Ӂенеза 32
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Иаков шь-а вэзут де друм ши л-ау ынтылнит ынӂерий луй Думнезеу.
1Toen ook Jakob op weg was gegaan, traden hem Gods engelen tegemoet.
2Кынд й-а вэзут, Иаков а зис: „Ачаста есте табэра луй Думнезеу!” Де ачея а пус локулуй ачелуя нумеле Маханаим.
2Bij hun aanblik riep Jakob uit: Dit is het leger van God! En hij noemde die plaats Machanáim.
3Иаков а тримис ынаинте ниште соль ла фрателе сэу Есау, ын цара Сеир, ын цинутул луй Едом.
3Nu zond Jakob boden voor zich uit naar zijn broer Esau in het land Seïr, dat in het gebied van Edom ligt.
4Ел ле-а дат порунка урмэтоаре: „Ятэ че сэ спунець домнулуй меу Есау: ‘Аша ворбеште робул тэу Иаков: «Ам локуит ла Лабан ши ам рэмас ла ел пынэ акум;
4Hij beval hen: Aldus moet ge spreken tot Esau, mijn heer! Zo spreekt uw dienaar Jakob: “Ik heb bij Laban gewoond, en daar tot nu toe vertoefd.
5ам бой, мэгарь, ой, робь ши роабе ши тримит сэ дя де штире лукрул ачеста домнулуй меу, ка сэ капэт тречере ынаинтя та.»’”
5Ik bezit runderen, ezels en schapen, slaven en slavinnen. Ik bericht dit aan mijn heer, om genade in uw ogen te vinden”.
6Солий с-ау ынторс ынапой ла Иаков ши ау зис: „Не-ам дус ла фрателе тэу Есау, ши ел вине ынаинтя та ку патру суте де оамень.”
6Maar de boden keerden tot Jakob terug met de tijding: Wij zijn uw broer Esau al tegen gekomen; hij trok u al met vierhonderd man tegemoet.
7Иаков с-а ынспэймынтат фоарте мулт ши л-а апукат гроаза. А ымпэрцит ын доуэ табере оамений пе каре-й авя ку ел, оиле, боий ши кэмилеле
7Toen raakte Jakob in hevige angst en benauwdheid. Hij verdeelde het volk, dat hem vergezelde, met de schapen, runderen en kamelen in twee groepen.
8ши а зис: „Дакэ вине Есау ымпотрива унея дин табере ши о бате, табэра каре ва рэмыне ва путя сэ скапе.”
8Want hij dacht: Als Esau de ene groep overvalt en verslaat, dan zal ten minste de andere ontkomen.
9Иаков а зис: „Думнезеул татэлуй меу Авраам, Думнезеул татэлуй меу Исаак! Ту, Доамне, каре мь-ай зис: ‘Ынтоарче-те ын цара та ши ын локул тэу де наштере ши вой ынгрижи ка сэ-ць мяргэ бине!’
9En Jakob sprak: O God van mijn vader Abraham en God van mijn vader Isaäk, Jahweh, die tot mij hebt gezegd: “Keer terug naar uw land en uw familie, en Ik zal u weldaden bewijzen!”
10Еу сунт пря мик пентру тоате ындурэриле ши пентру тоатэ крединчошия пе каре ай арэтат-о фацэ де робул Тэу, кэч ам трекут Йорданул ачеста нумай ку тоягул меу, ши ятэ кэ акум фак доуэ табере.
10Ik ben alle weldaden en goedheid niet waardig, die Gij uw dienaar hebt willen bewijzen; want alleen met mijn stok trok ik over deze Jordaan, en nu bezit ik twee legerscharen.
11Избэвеште-мэ, Те рог, дин мына фрателуй меу, дин мына луй Есау! Кэч мэ тем де ел, ка сэ ну винэ ши сэ мэ ловяскэ, пе мине, пе маме ши пе копий.
11Ach, red mij toch uit de hand van mijn broer, uit Esau’s hand; want ik ben bang, dat hij komt, om mij met moeder en kinderen te doden.
12Ши Ту ай зис: ‘Еу вой ынгрижи ка сэ-ць мяргэ бине ши-ць вой фаче сэмынца ка нисипул мэрий, каре, де мулт че есте, ну се поате нумэра.’”
12Gij hebt mij toch beloofd: “Ik zal u overvloedige gunsten bewijzen, en uw nageslacht maken als het zand aan de zee, dat niemand vanwege de massa kan tellen”.
13Иаков а петрекут ноаптя ын локул ачела. А луат дин че май авя ку ел ши а пус деопарте, ка дар пентру фрателе сэу Есау:
13Terwijl hij daar die nacht nog verbleef, nam hij uit wat hij bezat een geschenk voor zijn broer Esau:
14доуэ суте де капре ши доуэзечь де цапь, доуэ суте де ой ши доуэзечь де бербечь,
14twee honderd geiten en twintig bokken, twee honderd schapen en twintig rammen,
15трейзечь де кэмиле алэптэтоаре ку мынжий лор, патрузечь де вачь ши зече таурь, доуэзечь де мэгэрице ши зече мэгэрушь.
15dertig zogende kamelen met haar jongen, veertig koeien en tien stieren, twintig ezelinnen en tien ezelsveulens.
16Ле-а дат робилор сэй, турмэ ку турмэ, деосебит, ши а порунчит робилор сэй: „Тречець ынаинтя мя ши лэсаць о депэртаре ынтре фиекаре турмэ.”
16Elke kudde afzonderlijk vertrouwde hij aan een zijner slaven toe, en zeide hun: Trekt voor mij uit, en laat een afstand open tussen de verschillende kudden.
