Иоан 18
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Дупэ че а ростит ачесте ворбе, Исус а плекат ку ученичий Сэй динколо де пырыул Кедрон, унде ера о грэдинэ, ын каре ау интрат Ел ши ученичий Луй.
1Parolinte tiujn vortojn, Jesuo foriris kun siaj disĉiploj trans la torenton Kidron, kie estis ĝardeno, en kiun li eniris kune kun siaj disĉiploj.
2Иуда, вынзэторул, штия ши ел локул ачела, пентру кэ Исус де мулте орь Се адунасе аколо ку ученичий Луй.
2Kaj Judas, lia perfidanto, konis la lokon; ĉar Jesuo ofte venis tien kun siaj disĉiploj.
3Иуда деч а луат чата осташилор ши пе апрозий тримишь де преоций чей май де сямэ ши де фарисей ши а венит аколо ку фелинаре, ку фэклий ши ку арме.
3Judas do, ricevinte la kohorton kaj oficistojn, senditajn de la ĉefpastroj kaj Fariseoj, venis tien kun lanternoj kaj torĉoj kaj bataliloj.
4Исус, каре штия тот че авя сэ И се ынтымпле, а мерс спре ей ши ле-а зис: „Пе чине кэутаць?”
4Jesuo do, sciante ĉion, kio venos al li, paŝis antaŭen, kaj diris al ili: Kiun vi serĉas?
5Ей Й-ау рэспунс: „Пе Исус дин Назарет!” Исус ле-а зис: „Еу сунт!” Иуда, вынзэторул, ера ши ел ку ей.
5Ili respondis al li: Jesuon Nazaretan. Jesuo respondis: Mi estas tiu. Kaj Judas, lia perfidanto, staris kun ili.
6Кынд ле-а зис Исус: „Еу сунт” , ей с-ау дат ынапой ши ау кэзут ла пэмынт.
6Kiam do li diris al ili: Mi estas tiu, ili malantaŭen ekpaŝis kaj falis sur la teron.
7Ел й-а ынтребат дин ноу: „Пе чине кэутаць?” „Пе Исус дин Назарет”, Й-ау зис ей.
7Tiam denove li demandis ilin: Kiun vi serĉas? Ili diris: Jesuon Nazaretan.
8Исус а рэспунс: „В-ам спус кэ Еу сунт. Деч, дакэ Мэ кэутаць пе Мине, лэсаць пе ачештя сэ се дукэ.”
8Jesuo respondis: Mi ĵus diris al vi, ke mi estas tiu; se do vi min serĉas, lasu ĉi tiujn foriri;
9А зис лукрул ачеста ка сэ се ымплиняскэ ворба пе каре о спусесе: „Н-ам пердут пеничунул дин ачея пе каре Ми й-ай дат.”
9por ke plenumiĝu la vorto, kiun li diris: El tiuj, kiujn Vi donis al mi, mi perdis neniun.
10Симон Петру, каре авя о сабие, а скос-о, а ловит пе робул марелуй преот ши й-а тэят урекя дряптэ. Робул ачела се нумя Малху.
10Simon Petro do, havante glavon, eltiris ĝin, kaj frapis sklavon de la ĉefpastro kaj detranĉis lian dekstran orelon. La nomo de la sklavo estis Malĥo.
11Исус а зис луй Петру: „Багэ-ць сабия ын тякэ. Ну вой бя пахарулпе каре Ми л-а дат Татэл сэ-л бяу?”
11Jesuo do diris al Petro: Metu la glavon en ĝian ingon; la kalikon, kiun la Patro donis al mi, ĉu mi ne trinkos?
12Чата осташилор, кэпитанул лор ши апрозий иудеилор ау принс деч пе Исус ши Л-ау легат.
12La kohorto kaj la milestro kaj la oficistoj de la Judoj kaptis do Jesuon kaj ligis lin,
13Л-ау дус ынтый ла Ана, кэч ел ера сокрул луй Каяфа, каре ера маре преот ын анул ачела.
13kaj kondukis lin unue al Anas; ĉar ĉi tiu estis bopatro de Kajafas, kiu estis ĉefpastro en tiu jaro.
14Ши Каяфа ера чел че дэдусе иудеилор сфатул ачеста: „Есте де фолос сэ моарэ ун сингур ом пентру нород.”
14Kajafas estis tiu, kiu donis konsilon al la Judoj, ke estos bone, ke unu homo mortu por la popolo.
15Симон Петру мерӂя дупэ Исус; тот аша а фэкут ши ун алт ученик. Ученикул ачеста ера куноскут де мареле преот ши а интрат ку Исус ын куртя марелуй преот.
