Иоан 18
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Дупэ че а ростит ачесте ворбе, Исус а плекат ку ученичий Сэй динколо де пырыул Кедрон, унде ера о грэдинэ, ын каре ау интрат Ел ши ученичий Луй.
1Quando Jesus terminou de dizer estas palavras, ele saiu com os seus discípulos para o outro lado do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim, no qual ele e seus discípulos entraram.
2Иуда, вынзэторул, штия ши ел локул ачела, пентру кэ Исус де мулте орь Се адунасе аколо ку ученичий Луй.
2Ora, Judas, que o traía, também conhecia o lugar, porque Jesus frequentemente se reunia ali com os seus discípulos.
3Иуда деч а луат чата осташилор ши пе апрозий тримишь де преоций чей май де сямэ ши де фарисей ши а венит аколо ку фелинаре, ку фэклий ши ку арме.
3Judas, então, levando consigo um destacamento de soldados e guardas dos sumos sacerdotes e dos fariseus, chegou ali com lanternas, tochas e armas.
4Исус, каре штия тот че авя сэ И се ынтымпле, а мерс спре ей ши ле-а зис: „Пе чине кэутаць?”
4Jesus, pois, sabendo tudo o que lhe aconteceria, saiu e disse-lhes: “A quem vocês procuram?”
5Ей Й-ау рэспунс: „Пе Исус дин Назарет!” Исус ле-а зис: „Еу сунт!” Иуда, вынзэторул, ера ши ел ку ей.
5Eles lhe responderam: “A Jesus de Nazaré.” Jesus lhes disse: “Sou eu.” Judas, que o traía, também estava em pé com eles.
6Кынд ле-а зис Исус: „Еу сунт” , ей с-ау дат ынапой ши ау кэзут ла пэмынт.
6Quando, pois, ele lhes disse: “Sou eu,” eles recuaram e caíram por terra.
7Ел й-а ынтребат дин ноу: „Пе чине кэутаць?” „Пе Исус дин Назарет”, Й-ау зис ей.
7Novamente, pois, ele lhes perguntou: “A quem vocês procuram?” Eles disseram: “A Jesus de Nazaré.”
8Исус а рэспунс: „В-ам спус кэ Еу сунт. Деч, дакэ Мэ кэутаць пе Мине, лэсаць пе ачештя сэ се дукэ.”
8Jesus respondeu: “Já lhes disse que sou eu. Se, pois, é a mim que vocês buscam, deixem estes irem embora,”
9А зис лукрул ачеста ка сэ се ымплиняскэ ворба пе каре о спусесе: „Н-ам пердут пеничунул дин ачея пе каре Ми й-ай дат.”
9para que se cumprisse a palavra que ele dissera: “Daqueles que me deste, não perdi nenhum.”
10Симон Петру, каре авя о сабие, а скос-о, а ловит пе робул марелуй преот ши й-а тэят урекя дряптэ. Робул ачела се нумя Малху.
10Simão Pedro, pois, que tinha uma espada, puxou-a, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita. O nome do servo era Malco.
11Исус а зис луй Петру: „Багэ-ць сабия ын тякэ. Ну вой бя пахарулпе каре Ми л-а дат Татэл сэ-л бяу?”
11Jesus, pois, disse a Pedro: “Guarde a espada na bainha. O cálice que o Pai me deu, acaso não devo bebê-lo?”
12Чата осташилор, кэпитанул лор ши апрозий иудеилор ау принс деч пе Исус ши Л-ау легат.
12Então o destacamento, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o amarraram,
13Л-ау дус ынтый ла Ана, кэч ел ера сокрул луй Каяфа, каре ера маре преот ын анул ачела.
13e o levaram primeiramente a Anás, pois era sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote naquele ano.
14Ши Каяфа ера чел че дэдусе иудеилор сфатул ачеста: „Есте де фолос сэ моарэ ун сингур ом пентру нород.”
14Ora, Caifás era quem havia aconselhado os judeus que era conveniente que um homem morresse pelo povo.
15Симон Петру мерӂя дупэ Исус; тот аша а фэкут ши ун алт ученик. Ученикул ачеста ера куноскут де мареле преот ши а интрат ку Исус ын куртя марелуй преот.