17А дат челуй динтый порунка урмэтоаре: „Кынд те ва ынтылни фрателе меу Есау ши те ва ынтреба: ‘Ал куй ешть? Унде те дучь? Ши а куй есте турма ачаста динаинтя та?’
17En hij beval aan den eersten: Wanneer mijn broer Esau u ontmoet en u vraagt: “wien behoort ge toe, waar gaat ge heen, en van wien is dit alles, wat gij voor u uitdrijft?”
18сэ рэспунзь: ‘А робулуй тэу Иаков; еа есте ун дар тримис домнулуй меу Есау, ши ел ынсушь вине ын урма ноастрэ.’”
18dan moet ge antwoorden: “Het is van Jakob, uw dienaar; het is een geschenk, dat hij zendt aan Esau, mijn heer; zie, hij zelf komt achter ons aan.”
19А дат ачеяшь порункэ челуй де ал дойля, челуй де ал трейля ши тутурор челор че мынау турмеле: „Аша сэ ворбиць домнулуй меу Есау кынд ыл вець ынтылни.
19Ook den tweeden, den derden en allen, die achter de kudde liepen, beval hij: Ge moet juist hetzelfde zeggen, als ge Esau ontmoet;
20Сэ спунець: ‘Ятэ, робул тэу Иаков вине ши ел дупэ ной.’” Кэч ышь зичя ел: „Ыл вой потоли ку дарул ачеста каре мерӂе ынаинтя мя; ын урмэ ыл вой ведя фацэ ын фацэ, ши поате кэ мэ ва прими ку бунэвоинцэ.”
20en ge voegt er ook nog aan toe: “Zie, uw dienaar Jakob komt achter ons aan”. Want hij dacht: ik wil hem eerst door het geschenk, dat mij vooruitgaat, verzoenen, en hem dan onder de ogen komen; misschien dat hij mij dan genadig behandelt.
21Астфел, дарул а трекут ынаинте, яр ел а рэмас ын табэрэ ын ноаптя ачея.
21Zo trok het geschenk voor hem uit, terwijl hij zelf die nacht in de legerplaats bleef.
22Тот ын ноаптя ачея с-а скулат, а луат пе челе доуэ невесте але луй, пе челе доуэ роабе ши пе чей унспрезече копий ай луй ши а трекут вадул Иабокулуй.
22Maar nog in diezelfde nacht stond hij op, nam zijn twee vrouwen, zijn beide slavinnen en zijn elf zonen, en stak het wed van de Jabbok over.
23Й-а луат, й-а трекут пырыул ши а трекут тот че авя.
23Hij nam ze mee, en zette ze over de stroom; ook heel zijn bezit bracht hij naar de overkant.
24Иаков ынсэ а рэмас сингур. Атунч, ун ом с-а луптат ку ел пынэ ын ревэрсатул зорилор.
24Jakob zelf bleef alleen achter, en een man worstelde met hem tot het morgenrood rees.
25Вэзынд кэ ну-л поате бируи, омул ачеста л-а ловит ла ынкеетура коапсей, аша кэ и с-а скрынтит ынкеетура коапсей луй Иаков, пе кынд се лупта ку ел.
25Toen deze zag, dat hij hem niet kon overwinnen, stiet hij hem tegen de bovenheup, zodat de heup van Jakob bij de worsteling werd ontwricht.
26Омул ачела а зис: „Ласэ-мэ сэ плек, кэч се реварсэ зориле.” Дар Иаков а рэспунс: „Ну Те вой лэса сэ плечь пынэ ну мэ вей бинекувынта.”
26Nu sprak de man: Laat mij gaan, want het morgenrood rijst. Maar hij antwoordde: Ik laat u niet gaan, tenzij ge mij zegent.
27Омул ачела й-а зис: „Кум ыць есте нумеле?” „Иаков”, а рэспунс ел.
27Hij sprak tot hem: Hoe is uw naam? Hij antwoordde: Jakob.
28Апой а зис: „Нумеле тэу ну ва май фи Иаков, чи те вей кема Исраел, кэч ай луптат ку Думнезеу ши ку оамень, ши ай фост бируитор.”
28Hij zeide toen: Voortaan zult ge geen Jakob meer heten, maar Israël; want ge hebt met God en met mensen gestreden, en de overwinning behaald.
29Иаков л-а ынтребат: „Спуне-мь, Те рог, нумеле Тэу.” Ел а рэспунс: „Пентру че Ымь черь нумеле?” Ши л-а бинекувынтат аколо.
29Nu vroeg Jakob: Zeg mij uw naam! Hij sprak: Hoe vraagt ge nog naar mijn naam. Toen gaf hij hem daar zijn zegen.
30Иаков а пус локулуй ачелуя нумеле Пениел; „кэч”, а зис ел, „ам вэзут пе Думнезеу фацэ ын фацэ, ши тотушь ам скэпат ку вяцэ”.
30Jakob noemde die plaats Penoeël; want ik heb God gezien van aanschijn tot aanschijn, en ben toch in leven gebleven!
31Рэсэря соареле кынд а трекут пе лынгэ Пениел. Ынсэ Иаков шкьопэта дин коапсэ.
31De zon ging juist op, toen hij Penoeël voorbij was. Hij bleef echter mank aan zijn heup.
32Ятэ де че, пынэ ын зиуа де азь, исраелиций ну мэнынкэ вына де ла ынкеетура коапсей, кэч Думнезеу а ловит пе Иаков ла ынкеетура коапсей ын вынэ.
32Daarom eten tot heden toe de zonen Israëls de heupspier niet, die aan de bovenheup ligt; want hij had Jakob tegen de bovenheup gestoten, tegen de spier van het heupgewricht.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.