15Kaj Simon Petro sekvis Jesuon, kaj ankaŭ alia disĉiplo. Ĉi tiu disĉiplo estis konata de la ĉefpastro, kaj eniris kun Jesuo en la korton de la ĉefpastro;
16Петру ынсэ а рэмас афарэ ла ушэ. Челэлалт ученик, каре ера куноскут марелуй преот, а ешит афарэ, а ворбит ку портэрица ши а бэгат пе Петру ынэунтру.
16sed Petro staris ekstere apud la pordo. Kaj la alia disĉiplo, kiu estis konata de la ĉefpastro, eliris kaj parolis kun la pordistino, kaj enirigis Petron.
17Атунч, служника, портэрица, а зис луй Петру: „Ну кумва ши ту ешть унул дин ученичий Омулуй ачестуя?” „Ну сунт”, а рэспунс ел.
17La sklavino pordistino diris al Petro: Ĉu vi ne estas ankaŭ el la disĉiploj de tiu homo? Li diris: Mi ne estas.
18Робий ши апрозий каре ерау аколо фэкусерэ ун фок де кэрбунь, кэч ера фриг, ши се ынкэлзяу. Петру стэтя ши ел ку ей ши се ынкэлзя.
18La sklavoj kaj la oficistoj, farinte karban fajron (ĉar estis malvarme), staris kaj sin varmigis; Petro ankaŭ estis kun ili, starante kaj sin varmigante.
19Мареле преот а ынтребат пе Исус деспре ученичий Луй ши деспре ынвэцэтура Луй.
19La ĉefpastro demandis Jesuon pri liaj disĉiploj kaj pri lia instruado.
20Исус й-а рэспунс: „Еуам ворбит лумий пе фацэ; тотдяуна ам ынвэцат пе нород ын синагогэ ши ын Темплу, унде се адунэ тоць иудеий, ши н-ам спус нимик ын аскунс.
20Jesuo respondis al li: Mi parolis malkaŝe al la mondo; mi ĉiam instruis en la sinagogoj kaj en la templo, kie ĉiuj Judoj kunvenas; kaj sekrete mi nenion parolis.
21Пентру че Мэ ынтребь пе Мине? Ынтрябэ пе чей че М-ау аузит деспре че ле-ам ворбит; ятэ, ачея штиу че ам спус.”
21Kial vi min demandas? demandu tiujn, kiuj aŭdis, kion mi parolis al ili; ili ja scias, kion mi diris.
22Ла аузул ачестор кувинте, унул дин апрозий каре стэтяу аколо а дат о палмэ луй Исус ши а зис: „Аша рэспунзь марелуй преот?”
22Kaj kiam li parolis tion, unu el la apude starantaj oficistoj per la manplato frapis Jesuon, dirante: Ĉu tiel vi respondas al la ĉefpastro?
23Исус й-а рэспунс: „Дакэ ам ворбит рэу, аратэ че ам спус рэу, дар, дакэ ам ворбит бине, де че Мэ баць?”
23Respondis Jesuo al li: Se mi malbone parolis, atestu pri la malbono; sed se bone, kial vi min frapas?
24Ана Л-а тримис легат ла мареле преот Каяфа.
24Anas sendis lin ligitan al la ĉefpastro Kajafas.
25Симон Петру стэтя аколо ши се ынкэлзя. Ей й-ау зис: „Ну кумва ешть ши ту унул дин ученичий Луй?” Ел с-а лепэдат ши а зис: „Ну сунт.”
25Simon Petro staris kaj sin varmigis. Oni do diris al li: Ĉu vi estas unu el liaj disĉiploj? Li neis, dirante: Mi ne estas.
26Унул дин робий марелуй преот, рудэ ку ачела кэруя ый тэясе Петру урекя, а зис: „Ну те-ам вэзут еу ку Ел ын грэдинэ?”
26Unu el la sklavoj de la ĉefpastro, estante parenco de tiu, kies orelon Petro detranĉis, diris: Ĉu mi ne vidis vin kun li en la ĝardeno?
27Петру яр с-а лепэдат. Ши ындатэ а кынтат кокошул.
27Petro do denove neis; kaj tuj la koko ekkriis.
28Ау адус пе Исус де ла Каяфа ын одая де жудекатэ. Ера диминяцэ. Ей н-ау интрат ын одая де жудекатэ, ка сэ ну се спурче ши сэ поатэ мынка Паштеле.
28Kaj oni kondukis Jesuon de Kajafas en la palacon; estis frumatene; kaj ili ne eniris en la palacon, por ke ili ne malpuriĝu, sed povu manĝi la Paskon.