15Simão Pedro seguia a Jesus, assim como outro discípulo. Ora, esse discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e entrou com Jesus no pátio do sumo sacerdote;
16Петру ынсэ а рэмас афарэ ла ушэ. Челэлалт ученик, каре ера куноскут марелуй преот, а ешит афарэ, а ворбит ку портэрица ши а бэгат пе Петру ынэунтру.
16mas Pedro ficou em pé do lado de fora, à porta. Então o outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, saiu, falou com a mulher que guardava a porta e levou Pedro para dentro.
17Атунч, служника, портэрица, а зис луй Петру: „Ну кумва ши ту ешть унул дин ученичий Омулуй ачестуя?” „Ну сунт”, а рэспунс ел.
17Então a criada que guardava a porta disse a Pedro: “Você não é também um dos discípulos deste homem?” Ele disse: “Não sou.”
18Робий ши апрозий каре ерау аколо фэкусерэ ун фок де кэрбунь, кэч ера фриг, ши се ынкэлзяу. Петру стэтя ши ел ку ей ши се ынкэлзя.
18Ora, os servos e os guardas haviam acendido uma fogueira de brasas, porque fazia frio, e estavam ali se aquecendo. Pedro estava com eles, aquecendo-se.
19Мареле преот а ынтребат пе Исус деспре ученичий Луй ши деспре ынвэцэтура Луй.
19O sumo sacerdote, pois, interrogou Jesus a respeito dos seus discípulos e do seu ensino.
20Исус й-а рэспунс: „Еуам ворбит лумий пе фацэ; тотдяуна ам ынвэцат пе нород ын синагогэ ши ын Темплу, унде се адунэ тоць иудеий, ши н-ам спус нимик ын аскунс.
20Jesus lhe respondeu: “Eu falei abertamente ao mundo. Eu sempre ensinei nas sinagogas e no templo, onde os judeus sempre se reúnem. Não disse nada em segredo.
21Пентру че Мэ ынтребь пе Мине? Ынтрябэ пе чей че М-ау аузит деспре че ле-ам ворбит; ятэ, ачея штиу че ам спус.”
21Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram o que eu lhes disse. Eis que eles sabem as coisas que eu disse.”
22Ла аузул ачестор кувинте, унул дин апрозий каре стэтяу аколо а дат о палмэ луй Исус ши а зис: „Аша рэспунзь марелуй преот?”
22Quando ele disse isso, um dos guardas que estava ali perto deu uma bofetada em Jesus com a mão, dizendo: “É assim que você responde ao sumo sacerdote?”
23Исус й-а рэспунс: „Дакэ ам ворбит рэу, аратэ че ам спус рэу, дар, дакэ ам ворбит бине, де че Мэ баць?”
23Jesus lhe respondeu: “Se falei mal, mostre em que falei mal; mas, se falei bem, por que você me bate?”
24Ана Л-а тримис легат ла мареле преот Каяфа.
24Anás o enviou amarrado a Caifás, o sumo sacerdote.
25Симон Петру стэтя аколо ши се ынкэлзя. Ей й-ау зис: „Ну кумва ешть ши ту унул дин ученичий Луй?” Ел с-а лепэдат ши а зис: „Ну сунт.”
25Ora, Simão Pedro estava em pé e se aquecendo. Disseram-lhe, pois: “Você não é também um dos discípulos dele, é?” Ele negou e disse: “Não sou.”
26Унул дин робий марелуй преот, рудэ ку ачела кэруя ый тэясе Петру урекя, а зис: „Ну те-ам вэзут еу ку Ел ын грэдинэ?”
26Um dos servos do sumo sacerdote, sendo parente daquele a quem Pedro havia cortado a orelha, disse: “Eu não vi você no jardim com ele?”
27Петру яр с-а лепэдат. Ши ындатэ а кынтат кокошул.
27Pedro, pois, negou outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28Ау адус пе Исус де ла Каяфа ын одая де жудекатэ. Ера диминяцэ. Ей н-ау интрат ын одая де жудекатэ, ка сэ ну се спурче ши сэ поатэ мынка Паштеле.
