Матей 14
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ын время ачея, кырмуиторул Ирод а аузит ворбинду-се деспре Исус
1Naquele tempo, Herodes, o tetrarca, ouviu as notícias a respeito de Jesus,
2ши а зис служиторилор сэй: „Ачеста есте Иоан Ботезэторул! А ынвият дин морць ши де ачея се фак минунь прин ел.”
2e disse aos seus servos: “Este é João Batista. Ele ressuscitou dos mortos. É por isso que esses poderes operam nele.”
3Кэч Ирод принсесе пе Иоан, ыл легасе ши-л пусесе ын темницэ дин причина Иродиадей, неваста фрателуй сэу Филип;
3Pois Herodes havia prendido João, amarrado-o e colocado na prisão por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe.
4пентру кэ Иоан ый зичя: „Ну-ць есте ынгэдуит с-о ай де невастэ.”
4Pois João lhe dizia: “Não lhe é lícito tê-la.”
5Ирод ар фи врут сэ-л омоаре, дар се темя де нород, пентру кэ нородул привя пе Иоан ка пе ун пророк.
5Embora quisesse matá-lo, ele temia a multidão, porque o consideravam um profeta.
6Дар, кынд се прэзнуя зиуа наштерий луй Ирод, фата Иродиадей а жукат ынаинтя оаспецилор ши а плэкут луй Ирод.
6Mas, quando chegou o aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou no meio deles e agradou a Herodes.
7Де ачея й-а фэгэдуит ку журэмынт кэ ый ва да орьче ва чере.
7Por isso, ele prometeu sob juramento dar-lhe qualquer coisa que ela pedisse.
8Ындемнатэ де мама са, еа а зис: „Дэ-мь аич, ынтр-о фарфурие, капул луй Иоан Ботезэторул!”
8Ela, sendo instigada por sua mãe, disse: “Dê-me aqui, numa bandeja, a cabeça de João Batista.”
9Ымпэратул с-а ынтристат, дар, дин причина журэминтелор сале ши де окий челор че шедяу ла масэ ымпреунэ ку ел, а порунчит сэ и-л дя.
9O rei ficou triste, mas por causa dos seus juramentos e dos que estavam sentados à mesa com ele, ordenou que lhe fosse dada,
10Ши а тримис сэ тае капул луй Иоан ын темницэ.
10e mandou decapitar João na prisão.
11Капул а фост адус ынтр-о фарфурие ши дат фетей, каре л-а дус ла мама са.
11A cabeça dele foi trazida numa bandeja e dada à jovem; e ela a levou para sua mãe.
12Ученичий луй Иоан ау венит де й-ау луат трупул, л-ау ынгропат ши с-ау дус де ау дат де штире луй Исус.
12Os discípulos dele vieram, levaram o corpo e o sepultaram. Depois, foram e contaram a Jesus.
13Исус, кынд а аузит вестя ачаста, а плекат де аколо ынтр-о корабие, ка сэ Се дукэ сингур ла о парте, ынтр-ун лок пустиу. Нороаделе, кынд ау аузит лукрул ачеста, ау ешит дин четэць ши с-ау луат дупэ Ел пе жос.
13Quando Jesus ouviu isso, retirou-se dali num barco para um lugar deserto, à parte. Quando as multidões ouviram isso, seguiram-no a pé desde as cidades.
14Кынд а ешит дин корабие, Исус а вэзут о глоатэ маре, И с-а фэкут милэ де еа ши а виндекат пе чей болнавь.
14Jesus saiu e viu uma grande multidão. Ele teve compaixão dela e curou os seus doentes.
15Кынд с-а ынсерат, ученичий с-ау апропият де Ел ши Й-ау зис: „Локул ачеста есте пустиу, ши время ятэ кэ а трекут. Дэ друмул нороаделор сэ се дукэ прин сате сэ-шь кумпере де мынкаре.”
15Ao cair da tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: “Este lugar é deserto, e a hora já está avançada. Despeça as multidões, para que possam ir aos povoados e comprar comida para si mesmas.”
16„Н-ау невое сэ плече” , ле-а рэспунс Исус; „даци-ле вой сэ мэнынче.”
16Mas Jesus lhes disse: “Eles não precisam ir embora. Deem-lhes vocês algo para comer.”
17Дар ей Й-ау зис: „Н-авем аич декыт чинч пынь ши дой пешть.”
17Eles lhe disseram: “Nós só temos aqui cinco pães e dois peixes.”
18Ши Ел ле-а зис: „Адучеци-й аич ла Мине!”
18Ele disse: “Tragam-nos aqui para mim.”
