Неемия 13
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ын время ачея, с-а читит ын фаца попорулуй ын картя луй Мойсе ши с-а гэсит скрис кэ амонитул ши моабитул ну требуяу сэ интре ничодатэ ын адунаря луй Думнезеу,
1Naquele dia, leram no livro de Moisés para o povo ouvir; e achou-se escrito nele que nenhum amonita e nenhum moabita jamais deveria entrar na congregação de Deus,
2пентру кэ ну венисерэ ынаинтя копиилор луй Исраел ку пыне ши апэ ши пентру кэ токмисерэ ымпотрива лор ку прец де арӂинт пе Балаам ка сэ-й блестеме. Дар Думнезеул ностру а префэкут блестемул ын бинекувынтаре.
2porque não saíram ao encontro dos filhos de Israel com pão e com água, mas contrataram Balaão contra eles para amaldiçoá-los; no entanto, nosso Deus transformou a maldição em bênção.
3Кынд ау аузит Леӂя, ау деосебит дин Исраел пе тоць стрэиний.
3Aconteceu que, quando ouviram a lei, separaram de Israel toda a multidão mista.
4Ынаинте де ачаста, преотул Елиашиб, каре ера пус песте кэмэриле Касей Думнезеулуй ностру ши рудэ ку Тобия,
4Ora, antes disso, o sacerdote Eliasibe, que havia sido encarregado das salas da casa do nosso Deus, sendo aliado de Tobias,
5прегэтисе пентру ел о кэмарэ маре, унде пуняу май ынаинте даруриле де мынкаре, тэмыя, унелтеле, зечуяла дин грыу, дин муст ши дин унтделемн, пэрциле рындуите пентру левиць, кынтэрець ши ушиерь ши даруриле ридикате пентру преоць.
5havia preparado para ele uma grande sala, onde antes depositavam as ofertas de cereais, o incenso, os utensílios e os dízimos do trigo, do vinho novo e do azeite, que eram dados por mandamento aos levitas, aos cantores e aos porteiros; e as ofertas movidas para os sacerdotes.
6Еу ну ерам ла Иерусалим кынд с-ау петрекут тоате ачестя, кэч мэ ынторсесем ла ымпэрат ын ал трейзечь ши дойля ан ал луй Артаксерксе, ымпэратул Бабилонулуй. Ла сфыршитул анулуй ам кэпэтат де ла ымпэрат ынвоире
6Mas, em tudo isso, eu não estava em Jerusalém; pois no trigésimo segundo ano de Artaxerxes, rei da Babilônia, eu fui ao rei; e depois de alguns dias pedi licença ao rei,
7сэ мэ ынторк ла Иерусалим ши ам вэзут рэул пе каре-л фэкусе Елиашиб, прегэтинд о кэмарэ пентру Тобия ын курциле Касей луй Думнезеу.
7e vim a Jerusalém, e compreendi o mal que Eliasibe havia feito para Tobias, ao preparar-lhe uma sala nos pátios da casa de Deus.
8Мь-а пэрут фоарте рэу ши ам арункат афарэ дин кэмарэ тоате лукруриле луй Тобия.
8Isso me entristeceu profundamente. Portanto, joguei todos os móveis de Tobias fora da sala.
9Апой, ам порунчит сэ се курэцяскэ одэиле ши ам пус ярэшь ын еле унелтеле Касей луй Думнезеу, даруриле де мынкаре ши тэмыя.
9Então ordenei, e eles purificaram as salas. Trouxe de volta para elas os utensílios da casa de Deus, com as ofertas de cereais e o incenso.
10Ам аузит, де асеменя, кэ пэрциле левицилор ну ли се дэдусерэ ши кэ левиций ши кынтэреций ынсэрчинаць ку служба фуӂисерэ фиекаре ын цинутул луй.
10Percebi que as porções dos levitas não lhes haviam sido dadas, de modo que os levitas e os cantores, que faziam o trabalho, haviam fugido, cada um para o seu campo.
11Ам мустрат пе дрегэторь ши ам зис: „Пентру че а фост пэрэситэ Каса луй Думнезеу?” Ши ам стрынс пе левиць ши пе кынтэрець ши й-ам пус ярэшь ын служба лор.
11Então contendi com os governantes e disse: “Por que a casa de Deus está abandonada?” Eu os reuni e os coloquei em seus postos.
12Атунч, тот Иуда а адус ын кэмэрь зечуяла дин грыу, дин муст ши дин унтделемн.
