Второе послание к Коринфянам

Old Testament

New Testament

Chapter 5

Второе послание к Коринфянам

Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Второе послание к Коринфянам 5

Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Ибо знаем, что, когда земной наш дом, эта хижина, разрушится, мы имеем от Бога жилище на небесах, дом нерукотворенный, вечный.
1Scimus enim quoniam si terrestris domus nostra hujus habitationis dissolvatur, quod ædificationem ex Deo habemus, domum non manufactam, æternam in cælis.
2Оттого мы и воздыхаем, желая облечься в небесное наше жилище;
2Nam et in hoc ingemiscimus, habitationem nostram, quæ de cælo est, superindui cupientes:
3только бы нам и одетым не оказаться нагими.
3si tamen vestiti, non nudi inveniamur.
4Ибо мы, находясь в этой хижине, воздыхаем под бременем, потому что не хотим совлечься, но облечься, чтобы смертное поглощено было жизнью.
4Nam et qui sumus in hoc tabernaculo, ingemiscimus gravati: eo quod nolumus expoliari, sed supervestiri, ut absorbeatur quod mortale est, a vita.
5На сие самое и создал нас Бог и дал нам залог Духа.
5Qui autem efficit nos in hoc ipsum, Deus, qui dedit nobis pignus Spiritus.
6Итак мы всегда благодушествуем; и как знаем, что, водворяясь в теле, мы устранены от Господа -
6Audentes igitur semper, scientes quoniam dum sumus in corpore, peregrinamur a Domino
7ибо мы ходим верою, а не видением, -
7(per fidem enim ambulamus, et non per speciem):
8то мы благодушествуем и желаем лучше выйти из тела и водвориться у Господа.
8audemus autem, et bonam voluntatem habemus magis peregrinari a corpore, et præsentes esse ad Dominum.
9И потому ревностно стараемся, водворяясь ли, выходя ли, быть Ему угодными;
9Et ideo contendimus, sive absentes, sive præsentes, placere illi.
10ибо всем нам должно явиться пред судилище Христово, чтобы каждому получить соответственно тому, что он делал, живя в теле, доброе или худое.
10Omnes enim nos manifestari oportet ante tribunal Christi, ut referat unusquisque propria corporis, prout gessit, sive bonum, sive malum.
11Итак, зная страх Господень, мы вразумляем людей, Богу же мы открыты; надеюсь, что открыты и вашим совестям.
11Scientes ergo timorem Domini, hominibus suademus, Deo autem manifesti sumus. Spero autem et in conscientiis vestris manifestos nos esse.
12Не снова представляем себя вам, но даем вам повод хвалиться нами, дабы имели вы что сказать тем, которые хвалятся лицем, а не сердцем.
12Non iterum commendamus nos vobis, sed occasionem damus vobis gloriandi pro nobis: ut habeatis ad eos qui in facie gloriantur, et non in corde.
13Если мы выходим из себя, то для Бога; если же скромны, то для вас.
13Sive enim mente excedimus Deo: sive sobrii sumus, vobis.
14Ибо любовь Христова объемлет нас, рассуждающих так: если один умер за всех, то все умерли.
14Caritas enim Christi urget nos: æstimantes hoc, quoniam si unus pro omnibus mortuus est, ergo omnes mortui sunt:
15А Христос за всех умер, чтобы живущие уже не для себя жили, но для умершего за них и воскресшего.
15et pro omnibus mortuus est Christus: ut, et qui vivunt, jam non sibi vivant, sed ei qui pro ipsis mortuus est et resurrexit.
16Потому отныне мы никого не знаем по плоти; если же и знали Христа по плоти, то ныне уже не знаем.
16Itaque nos ex hoc neminem novimus secundum carnem. Et si cognovimus secundum carnem Christum, sed nunc jam non novimus.
17Итак, кто во Христе, тот новая тварь; древнее прошло, теперь все новое.
17Si qua ergo in Christo nova creatura, vetera transierunt: ecce facta sunt omnia nova.
18Все же от Бога, Иисусом Христом примирившего нас с Собою и давшего нам служение примирения,
18Omnia autem ex Deo, qui nos reconciliavit sibi per Christum: et dedit nobis ministerium reconciliationis,
19потому что Бог во Христе примирил с Собою мир, не вменяя людям преступлений их, и дал нам слово примирения.
19quoniam quidem Deus erat in Christo mundum reconcilians sibi, non reputans illis delicta ipsorum, et posuit in nobis verbum reconciliationis.
20Итак мы - посланники от имени Христова, и как бы Сам Бог увещевает через нас; от имени Христова просим: примиритесь с Богом.
20Pro Christo ergo legatione fungimur, tamquam Deo exhortante per nos. Obsecramus pro Christo, reconciliamini Deo.
21Ибо не знавшего греха Он сделал для нас жертвою за грех, чтобы мы в Нем сделались праведными пред Богом.
21Eum, qui non noverat peccatum, pro nobis peccatum fecit, ut nos efficeremur justitia Dei in ipso.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.