19Апой а порунчит нороаделор сэ шадэ пе ярбэ, а луат челе чинч пынь ши чей дой пешть, Шь-а ридикат окий спре чер, а бинекувынтат, а фрынт пыниле ши ле-а дат ученичилор, яр ей ле-ау ымпэрцит нороаделор.
19Ele ordenou que as multidões se assentassem na grama; e tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele os abençoou, partiu e deu os pães aos discípulos; e os discípulos deram às multidões.
20Тоць ау мынкат ши с-ау сэтурат ши с-ау ридикат доуэспрезече кошурь плине ку рэмэшицеле де фиримитурь.
20Todos comeram e ficaram satisfeitos. Eles recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21Чей че мынкасерэ ерау кам ла чинч мий де бэрбаць, афарэ де фемей ши де копий.
21Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22Ындатэ дупэ ачея, Исус а силит пе ученичий Сэй сэ интре ын корабие ши сэ трякэ ынаинтя Луй де партя чялалтэ пынэ ва да друмул нороаделор.
22Imediatamente Jesus fez com que os discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23Дупэ че а дат друмул нороаделор, С-а суит пе мунте сэ Се роаӂе сингур ла о парте. Се ынноптасе, ши Ел ера сингур аколо.
23Depois de despedir as multidões, ele subiu ao monte, à parte, para orar. Ao cair da tarde, ele estava ali sozinho.
24Ын тимпул ачеста, корабия ера ынвэлуитэ де валурь ын мижлокул мэрий; кэч вынтул ера ымпотривэ.
24Mas o barco já estava no meio do mar, açoitado pelas ondas, pois o vento era contrário.
25Кынд се ынгына зиуа ку ноаптя, Исус а венит ла ей, умблынд пе маре.
25Na quarta vigília da noite, Jesus foi até eles, andando sobre o mar.
26Кынд Л-ау вэзут ученичий умблынд пе маре, с-ау ынспэймынтат ши ау зис: „Есте о нэлукэ!” Ши, де фрикэ, ау ципат.
26Quando os discípulos o viram andando sobre o mar, ficaram apavorados, dizendo: “É um fantasma!” e gritaram de medo.
27Исус ле-а зис ындатэ: „Ындрэзниць, Еу сунт, ну вэ темець!”
27Mas imediatamente Jesus falou com eles, dizendo: “Coragem! Sou eu! Não tenham medo.”
28„Доамне”, Й-а рэспунс Петру, „дакэ ешть Ту, порунчеште-мь сэ вин ла Тине пе апе!”
28Pedro lhe respondeu e disse: “Senhor, se é você, mande-me ir até você sobre as águas.”
29„Вино!” , й-а зис Исус. Петру а коборыт дин корабие ши а ынчепут сэ умбле пе апе ка сэ мяргэ ла Исус.
29Ele disse: “Venha!” Pedro desceu do barco e andou sobre as águas para ir até Jesus.
30Дар, кынд а вэзут кэ вынтул ера таре, с-а темут ши, фииндкэ ынчепя сэ се афунде, а стригат: „Доамне, скапэ-мэ!”
30Mas, quando viu que o vento era forte, teve medo e, começando a afundar, gritou, dizendo: “Senhor, salva-me!”
31Ындатэ, Исус а ынтинс мына, л-а апукат ши й-а зис: „Пуцин крединчосуле, пентру че те-ай ындоит?”
31Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou-o e lhe disse: “Homem de pouca fé, por que você duvidou?”
32Ши, дупэ че ау интрат ын корабие, а стат вынтул.
32Quando eles subiram no barco, o vento cessou.
33Чей че ерау ын корабие ау венит де с-ау ынкинат ынаинтя луй Исус ши Й-ау зис: „Ку адевэрат, Ту ешть Фиул луй Думнезеу!”
33Os que estavam no barco vieram e o adoraram, dizendo: “Verdadeiramente você é o Filho de Deus!”
34Дупэ че ау трекут маря, ау венит ын цинутул Генезаретулуй.
34Depois de atravessarem, chegaram à terra de Genesaré.
35Оамений дин локул ачела, каре куноштяу пе Исус, ау тримис сэ дя де штире ын тоате ымпрежуримиле ши ау адус ла Ел пе тоць болнавий.
35Quando os moradores daquele lugar o reconheceram, mandaram avisar por toda aquela região ao redor e trouxeram-lhe todos os que estavam doentes;
36Болнавий Ыл ругау сэ ле дя вое нумай сэ се атингэ де поала хайней Луй. Ши тоць кыць с-ау атинс с-ау виндекат.
36e imploravam-lhe que pudessem apenas tocar na orla do seu manto. E todos os que a tocaram ficaram curados.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.