12Então todo o Judá trouxe o dízimo do trigo, do vinho novo e do azeite para os depósitos.
13Ам дат кэмэриле ын грижа преотулуй Шелемия, кэртурарулуй Цадок ши луй Педая, унул дин левиць, ши ле-ам адэугат ши пе Ханан, фиул луй Закур, фиул луй Матания, кэч ле мерӂя нумеле кэ сунт крединчошь. Ей ау фост ынсэрчинаць сэ факэ ымпэрцириле кувените фрацилор лор.
13Nomeei tesoureiros sobre os depósitos: o sacerdote Selemias, o escriba Zadoque e, dos levitas, Pedaías; e junto a eles estava Hanã, filho de Zacur, filho de Matanias; pois foram considerados fiéis, e a tarefa deles era distribuir aos seus irmãos.
14Аду-Ць аминте де мине, Думнезеуле, пентру ачесте лукрурь ши ну уйта фаптеле меле евлавиоасе, фэкуте пентру Каса Думнезеулуй меу ши пентру лукруриле каре требуе пэзите ын еа!
14Lembra-te de mim, meu Deus, a respeito disso, e não apagues as minhas boas obras que fiz pela casa do meu Deus e pelos seus serviços.
15Пе время ачея, ам вэзут ын Иуда ниште оамень кэлкынд ла тяск ын зиуа Сабатулуй, адукынд снопь, ынкэркынд мэгарий ку вин, стругурь ши смокине ши ку тот фелул де лукрурь ши адукынду-ле ла Иерусалим ын зиуа Сабатулуй. Ши й-ам мустрат кяр ын зиуа кынд ышь виндяу мэрфуриле.
15Naqueles dias, vi em Judá alguns homens pisando lagares no sábado, trazendo feixes e carregando jumentos com vinho, uvas, figos e todo tipo de carga, que traziam para Jerusalém no dia de sábado; e eu protestei contra eles no dia em que vendiam mantimentos.
16Май ерау ши ниште тириень ашезаць ын Иерусалим, каре адучяу пеште ши тот фелул де мэрфурь ши ле виндяу фиилор луй Иуда ын зиуа Сабатулуй ши ын Иерусалим.
16Alguns homens de Tiro também moravam lá, os quais traziam peixes e todo tipo de mercadorias, e vendiam no sábado aos filhos de Judá, e em Jerusalém.
17Ам мустрат пе май-марий луй Иуда ши ле-ам зис: „Че ынсямнэ ачастэ фаптэ ря пе каре о фачець пынгэринд зиуа Сабатулуй?
17Então contendi com os nobres de Judá e lhes disse: “Que maldade é essa que vocês fazem, profanando o dia de sábado?
18Оаре н-ау лукрат аша пэринций воштри ши ну дин причина ачаста а тримис Думнезеул ностру тоате ачесте ненорочирь песте ной ши песте четатя ачаста? Ши вой адучець дин ноу мыния Луй ымпотрива луй Исраел, пынгэринд Сабатул!”
18Por acaso os pais de vocês não fizeram isso, e o nosso Deus não trouxe todo este mal sobre nós e sobre esta cidade? No entanto, vocês trazem mais ira sobre Israel, profanando o sábado.”
19Апой ам порунчит сэ се ынкидэ порциле Иерусалимулуй ынаинте де Сабат, де ындатэ че ле ва ажунӂе умбра, ши сэ ну се дескидэ декыт дупэ Сабат. Ши ам пус кыцьва дин служиторий мей ла порць, сэ опряскэ интраря сарчинилор де мэрфурь ын зиуа Сабатулуй.
19Aconteceu que, quando começou a escurecer nas portas de Jerusalém antes do sábado, ordenei que as portas fossem fechadas, e ordenei que não fossem abertas até depois do sábado. Coloquei alguns dos meus servos vigiando as portas, para que nenhuma carga fosse introduzida no dia de sábado.
20Ши аша негусторий ши вынзэторий де тот фелул де лукрурь ау петрекут ноаптя о датэ ши де доуэ орь афарэ дин Иерусалим.
20Assim, os mercadores e vendedores de todo tipo de mercadorias acamparam fora de Jerusalém uma ou duas vezes.
21Й-ам мустрат ши ле-ам зис: „Пентру че стаць ноаптя ынаинтя зидулуй? Дакэ вець май фаче ынкэ о датэ лукрул ачеста, вой пуне мына пе вой.” Дин клипа ачея, н-ау май венит ын тимпул Сабатулуй.