29Пилат деч а ешит афарэ ла ей ши ле-а зис: „Че пырэ адучець ымпотрива Омулуй ачестуя?”
29Pilato do eliris al ili, kaj diris: Kian akuzon vi prezentas kontraŭ ĉi tiu viro?
30Дрепт рэспунс, ей й-ау зис: „Дакэ н-ар фи фост ун фэкэтор де реле, ну Л-ам фи дат ной ын мыниле тале.”
30Ili respondis kaj diris al li: Se li ne estus malbonfaranto, ni ne transdonus lin al vi.
31Атунч, Пилат ле-а зис: „Луаци-Л вой ши жудекаци-Л дупэ Леӂя воастрэ.” „Ноуэ ну не есте ынгэдуит де Леӂе сэ оморым пе нимень”, й-ау зис иудеий.
31Pilato do diris al ili: Vi mem prenu lin, kaj juĝu lin laŭ via leĝo. La Judoj diris al li: Ne estas permesate al ni mortigi homon;
32Ачаста с-а ынтымплат ка сэ се ымплиняскэ ворба прин каре арэтасе Исус ку че моарте авя сэ моарэ.
32por ke plenumiĝu la vorto de Jesuo, kiun li parolis, montrante, per kia morto li mortos.
33Пилат а интрат ярэшь ын одая де жудекатэ, а кемат пе Исус ши Й-а зис: „Ешть Ту Ымпэратул иудеилор?”
33Pilato do reeniris en la palacon, kaj alvokis Jesuon, kaj diris al li: Ĉu vi estas la Reĝo de la Judoj?
34Исус й-а рэспунс: „Де ла тине ынсуць зичь лукрул ачеста сау ци л-ау спус алций деспре Мине?”
34Jesuo respondis: Ĉu vi tion diras de vi mem, aŭ ĉu aliaj diris ĝin al vi pri mi?
35Пилат а рэспунс: „Еу сунт иудеу? Нямул Тэу ши преоций чей май де сямэ Те-ау дат ын мына мя. Че ай фэкут?”
35Pilato respondis: Ĉu mi estas Judo? Via propra nacio kaj la ĉefpastroj transdonis vin al mi; kion vi faris?
36„ЫмпэрэцияМя ну есте дин лумя ачаста” , а рэспунс Исус. „Дакэ ар фи Ымпэрэция Мя дин лумя ачаста, служиторий Мей с-ар фи луптат ка сэ ну фиу дат ын мыниле иудеилор, дар, акум, Ымпэрэция Мя ну естеде аич.”
36Jesuo respondis: Mia regno ne estas el ĉi tiu mondo; se mia regno estus el ĉi tiu mondo, miaj servantoj bataladus, por ke mi ne transdoniĝu al la Judoj; sed nun mia regno ne estas el ĉi tie.
37„Атунч, ун Ымпэрат тот ешть!” Й-а зис Пилат. „Да” , а рэспунс Исус. „Еу сунт Ымпэрат. Еу пентру ачаста М-ам нэскут ши ам венит ын луме, ка сэ мэртурисеск деспре адевэр. Орьчине есте дин адевэр аскултэ гласул Меу.”
37Pilato demandis lin: Ĉu vi do estas reĝo? Jesuo respondis: Vi diras, ke mi estas reĝo. Por tio mi naskiĝis kaj venis en la mondon, ke mi atestu pri la vero. Ĉiu, kiu estas el la vero, aŭskultas mian voĉon.
38Пилат Й-а зис: „Че есте адевэрул?” Дупэ че а спус ачесте ворбе, а ешит ярэшь афарэ ла иудей ши ле-а зис: „Еу ну гэсеск ничо винэ ын Ел.
38Pilato diris al li: Kio estas la vero? Kaj dirinte tion, li eliris denove al la Judoj, kaj diris al ili: Mi trovas en li nenian kulpon.
39Дар, фииндкэ вой авець обичей сэ вэ слобозеск пе чинева де Паште, врець сэ вэ слобозеск пе „Ымпэратул иудеилор?””
39Sed estas ĉe vi kutime, ke mi liberigu al vi unu dum la Pasko: ĉu vi do volas, ke mi liberigu al vi la Reĝon de la Judoj?
40Атунч, тоць ау стригат дин ноу: „Ну пе Ел, чи пе Бараба!” Ши Бараба ера ун тылхар.
40Kaj ili kriis denove, dirante: Ne ĉi tiun, sed Barabason. Barabas estis rabisto.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.