Иоан 16
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1В-ам спус ачесте лукрурь, пентру ка еле сэ ну фие пентру вой ун прилеж де кэдере.
1Tion mi parolis al vi, por ke vi ne falpuŝiĝu.
2Аусэ вэ дя афарэ дин синагоӂь, ба ынкэ, ва вени время кынд орьчиневэ ва учиде сэ крядэ кэ адуче о службэ луй Думнезеу.
2Ili forpelos vin el la sinagogoj; eĉ venas la horo, kiam iu, kiu mortigos vin, opinios, ke li faras servon al Dio.
3Ши се вор пурта астфелку вой, пентру кэ н-ау куноскут нич пе Татэл, нич пе Мине.
3Kaj tion ili faros pro tio, ke ili ne konis la Patron, nek min.
4В-ам спус ачестелукрурь, пентру ка, атунч кынд ле ва вени часул сэ се ымплиняскэ, сэ вэ адучець аминте кэ ви ле-ам спус. Нуви ле-ам спус де ла ынчепут, пентру кэ ерам ку вой.
4Sed tion mi parolis al vi, por ke vi rememoru, kiam ĝia tempo venos, ke mi ĝin antaŭdiris al vi. Sed en la komenco mi ne diris al vi tion, ĉar mi estis kun vi.
5Акум Мэ дук ла Чел че М-а тримис ши нимень дин вой ну Мэ ынтрябэ: ‘Унде Те дучь?’
5Sed nun mi foriras al Tiu, kiu min sendis; kaj neniu el vi demandas min: Kien vi iras?
6Дар, пентру кэ в-ам спус ачесте лукрурь, ынтристаряв-а умплут инима.
6Sed ĉar mi tiel parolis al vi, malĝojo plenigis vian koron.
7Тотушь вэ спун адевэрул: Вэ есте де фолос сэ Мэ дук, кэч, дакэ ну Мэ дук Еу, Мынгыеторулну ва вени ла вой, дар, дакэМэ дук, ви-Л вой тримите.
7Tamen mi diras al vi la veron: Estas bone por vi, ke mi foriros; ĉar se mi ne foriros, la Parakleto ne venos al vi; sed se mi foriros, mi sendos lin al vi.
8Ши кынд ва вени Ел, ва доведи лумя виноватэ ын че привеште пэкатул, неприхэниря ши жудеката.
8Kaj kiam li alvenos, li pruvos la mondon kulpa rilate pekon kaj justecon kaj juĝon:
9Ын че привештепэкатул, фииндкэ ей ну кред ын Мине;
9rilate pekon, ĉar ili ne kredas al mi;
10ын че привеште неприхэниря, фииндкэМэ дук ла Татэл ши ну Мэ вець май ведя;
10rilate justecon, ĉar mi foriras al la Patro, kaj vi jam ne rigardas min;
11ын че привештежудеката, фииндкэ стэпыниторуллумий ачестея есте жудекат.
11rilate juĝon, ĉar la estro de ĉi tiu mondo estas juĝita.
12Май ам сэ вэ спун мулте лукрурь, даракум ну ле путець пурта.
12Mi havas ankoraŭ multon por diri al vi, sed vi ne povas ĝin nun elporti.
13Кынд ва вени Мынгыеторул, Духуладевэрулуй, аре сэ вэкэлэузяскэ ын тот адевэрул, кэч Ел ну ва ворби де ла Ел, чи ва ворби тот че ва фи аузит ши вэ ва дескопери лукруриле виитоаре.
13Tamen kiam venos li, la Spirito de la vero, li gvidos vin en ĉian veron; ĉar li parolos ne de si mem; sed kion ajn li aŭdos, tion li parolos; kaj li anoncos al vi venontajn aferojn.
14Ел Мэ ва прослэви, пентру кэ ва луа дин че есте ал Меу ши вэ ва дескопери.
14Li gloros min, ĉar li ricevos el miaj kaj anoncos al vi.
15Тотче аре Татэл есте ал Меу; де ачея ам зис кэ ва луа дин че есте ал Меу ши вэ ва дескопери.
15Ĉio ajn, kion la Patro havas, estas mia; tial mi diris, ke li ricevos el miaj kaj anoncos al vi.
16Песте пуцинэ време, ну Мэ вець май ведя, апой ярэшь, песте пуцинэ време, Мэ вець ведя, пентру кэМэ дук ла Татэл.”
16Mallongan tempon, kaj vi jam ne rigardas min; kaj denove mallongan tempon, kaj vi min vidos.
17Ла аузул ачестор ворбе, уний дин ученичий Луй ау зис ынтре ей: „Че ынсямнэ кувинтеле ачестя: ‘Песте пуцинэ време, ну Мэ вець май ведя’ ши ‘Апой ярэшь, песте пуцинэ време, Мэ вець ведя’ ши ‘Пентру кэ Мэ дук ла Татэл’ ?”
17Iuj do el liaj disĉiploj diris al aliaj: Kio estas ĉi tio, kion li diras al ni: Mallongan tempon, kaj vi ne rigardas min; kaj denove mallongan tempon, kaj vi min vidos; kaj: Ĉar mi foriras al la Patro?
18Ей зичяу деч: „Че ынсямнэ ачаста: ‘Песте пуцинэ време’ ? Ну штим че вря сэ спунэ.”