21Então protestei contra eles e lhes disse: “Por que vocês ficam ao redor da muralha? Se fizerem isso de novo, porei as mãos em vocês.” A partir daquele momento, eles não vieram mais no sábado.
22Ам порунчит ши левицилор сэ се курэцяскэ ши сэ винэ сэ пэзяскэ порциле, ка сэ сфинцяскэ зиуа Сабатулуй. Аду-Ць аминте де мине, Думнезеуле, ши пентру ачесте лукрурь ши окротеште-мэ дупэ маря Та ындураре!
22Ordenei aos levitas que se purificassem e que viessem guardar as portas, para santificar o dia de sábado. Lembra-te de mim também por isso, meu Deus, e poupa-me segundo a grandeza do teu amor leal.
23Тот пе время ачея, ам вэзут пе ниште иудей каре ышь луасерэ невесте асдодиене, амоните ши моабите.
23Naqueles dias, também vi os judeus que haviam se casado com mulheres de Asdode, de Amom e de Moabe;
24Жумэтате дин фиий лор ворбяу лимба асдодианэ ши ну штияу сэ ворбяскэ лимба евреяскэ; ну куноштяу декыт лимба кутэруй сау кутэруй попор.
24e os filhos deles falavam metade no idioma de Asdode, e não sabiam falar a língua dos judeus, mas segundo a língua de cada povo.
25Й-ам мустрат ши й-ам блестемат; ам ловит пе уний дин ей, ле-ам смулс пэрул ши й-ам пус сэ журе ын Нумеле луй Думнезеу зикынд: „Сэ ну вэ даць фетеле дупэ фиий лор ши сэ ну луаць фетеле лор де невесте нич пентру фиий воштри, нич пентру вой.
25Contendi com eles, os amaldiçoei, espanquei alguns deles, arranquei-lhes os cabelos e os fiz jurar por Deus, dizendo: “Vocês não darão suas filhas aos filhos deles, nem tomarão as filhas deles para os filhos de vocês, ou para vocês mesmos.
26Оаре ну ын ачаста а пэкэтуит Соломон, ымпэратул луй Исраел? Ну ера алт ымпэрат ка ел ын мулцимя попоарелор; ел ера юбит де Думнезеул луй ши Думнезеу ыл пусесе ымпэрат песте тот Исраелул. Тотушь фемеиле стрэине л-ау тырыт ши пе ел ын пэкат.
26Por acaso Salomão, rei de Israel, não pecou por causa dessas coisas? No entanto, entre muitas nações não havia rei como ele, e ele era amado pelo seu Deus, e Deus o fez rei sobre todo o Israel. Contudo, as mulheres estrangeiras fizeram até mesmo ele pecar.
27Ши акум требуе сэ аузим деспре вой кэ сэвыршиць о нелеӂюире атыт де маре ши кэ пэкэтуиць ымпотрива Думнезеулуй ностру луынд невесте стрэине?”
27Devemos então dar ouvidos a vocês para fazer todo este grande mal, de transgredir contra o nosso Deus, casando com mulheres estrangeiras?”
28Унул дин фиий луй Иоиада, фиул марелуй преот Елиашиб, ера ӂинереле луй Санбалат, Хоронитул. Л-ам изгонит де ла мине.
28Um dos filhos de Joiada, filho do sumo sacerdote Eliasibe, era genro de Sambalate, o horonita; por isso, eu o expulsei de perto de mim.
29Аду-Ць аминте де ей, Думнезеуле, кэч ау спуркат преоция ши легэмынтул ынкеят де преоць ши левиць.
29Lembra-te deles, meu Deus, porque contaminaram o sacerdócio e a aliança do sacerdócio e dos levitas.
30Й-ам курэцит де орьче стрэин ши ам пус рындуялэ ын тот че требуяу сэ пэзяскэ преоций ши левиций, фиекаре ын служба луй,
30Assim, eu os purifiquei de todos os estrangeiros e designei os deveres para os sacerdotes e para os levitas, cada um em sua obra;
31ын че привя атыт дарул лемнелор ла времурь хотэрыте, кыт ши челе динтый роаде. Аду-Ць аминте де мине спре бине, Думнезеуле!
31e para a oferta de lenha, em tempos determinados, e para as primícias. Lembra-te de mim, meu Deus, para o bem.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.