28Levaram, pois, Jesus da casa de Caifás para o Pretório. Era de manhã cedo, e eles mesmos não entraram no Pretório, para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
29Пилат деч а ешит афарэ ла ей ши ле-а зис: „Че пырэ адучець ымпотрива Омулуй ачестуя?”
29Pilatos, pois, saiu até eles e disse: “Que acusação vocês trazem contra este homem?”
30Дрепт рэспунс, ей й-ау зис: „Дакэ н-ар фи фост ун фэкэтор де реле, ну Л-ам фи дат ной ын мыниле тале.”
30Eles lhe responderam: “Se este homem não fosse um malfeitor, não o teríamos entregue a você.”
31Атунч, Пилат ле-а зис: „Луаци-Л вой ши жудекаци-Л дупэ Леӂя воастрэ.” „Ноуэ ну не есте ынгэдуит де Леӂе сэ оморым пе нимень”, й-ау зис иудеий.
31Pilatos, pois, lhes disse: “Levem-no vocês mesmos e julguem-no segundo a lei de vocês.” Portanto, os judeus lhe disseram: “A nós não é lícito matar ninguém,”
32Ачаста с-а ынтымплат ка сэ се ымплиняскэ ворба прин каре арэтасе Исус ку че моарте авя сэ моарэ.
32para que se cumprisse a palavra de Jesus, que ele dissera, significando de que tipo de morte ele haveria de morrer.
33Пилат а интрат ярэшь ын одая де жудекатэ, а кемат пе Исус ши Й-а зис: „Ешть Ту Ымпэратул иудеилор?”
33Pilatos, pois, entrou novamente no Pretório, chamou Jesus e lhe disse: “Você é o Rei dos Judeus?”
34Исус й-а рэспунс: „Де ла тине ынсуць зичь лукрул ачеста сау ци л-ау спус алций деспре Мине?”
34Jesus lhe respondeu: “Você diz isso por si mesmo, ou outros lhe falaram a meu respeito?”
35Пилат а рэспунс: „Еу сунт иудеу? Нямул Тэу ши преоций чей май де сямэ Те-ау дат ын мына мя. Че ай фэкут?”
35Pilatos respondeu: “Por acaso eu sou judeu? A sua própria nação e os sumos sacerdotes o entregaram a mim. O que você fez?”
36„ЫмпэрэцияМя ну есте дин лумя ачаста” , а рэспунс Исус. „Дакэ ар фи Ымпэрэция Мя дин лумя ачаста, служиторий Мей с-ар фи луптат ка сэ ну фиу дат ын мыниле иудеилор, дар, акум, Ымпэрэция Мя ну естеде аич.”
36Jesus respondeu: “O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, então os meus servos lutariam, para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas agora o meu Reino não é daqui.”
37„Атунч, ун Ымпэрат тот ешть!” Й-а зис Пилат. „Да” , а рэспунс Исус. „Еу сунт Ымпэрат. Еу пентру ачаста М-ам нэскут ши ам венит ын луме, ка сэ мэртурисеск деспре адевэр. Орьчине есте дин адевэр аскултэ гласул Меу.”
37Pilatos, pois, lhe disse: “Então você é rei?” Jesus respondeu: “Você diz que eu sou rei. Para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.”
38Пилат Й-а зис: „Че есте адевэрул?” Дупэ че а спус ачесте ворбе, а ешит ярэшь афарэ ла иудей ши ле-а зис: „Еу ну гэсеск ничо винэ ын Ел.
38Pilatos lhe disse: “O que é a verdade?” Depois de dizer isso, saiu novamente até os judeus e lhes disse: “Não acho nele motivo algum para acusação.
39Дар, фииндкэ вой авець обичей сэ вэ слобозеск пе чинева де Паште, врець сэ вэ слобозеск пе „Ымпэратул иудеилор?””
39Mas vocês têm o costume de que eu lhes solte alguém na Páscoa. Vocês querem, portanto, que eu lhes solte o Rei dos Judeus?”
40Атунч, тоць ау стригат дин ноу: „Ну пе Ел, чи пе Бараба!” Ши Бараба ера ун тылхар.
40Então todos gritaram novamente, dizendo: “Este não, mas Barrabás!” Ora, Barrabás era um salteador.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.