18Ili do diris: Kio estas ĉi tio, kion li diras: Mallongan tempon? Ni ne komprenas lian diron.
19Исус а куноскут кэ вояу сэ-Л ынтребе ши ле-а зис: „Вэ ынтребаць ынтре вой че ынсямнэ кувинтеле: ‘Песте пуцинэ време, ну Мэ вець май ведя’ ши ‘Апой ярэшь, песте пуцинэ време, Мэ вець ведя’?
19Jesuo ekvidis, ke ili deziras demandi lin, kaj li diris al ili: Ĉu vi serĉas inter vi klarigon pri tio, kion mi diris: Mallongan tempon, kaj vi ne rigardas min; kaj denove mallongan tempon, kaj vi min vidos?
20Адевэрат, адевэрат вэ спун кэ вой вець плынӂе ши вэ вець тынгуи, яр лумя се ва букура; вэ вець ынтриста, дар ынтристаря воастрэ се ва префаче ын букурие.
20Vere, vere, mi diras al vi, ke vi ploros kaj lamentos, sed la mondo ĝojos; vi estos malĝojaj, sed via malĝojo fariĝos ĝojo.
21Фемея, кынд есте ын дурериле наштерий, се ынтристязэ, пентру кэ й-а сосит часул, дар, дупэ че а нэскут прункул, ну-шь май адуче аминте де суферинцэ, де букурие кэ с-а нэскут ун ом пе луме.
21Virino, kiam ŝi akuŝas, havas malĝojon, ĉar ŝia horo venis; sed kiam ŝi naskis la infaneton, ŝi jam ne memoras sian doloregon, pro ĝojo, ĉar homo naskiĝis en la mondon.
22Тот ашаши вой: акум сунтець плинь де ынтристаре, дар Еу вэ вой ведя ярэшь, инима ви сева букура ши нимень ну вэ ва рэпи букурия воастрэ.
22Vi do ankaŭ havas nun malĝojon; sed mi revidos vin, kaj via koro ĝojos, kaj neniu forprenos de vi vian ĝojon.
23Ын зиуа ачея, ну Мэ вець май ынтреба де нимик. Адевэрат, адевэрат вэ спун кэ, орьче вець чере де ла Татэл, ын Нумеле Меу, вэ ва да.
23Kaj en tiu tago vi demandos min pri nenio. Vere, vere, mi diras al vi, se vi petos ion de la Patro, Li donos ĝin al vi en mia nomo.
24Пынэ акум н-аць черут нимик ын Нумеле Меу: черець ши вець кэпэта, пентру кабукурия воастрэ сэ фие деплинэ.
24Ĝis nun vi petis nenion en mia nomo; petu, kaj vi ricevos, por ke via ĝojo estu plena.
25В-ам спус ачесте лукрурь ын пилде. Вине часул кынд ну вэ вой май ворби ын пилде, чи вэ вой ворби деслушит деспре Татэл.
25Ĉi tion mi parolis al vi alegorie; sed venas la horo, kiam mi jam ne parolos al vi alegorie, sed anoncos al vi malkaŝe pri la Patro.
26Ын зиуа ачея, вець чере ын Нумеле Меу ши ну вэ зик кэ вой руга пе Татэл пентру вой.
26En tiu tago vi petos en mia nomo; kaj mi ne diras, ke mi petos de la Patro pro vi;
27КэчТатэл Ынсушь вэ юбеште, пентру кэ М-аць юбит ши ацькрезут кэ ам ешит де ла Думнезеу.
27ĉar la Patro mem vin amas tial, ke vi min amis, kaj kredis, ke mi elvenis de Dio.
28Ам ешитде ла Татэл ши ам венит ын луме; акум лас лумя ши Мэ дук ла Татэл.”
28Mi elvenis de la Patro, kaj alvenis en la mondon; denove mi lasas la mondon, kaj iras al la Patro.
29Ученичий Сэй Й-ау зис: „Ятэ кэ акум ворбешть деслушит ши ну спуй ничо пилдэ.
29Liaj disĉiploj diris: Jen nun vi parolas malkaŝe, kaj nenian alegorion diras.
30Акум куноаштем кэ штий тоате лукруриле ши н-ай невое сэ Те ынтребе чинева, де ачея кредем кэ ай ешит де ла Думнезеу.”
30Nun ni scias, ke vi ĉion scias, kaj ne bezonas, ke iu demandu vin; pro tio ni kredas, ke vi elvenis de Dio.
31„Акум кредець?” , ле-а рэспунс Исус.
31Jesuo respondis al ili: Ĉu vi nun kredas?
32„Ятэкэ вине часул, ши а ши венит, кынд вець фи рисипиць фиекарела але луй; ши пе Мине Мэ вець лэса сингур; дарну сунт сингур, кэч Татэл есте ку Мине.
32Jen venas la horo, kaj eĉ jam venis, kiam vi disiĝos, ĉiu al sia loko, kaj vi lasos min sola; kaj tamen mi ne estas sola, ĉar la Patro estas kun mi.
33В-ам спус ачесте лукрурь ка сэ авець паче ынМине. Ынлуме вець авя неказурь, дарындрэзниць, Еу ам бируитлумя.”
33Tion mi parolis al vi, por ke en mi vi havu pacon. En la mondo vi havos suferadon; sed kuraĝu; mi venkis la mondon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.