иисус народу: как будто на разбойника вышли вы с мечами и кольями взять Меня; каждый день с вами сидел Я, уча в храме, и вы не брали Меня.
55In illa hora dixit Jesus turbis: Tamquam ad latronem existis cum gladiis et fustibus comprehendere me: quotidie apud vos sedebam docens in templo, et non me tenuistis.
56Сие же все было, да сбудутся писания пророков. Тогда все ученики, оставив Его, бежали.
56Hoc autem totum factum est, ut adimplerentur Scripturæ prophetarum. Tunc discipuli omnes, relicto eo, fugerunt.
57А взявшие Иисуса отвели Его к Каиафе первосвященнику, куда собрались книжники и старейшины.
57At illi tenentes Jesum, duxerunt ad Caipham principem sacerdotum, ubi scribæ et seniores convenerant.
58Петр же следовал за Ним издали, до двора первосвященникова; и, войдя внутрь, сел со служителями, чтобы видеть конец.
58Petrus autem sequebatur eum a longe, usque in atrium principis sacerdotum. Et ingressus intro, sedebat cum ministris, ut videret finem.
59Первосвященники и старейшины и весь синедрион искали лжесвидетельства против Иисуса, чтобы предать Его смерти,
59Principes autem sacerdotum, et omne concilium, quærebant falsum testimonium contra Jesum, ut eum morti traderent:
60и не находили; и, хотя много лжесвидетелей приходило, не нашли. Но наконец пришли два лжесвидетеля
60et non invenerunt, cum multi falsi testes accessissent. Novissime autem venerunt duo falsi testes,
61и сказали: Он говорил: могу разрушить храм Божий и в три дня создать его.
61et dixerunt: Hic dixit: Possum destruere templum Dei, et post triduum reædificare illud.
62И, встав, первосвященник сказал Ему: что же ничего не отвечаешь? что они против Тебя свидетельствуют?
62Et surgens princeps sacerdotum, ait illi: Nihil respondes ad ea, quæ isti adversum te testificantur?
63Иисус молчал. И первосвященник сказал Ему: заклинаю Тебя Богом живым, скажи нам, Ты ли Христос, Сын Божий?
63Jesus autem tacebat. Et princeps sacerdotum ait illi: Adjuro te per Deum vivum, ut dicas nobis si tu es Christus Filius Dei.
64Иисус говорит ему: ты сказал; даже сказываю вам: отныне узрите Сына Человеческого, сидящего одесную силы и грядущего на облаках небесных.
64Dicit illi Jesus: Tu dixisti. Verumtamen dico vobis, amodo videbitis Filium hominis sedentem a dextris virtutis Dei, et venientem in nubibus cæli.
65Тогда первосвященник разодрал одежды свои и сказал: Он богохульствует! на что еще нам свидетелей? вот, теперь вы слышали богохульство Его!
65Tunc princeps sacerdotum scidit vestimenta sua, dicens: Blasphemavit: quid adhuc egemus testibus? ecce nunc audistis blasphemiam:
66как вам кажется? Они же сказали в ответ: повинен смерти.
66quid vobis videtur? At illi respondentes dixerunt: Reus est mortis.
67Тогда плевали Ему в лице и заушали Его; другие же ударяли Его по ланитам
67Tunc exspuerunt in faciem ejus, et colaphis eum ceciderunt, alii autem palmas in faciem ejus dederunt,
68и говорили: прореки нам, Христос, кто ударил Тебя?
68dicentes: Prophetiza nobis Christe, quis est qui te percussit?
69Петр же сидел вне на дворе. И подошла к нему одна служанка и сказала: и ты был с Иисусом Галилеянином.
69Petrus vero sedebat foris in atrio: et accessit ad eum una ancilla, dicens: Et tu cum Jesu Galilæo eras.
70Но он отрекся перед всеми, сказав: не знаю, что ты говоришь.
70At ille negavit coram omnibus, dicens: Nescio quid dicis.
71Когда же он выходил за ворота, увидела его другая и говорит бывшим там: и этот был с Иисусом Назореем.
71Exeunte autem illo januam, vidit eum alia ancilla, et ait his qui erant ibi: Et hic erat cum Jesu Nazareno.
72И он опять отрекся с клятвою, что не знает Сего Человека.
72Et iterum negavit cum juramento: Quia non novi hominem.
73Немного спустя подошли стоявшие там и сказали Петру: точно и ты из них, ибо и речь твоя обличает тебя.
73Et post pusillum accesserunt qui stabant, et dixerunt Petro: Vere et tu ex illis es: nam et loquela tua manifestum te facit.
74Тогда он начал клясться и божиться, что не знает Сего Человека. И вдруг запел петух.
74Tunc cœpit detestari et jurare quia non novisset hominem. Et continuo gallus cantavit.
75И вспомнил Петр слово, сказанное ему Иисусом: прежде нежели пропоет петух, трижды отречешься от Меня. И выйдя вон, плакал горько.
75Et recordatus est Petrus verbi Jesu, quod dixerat: Priusquam gallus cantet, ter me negabis. Et egressus foras, flevit amare.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.